ปัจจุบันผมอายุ 27 ปีครับ ผมอาจอายุยังไม่เยอะ แต่ประสบการณ์นี้ ผมก็อยากจะบอกเล่าประสบการณ์ที่ผมเจอมาให้ คุณพ่อ-คุณแม่ทุกท่านได้รับรู้ ในฐานะของคนเป็น "ลูก"ครับ
ผมเป็น ลูกชายครับ เป็นลูกคนที่ 2 ของบ้านครับ มีพี่สาว 1 คนแก่กว่าผม 4 ปี
ครอบครัวผมเป็นครอบครัว ฐานะปานกลางไปในทางมีอันจะกินหน่อยครับ พ่อผมเปิดบริษัทเล็กๆ ส่วนแม่ก็ค้าขายทั่วๆไปครับ
ในช่วงวัยเด็ก ผมก็เหมือนเด็กทั่วไปคนอื่นๆ ที่ไปโรงเรียนตอนเช้า ตอนเย็นก็กลับบ้าน ทำการบ้าน เล่นเกม นอน ผมชอบเล่นเกมมาแต่เด็กครับ แต่ผลการเรียนดีเยี่ยมมาโดยตลอด
เท่าที่จำความได้ พ่อผมก็เป็นคนดีนะครับ ผมอยากได้อะไรก็ซื้อให้ตามโอกาสตลอด อบอุ่นกับครอบครัวในบางครั้งด้วย
แต่ยังไงผมก็ยังมีปมกับพ่อผมหลายเรื่องมาก เพราะ พ่อผมเป็นคนที่ชอบ เอาอารมณ์ทุกอย่างมาลงกับ ครอบครัว ครับและด้วยความที่พ่อผมอารมณ์ร้อนอยู่แล้วทำให้มันหนักกว่าเดิมอีก แต่โชคดีที่พ่อผมไม่ดื่มของมึนเมา ไม่งั้นอาจหนักกว่านี้หลายเท่านัก
โดยเฉพาะแม่ผมจะเป็นคนที่โดนหนักที่สุดในบ้านครับ คุณแม่ผมท่านเป็นผู้หญิงที่ น่ารัก
อ่อนโยนมากๆคนนึงครับ ทำให้ผมรักแม่ผมมากครับ
ส่วน พ่อผมเวลาเขาเครียดเรื่องงาน หรือ เรื่องอะไรต่างๆ จะชอบเอามาลงที่ แม่เสมอครับ ผมจำได้ครั้งหนึ่ง พ่อแม่ ผมทะเลาะกันหนักมาก จนพ่อผมทนไม่ไหวผลักแม่ผมชนขอบ บันได ขาและแขนแม่ผมช้ำเลยครับ แม่ผมเดินเป๋ไปเป็นอาทิตย์เลย แต่ในตอนนั้นผมยังเด็กมาก ผมเลยช่วยแม่ผมไม่ได้ ได้แต่ยืนดูเท่านั้น.... และในภายหลัง พ่อผมก็เริ่มเอาอารมณ์มาลงที่ ผม-พี่สาว
มีครั้งหนึ่ง ช่วงปิดเทอมตอน ม.ปลาย ผมก็นั่งเล่นเกมอยู่ถึงดึกเป็นประจำอยู่แล้ว แต่วันนั้นไม่รู้พ่อผมเป็นอะไร พ่อผมเดินเข้ามาพร้อมค้อนแล้วเอา ค้อนมาทุบคอมผมจนเละ พร้อมกับ เตะผมจนตกเก้าอี้ แล้วก็ด่าทอผม ด้วยคำหยาบๆ นานหลายสิบนาที จนแม่ออกมาห้ามถึงหยุดครับ
พ่อผมชอบใช้คำพูด ประชด ประชัน เหน็บแนม เเดกดัน คนในบ้านเสมอๆ ไม่ว่าเรื่องอะไร ทำผิด ยิ่งโดนหนัก ทำถูกก็นานทีที่จะชม พ่อผมเป็นคนที่มี Ego สูงแบบสูงกว่าตึกใบหยกอีกครับ และ มั่นใจในความคิดตัวเองแบบสุดโต่ง เอาแต่ความคิดตัวเองเป็นหลัก คนอื่นคิดยังไงไม่เคยสนเลย
ทำให้ผม ยิ่งไม่ชอบพ่อตัวเองมาถึงปัจจุบันครับ
เรื่องราวที่ผมเจอมาก็ประมาณนี้แหละครับ
ความจริงมีอีกเยอะ แต่ก็เป็นความทรงจำที่ไม่อยากจะจำครับ ทุกวันนี้ ไปเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้าน ที่ผมไปเพราะอยากไปเจอแค่แม่จริงๆครับ ผมและพี่สาวรักแม่มากครับ ส่วนพ่อ ผมไม่อยากจะมองเสียด้วยซ้ำ ใครจะว่าผมเนรคุณก็ช่างเถอะ แต่ที่ผมเจอมามันสาหัสเหลือเกินครับ
สุดท้ายนี้ ผมก็ขอฝากถึง คุณพ่อ คุณแม่ทุกท่านนะครับ โดยเฉพาะคุณผู้ชาย ที่ยังทำตัวแย่ๆกับ ภรรยาและลูกคุณอยู่เลิกซะนะครับ ถ้าอยากให้ลูกและภรรยาของคุณยังรักคุณอยู่นะครับ
ขอบคุณครับ
เรื่องนี้ถึง คุณผู้ชาย ทุกคนที่ชอบใช้ความรุนแรงกับครอบครัว ผมมีประสบการณ์มาเล่าให้ฟัง...
