เรามีคนที่คุยด้วยค่ะ จากที่เริ่มแรกเราไม่ได้สนใจเค้ามาก ด้วยระยะทางที่ไกลกันมากๆ ทำให้เราปิดตัวจากเค้าค่อนข้างเยอะ
แต่คนที่เราคุยด้วยเป็นคนน่ารัก ใส่ใจ เค้าจะส่งไลน์มาหาเราทุกเช้าตอนตื่น และก็ส่งทั้งวันจนเราเข้านอนค่ะ
เป็นแบบนี้ทุกวัน ตลอดเวลา ถ้าหายไปนานๆ เค้าจะโทรหาหลังเลิกงาน โทรปลุกตอนเช้า
แล้วก็เป็นคนมาหาเราที่กรุงเทพเดือนละครั้ง
จนเกือบ 4 เดือนครึ่ง เราเริ่มรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นไปได้ แล้วคิดที่จะเปิดใจรับเค้าเข้ามา ค่อยๆศึกษาและเรียนรู้กันจริงๆ
เริ่มมีตัวตนในสังคมของกันและกันมากขึ้น ในโลกโซเชี่ยล
กำลังเตรียมทริปแรกที่จะลองเดินทางไปเที่ยวด้วยกันลำพัง เผื่อเราจะรู้จักกันดีขึ้น
แต่อาทิตย์ที่แล้ว อยู่ๆเค้าก็แปลกไปตั้งแต่เช้า จนตกเย็นเรารับรู้ถึงความเครียดผ่านตัวอักษรที่ส่งมา
สุดท้าย เค้าบอกเรา ว่ากลับไปคืนดีกับแฟนเก่าแล้ว ขอโทษสำหรับทุกๆอย่าง
ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยถามนะคะ เรื่องแฟน ว่าเค้ามีใครอยู่มั้ย
เราค่อนข้างระวัง กลัวว่าตัวเองจะไปเป็นมือที่สามของชีวิตใคร เราซีเรียสเรื่องนี้มากค่ะ
และเค้าจะยืนยันทุกครั้งว่าตอนนี้เค้าไม่มีใคร ไม่มีคนแบบที่เราต้องกังวล
เราช็อกมาก ไม่รู้ต้องรู้สึกยังไง
เหมือนเราเพิ่งจะเปิดใจรับเค้าเข้ามา แล้วเค้าก็ผลักเราออกมาแรงมาก
มันชา อึน แปลกๆ
เราไม่มีใครมา 5 ปี เพราะเข็ดจากคนเก่า และเค้าเป็นคนแรกที่เราคิดว่าจะลองให้โอกาสตัวเองได้ลองคบใครดู
ตอนนี้เค้าบล็อกเราทุกช่องทางที่สามารถทำได้ line IG FB
ตั้งแต่เกิดเรื่อง เราทำได้แค่อ่านข้อความที่เค้าส่งมาขอโทษซ้ำๆ แต่ไม่ได้พิมพ์ตอบกลับไปเลย
ในใจมันมีคำพูดเยอะแยะไปหมด คำถามเป็นสิบๆข้อ
แต่เราไม่รู้จะพิมพ์ไปทำไม
ได้แค่บอกตัวเองว่า ต่อให้เป็นแฟนเก่า แฟนใหม่ หรือคนๆนั้นจะมาทีหลังเราก็ตาม
ถ้าเค้าเลือกแล้ว เราทำได้แค่ยอมรับและพยายามผ่านมันไปให้ได้
สิ่งที่เราไม่แน่ใจ ไม่รู้ว่าเราทำได้มั้ย
คือเราเสียใจมาก มากจนเราเองก็คิดไม่ถึง เจ็บ อยากร้องไห้ แต่จะร้องมันก็ดันไม่มีน้ำตา
หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เรากินอะไรไม่ลง นอนหลับ แต่ก็ตื่นขึ้นมาดึกๆเป็นพักๆ
ไม่แน่ใจว่าเวลาแค่ 4-5 เดือนที่รู้จักคนๆนึง ในสถานการณ์ของเรา มันสามารถรู้สึกขนาดนี้ได้มั้ย
แล้วเราจะต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน กว่าจะลืมและเริ่มใหม่ได้
เราไม่แน่ใจค่ะ ว่าคนเราสามารถเสียใจกับความรักได้มากแค่ไหน
ไม่แน่ใจ ว่าเราสามารถเสียใจกับความรักได้มากแค่ไหน?
