ตอนนี้ผ่านตอนที่เราจับได้มาจะ 2 ปีละค่ะ ตอนนั้นคบกันได้ 5 เดือน เรากำลังเดินชอปปิ้งกัน ตอนนั้นอยู่ปี 2 ตอนนี้อยู่ปี 4 ละค่ะ
อยู่ดีๆ แฟนก็นึกขึ้นมาได้ว่า ลืมอวยพรวันเกิด เพื่อนคนนึง เราก็เอ้า เธอ รีบอวยพรสิ เดี๋ยวเพื่อนก็น้อยใจหรอก เขาก็บอกไม่เป็นไร ค่อยบอก
เราก็ลืมไปเลย จนมาเห็นในแชทอีกที ประมาณ2-3 วันถัดมาคำพูดที่อวยพรมันดีมาก จนแบบเพื่อนกันไม่น่าร่ายยาวแบบนี้ แนวๆว่า เราเชื่อมั่นในตัวเธอนะ เธอเก่งอยู่แล้ว ทำอะไรก็ต้องดี บลา ๆๆ
แล้วอีกอย่างคืออยู่ดีๆดันนึกวันเกิดขึ้นมาได้. ในขณะที่เดินซื้อของกับเรา เราเลยตัดสินใจเลื่อนดูประวัติการแชท ก็พบว่าแฟนพยายามจีบเขามาโดยตลอด
มันเจ็บมาก เพราะเราอยู่ด้วยกัน เรานอนกอดกัน เราซักผ้าให้ ทำกับข้าวให้เขา ทั้งๆที่ ช่วงนั้น เขาเล่นแต่เกม และผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้สวย ไม่ได้เก่งไปกว่าเราเลย มันยิ่งทำให้เจ็บเข้าไปอีก เพราะขนาดเขาไม่สวย แฟนเรายังมีความรู้สึกดีๆให้เป็น 10ๆ ปีเลย
เราเกิดทะเลาะกันขึ้น แฟนบอกอยากรู้ป่ะ จะเล่าให้ฟัง คือเราชอบผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่ ป.4 จนถึง ม. 3 ย้าย รร. ไม่ได้เจอกัน ก็เลิกชอบแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ได้ชอบแล้ว เราเลยถามว่า ไม่ได้ชอบแล้ว ทำไมยังจำวันเกิดได้อะ ทำไมนึกขึ้นได้ทั้งๆที่เดินกับเรา ทั้งที่กับเรา เธอไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยนะ?? เขาก็เถียงแก้ตัวไปมา เราก็ทะเลาะกัน
ซึ่งเรารู้สึกว่าเขาไม่ให้เกียรติเรา ไม่เห็นศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงของเรา เรานอนอยู่ข้างๆกัน แต่เขายังปันใจไปให้คนอื่นได้เลย
เราเลยเก็บของออกมา อยู่ที่อื่น เขาก็ตามมาง้อ แต่เรื่องก็จบไปเพราะเราใจอ่อน เราก็แค่ลบเพื่อนผู้หญิงคนนั้นออกจากเฟสแฟน เรากลับไปอยู่กับเขาอีก
แล้วก็มีเรื่องทั้งสุขทุกข์มากมาย บางครั้งรุนแรงจนถึงลงไม้ลงมือกับเรา แต่สุดท้ายเขาก็จะร้องไห้เสียใจว่าไม่น่าทำลงไปเลย ละทำร้ายตัวเอง ซึ่งเราทนเห็นไม่ได้ และก็ใจอ่อนทุกครั้ง จนผ่านมาได้ 2 ปี มันค่อนข้างทุกข์มากกว่าสุข
ที่แย่คือ เรากลับมาเป็นโรคซึมเศร้า ผิวเราโทรม เครียด และท้อตลอดเวลา จนกลับบ้าน เรามีความสุขมาก เมื่อได้อยู่กับพ่อแม่ และพาเขาไปด้วย แม่เราก็เป็นคนใจดี พอรู้ว่าเขาชอบอะไร อยากทานอะไร ก็จะไปหามาทำให้เขาจนได้