ผมเป็น ลูกชายครับ เป็นลูกคนที่ 2 ของบ้านครับ มีพี่สาว 1 คนแก่กว่าผม 4 ปี
ครอบครัวผมเป็นครอบครัว ฐานะปานกลางไปในทางมีอันจะกินหน่อยครับ พ่อผมเปิดบริษัทเล็กๆ ส่วนแม่ก็ค้าขายทั่วๆไปครับ
ในช่วงวัยเด็ก ผมก็เหมือนเด็กทั่วไปคนอื่นๆ ที่ไปโรงเรียนตอนเช้า ตอนเย็นก็กลับบ้าน ทำการบ้าน เล่นเกม นอน ผมชอบเล่นเกมมาแต่เด็กครับ แต่ผลการเรียนดีเยี่ยมมาโดยตลอด
เท่าที่จำความได้ พ่อผมก็เป็นคนดีนะครับ ผมอยากได้อะไรก็ซื้อให้ตามโอกาสตลอด อบอุ่นกับครอบครัวในบางครั้งด้วย
แต่ยังไงผมก็ยังมีปมกับพ่อผมหลายเรื่องมาก เพราะ พ่อผมเป็นคนที่ชอบ เอาอารมณ์ทุกอย่างมาลงกับ ครอบครัว ครับและด้วยความที่พ่อผมอารมณ์ร้อนอยู่แล้วทำให้มันหนักกว่าเดิมอีก แต่โชคดีที่พ่อผมไม่ดื่มของมึนเมา ไม่งั้นอาจหนักกว่านี้หลายเท่านัก
โดยเฉพาะแม่ผมจะเป็นคนที่โดนหนักที่สุดในบ้านครับ คุณแม่ผมท่านเป็นผู้หญิงที่ น่ารัก
อ่อนโยนมากๆคนนึงครับ ทำให้ผมรักแม่ผมมากครับ
ส่วน พ่อผมเวลาเขาเครียดเรื่องงาน หรือ เรื่องอะไรต่างๆ จะชอบเอามาลงที่ แม่เสมอครับ ผมจำได้ครั้งหนึ่ง พ่อแม่ ผมทะเลาะกันหนักมาก จนพ่อผมทนไม่ไหวผลักแม่ผมชนขอบ บันได ขาและแขนแม่ผมช้ำเลยครับ แม่ผมเดินเป๋ไปเป็นอาทิตย์เลย แต่ในตอนนั้นผมยังเด็กมาก ผมเลยช่วยแม่ผมไม่ได้ ได้แต่ยืนดูเท่านั้น.... และในภายหลัง พ่อผมก็เริ่มเอาอารมณ์มาลงที่ ผม-พี่สาว
มีครั้งหนึ่ง ช่วงปิดเทอมตอน ม.ปลาย ผมก็นั่งเล่นเกมอยู่ถึงดึกเป็นประจำอยู่แล้ว แต่วันนั้นไม่รู้พ่อผมเป็นอะไร พ่อผมเดินเข้ามาพร้อมค้อนแล้วเอา ค้อนมาทุบคอมผมจนเละ พร้อมกับ เตะผมจนตกเก้าอี้ แล้วก็ด่าทอผม ด้วยคำหยาบๆ นานหลายสิบนาที จนแม่ออกมาห้ามถึงหยุดครับ
พ่อผมชอบใช้คำพูด ประชด ประชัน เหน็บแนม เเดกดัน คนในบ้านเสมอๆ ไม่ว่าเรื่องอะไร ทำผิด ยิ่งโดนหนัก ทำถูกก็นานทีที่จะชม พ่อผมเป็นคนที่มี Ego สูงแบบสูงกว่าตึกใบหยกอีกครับ และ มั่นใจในความคิดตัวเองแบบสุดโต่ง เอาแต่ความคิดตัวเองเป็นหลัก คนอื่นคิดยังไงไม่เคยสนเลย
ทำให้ผม ยิ่งไม่ชอบพ่อตัวเองมาถึงปัจจุบันครับ
เรื่องราวที่ผมเจอมาก็ประมาณนี้แหละครับ
ความจริงมีอีกเยอะ แต่ก็เป็นความทรงจำที่ไม่อยากจะจำครับ ทุกวันนี้ ไปเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้าน ที่ผมไปเพราะอยากไปเจอแค่แม่จริงๆครับ ผมและพี่สาวรักแม่มากครับ ส่วนพ่อ ผมไม่อยากจะมองเสียด้วยซ้ำ ใครจะว่าผมเนรคุณก็ช่างเถอะ แต่ที่ผมเจอมามันสาหัสเหลือเกินครับ
สุดท้ายนี้ ผมก็ขอฝากถึง คุณพ่อ คุณแม่ทุกท่านนะครับ โดยเฉพาะคุณผู้ชาย ที่ยังทำตัวแย่ๆกับ ภรรยาและลูกคุณอยู่เลิกซะนะครับ ถ้าอยากให้ลูกและภรรยาของคุณยังรักคุณอยู่นะครับ
ขอบคุณครับ