ฮัลโหล สวัสดีทุกคน กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกที่เราเขียนเอง หลังจากไปแฝงตัวอยู่ในกระทู้ของคนอื่นอยู่นาน แอบตื่นเต้นนิดหน่อย แหะๆ
เมื่อสงกรานต์ที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสไปเรียนดำน้ำลึก หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า Scuba diving นั่นเอง
เราเรียนหลักสูตรของ CMAS ไปเรียนที่เกาะคอเขา จ.พังงา (ร้าน KHOKHAODIVING ลงจากท่าเรือเดินเข้าไปไม่ถึง 100 เมตร ก็จะเจอร้านเล็ก อยู่ทางขวามือ)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ การเดินทางไปเกาะคอเขา ต้องไปขึ้นเรือที่ท่าเรือบ้านน้ำเค็ม ใช้ระยะเวลาเดินทางจากบ้านน้ำเค็ม ถึง เกาะไม่น่าจะถึง 10นาที ระยะทางนิดเดียวมากๆ
การเดินทางมีสองแบบ
1.ในกรณีที่ไม่เอารถลง หรือไม่มีรถมาด้วย ลงไปเฉพาะคน และของ คนละ 10 บาท ค่ำๆหน่อย ก็ 20 บาท
2. เอารถลงเกาะ รถจักรยานยนต์ไม่รู้ราคา แต่ถ้ารถยนต์ คันละ 150 บาท รวมผู้โดยสารเรียบร้อย
เราไปเรียนกัน 4 คน พี่สาวเราเรียนแล้ว แต่ก็หยุดดำไปนานอยู่ ครูก็ให้ refresh ถือซะว่าเป็นผู้ช่วยครูไปด้วย ระยะเวลาเรียนทั้งหมด 4 วัน
วันแรก เริ่มทำความรู้จักอุปกรณ์ ประกอบอุปกรณ์ แล้วก็ไปลงสระ สอนปฏิบัติกันเลยจ้า (วันนี้เราลงสระทั้งวันเลย ชอบมาก สนุก) ครูสอนไม่ยาก เพราะครูทำให้ดูก่อนตลอด แล้วครูค่อยให้ทำทีละคน ถ้าทำได้ครูก็จะจับมือแสดงความยินดี แต่ถ้าทำไม่ได้ ครูก็จะให้ทำใหม่อีกครั้ง ก็ทำกันจนได้แหละ
วันที่สอง เรียนทฤษฎี เรียนทั้งวันเลย เพราะครูย้ายจากช่วงบ่ายเมื่อวานมารวมกัน ครูสอนไม่น่าเบื่อเลย ครูพยายามอธิบายให้เราเข้าใจ การยกตัวอย่างก็ง่ายขึ้นเมื่อเราได้ปฏิบัติมาก่อนแล้ว มีคำถามก็ถามครูได้เลย ครูพร้อมที่จะตอบทุกคำถาม แต่แน่นอน มีการคำนวณนิดหน่อย ถ้ามึน หรือรู้สึกว่าหัวช้าไป ให้ครูอธิบายซ้ำได้ ครูเข้าใจ ครูชอบให้ถาม (รึป่าว555) เรียนเสร็จก็ทำข้อสอบ พอค่ำๆครูก็ให้เราเตรียมอุปกรณ์ไว้ให้พร้อม แล้วแยกย้ายกันไปนอน
กว่าจะนอนหลับกันคืนนั้น ตื่นเต้นมาก เรารู้อยู่แล้วว่าในทะเลน้ำมันไม่นิ่งเหมือนในสระ แล้วจะเจออะไรบ้าง คลื่นจะแรงแค่ไหน จะทรงตัวได้รึป่าว แล้วลงไปคุกเข่าบนทรายเราจะเจ็บมั๊ย โชคดี พี่สาวเราเคยเรียนแล้ว เลยนั่งเล่าประสบการณ์ให้ฟัง ก็คลายความกังวลกันไปบ้าง แต่เหตุการณ์จริงมันเกิดขึ้นในเช้าวันที่ 3
วันที่สาม สอบปฏิบัติ ลงทะเลจริง ที่ความลึก 5 เมตร
