Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
TH
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:ตารางปกติ;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:8.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:107%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
mso-bidi-font-size:14.0pt;
font-family:"Calibri",sans-serif;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Cordia New";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
วันนี้ฉันอยากจะมาเล่าเหตุการณ์ที่ฉันโดนพี่สาวโกงเงินไปค่ะ
แม่ของฉันเสียตั้งแต่ฉันอยู่ป.6ด้วยอุบัติเหตุรถควำแล้วหลังจากแม่เสียฉันและพี่อีกสองคนก็ได้เงินประกันจากแม่คนล่ะ200,000
พี่สาวคนโตของฉันเป็นผู้หญิงอายุตอนที่แม่เสียเธออายุถึง20แล้วเลยจัดการของๆแม่ทั้งหมด
เธอเก้บทุกอย่างใว้ ทุกคนใว้ใจเธอเพราะเธอเป็นพี่สาวคนโตที่จะดูแลน้องต่อจากแม่
เท่าที่ฉันจำได้เธอมีแหวนทองสร้อยขอมือและสร้อยคอทองของแม่อยู่กับตัวและบัญชีเงินฝากของแม่อีก2-3เล่ม
ไม่มีใครได้ถือ นอกจากพี่สาวฉันคนเดียว วันหนึ่งในขณะที่ฉันนั่งอยู่บนรถพี่สาวฉันที่ปกติไม่เคยคุยกับฉันจู่ๆขึ้นรถมานั่งข้างฉันพูดดีกับฉัน
บอกฉันว่าอยากได้อะไรไหม อยากได้คอมไหม อยากได้โทรศัพท์ไหม
ถ้าอยากได้ต้องตั้งใจเรียนทำไห้ไดเกรดเยอะๆแล้วพี่จะซื้อไห้แล้วอีกอย่างต้องเชื่อฟังพี่นะห้ามเถี่ยงพูดต้องฟัง
ถ้าทำตัวดีอยากได้อะไรพี่ก็จะซื้อไห้ไม่ต้องห่วงนะถึงแม่จะเสียไปแล้วพี่ก็จะเลี้ยงเองแต่ต้องเชื่อฟังพี่
ตอนนั้นฉันก็ดีใจมากว่าทำไมพี่สาวฉันใจดีจัง คอมก็จะซื้อไห้ โทรศัพท์ก็จะซื้อไห้
ตั้งแต่นั้นเวลาพี่ฉันพูดอะไรบอกอะไรไห้ทำอะไรฉันทำตลอดไม่เคยขัด
แต่เมื่อไหร่ที่ฉันเถี่ยงแกก็จะพูดมาว่าเถี่ยงทำไม บอกอะไรไห้ฟัง
กูพูดอะไรไห้ฟัง ถ้าคิดว่ากับพ่อจะเอาตัวรอดได้โดยไม่มีกูก็เถี่ยงมา
คิดว่าพ่อจะส่งเรียนได้จนจบหรอ เอาเลย
กูจะไห้ไปอยู่ด้วยกันสองดูสิจะทำยังไง
ในตอนนั้นฉันก็กลัวมากกลัวจะไม่ได้เรียนกลัวจะไม่มีคนส่งเงินไห้ใช้ ฉันก็ไม่กล้าพูดได้แต่ฟังและทำตามตลอด
ฉันทนอยู่ในสภาพนี้มาโดยตลอดตั้งแต่แม่เสียจนเข้ามหาลัย ฉันโดนด่า โดนว่า
หลังจากที่ได้เงินก้อนแล้วพี่ฉันก็จะพูดตลอดว่าพี่ว่าพี่จะสร้างบ้านเอาใว้อยู่ออกกันคนละครึ่งเนาะ
