เคสนี้เกิดมาก็เพิ่งจะเคยเจอครับ
มันรู้สึกยังไงบอกไม่ถูกครับ
คือแฟนเก่าคนนี้เขาเป็นคนค่อนข้างชอบคนง่ายครับ คือแอบปลื้มใครๆเขาไปหมดแต่ไม่ถึงขั้นมั่วหรือง่ายอะไร
ไม่รู้ว่าเค้าคิดยังกันแน่ พูดมันเหมือนง่าย ไอ่เราก็ไม่รู้จะทำยัง
เรากลับมาคุยกันได้ซักพักครับ เขาค่อนข้างจะมีความผูกพันธ์กับทางฝ่ายเราอยู่ไม่น้อย
เขาเป็นที่รู้จักกับคนไกล้ตัวผมดีด้วยนิสัยที่เข้ากับคนง่าย เหมือนจะเป็นที่รักกับกลุ่มเพื่อนๆหรือคนรู้จักรอบตัวของผมดี
เขาพยายามอยากให้ผมง้อครับ แต่ผมต้องซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองเรื่องที่ว่ายังไม่แน่ใจ ประกอบกับที่เราไม่ได้คุยกันมานานแถมเราก็เป็นคนค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน(เซฟโซนผมค่อนข้างหนา)
'เรามีอดีตที่ไม่ค่อยจะดีนัก จริงๆก็ไม่ได้ติดค้างอะไรกับมันแล้ว
[*เราเคยเกลียดกันอย่างจงหนัก]
ยังรักเขาหรือป่าวส่วนตัวเราก็ไม่ค่อยแน่ใจ
คือมันพังไปแล้วครับแต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่ายังมีความห่วงใยเขาอยู่อีกทำไม
ระหว่างเรายังมีเยื่อใยต่อกัน
ชัดเจนว่าเขายังรักเราอยู่แต่ผมเองก็ไม่กล้าออกตัว หรือผมแค่ฟอร์มจัดปากแข็งไปงั้นเองเหรอครับ???
จะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอะไรทำนองนั้น เราเองก็ตอบรับไม่ได้เต็มปากว่ามันเป็นไปได้หรือป่าว
จู่ๆก็มาบอกว่าชอบเพื่อนเรา เรื่องระหว่างเขาคุยกันถึงขั้นไหนผมเองก็ไม่ทราบครับถึงทราบผมก็ไม่กล้าถาม
คิดอยู่อย่างเดียวถ้าใจคนมันจะรักกันทั้งสองฝ่ายจะห้ามอะไรคงไม่ถูกไม่ควร
บอกได้แค่ให้เขาทำใจเผื่อๆไว้หน่อยเพราะเราก็รู้นิสัยของเพื่อนคนนี้ดี ดูเหมือนแอบห่วงก้างยังไงไม่รู้
แต่ไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเพื่อนเราให้เขารู้นัก(ไม่ชอบขายเพื่อน)
เพื่อนผมจะรู้สึกอึดอัดเหมือนกันรึป่าวอันนี้ผมก็ไม่กล้าเปิดปากคุยเรื่องนี้กัน
........
ตรงๆคือผมชัพพอทเขาไม่ได้ครับเพราะลึกๆยังหลงเหลืออะไรซักอย่างในตะกอนความรู้สึกเราอยู่
หากเขาจะจริงจังกันเราเองก็คิดว่าน่าจะเลิกคุยกันแค่นี้แต่ก็ย้อนแย้งกับความรู้สึกตัวเอง ><
#
แค่พยายามลืมเขามาโดยตลอดก็ถือว่ายากแล้ว เจอโจทย์นี้เข้าไปหนักเลยประมวลผลไม่ถูกว่าจะเอายังไง
คิดเห็นยังไงกับแฟนเก่าที่มาขอคำแนะนำเรื่องชอบเพื่อนสนิทเรา
มันรู้สึกยังไงบอกไม่ถูกครับ
คือแฟนเก่าคนนี้เขาเป็นคนค่อนข้างชอบคนง่ายครับ คือแอบปลื้มใครๆเขาไปหมดแต่ไม่ถึงขั้นมั่วหรือง่ายอะไร
ไม่รู้ว่าเค้าคิดยังกันแน่ พูดมันเหมือนง่าย ไอ่เราก็ไม่รู้จะทำยัง
เรากลับมาคุยกันได้ซักพักครับ เขาค่อนข้างจะมีความผูกพันธ์กับทางฝ่ายเราอยู่ไม่น้อย
เขาเป็นที่รู้จักกับคนไกล้ตัวผมดีด้วยนิสัยที่เข้ากับคนง่าย เหมือนจะเป็นที่รักกับกลุ่มเพื่อนๆหรือคนรู้จักรอบตัวของผมดี
เขาพยายามอยากให้ผมง้อครับ แต่ผมต้องซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองเรื่องที่ว่ายังไม่แน่ใจ ประกอบกับที่เราไม่ได้คุยกันมานานแถมเราก็เป็นคนค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน(เซฟโซนผมค่อนข้างหนา)
'เรามีอดีตที่ไม่ค่อยจะดีนัก จริงๆก็ไม่ได้ติดค้างอะไรกับมันแล้ว
[*เราเคยเกลียดกันอย่างจงหนัก]
ยังรักเขาหรือป่าวส่วนตัวเราก็ไม่ค่อยแน่ใจ
คือมันพังไปแล้วครับแต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่ายังมีความห่วงใยเขาอยู่อีกทำไม
ระหว่างเรายังมีเยื่อใยต่อกัน
ชัดเจนว่าเขายังรักเราอยู่แต่ผมเองก็ไม่กล้าออกตัว หรือผมแค่ฟอร์มจัดปากแข็งไปงั้นเองเหรอครับ???
จะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอะไรทำนองนั้น เราเองก็ตอบรับไม่ได้เต็มปากว่ามันเป็นไปได้หรือป่าว
จู่ๆก็มาบอกว่าชอบเพื่อนเรา เรื่องระหว่างเขาคุยกันถึงขั้นไหนผมเองก็ไม่ทราบครับถึงทราบผมก็ไม่กล้าถาม
คิดอยู่อย่างเดียวถ้าใจคนมันจะรักกันทั้งสองฝ่ายจะห้ามอะไรคงไม่ถูกไม่ควร
บอกได้แค่ให้เขาทำใจเผื่อๆไว้หน่อยเพราะเราก็รู้นิสัยของเพื่อนคนนี้ดี ดูเหมือนแอบห่วงก้างยังไงไม่รู้
แต่ไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเพื่อนเราให้เขารู้นัก(ไม่ชอบขายเพื่อน)
เพื่อนผมจะรู้สึกอึดอัดเหมือนกันรึป่าวอันนี้ผมก็ไม่กล้าเปิดปากคุยเรื่องนี้กัน
........
ตรงๆคือผมชัพพอทเขาไม่ได้ครับเพราะลึกๆยังหลงเหลืออะไรซักอย่างในตะกอนความรู้สึกเราอยู่
หากเขาจะจริงจังกันเราเองก็คิดว่าน่าจะเลิกคุยกันแค่นี้แต่ก็ย้อนแย้งกับความรู้สึกตัวเอง ><
#
แค่พยายามลืมเขามาโดยตลอดก็ถือว่ายากแล้ว เจอโจทย์นี้เข้าไปหนักเลยประมวลผลไม่ถูกว่าจะเอายังไง