เริ่มสอบกันตั้งแต่ขึ้นเรือ ประกอบอุปกรณ์ กับถังอากาศ ทีละคน น้องสาวเราคนแรกก็ตื่นเต้นกันไป เราคนที่สองก็ได้ดูคนแรกทำก่อนแล้ว ก็เลยลดความตื่นเต้นไปหน่อย ประกอบจนครบทุกคน ครูก็มาบรีฟพวกเราว่าเดี๋ยวลงไปทีละคู่ แล้วก็อธิบายเรื่องสอบ ว่าจะสอบกันยังไงบ้าง ส่วนพี่สาวเรา และพี่ต้อม พี่อีกคน มาเป็นผู้ช่วยครู ให้คอยดูอยู่ด้านหลัง
เมื่อเดินทางมาถึงจุดสอบ ใช่ค่ะ หัวใจเต้นแรงมาก ก็ให้บัดดี้ช่วยแต่งตัว ใส่ชุด ช่วยเช็คอุปกรณ์ พร้อมแล้วก็โดดเลยค่ะ ไม่ใช่โดดพร้อมกันนะ โดดทีละคน แล้วก็ไปรอที่ทุ่นลอย พอครบปุ๊บ ครูก็บอกให้เรากับบัดดี้ลงไปก่อน แน่นอน Regulator จะต้องอยู่ในปากเรียบร้อยแล้ว แล้วก็ปล่อยอากาศแล้วค่อยๆไต่เชือกลงไป ไปถึงข้างล่างครูก็จับลงไปนั่งทีละคน บัดดี้เรานั่งสงบนิ่งมากค่ะ แต่เรานี่ คลื่นตี ทรงตัวไม่ได้ ล้มเอน สักพักกลิ้งตีลังกา ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ห้ามตีฟินด้วย เพราะจะทำให้น้ำขุ่น ทัศนียภาพแย่ ต้องหาที่สอบใหม่ ก็เลยปล่อยไปค่ะ เอามือค้ำไว้ คิดว่าเดี๋ยวครูมาจัดการเอง พี่สาวเรามาช่วยจับให้เรานั่งใหม่อีกรอบ ครูก็พาอีกสองคนลงมาพอดี แก...ในสระ กับในทะเลมันไม่เหมือนกันจริงๆเว้ย พอลงมาครบสี่คน ก็นั่งเรียงกันเลย ก็แอบช่วยกันพยุงบ้าง เพราะมันลอย มันเอน นิดหน่อย การสอบผ่านไปอย่างทุลักทุเล มันไม่ง่าย แต่มันก็ไม่ยาก การโดนด่าเป็นเรื่องปกติ เพราะทุกอย่างคือความปลอดภัย อย่างสุดท้ายที่สอบและใช้เวลามากที่สุดในการทำความเข้าใจกับมัน คือ โบเจนซี่ (เราแปลของเราเองว่า โบเจนซี่ เป็นการบาลานซ์ตัวเอง ควบคุมจังหวะหายใจเข้า-ออก ให้อยู่ในน้ำได้โดยไม่ลอยพุ่งขึ้นข้างบน และไม่จมลงไปข้างล่าง)
ครูพาพวกเราลงไปสอบการโบเจนซี่ โอ้โห..ณ ตอนนั้นเราพยายามหลายรอบมาก เติมลม หายใจเข้า ลอย หายใจออกจมติดพื้น แอบกรี๊ดเบาๆ หงุดหงิดตัวเอง ต้องทำยังไง ไม่เข้าใจ พอลอย ก็ต้องตีขากดตัวเองให้จมลงไปข้างล่าง อ่ะ ลงข้างล่างแล้ว ปล่อยลมออกจาก BCD อีกหน่อย เอ่าจมติดพื้น หายใจเข้าก็ไม่ลอยขึ้น อ่ะเติมใหม่ แก..มันเป็นอย่างนั้นสักพักใหญ่ จนเริ่มดีขึ้น ครูก็พาเข้าไปเลยค่ะ ในดงปะการัง ปลาเยอะมาก น่ารัก ปะการังก็สวย เป็นแพเลย แต่...เรายังไม่มั่นใจในการโบเจนซี่ของตัวเอง เราว่ายข้ามออกไปลอยดูอยู่ข้างๆ เรากลัวเราจมลงไปนอนทับปะการังหักหมด ทำใจไม่ได้
แล้ววันนั้นเราก็สอบจบกันไปที่ 3 dive พวกเราก็ยังคิดว่าเอ..เราสอบผ่านกันรึป่าวหว่า เลยถามตรงไปเลย เพื่อคลายความข้องใจ เมื่อครูตอบว่าพวกเราสอบผ่าน แหนะ..ยัง ยังไม่เชื่อ จนต้องถามรอบสองเพื่อความชัวร์ 5555 สอบผ่านแล้วเว๊ยย...เย้!!