เอามาไห้พี่แสนนึง ในตอนนั้นฉันก็คิดว่าการมีบ้านอยู่เองโดยที่ไม่ต้องไปนอนที่บ้านย่าน่าจะดีกว่าตอนนั้นฉัยอยู่แค่ป.6เลยคิดได้แค่นี้จริงๆไม่ได้คิดถึงเงินที่จะหมดไป
ฉันให้พี่ไปแล้วฉันก็เหลือ100,000ในบัญชี พี่แันก็มาพูดกับฉันว่า
เนี่ยพี่ว่าพี่จะพยายามโอนเงินใส่บัญชีให้แกสักเดือนล่ะพันสองพัน
เอาไว้เป้นค่าเทอมไห้แกตอนเรียนมหาลัย
แล้วบัญชีที่ฉันถืออยู่ไม่สามารถเบิกเองได้ต้องไห้พ่อไปเซ็นไห้ถึงจะได้เงิน
พีฉันก็พูดว่าแล้วเนี่ยก็รู้ใช่ไหมว่าพ่อเป็นคนไม่ทันคน
ถ้ามีคนมาขอแล้วพ่อใจอ่อนเอาบัญชีไปเบิกเงินให้เขาหมดจะทำยังไง
เนี่ยถ้าเอาบัญชีมาไว้กับพี่ดีกว่าปลอดภัยแล้วอีกอย่างพี่กดไม่ได้ด้วย
ตอนนั้นฉันก็เชื่อพี่เพราะเขาเป็นพี่สาวของฉันที่ส่งเงินให้ใช่ตลอดฉันก็เชื่อใจเต็มร้อยยื่นสมุดบัญชีให้อย่างไม่ลังเล
แล้วพี่ฉันก็พูดอีกว่า อ้าวมีบัตรด้วยไม่ใช้หรอ เอาบัตรมาเลยพี่ไม่กดหรอก
พี่ไม่เอาเงินน้องหรอก บอกรหัสด้วยดิ พี่ไม่จำหรอก แต่บอกใว้ก็ดี
ฉันก็บอกรหัสไปครั้งเดียว แต่การบอกรหัสในครั้งเดียวตอนนั้น
กลับกลายเป็นเรื่องจนถึงทุกวันนี้ เวลาผ่านไป ฉันก็ยังคงโดนด่าที่โทรไปขอตัง
แล้วมีครั้งนึงที่ตอนปิดเทอมฉันไปอยู่กับพี่สาวพี่ฉันกับแฟนพากันจะออกรถเพื่อจะไปส่งฉันที่มหาลัย
พี่ฉันเอาเงินไปดาวรถเก๋งสีแดงออกมาสามหมื่นตอนนั้นฉันก็เอ้ะใจแล้วว่าเงินใครแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
และช่วงที่ฉันอยู่กับพี่ฉันมีปัญหากับพี่ฉันโดนพี่ฉันไล่ออกกจากห้องทุกวันดึกดื่นเที่ยงคืน
ออกไปจากบ้านกูเลย ออกไปเลย ไปอยู่กับพ่อ ออกไป
แล้วก็โทรไปร้องไห้กับพ่อ กับอา บอกว่าฉันเถี่ยง พูดไม่ฟังมาเอามันกลับไปเลย
ฉันเลยพูดไปว่า จะบอกพ่อทำไมเดี๋ยวพอก็คิดมาก พี่ฉันก็สวนกับมา
คิดก็คิดไปดิเขาจะได้เอาออกไป
แล้วมีอีกหลายครั้งที่เขาคอยมาด่ามาว่าฉันเพราะแฟนไปบอกว่าฉันทำแบบนั้นแบบนี้ฉันเถี่ยงถึงขั้นขี่ฉันออกมาตามด่าฉันว่าอย่าไปเที่ยงเขาไห้ทำอะไรก็ทำ
และเหตการนี้คือรายแรงมากพี่ของฉันทำร้ายร่างกายฉันเพราะฉันไปกำเริบใส่แฟนพี่
พี่ฉันบอกว่าให้ฉันสำนึกบุญคุณแฟนพี่ใว้ไห้มากๆ
พูดย้ำๆจนฉันรู้สึกว่าพ่อไม่สำคัญกับเธอเลยหรอทำไมฉันต้องมาสำนึกบุญคุณแฟนเธอฉันควรจะคิดถึงพ่อมากกว่าไม่ใช่หรอ
