ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรช่วงนี้ผมคิดมาก คิดอะไรมองอะไรก็แง่ร้ายไปหมดเลย ผมไม่รู้จริงๆว่าผมเป็นอะไร เวลาใครทำอะไรให้ผมไม่พอใจหรือไม่สนใจผม ผมก็จะโมโห้ง่ายและหงุดหงิดใส่ มันเป็นมา 1 อาทิตแล้ว ส่วนแฟนผมเขาดีมาก ดีจนทำทุกอยา่งให้ผมสบายใจแต่ผมก็ยังไม่เชื่อใจเขาแบบเต็มร้อยเลย มีวันหนึ่งลูกพี่ลูกน้องของเขามานอนด้วยซึ่งน้องมันเป็น ผช ผมก็กังวลว่าจะทำอะไรกัน พอวันที่สอง ผมให้เขาไปแยกนอนกับน้อง ซึ่งเขาก้ทำตามที่ผมบอก ผมคิดมากไปเองใช่มั้ย หรือผมกลัวที่จะเสียเขาไป เพราะ แม่แฟนไม่ค่อยชอบผมสักเท่าไหร่ เลยเอาน้องมานอนเป็นเพื่อน แต่ผมกลัวว่ามันจะคิดมากกว่าพี่น้อง จนทำให้ผมเป็นแบบนี้ ผมกลัวจนเครียดตลอดพอรู้ว่าอยู่ใกล้กันผมก็เริ่มใจคอไม่ดีแล้ว เพราะผมกลัวว่าจะมีใครทำให้แฟนผมเปลี่ยนไป ซึ่งนั้นเป็นสิ่งที่แม่เขาต้องการเพราะเขาไม่อยากให้ผมกับแฟนเลิกกัน เลยใส่ร้ายผมและบอกแฟนว่าผมเป็นยังงั้นยังงี้ มีแต่เสียๆหายๆ ผมเลยกลัวว่าสักวันแฟนจะยอมและถอดไปจากผม ผมควรทำไงดีครับ พอจะมีคำแนะนำดีๆมั้ยครับ
ไม่ค่อยไว้ใจใครเลยแม้แต่แฟน