แต่คนที่เราคุยด้วยเป็นคนน่ารัก ใส่ใจ เค้าจะส่งไลน์มาหาเราทุกเช้าตอนตื่น และก็ส่งทั้งวันจนเราเข้านอนค่ะ
เป็นแบบนี้ทุกวัน ตลอดเวลา ถ้าหายไปนานๆ เค้าจะโทรหาหลังเลิกงาน โทรปลุกตอนเช้า
แล้วก็เป็นคนมาหาเราที่กรุงเทพเดือนละครั้ง
จนเกือบ 4 เดือนครึ่ง เราเริ่มรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นไปได้ แล้วคิดที่จะเปิดใจรับเค้าเข้ามา ค่อยๆศึกษาและเรียนรู้กันจริงๆ
เริ่มมีตัวตนในสังคมของกันและกันมากขึ้น ในโลกโซเชี่ยล
กำลังเตรียมทริปแรกที่จะลองเดินทางไปเที่ยวด้วยกันลำพัง เผื่อเราจะรู้จักกันดีขึ้น
แต่อาทิตย์ที่แล้ว อยู่ๆเค้าก็แปลกไปตั้งแต่เช้า จนตกเย็นเรารับรู้ถึงความเครียดผ่านตัวอักษรที่ส่งมา
สุดท้าย เค้าบอกเรา ว่ากลับไปคืนดีกับแฟนเก่าแล้ว ขอโทษสำหรับทุกๆอย่าง
ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยถามนะคะ เรื่องแฟน ว่าเค้ามีใครอยู่มั้ย
เราค่อนข้างระวัง กลัวว่าตัวเองจะไปเป็นมือที่สามของชีวิตใคร เราซีเรียสเรื่องนี้มากค่ะ
และเค้าจะยืนยันทุกครั้งว่าตอนนี้เค้าไม่มีใคร ไม่มีคนแบบที่เราต้องกังวล
เราช็อกมาก ไม่รู้ต้องรู้สึกยังไง
เหมือนเราเพิ่งจะเปิดใจรับเค้าเข้ามา แล้วเค้าก็ผลักเราออกมาแรงมาก
มันชา อึน แปลกๆ
เราไม่มีใครมา 5 ปี เพราะเข็ดจากคนเก่า และเค้าเป็นคนแรกที่เราคิดว่าจะลองให้โอกาสตัวเองได้ลองคบใครดู
ตอนนี้เค้าบล็อกเราทุกช่องทางที่สามารถทำได้ line IG FB
ตั้งแต่เกิดเรื่อง เราทำได้แค่อ่านข้อความที่เค้าส่งมาขอโทษซ้ำๆ แต่ไม่ได้พิมพ์ตอบกลับไปเลย
ในใจมันมีคำพูดเยอะแยะไปหมด คำถามเป็นสิบๆข้อ
แต่เราไม่รู้จะพิมพ์ไปทำไม
ได้แค่บอกตัวเองว่า ต่อให้เป็นแฟนเก่า แฟนใหม่ หรือคนๆนั้นจะมาทีหลังเราก็ตาม
ถ้าเค้าเลือกแล้ว เราทำได้แค่ยอมรับและพยายามผ่านมันไปให้ได้
สิ่งที่เราไม่แน่ใจ ไม่รู้ว่าเราทำได้มั้ย
คือเราเสียใจมาก มากจนเราเองก็คิดไม่ถึง เจ็บ อยากร้องไห้ แต่จะร้องมันก็ดันไม่มีน้ำตา
หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เรากินอะไรไม่ลง นอนหลับ แต่ก็ตื่นขึ้นมาดึกๆเป็นพักๆ
ไม่แน่ใจว่าเวลาแค่ 4-5 เดือนที่รู้จักคนๆนึง ในสถานการณ์ของเรา มันสามารถรู้สึกขนาดนี้ได้มั้ย
แล้วเราจะต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน กว่าจะลืมและเริ่มใหม่ได้
เราไม่แน่ใจค่ะ ว่าคนเราสามารถเสียใจกับความรักได้มากแค่ไหน