ฉันพูดออกไปว่า เออ จะจำใว้ จะจำไห้ขึ้นใจเลย
เท่านั้นแหละพี่ฉันแหกปากโวยวายนุ้นนี่นั้น แล้วก็โยนโตะใส่ทีวีจนโต้ะแตก
กล้วก็มาลากเกาอี้ที่ฉันกำลังนั่งอยู่ไปจนถึงอีกฝั่งของห้องฉันก็ไม่อยากอไรด้วยก็เลยลากโต้ะกับมานั่งที่เดิมแล้วเล่นโน้ตบุคต่อ
พี่ฉันไม่เลิกราตามมาปิดโน้ตบุคทับมือฉันแล้วก็ใช้ทัง2มือกดลงในขณะนั้นฉันมองไปที่หน้าพี่ฉัน
ฉันอึ่งไปเลย
พี่ฉันกดปากหน้าสั่นตัวสั่นตาจ่องฉันเขม่งฉันคิดเลยว่าตอนนั้นฉันจะโดนฆ่าหรือเปล่า
แต่ฉันก้ไม่ได้โต้ตอบอะไร
ฉันออกมาจากที่ห้องของพี่แล้วกับมาอยู่ที่บ้านย่าที่ศรีสะเกษรอไปเขามหาลัยอีก1เดือน
ก่อนที่ฉันจะไปมอได3วันพี่ฉันโทรมาหาแันแล้วพูดว่า เออ พี่รู้พี่ทำไรอยู่
คือพี่เอาเงินไปใช่หมดแล้วนะไม่เหลือสักบาท
แม้แต่เงินของพ่อที่โอนให้ก็ไม่เหลือสักบาท ฉันพูดอะไรไม่ออก
ได้แต่แกร้งหัวเราะแห้งๆ ตอนฉันเขามหาลัย
พี่ฉันไม่มีแม้แต่เงินจะจ่ายค่าเทอมไห้ฉันยังไม่มี สุดท้ายพ่อต้องเป็นคนหามาให้
และตอนที่ฉันขอเงินพี่หนึ่งพันเพื่อนั่งรถกลับบ้านไปเซ็นกยศ.พี่ฉันก็บอกว่าไม่ต้องไปหรอกมันแพงไม่ได้ก็ช่างมัน
หลังจากนั้นฉันก็ต้องกลับมาทุกข์เหมือนเดิมทุกครั้งที่เอาตังไปทำอะไรนอกเหนื่อจากกินฉันจะโดนด่าตลอด
แล้วด่าแบบรุนแรงชนิดที่เหมือนเอาเงินแสนไปโยนทิ้งั้งๆที่ฉันเอาเงินไปทำกิจกรรมในมอ
นานเข้าฉันเริ่มผอมเริ่มขาดสารอาหารเพราะไม่มีตัง ไม่มีใครส่งให้
พ่อก็ยังไม่มีจะดทรขอพี่ก็ไม่อยากขอเพราะขอทีไรก็โดนด่า
จนวันนึงฉันได้ทำกยศ.จนสำเร้จ จนได้ได้เงิน ฉันไปนั่งร้องให้ในห้องน้ำคนเดียว พอพี่ฉันรู้เรื่องแกก็พูดว่าดีแล้วหล่ะ
เก้บไว้เป็นค่ากิน ค่าเทอมเขาก็จ่ายให้อยู่แล้ว สบายไปอีก ดีแล้ว ฉันถึงกับฉุน
คิดในใจเลยว่าอี
ฉันเลยพูดออกไปว่า ใช่มันก็ดีแล้ว พี่ฉันก็พูดกับมาว่า อะไร
จะพูดอะไร พูดให้มันเครียร์ดิ จากนั้นเราก็ทะเลาะกันเสียงดังแล้วจบด้วยที่พี่ฉันพูดว่ากูจะคอยดูว่าจะไปได้สักกี่น้ำ
หลังจากนนั้นผ่านไปหนึ่งปีฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับพี่
ต่อพอเขาปีสองตอนฉันไปทำงานกับญาติ ทุกคนพูดเสมอว่าทำไมไม่ถ่วงนั้นเงิน
แกมีสิทถ่วง ถ่วงเลย
แล้วบวกกับที่ฉันเห็นอาๆซื้อนั้นซื้อนี่ให้ลูกแล้วทำไมฉันถึงไม่มีบ้างฉันเลยพิมไปหาพี่สาวว่า