กลับมาวันนั้นเพลียกันมาก ใช้พลังงานกันไปเยอะ ครูบอก พรุ่งนี้ลง 20 เมตร พาลงไปดูซากเรือ มีปลาเยอะ ตื่นเต้น สอบผ่านแล้ว มีความสนุก คืนนั้นครูทำ Mojito ให้กินคนละแก้ว เป็นรางวัล 5555
วันที่สี่ วันสุดท้าย เป็นวันที่ตื่นเต้นกว่าเมื่อวาน 20เมตร น้ำลึก เราเป็นคนกลัวน้ำที่มองไม่เห็นข้างล่าง แต่เราก็เคยลงไปดูโลมามาแล้วที่มัลดีฟ วันนั้นโชคดี น้ำใสมาก ใสจนเห็นปลาขึ้นมาว่ายข้างบน วันนี้หงายหลังลง ตื่นเต้นทุกครั้งในทุกวิธีการลงจากเรือ ยกเว้นลงทางบันได 5555
ครูก็บรีฟพวกเราเหมือนเดิม จับคู่บัดดี้กัน อยู่ในระยะที่ยังมองเห็น ดำตามหลังครูมา แล้วเราก็ใส่ชุด พอลงไปในน้ำ วิธีเดิมคือ ค่อยๆไต่เชือกลงไป วันนั้นเราเอากล้องมาถือไว้เองในไดร์แรกที่ลง ได้ถ่ายน้อยมาก เรคคอร์ดไว้ตั้งแต่ก่อนลง แต่สรุปถือไม่ได้ เพราะต้องเคลียร์หู เชือกก็ต้องจับ ตอนนั้นเริ่มรำคาญกล้องละ แต่พี่สาวยังไม่ลงมา โอเค ถือต่อไป หยุดการถ่าย จัดการตัวเองให้ได้ก่อน พอลงไปถึง ไม่ง่ายจ้า ลงถึงปุ๊บ ก็เริ่มกันเลย แต่ละคนไม่ได้เตรียมตัว ต้องปรับโบเจนซี่ตัวเอง ไม่งั้นตัวเราอาจจะโดนหอยเม่น หรือว่าหล่นไปทับกับซากเรือได้ ณ จุดนั้น แต่เราก็ห้ามลอยขึ้นข้างบนเด็ดขาด เพราะมันอันตรายมาก สักพักเราก็ปรับได้ มีลอยบ้าง แต่ก็คุมตัวเองให้ลงมาข้างล่างเหมือนเดิมได้อยู่ พอเป็นแบบนั้นเราก็เลยลืมทุกสิ่งที่ครูบรีฟไว้ บัดดี้ ตามหลังครู คือข้างล่างมันน่าสนใจไปหมด แต่เราก็ยังอยู่ใกล้ๆครูนะ แต่ดันกลายเป็นคนนำครูซะงั้น คนอื่นมีลอยบ้าง ครูกับพี่ต้อมก็ช่วยกันจับลงมา แก..เค้าคงเหนื่อยกับพวกเรามากอ่ะ ดูจากรูปได้ สะเปะสะปะมากเว่อร์
เราว่ายกันไปคนละทิศละทางเลยเว้ย ซึ่งมันผิด ผิดมากๆ พอจบไดร์นี้ ขึ้นไปพักบนเรือ โดนเรียงคนเลยจ้า สำนึกผิดอย่างรวดเร็ว ส่วนเรา ยังไม่เข้าใจนิดหน่อย เลยถามครูไปว่า ครูคะ เวลาเราดำ ไม่ว่าจะดำกับใคร เราก็ต้องไปกันเป็นแถวแบบนี้เลยใช่มั๊ยคะ ครูบอกใช่ อยู่ล่าง หรือบนกว่าหน่อยได้ แต่ยังเห็นผู้นำอยู่ในสายตาเสมอ อย่าหลุดออกจากแถว เพราะมันอันตราย คลาดสายตานิดเดียว อาจจะหลุดออกจากกลุ่มได้ พอหลุดหายไปคนนึง ก็เท่ากับ ยกเลิกดำไดร์นั้นทันที เก็ทเลยจ้า เข้าใจ แจ่มแจ้ง หลังจากนั้นเราก็เริ่มปรับโบเจนซี่ได้ ตามครูต้อยๆ ไม่หลุดจากครูเลย ตลอดไดร์
สุดท้าย พอจบไดร์นี้ ครูก็ชมพวกเราว่าไดร์นี้เยี่ยมมาก ไม่มีอะไรที่น่าเกรงใจไปกว่าฝรั่งที่มาจอยทริปกับพวกเรา ดีนะที่เค้าเข้าใจ ไม่โวยวาย แถมเป็นคนที่ได้ภาพใต้น้ำสวยสุดในบรรดาทุกคน
