ชีวิตก็เหมือนกับการเดินทาง... คุณว่าไหม???

การเดินทางของชีวิต

ชีวิตของคนเราก็เหมือนกับการเดินทางอยู่บนถนนสายหนึ่ง ที่เราไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางนั้นคือที่ใดกันแน่และระหว่างทางเราจะต้องพบเจอกับอะไรบ้าง คงมีผู้คนมากมายที่รอคอยการมาเยือนของเราอยู่ ผู้คนที่มากหน้าหลายตา ทั้งดีทั้งร้ายปะปนกันไป ทั้งที่ทำให้เรารู้สึกรัก รู้สึกดี รู้สึกไม่ดีหรืออาจจะไม่ได้รู้สึกใดๆต่อกันเลยก็ตาม แต่พวกเขาทั้งหมดก็ล้วนเป็นผู้ที่มีบุพเพกับเราทั้งสิ้น

จำไว้ว่า..ไม่มีใครที่จะเดินทางไปกับเราได้ตลอดทั้งชีวิต
"มีเพียงแค่คนที่จะเดินทางไปกับเราเพียงแค่ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งเท่านั้น"
อาจจะสั้นหรือยาวไม่เท่ากัน อย่างเช่นพ่อแม่ที่เป็นคนแรกที่ได้เดินทางมาพร้อมกับเราจนถึง ณ วันนี้ แต่เมื่อถึงจุดๆหนึ่งพวกท่านก็คงจำต้องยอมปล่อยมืออำลาไปตามวาระสังขารของชีวิต แล้วหลังจากนั้นล่ะ ใคร...จะเป็นคนที่จะยินดีและพร้อมที่จะเดินทางต่อไปกับเราบนถนนที่ไม่มีความแน่นอนสายนี้

หรืออาจจะเป็นคนๆนั้น...คนที่คุณอยากเรียกเขาว่า "คู่ชีวิต"
แต่ไม่ว่าคุณจะมีคู่ชีวิตหรือไม่ ยังไงคุณก็จะต้องเดินทางต่อไป

ถ้าเหนื่อยก็พัก แต่โปรดอย่าเดินถอยหลังและจงเก็บเกี่ยวความสุขระหว่างทางไว้ให้มากๆ
ขอเพียงแค่มีความสุขกับวันเวลาที่ผ่านไป...ก็ไม่เห็นมีอะไรบนโลกนี้ที่เราต้องเสียดาย..

ในการเดินทางนั้น บางคนอาจต้องเดินเท้าเปล่าหรือบางคนอาจจะดีหน่อยที่มีรองเท้า ก็เปรียบเหมือนกับพื้นฐานชีวิตของแต่ละคน ที่เติบโตมาจากต่างที่ต่างฐานะกัน แต่รู้ไหม...รองเท้านั้นเป็นเพียงแค่ของนอกกาย ใส่ไว้ก็เพียงแค่รู้สึกสบายเท้า แต่ไม่ได้เป็นเครื่องการันตีว่าคนๆนั้น จะสามารถเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทางที่ดีและพบแต่ความสุขได้เสมอไป

สิ่งที่สำคัญคือพลังใจของผู้เดินเองต่างหาก อยู่ที่ว่าจะมีมากน้อยแค่ไหน กล้าพอไหม? กลัวหรือเปล่า? มีเป้าหมายไหม? มีความหวังหรือไม่? ซึ่งทั้งความสมหวัง ความผิดหวัง ทั้งความสุขและความทุกข์ที่เกิดขึ้นต่างก็เป็นเพียงแค่สถาณการณ์หนึ่งๆที่หมุนเวียนกันมาทักทายเราเล่นๆ อาจนานบ้าง เร็วบ้าง แต่สุดท้ายมันก็มักจะผ่านไปเสมอ หรืออาจจะคิดได้อีกอย่างหนึ่งว่าทั้งความสุขและความทุกข์ก็เปรียบเสมือนขาแต่ละข้างของเราเอง ขาข้างที่เป็นความสุขก็จะให้แต่ในสิ่งที่เราพอใจและเกิดความสบาย ส่วนขาข้างที่เป็นความทุกข์ก็มักจะสร้างปัญหาและความหนักใจให้ แต่อย่าลืมว่า...ก็เพราะปัญหานี้ไม่ใช่หรอกหรือที่ได้สอนอะไรเราหลายๆอย่าง เมื่อขาข้างที่เป็นปัญหาก้าวผ่านไปได้ ขาข้างที่มีความสุขก็จะตามมาเอง ดังคำกล่าวที่ว่า "ความสุขมักจะมาทีหลัง" ..ดังนั้นความสุขในชีวิตที่แท้จริงจึงไม่ใช่แค่การวิ่งไล่หาความสุขเพียงอย่างเดียวแต่คือการอยู่อย่างเข้าใจในชีวิต กล่าวคือ

...เข้าใจตัวเราเอง เข้าใจผู้อื่น เข้าใจโลก เข้าใจความจริงที่เป็นไป...

เหมือนกับขาทั้งสองข้างที่ไม่ว่าคุณจะชอบขาข้างไหนมากกว่ากัน แต่ถึงอย่างไรคุณก็คงไม่อยากที่จะสูญเสียขาข้างใดข้างหนึ่งไปอย่างแน่นอน

/// ขอบคุณที่อ่านบทความของหนูที่เขียนออกมาจากความรู้สึกขณะที่กำลังเดินทางหนูคิดว่า บทความวันนี้อาจเป็นบทความที่มีประโยชน์และให้กำลังใจคนทั่วไป ขอบคุณทุกๆท่านนะคะที่ท่านอ่านบทความของหนู
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ปรัชญา เรื่องสั้น ปรัชญาชีวิต บทความ ความเรียง
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่