คืดตังหน่อยได้ไหมสักปีล่ะหมื่นก็ยังดี แล้วพี่สาวก็ด่าฉันมา กูเป็นคนลี้ยงมานะ
ควรสำนึกบุญคุณบ้าง เป้นเพราะกูเลยไม่ได้เรียนมหาลัย เป็นเพราะกูต้องส่ง
ลูกกู กูเลยหมุนเงินไม่ทันแบบนี้ กูจะคืนให้ก็ได้งั้นกูขอหักออกเดือนล่ะ4,000เป้นเงินที่กูส่งไฃให้ใช้ทุกเดือน
ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อะไรกับคำด่าเพราะพี่เป็นปากแบบนี้แต่พอพี่ฉันบอกว่าจะหักออกเดือนล่ะ4,000ฉันก็เลยพิมไปว่างั้นก็หักเอาจากเงินที่พ่อส่งไปนะ
เพราะเขาจำได้ว่าพ่อโอนให้ราวๆ30,000เลยนะในบัญชีเขา
พี่สาวจะหักออกเดือนล่ะ4,000ทั้งๆที่ตัวเองให้ไม่เคยเกินเดือนล่ะ2,000บางครั้งแค่500ที่เหลือฉันขอพ่อ
พอฉันพิมไปแบบนั้นพี่ฉันก้ไม่พิมอะไรต่อพิมแค่ เออๆกูจะคืนให้จะได้จบๆไป
จะได้ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก
หลังจากนั้นพี่ฉันก็หายไปสองเดือนไม่มีวี่แววว่าจะส่งเงินมา ฉันก็ปงแล้ว
พอฉันเขาไปดูในเฟสปรากฏว่าพี่ฉันอันเฟสฉันไปแล้วว
ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้ฉันจะได้เงินคืนไหม หรือควรจะต่างคนต่างอยู่
ไม่ต้องติดต่อกันอีก
โดนพี่สาวแท้เอาเงินไปจนหมดแม้แต่ท้องของแม่ก็ไม่ได้สักเส้น พี่สาวคนดี หรือฉันมันเลวเอง บางทีก็สงสัย
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
TH
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:ตารางปกติ;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:8.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:107%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
mso-bidi-font-size:14.0pt;
font-family:"Calibri",sans-serif;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Cordia New";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
วันนี้ฉันอยากจะมาเล่าเหตุการณ์ที่ฉันโดนพี่สาวโกงเงินไปค่ะ
แม่ของฉันเสียตั้งแต่ฉันอยู่ป.6ด้วยอุบัติเหตุรถควำแล้วหลังจากแม่เสียฉันและพี่อีกสองคนก็ได้เงินประกันจากแม่คนล่ะ200,000
พี่สาวคนโตของฉันเป็นผู้หญิงอายุตอนที่แม่เสียเธออายุถึง20แล้วเลยจัดการของๆแม่ทั้งหมด
เธอเก้บทุกอย่างใว้ ทุกคนใว้ใจเธอเพราะเธอเป็นพี่สาวคนโตที่จะดูแลน้องต่อจากแม่
เท่าที่ฉันจำได้เธอมีแหวนทองสร้อยขอมือและสร้อยคอทองของแม่อยู่กับตัวและบัญชีเงินฝากของแม่อีก2-3เล่ม