จนกลับมา เราก็ทะเลาะกันเพราะเขาลืมกุญแจไว้ในห้อง เราไม่ได้โกรธเรื่องลืม แต่เรานอยด์ว่า เขาเรียกช่างมาสะเดาะกุญแจ เสียตัง คือทำไมไม่ลองทำวิธีอื่นก่อน เขาไม่พยายามเลย และเราไม่อยากอยู่กับคนไม่พยายามอะไรในชีวิตแบบนี้ เพราะสำหรับเรา พ่อแม่หาเงินมาด้วยความลำบากมาก
เข้ามาเขาตะคอกใส่ มันเหมือนเราเก็บกดมานานแล้ว ปล่อยโฮ แล้วเรื่องร้ายๆที่เขาทำให้ก็ผุดมาทุกอย่าง เราร้องจนร่างกายขาดอ็อกซิเจนเฉียบพลันต้องนอนราบกับพื้น เขามาปลอบละก็คุยกัน เรื่องที่เราเสียใจมากๆหลายๆเรื่อง
เราพยายามเปิดใจคุยกัน ละเขาก็ยอมรับว่าตอนนั้นยังชอบผู้หญิงคนนั้นอยู่ ทั้งๆที่คบกับเรามา 5 เดือน ซึ่งเราค่อนข้างรู้สึกแย่ เพราะเหมือนกับว่า ระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน มันไม่สามารถลบล้างความรู้สึกของเขากับผู้หญิงคนนั้นออกไปได้เลย
แล้วเราเสียหาย เรานอนกับเขาแล้ว มันรู้สึกตัวเองไร้ค่ามาก มันไม่ได้มีค่าพอให้ใส่ใจหรือคิดถึงความรู้สึก หรือให้เกียรติเราเลยสักนิด ทั้งยังโกรธเรา ที่ไม่พอใจอีก ตอนนี้มันกลับเจ็บมากๆ แล้วเขาบอกว่าไม่ได้ชอบแล้วจริงๆ ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เราอยู่กับเขา
เราไม่รู้วันไหนเลย ที่เราจะหายเจ็บ และหยุดคิดว่าการกระทำนั้นเป็นการหยามศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงคนนี้แค่ไหน
แฟนนอนกับเราทุกวัน แต่ยังเลิกชอบคนที่เคยชอบตั้งแต่ ป.4 ไม่ได้ ควรทำไงดีคะ
อยู่ดีๆ แฟนก็นึกขึ้นมาได้ว่า ลืมอวยพรวันเกิด เพื่อนคนนึง เราก็เอ้า เธอ รีบอวยพรสิ เดี๋ยวเพื่อนก็น้อยใจหรอก เขาก็บอกไม่เป็นไร ค่อยบอก
เราก็ลืมไปเลย จนมาเห็นในแชทอีกที ประมาณ2-3 วันถัดมาคำพูดที่อวยพรมันดีมาก จนแบบเพื่อนกันไม่น่าร่ายยาวแบบนี้ แนวๆว่า เราเชื่อมั่นในตัวเธอนะ เธอเก่งอยู่แล้ว ทำอะไรก็ต้องดี บลา ๆๆ
แล้วอีกอย่างคืออยู่ดีๆดันนึกวันเกิดขึ้นมาได้. ในขณะที่เดินซื้อของกับเรา เราเลยตัดสินใจเลื่อนดูประวัติการแชท ก็พบว่าแฟนพยายามจีบเขามาโดยตลอด
มันเจ็บมาก เพราะเราอยู่ด้วยกัน เรานอนกอดกัน เราซักผ้าให้ ทำกับข้าวให้เขา ทั้งๆที่ ช่วงนั้น เขาเล่นแต่เกม และผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้สวย ไม่ได้เก่งไปกว่าเราเลย มันยิ่งทำให้เจ็บเข้าไปอีก เพราะขนาดเขาไม่สวย แฟนเรายังมีความรู้สึกดีๆให้เป็น 10ๆ ปีเลย