ฝากคลิปวีดิโอสั้นๆไว้ด้วยนะคะ รายละเอียดอาจจะตกไปบ้าง ตัดเสร็จเพิ่งนึกได้ว่ามีอีกกล้องที่ยังไม่ลงฟุต
ไม่รู้จะเข้าใจกันบ้างมั๊ย แต่อยากแชร์ประสบการณ์การเรียนดำน้ำครั้งแรกของเรา ในการดำมีอุปสรรคมากกว่าความไม่เข้าใจในการโบเจนซี่ ไว้เดี๋ยวค่อยมาเล่าต่อในเม้นนะคะ อยากสอบถามอะไรเพิ่มเติม ถามได้นะคะ เผื่อได้แชร์ประสบการณ์กัน
ครั้งแรกกับ Scuba diving
เมื่อสงกรานต์ที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสไปเรียนดำน้ำลึก หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า Scuba diving นั่นเอง
เราเรียนหลักสูตรของ CMAS ไปเรียนที่เกาะคอเขา จ.พังงา (ร้าน KHOKHAODIVING ลงจากท่าเรือเดินเข้าไปไม่ถึง 100 เมตร ก็จะเจอร้านเล็ก อยู่ทางขวามือ)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เราไปเรียนกัน 4 คน พี่สาวเราเรียนแล้ว แต่ก็หยุดดำไปนานอยู่ ครูก็ให้ refresh ถือซะว่าเป็นผู้ช่วยครูไปด้วย ระยะเวลาเรียนทั้งหมด 4 วัน
วันแรก เริ่มทำความรู้จักอุปกรณ์ ประกอบอุปกรณ์ แล้วก็ไปลงสระ สอนปฏิบัติกันเลยจ้า (วันนี้เราลงสระทั้งวันเลย ชอบมาก สนุก) ครูสอนไม่ยาก เพราะครูทำให้ดูก่อนตลอด แล้วครูค่อยให้ทำทีละคน ถ้าทำได้ครูก็จะจับมือแสดงความยินดี แต่ถ้าทำไม่ได้ ครูก็จะให้ทำใหม่อีกครั้ง ก็ทำกันจนได้แหละ
วันที่สอง เรียนทฤษฎี เรียนทั้งวันเลย เพราะครูย้ายจากช่วงบ่ายเมื่อวานมารวมกัน ครูสอนไม่น่าเบื่อเลย ครูพยายามอธิบายให้เราเข้าใจ การยกตัวอย่างก็ง่ายขึ้นเมื่อเราได้ปฏิบัติมาก่อนแล้ว มีคำถามก็ถามครูได้เลย ครูพร้อมที่จะตอบทุกคำถาม แต่แน่นอน มีการคำนวณนิดหน่อย ถ้ามึน หรือรู้สึกว่าหัวช้าไป ให้ครูอธิบายซ้ำได้ ครูเข้าใจ ครูชอบให้ถาม (รึป่าว555) เรียนเสร็จก็ทำข้อสอบ พอค่ำๆครูก็ให้เราเตรียมอุปกรณ์ไว้ให้พร้อม แล้วแยกย้ายกันไปนอน
กว่าจะนอนหลับกันคืนนั้น ตื่นเต้นมาก เรารู้อยู่แล้วว่าในทะเลน้ำมันไม่นิ่งเหมือนในสระ แล้วจะเจออะไรบ้าง คลื่นจะแรงแค่ไหน จะทรงตัวได้รึป่าว แล้วลงไปคุกเข่าบนทรายเราจะเจ็บมั๊ย โชคดี พี่สาวเราเคยเรียนแล้ว เลยนั่งเล่าประสบการณ์ให้ฟัง ก็คลายความกังวลกันไปบ้าง แต่เหตุการณ์จริงมันเกิดขึ้นในเช้าวันที่ 3
วันที่สาม สอบปฏิบัติ ลงทะเลจริง ที่ความลึก 5 เมตร