ไม่มีใครได้ถือ นอกจากพี่สาวฉันคนเดียว วันหนึ่งในขณะที่ฉันนั่งอยู่บนรถพี่สาวฉันที่ปกติไม่เคยคุยกับฉันจู่ๆขึ้นรถมานั่งข้างฉันพูดดีกับฉัน
บอกฉันว่าอยากได้อะไรไหม อยากได้คอมไหม อยากได้โทรศัพท์ไหม
ถ้าอยากได้ต้องตั้งใจเรียนทำไห้ไดเกรดเยอะๆแล้วพี่จะซื้อไห้แล้วอีกอย่างต้องเชื่อฟังพี่นะห้ามเถี่ยงพูดต้องฟัง
ถ้าทำตัวดีอยากได้อะไรพี่ก็จะซื้อไห้ไม่ต้องห่วงนะถึงแม่จะเสียไปแล้วพี่ก็จะเลี้ยงเองแต่ต้องเชื่อฟังพี่
ตอนนั้นฉันก็ดีใจมากว่าทำไมพี่สาวฉันใจดีจัง คอมก็จะซื้อไห้ โทรศัพท์ก็จะซื้อไห้
ตั้งแต่นั้นเวลาพี่ฉันพูดอะไรบอกอะไรไห้ทำอะไรฉันทำตลอดไม่เคยขัด
แต่เมื่อไหร่ที่ฉันเถี่ยงแกก็จะพูดมาว่าเถี่ยงทำไม บอกอะไรไห้ฟัง
กูพูดอะไรไห้ฟัง ถ้าคิดว่ากับพ่อจะเอาตัวรอดได้โดยไม่มีกูก็เถี่ยงมา
คิดว่าพ่อจะส่งเรียนได้จนจบหรอ เอาเลย
กูจะไห้ไปอยู่ด้วยกันสองดูสิจะทำยังไง
ในตอนนั้นฉันก็กลัวมากกลัวจะไม่ได้เรียนกลัวจะไม่มีคนส่งเงินไห้ใช้ ฉันก็ไม่กล้าพูดได้แต่ฟังและทำตามตลอด
ฉันทนอยู่ในสภาพนี้มาโดยตลอดตั้งแต่แม่เสียจนเข้ามหาลัย ฉันโดนด่า โดนว่า
หลังจากที่ได้เงินก้อนแล้วพี่ฉันก็จะพูดตลอดว่าพี่ว่าพี่จะสร้างบ้านเอาใว้อยู่ออกกันคนละครึ่งเนาะ
เอามาไห้พี่แสนนึง ในตอนนั้นฉันก็คิดว่าการมีบ้านอยู่เองโดยที่ไม่ต้องไปนอนที่บ้านย่าน่าจะดีกว่าตอนนั้นฉัยอยู่แค่ป.6เลยคิดได้แค่นี้จริงๆไม่ได้คิดถึงเงินที่จะหมดไป
ฉันให้พี่ไปแล้วฉันก็เหลือ100,000ในบัญชี พี่แันก็มาพูดกับฉันว่า
เนี่ยพี่ว่าพี่จะพยายามโอนเงินใส่บัญชีให้แกสักเดือนล่ะพันสองพัน
เอาไว้เป้นค่าเทอมไห้แกตอนเรียนมหาลัย
แล้วบัญชีที่ฉันถืออยู่ไม่สามารถเบิกเองได้ต้องไห้พ่อไปเซ็นไห้ถึงจะได้เงิน
พีฉันก็พูดว่าแล้วเนี่ยก็รู้ใช่ไหมว่าพ่อเป็นคนไม่ทันคน
ถ้ามีคนมาขอแล้วพ่อใจอ่อนเอาบัญชีไปเบิกเงินให้เขาหมดจะทำยังไง
เนี่ยถ้าเอาบัญชีมาไว้กับพี่ดีกว่าปลอดภัยแล้วอีกอย่างพี่กดไม่ได้ด้วย
ตอนนั้นฉันก็เชื่อพี่เพราะเขาเป็นพี่สาวของฉันที่ส่งเงินให้ใช่ตลอดฉันก็เชื่อใจเต็มร้อยยื่นสมุดบัญชีให้อย่างไม่ลังเล
แล้วพี่ฉันก็พูดอีกว่า อ้าวมีบัตรด้วยไม่ใช้หรอ เอาบัตรมาเลยพี่ไม่กดหรอก
พี่ไม่เอาเงินน้องหรอก บอกรหัสด้วยดิ พี่ไม่จำหรอก แต่บอกใว้ก็ดี
