ท้อ (แม่)

ตอนนี้ อายุ15 ค่ะ  รู้สึท้อมากๆ จนบางครั้งก็คิดที่จะฆ่าตัวตาย   เพราะคำด่าของแม่ว่า " ไอลูกไม่ตั้งใจเกิด " มันเป็นประโยคที่กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่  พยายามทนเพราะว่านี่คือ แม่   พ่อกับแม่ก็เลิกกันตั้งแต่เรายังอายุ 4 ขวบ ตั้งแต่ตอนนั้นมาเราก็อยู่กับตายายมาโดยตลอด เพราะไปทำงานต่างจังหวัด เวลาผ่านไป 2-3 ปี แม่ก็แต่งงานใหม่ แล้วก็ มีน้องชายมา 1 คน ด้วยความเป็นลูกคนเดียวมาตลอด 10 ปี ทุกๆอย่างที่เป็นของเรา น้องได้ไปหมด จนรู้สึกว่าเราไม่เคยอยู่ในสายตาแม่เลย กับแค่เราอย่างได้กระเป๋านร.ใหม่  เพราะใบเก่ามันขาดแล้ว ก็ยังไม่ได้ แต่กับน้องที่อยากได้ รองเท้าใหม่ ทั้งที่คู่ที่แล้วพึ่งซื้อมาแค่ 2 อาทิตย์  แม่ยังซื้อให้ เกรดแต่ล่ะเทอมเราได้ประมาน 3.5 อยู่ทุกๆเทอม เราไม่เคยกลับบ้านดึก ไม่เคยก่อเรื่องอะไรเลย  ทุกๆอย่างในบ้านเราทำหมด ซักผ้า ล้างจาน กรอกน้ำ หุ้งข้าว   แต่กลับโดนด่าทุกๆวันว่า ขี้เกียจ ไม่ทำอะไรเลย ไม่น่าเกิดมาเลย 

เราผิดมากใช่มั้ยที่เกิดมาตอนแม่อายุ 16 เป็นความผิดเราใช่มั้ยที่แม่เรียนไม่จบ