เริ่มสอบกันตั้งแต่ขึ้นเรือ ประกอบอุปกรณ์ กับถังอากาศ ทีละคน น้องสาวเราคนแรกก็ตื่นเต้นกันไป เราคนที่สองก็ได้ดูคนแรกทำก่อนแล้ว ก็เลยลดความตื่นเต้นไปหน่อย ประกอบจนครบทุกคน ครูก็มาบรีฟพวกเราว่าเดี๋ยวลงไปทีละคู่ แล้วก็อธิบายเรื่องสอบ ว่าจะสอบกันยังไงบ้าง ส่วนพี่สาวเรา และพี่ต้อม พี่อีกคน มาเป็นผู้ช่วยครู ให้คอยดูอยู่ด้านหลัง
เมื่อเดินทางมาถึงจุดสอบ ใช่ค่ะ หัวใจเต้นแรงมาก ก็ให้บัดดี้ช่วยแต่งตัว ใส่ชุด ช่วยเช็คอุปกรณ์ พร้อมแล้วก็โดดเลยค่ะ ไม่ใช่โดดพร้อมกันนะ โดดทีละคน แล้วก็ไปรอที่ทุ่นลอย พอครบปุ๊บ ครูก็บอกให้เรากับบัดดี้ลงไปก่อน แน่นอน Regulator จะต้องอยู่ในปากเรียบร้อยแล้ว แล้วก็ปล่อยอากาศแล้วค่อยๆไต่เชือกลงไป ไปถึงข้างล่างครูก็จับลงไปนั่งทีละคน บัดดี้เรานั่งสงบนิ่งมากค่ะ แต่เรานี่ คลื่นตี ทรงตัวไม่ได้ ล้มเอน สักพักกลิ้งตีลังกา ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ห้ามตีฟินด้วย เพราะจะทำให้น้ำขุ่น ทัศนียภาพแย่ ต้องหาที่สอบใหม่ ก็เลยปล่อยไปค่ะ เอามือค้ำไว้ คิดว่าเดี๋ยวครูมาจัดการเอง พี่สาวเรามาช่วยจับให้เรานั่งใหม่อีกรอบ ครูก็พาอีกสองคนลงมาพอดี แก...ในสระ กับในทะเลมันไม่เหมือนกันจริงๆเว้ย พอลงมาครบสี่คน ก็นั่งเรียงกันเลย ก็แอบช่วยกันพยุงบ้าง เพราะมันลอย มันเอน นิดหน่อย การสอบผ่านไปอย่างทุลักทุเล มันไม่ง่าย แต่มันก็ไม่ยาก การโดนด่าเป็นเรื่องปกติ เพราะทุกอย่างคือความปลอดภัย อย่างสุดท้ายที่สอบและใช้เวลามากที่สุดในการทำความเข้าใจกับมัน คือ โบเจนซี่ (เราแปลของเราเองว่า โบเจนซี่ เป็นการบาลานซ์ตัวเอง ควบคุมจังหวะหายใจเข้า-ออก ให้อยู่ในน้ำได้โดยไม่ลอยพุ่งขึ้นข้างบน และไม่จมลงไปข้างล่าง)
ครูพาพวกเราลงไปสอบการโบเจนซี่ โอ้โห..ณ ตอนนั้นเราพยายามหลายรอบมาก เติมลม หายใจเข้า ลอย หายใจออกจมติดพื้น แอบกรี๊ดเบาๆ หงุดหงิดตัวเอง ต้องทำยังไง ไม่เข้าใจ พอลอย ก็ต้องตีขากดตัวเองให้จมลงไปข้างล่าง อ่ะ ลงข้างล่างแล้ว ปล่อยลมออกจาก BCD อีกหน่อย เอ่าจมติดพื้น หายใจเข้าก็ไม่ลอยขึ้น อ่ะเติมใหม่ แก..มันเป็นอย่างนั้นสักพักใหญ่ จนเริ่มดีขึ้น ครูก็พาเข้าไปเลยค่ะ ในดงปะการัง ปลาเยอะมาก น่ารัก ปะการังก็สวย เป็นแพเลย แต่...เรายังไม่มั่นใจในการโบเจนซี่ของตัวเอง เราว่ายข้ามออกไปลอยดูอยู่ข้างๆ เรากลัวเราจมลงไปนอนทับปะการังหักหมด ทำใจไม่ได้
แล้ววันนั้นเราก็สอบจบกันไปที่ 3 dive พวกเราก็ยังคิดว่าเอ..เราสอบผ่านกันรึป่าวหว่า เลยถามตรงไปเลย เพื่อคลายความข้องใจ เมื่อครูตอบว่าพวกเราสอบผ่าน แหนะ..ยัง ยังไม่เชื่อ จนต้องถามรอบสองเพื่อความชัวร์ 5555 สอบผ่านแล้วเว๊ยย...เย้!!
