คบกับแฟนทั้งๆที่รู้ว่า วันนึกก็ต้องเลิกกัน....

สวัสดีครับผม ผมพึ่งเขียนกระทู้แรกถ้าผิดขออภัยนะครับผมจะมาขอคำตอบจากเพื่อนๆพี่ๆหน่อยได้ไหมครับ คือผมมีแฟนผมคนนึงเธอเป็นคนต่างประเทศที่มาเรียนไทยอะครับ และผมก็รักเธอจนเราคุยๆไปมาสัก 6 เดือนกว่าจนเราได้เป็นแฟนกัน  ทุกอย่างมันราบรื่นมากครับจนเธอบอกว่าวันนึงเธอต้องอาจจากเราไปนะ (จากกลับไปประเทศของเขา)
 เธอเลยบอกผมว่าเราเป็นเพื่อนกันดีกว่าไหม ผมเลยฝืนบอกว่าเราควรที่จะอยู่กับปัจจุบันนะอนาคตค่อยว่ากันมันไม่แน่นอนหรอก แต่มันอาจดีนะครับถ้าผมกับเธอเป็นเพื่อนเราอาจต้องไม่เจ็บเวลาจากกันไป แต่ความรู้สึกของผมคือ เหมือนเราดูหนังทั้งๆที่รู้ว่าธรรมมะย่อมชนะอธรรมแต่ทำไมเรายังจะดูหนังเรื่องนั้นหล่ะครับ ใช่ครับมันสนุกและเราจะได้เก็บรายละเอียดต่างๆด้วย ที่ผมต้องการจะพูดก็คือ ผมอยากอยู่กับเธอไปนานๆไม่อยากจากไปไหน ผมก็รู้นะครับว่าความรักคือการปล่อยใครสักคนไปและเห็นเขามีความสุข เพราะความสุขของเขาก็คือความสุขของเรา ผมบอกเลยผมคิดแบบนี้นะแต่ถ้ามันต้องจากกันจริงๆ ผมว่าตัวผมคงอาจไม่คิดอย่างงี้หรอกในตอนนั้น ผมควรทำไงดีครับควรเลือกที่จะดูหนังไปต่อไหมทั้งๆที่รู้ตอนจบของหนัง   หรือผมควรเลือกที่จะลุกออกมาจากหนังเรื่องนั้นและออกไปใช้ชีวิต แต่ไม่ว่าผมเลือกทางไหนมันก็ทำให้ผมเจ็บปวดอยู่ดีใช่ไหมครับ ถ้าเป็นเพื่อนๆพี่ๆจะทำไงหรอครับ 
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ก็คงต้องอยู่กับปัจจุบันแหล่ะนะ อย่างที่คุณว่านั่นแหล่ะ
คนเราเกิดมาเพื่อพบกัน เมื่อพบกันก็ต้องจากกัน ไม่จากเป็นก็จากตาย
ต่อให้รู้ทั้งรู้ว่าต้องจาก แต่ก็อยากเก็บความทรงจำดีๆเอาไว้นึกถึง ว่าครั้งนึงเคยมีความสุขอย่างไร...
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่