เราเกิดทะเลาะกันขึ้น แฟนบอกอยากรู้ป่ะ จะเล่าให้ฟัง คือเราชอบผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่ ป.4 จนถึง ม. 3 ย้าย รร. ไม่ได้เจอกัน ก็เลิกชอบแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ได้ชอบแล้ว เราเลยถามว่า ไม่ได้ชอบแล้ว ทำไมยังจำวันเกิดได้อะ ทำไมนึกขึ้นได้ทั้งๆที่เดินกับเรา ทั้งที่กับเรา เธอไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยนะ?? เขาก็เถียงแก้ตัวไปมา เราก็ทะเลาะกัน
ซึ่งเรารู้สึกว่าเขาไม่ให้เกียรติเรา ไม่เห็นศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงของเรา เรานอนอยู่ข้างๆกัน แต่เขายังปันใจไปให้คนอื่นได้เลย
เราเลยเก็บของออกมา อยู่ที่อื่น เขาก็ตามมาง้อ แต่เรื่องก็จบไปเพราะเราใจอ่อน เราก็แค่ลบเพื่อนผู้หญิงคนนั้นออกจากเฟสแฟน เรากลับไปอยู่กับเขาอีก
แล้วก็มีเรื่องทั้งสุขทุกข์มากมาย บางครั้งรุนแรงจนถึงลงไม้ลงมือกับเรา แต่สุดท้ายเขาก็จะร้องไห้เสียใจว่าไม่น่าทำลงไปเลย ละทำร้ายตัวเอง ซึ่งเราทนเห็นไม่ได้ และก็ใจอ่อนทุกครั้ง จนผ่านมาได้ 2 ปี มันค่อนข้างทุกข์มากกว่าสุข
ที่แย่คือ เรากลับมาเป็นโรคซึมเศร้า ผิวเราโทรม เครียด และท้อตลอดเวลา จนกลับบ้าน เรามีความสุขมาก เมื่อได้อยู่กับพ่อแม่ และพาเขาไปด้วย แม่เราก็เป็นคนใจดี พอรู้ว่าเขาชอบอะไร อยากทานอะไร ก็จะไปหามาทำให้เขาจนได้
จนกลับมา เราก็ทะเลาะกันเพราะเขาลืมกุญแจไว้ในห้อง เราไม่ได้โกรธเรื่องลืม แต่เรานอยด์ว่า เขาเรียกช่างมาสะเดาะกุญแจ เสียตัง คือทำไมไม่ลองทำวิธีอื่นก่อน เขาไม่พยายามเลย และเราไม่อยากอยู่กับคนไม่พยายามอะไรในชีวิตแบบนี้ เพราะสำหรับเรา พ่อแม่หาเงินมาด้วยความลำบากมาก
เข้ามาเขาตะคอกใส่ มันเหมือนเราเก็บกดมานานแล้ว ปล่อยโฮ แล้วเรื่องร้ายๆที่เขาทำให้ก็ผุดมาทุกอย่าง เราร้องจนร่างกายขาดอ็อกซิเจนเฉียบพลันต้องนอนราบกับพื้น เขามาปลอบละก็คุยกัน เรื่องที่เราเสียใจมากๆหลายๆเรื่อง
เราพยายามเปิดใจคุยกัน ละเขาก็ยอมรับว่าตอนนั้นยังชอบผู้หญิงคนนั้นอยู่ ทั้งๆที่คบกับเรามา 5 เดือน ซึ่งเราค่อนข้างรู้สึกแย่ เพราะเหมือนกับว่า ระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน มันไม่สามารถลบล้างความรู้สึกของเขากับผู้หญิงคนนั้นออกไปได้เลย
แล้วเราเสียหาย เรานอนกับเขาแล้ว มันรู้สึกตัวเองไร้ค่ามาก มันไม่ได้มีค่าพอให้ใส่ใจหรือคิดถึงความรู้สึก หรือให้เกียรติเราเลยสักนิด ทั้งยังโกรธเรา ที่ไม่พอใจอีก ตอนนี้มันกลับเจ็บมากๆ แล้วเขาบอกว่าไม่ได้ชอบแล้วจริงๆ ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เราอยู่กับเขา
เราไม่รู้วันไหนเลย ที่เราจะหายเจ็บ และหยุดคิดว่าการกระทำนั้นเป็นการหยามศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงคนนี้แค่ไหน