อยากออกมาอยู่คนเดียว:(

ือครอบครัวหนูตั้งเเต่จำความได้คือเห็นพ่อกับเเม่ทะเลาะกันเเต่ตัวเรามีน้องสาวอีกคนอายุห่างกัน3ปี น้องเราก็อยู่กับเราในเหตุการณ์ทุกอย่าง จนมาตอนเราเรียนป6เเม่ก็ไม่ได้อยู่เเล้วเเม่ทนกับพ่อไม่ไหว เเม่ไม่ได้ทิ้งเรานะเเต่เเม่ทนพ่อไม่ไหวจริงๆ ย่าเราหวงเรามากเป็นหลานคนเเรกของบ้าน เเล้วย่าก็ไม่ยอมให้เราไปกับเเม่ ตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่าโตมาจะเป็นเเบบนี้ เราก้เรียนๆไปเเม่ก็เเอบติดต่อเราบ้าง เเม่คิดถึงเรากับน้องตลอดเราก็คิดถึงเเม่ ส่วนพ่อก็ติดผญ.บ้านไม่ค่อยกลับ กินเหล้าเมาไปทั่ว เรากับน้องก็อยูาบ้านเเบบนี้ ทนกับคำพูดคนอื่น จนเราโตขึ้นอายุ17ก็มีเเฟนที่คบกันเราก็บอกเเม่ทุกอย่าง ทุกเรื่อง เเต่พอพ่อมารู้เเลเวก็รับไม่ได้เราก็ต้องเลิกเเต่เเฟนก็ไม่เลิกกับเรา เราก็อดทนกันมาตลอด ตอนนี้เราก็ยังอยุ่ มันมีหลายอย่างมากความอึดอัดไม่เข้าใจ มันปนกันไปหมด คนรอบข้างบอกให้เราดิ้นรนตัวเองเราก็จะพยายามทำอยู่ ตอนนี้เราใกล้เข้ามหาลัยเเล้วเเต่ที่บ้านไม่ให้เรียนต่อ ไม่รู่เพราะอะไรเราก็เหนื่อยเหมือนกันเพราะชีวิตเลือกอะไรไม่ได้เลย เราอยากออกมาอยุ่คนเดียว เเต่ไม่รู้ว่ามันจะเเย่มั่ย ส่วนน้องทางเเม่จะรับไปอยู่ตจว. น้องไม่มีปัญหาอะไรเลยเเต่ปัยหาอยู่ที่ตีวเราที่ย่าไม่ยอมให้เราไปไหนไม่ยอมให้ทำอะไร เรายังไม่รู้ชีวิตเราเลยว่าจะเป้นเเบบไหน เเต่เราว่าการออกมาดิ้นรนไม่ต่างอะไรกับอยู่บ้านที่มันมีเเต่ความอึดอัดไม่มีความสุขเเบบนี้ ช่วยเเนะเเนวทางใ่ห้เรา