ฉันก็บอกรหัสไปครั้งเดียว แต่การบอกรหัสในครั้งเดียวตอนนั้น
กลับกลายเป็นเรื่องจนถึงทุกวันนี้ เวลาผ่านไป ฉันก็ยังคงโดนด่าที่โทรไปขอตัง
แล้วมีครั้งนึงที่ตอนปิดเทอมฉันไปอยู่กับพี่สาวพี่ฉันกับแฟนพากันจะออกรถเพื่อจะไปส่งฉันที่มหาลัย
พี่ฉันเอาเงินไปดาวรถเก๋งสีแดงออกมาสามหมื่นตอนนั้นฉันก็เอ้ะใจแล้วว่าเงินใครแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
และช่วงที่ฉันอยู่กับพี่ฉันมีปัญหากับพี่ฉันโดนพี่ฉันไล่ออกกจากห้องทุกวันดึกดื่นเที่ยงคืน
ออกไปจากบ้านกูเลย ออกไปเลย ไปอยู่กับพ่อ ออกไป
แล้วก็โทรไปร้องไห้กับพ่อ กับอา บอกว่าฉันเถี่ยง พูดไม่ฟังมาเอามันกลับไปเลย
ฉันเลยพูดไปว่า จะบอกพ่อทำไมเดี๋ยวพอก็คิดมาก พี่ฉันก็สวนกับมา
คิดก็คิดไปดิเขาจะได้เอาออกไป
แล้วมีอีกหลายครั้งที่เขาคอยมาด่ามาว่าฉันเพราะแฟนไปบอกว่าฉันทำแบบนั้นแบบนี้ฉันเถี่ยงถึงขั้นขี่ฉันออกมาตามด่าฉันว่าอย่าไปเที่ยงเขาไห้ทำอะไรก็ทำ
และเหตการนี้คือรายแรงมากพี่ของฉันทำร้ายร่างกายฉันเพราะฉันไปกำเริบใส่แฟนพี่
พี่ฉันบอกว่าให้ฉันสำนึกบุญคุณแฟนพี่ใว้ไห้มากๆ
พูดย้ำๆจนฉันรู้สึกว่าพ่อไม่สำคัญกับเธอเลยหรอทำไมฉันต้องมาสำนึกบุญคุณแฟนเธอฉันควรจะคิดถึงพ่อมากกว่าไม่ใช่หรอ
ฉันพูดออกไปว่า เออ จะจำใว้ จะจำไห้ขึ้นใจเลย
เท่านั้นแหละพี่ฉันแหกปากโวยวายนุ้นนี่นั้น แล้วก็โยนโตะใส่ทีวีจนโต้ะแตก
กล้วก็มาลากเกาอี้ที่ฉันกำลังนั่งอยู่ไปจนถึงอีกฝั่งของห้องฉันก็ไม่อยากอไรด้วยก็เลยลากโต้ะกับมานั่งที่เดิมแล้วเล่นโน้ตบุคต่อ
พี่ฉันไม่เลิกราตามมาปิดโน้ตบุคทับมือฉันแล้วก็ใช้ทัง2มือกดลงในขณะนั้นฉันมองไปที่หน้าพี่ฉัน
ฉันอึ่งไปเลย
พี่ฉันกดปากหน้าสั่นตัวสั่นตาจ่องฉันเขม่งฉันคิดเลยว่าตอนนั้นฉันจะโดนฆ่าหรือเปล่า
แต่ฉันก้ไม่ได้โต้ตอบอะไร
ฉันออกมาจากที่ห้องของพี่แล้วกับมาอยู่ที่บ้านย่าที่ศรีสะเกษรอไปเขามหาลัยอีก1เดือน
ก่อนที่ฉันจะไปมอได3วันพี่ฉันโทรมาหาแันแล้วพูดว่า เออ พี่รู้พี่ทำไรอยู่
คือพี่เอาเงินไปใช่หมดแล้วนะไม่เหลือสักบาท
แม้แต่เงินของพ่อที่โอนให้ก็ไม่เหลือสักบาท ฉันพูดอะไรไม่ออก
ได้แต่แกร้งหัวเราะแห้งๆ ตอนฉันเขามหาลัย
พี่ฉันไม่มีแม้แต่เงินจะจ่ายค่าเทอมไห้ฉันยังไม่มี สุดท้ายพ่อต้องเป็นคนหามาให้
