พี่เราเอง จะเรียนจบแล้ว เราเป็นห่วงพี่มาก เค้าเป็นคนที่ตกใจง่ายมากแล้วตกใจทีนึงสัตว์เต็มหน้าเราเลย (ตกใจแล้วไม่ได้โกรธหรือซีเรียดนะ ตกใจเสร็จก็ขำ) ตกใจที่ว่า แค่ทำอะไรตกนิดนึงก็ตกใจ เดินขึ้นไปหาแบบปกติหันมาเจอเราก็ตกใจ เหมือนสติไม่ค่อยอยู่กับตัวทำอะไรนิดๆก็ตกใจแล้วอะ หาข้อมูลมาบ้างลองทำแล้วบ้างก็ใช้ไม่ได้ผลกับพี่คนนี้จริ้งงง!!! ใครเคยมีประสบการณ์อะไรยังไงมาคุยกันได้
ทำยังไงให้อาการขี้ตกใจง่าย ค่อยๆน้อยลงคะ