เขาว่ากันว่า คนระดับสูงชนชั้นปกครอง ทุกระดับของสังคมไม่ชอบคนรู้มาก จริงไหมครับ

ผู้บริหาร   หัวหน้าราชการ    ครู    หัวหน้าครอบครัว

ชอบเด็ก หรือ ลูกน้องที่เชื่อฟัง   แต่ถ้าเจอคนที่คิดเองได้แบบดูท่าทางฉลาดกว่าหัวหน้า   ชนชั้นปกครอง อาจไม่ชอบ

ถ้ามีเด็ก 2 คน เชื่อฟังทั้งคู่ครับ  จุดที่แตกต่างคือ

1.ฉลาด  รู้ทันทุกคำพูด   แต่เชื่อฟังไม่ขัดคำสั่ง    แต่บางครั้งรู้สึกว่า   มีความคิดจนเราไม่สามารถคาดเดาการกระทำเขาได้
สังเกตได้จากบางทีไม่ไช่เรื่องสำคัญอะไร   รู้สึกว่าเราจับไม่ได้  ไล่ไม่ทันเด็กคนนี้บ่อย

2.เชื่อฟังทุกคำพูด   ซื่อๆ  แต่ไม่ถึงกับโง่   ฉลาดปานกลาง   แต่เราสามารถคาดเดาการกระทำเขาได้ทุกอย่าง

สำหรับผมชอบแบบที่ 2 ครับ  เพราะเรามั่นใจว่าสามารถคาดเดาการกระทำเขาได้     Control ได้  จึงสามารถเย็นใจได้ว่า
ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล  เราจะเอาอยู่    แต่ถ้าพวกฉลาดเวลามีอะไรไม่ชอบมาพากล   เราจะเอาไม่อยู่ครับ

ดังนั้นสำหรับผมไม่ขอฉลาดมาก  เวลามีปัญหาเราจะเอาเขาไม่อยู่  ขอปานกลางพอรับคำสั่ง ทำตามคำสั่งได้ เวลามีปัญหามั่นใจได้แน่นอนว่าเอาเขาอยู่ก็พอใจละครับ

คิดว่าที่ผมกล่าวมีส่วนจริงไหมครับ