และตอนที่ฉันขอเงินพี่หนึ่งพันเพื่อนั่งรถกลับบ้านไปเซ็นกยศ.พี่ฉันก็บอกว่าไม่ต้องไปหรอกมันแพงไม่ได้ก็ช่างมัน
หลังจากนั้นฉันก็ต้องกลับมาทุกข์เหมือนเดิมทุกครั้งที่เอาตังไปทำอะไรนอกเหนื่อจากกินฉันจะโดนด่าตลอด
แล้วด่าแบบรุนแรงชนิดที่เหมือนเอาเงินแสนไปโยนทิ้งั้งๆที่ฉันเอาเงินไปทำกิจกรรมในมอ
นานเข้าฉันเริ่มผอมเริ่มขาดสารอาหารเพราะไม่มีตัง ไม่มีใครส่งให้
พ่อก็ยังไม่มีจะดทรขอพี่ก็ไม่อยากขอเพราะขอทีไรก็โดนด่า
จนวันนึงฉันได้ทำกยศ.จนสำเร้จ จนได้ได้เงิน ฉันไปนั่งร้องให้ในห้องน้ำคนเดียว พอพี่ฉันรู้เรื่องแกก็พูดว่าดีแล้วหล่ะ
เก้บไว้เป็นค่ากิน ค่าเทอมเขาก็จ่ายให้อยู่แล้ว สบายไปอีก ดีแล้ว ฉันถึงกับฉุน
คิดในใจเลยว่าอี
จะพูดอะไร พูดให้มันเครียร์ดิ จากนั้นเราก็ทะเลาะกันเสียงดังแล้วจบด้วยที่พี่ฉันพูดว่ากูจะคอยดูว่าจะไปได้สักกี่น้ำ
หลังจากนนั้นผ่านไปหนึ่งปีฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับพี่
ต่อพอเขาปีสองตอนฉันไปทำงานกับญาติ ทุกคนพูดเสมอว่าทำไมไม่ถ่วงนั้นเงิน
แกมีสิทถ่วง ถ่วงเลย
แล้วบวกกับที่ฉันเห็นอาๆซื้อนั้นซื้อนี่ให้ลูกแล้วทำไมฉันถึงไม่มีบ้างฉันเลยพิมไปหาพี่สาวว่า
คืดตังหน่อยได้ไหมสักปีล่ะหมื่นก็ยังดี แล้วพี่สาวก็ด่าฉันมา กูเป็นคนลี้ยงมานะ
ควรสำนึกบุญคุณบ้าง เป้นเพราะกูเลยไม่ได้เรียนมหาลัย เป็นเพราะกูต้องส่ง
ลูกกู กูเลยหมุนเงินไม่ทันแบบนี้ กูจะคืนให้ก็ได้งั้นกูขอหักออกเดือนล่ะ4,000เป้นเงินที่กูส่งไฃให้ใช้ทุกเดือน
ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อะไรกับคำด่าเพราะพี่เป็นปากแบบนี้แต่พอพี่ฉันบอกว่าจะหักออกเดือนล่ะ4,000ฉันก็เลยพิมไปว่างั้นก็หักเอาจากเงินที่พ่อส่งไปนะ
เพราะเขาจำได้ว่าพ่อโอนให้ราวๆ30,000เลยนะในบัญชีเขา
พี่สาวจะหักออกเดือนล่ะ4,000ทั้งๆที่ตัวเองให้ไม่เคยเกินเดือนล่ะ2,000บางครั้งแค่500ที่เหลือฉันขอพ่อ
พอฉันพิมไปแบบนั้นพี่ฉันก้ไม่พิมอะไรต่อพิมแค่ เออๆกูจะคืนให้จะได้จบๆไป
จะได้ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก
หลังจากนั้นพี่ฉันก็หายไปสองเดือนไม่มีวี่แววว่าจะส่งเงินมา ฉันก็ปงแล้ว
พอฉันเขาไปดูในเฟสปรากฏว่าพี่ฉันอันเฟสฉันไปแล้วว
ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้ฉันจะได้เงินคืนไหม หรือควรจะต่างคนต่างอยู่
ไม่ต้องติดต่อกันอีก