กลับมาวันนั้นเพลียกันมาก ใช้พลังงานกันไปเยอะ ครูบอก พรุ่งนี้ลง 20 เมตร พาลงไปดูซากเรือ มีปลาเยอะ ตื่นเต้น สอบผ่านแล้ว มีความสนุก คืนนั้นครูทำ Mojito ให้กินคนละแก้ว เป็นรางวัล 5555
วันที่สี่ วันสุดท้าย เป็นวันที่ตื่นเต้นกว่าเมื่อวาน 20เมตร น้ำลึก เราเป็นคนกลัวน้ำที่มองไม่เห็นข้างล่าง แต่เราก็เคยลงไปดูโลมามาแล้วที่มัลดีฟ วันนั้นโชคดี น้ำใสมาก ใสจนเห็นปลาขึ้นมาว่ายข้างบน วันนี้หงายหลังลง ตื่นเต้นทุกครั้งในทุกวิธีการลงจากเรือ ยกเว้นลงทางบันได 5555
ครูก็บรีฟพวกเราเหมือนเดิม จับคู่บัดดี้กัน อยู่ในระยะที่ยังมองเห็น ดำตามหลังครูมา แล้วเราก็ใส่ชุด พอลงไปในน้ำ วิธีเดิมคือ ค่อยๆไต่เชือกลงไป วันนั้นเราเอากล้องมาถือไว้เองในไดร์แรกที่ลง ได้ถ่ายน้อยมาก เรคคอร์ดไว้ตั้งแต่ก่อนลง แต่สรุปถือไม่ได้ เพราะต้องเคลียร์หู เชือกก็ต้องจับ ตอนนั้นเริ่มรำคาญกล้องละ แต่พี่สาวยังไม่ลงมา โอเค ถือต่อไป หยุดการถ่าย จัดการตัวเองให้ได้ก่อน พอลงไปถึง ไม่ง่ายจ้า ลงถึงปุ๊บ ก็เริ่มกันเลย แต่ละคนไม่ได้เตรียมตัว ต้องปรับโบเจนซี่ตัวเอง ไม่งั้นตัวเราอาจจะโดนหอยเม่น หรือว่าหล่นไปทับกับซากเรือได้ ณ จุดนั้น แต่เราก็ห้ามลอยขึ้นข้างบนเด็ดขาด เพราะมันอันตรายมาก สักพักเราก็ปรับได้ มีลอยบ้าง แต่ก็คุมตัวเองให้ลงมาข้างล่างเหมือนเดิมได้อยู่ พอเป็นแบบนั้นเราก็เลยลืมทุกสิ่งที่ครูบรีฟไว้ บัดดี้ ตามหลังครู คือข้างล่างมันน่าสนใจไปหมด แต่เราก็ยังอยู่ใกล้ๆครูนะ แต่ดันกลายเป็นคนนำครูซะงั้น คนอื่นมีลอยบ้าง ครูกับพี่ต้อมก็ช่วยกันจับลงมา แก..เค้าคงเหนื่อยกับพวกเรามากอ่ะ ดูจากรูปได้ สะเปะสะปะมากเว่อร์
เราว่ายกันไปคนละทิศละทางเลยเว้ย ซึ่งมันผิด ผิดมากๆ พอจบไดร์นี้ ขึ้นไปพักบนเรือ โดนเรียงคนเลยจ้า สำนึกผิดอย่างรวดเร็ว ส่วนเรา ยังไม่เข้าใจนิดหน่อย เลยถามครูไปว่า ครูคะ เวลาเราดำ ไม่ว่าจะดำกับใคร เราก็ต้องไปกันเป็นแถวแบบนี้เลยใช่มั๊ยคะ ครูบอกใช่ อยู่ล่าง หรือบนกว่าหน่อยได้ แต่ยังเห็นผู้นำอยู่ในสายตาเสมอ อย่าหลุดออกจากแถว เพราะมันอันตราย คลาดสายตานิดเดียว อาจจะหลุดออกจากกลุ่มได้ พอหลุดหายไปคนนึง ก็เท่ากับ ยกเลิกดำไดร์นั้นทันที เก็ทเลยจ้า เข้าใจ แจ่มแจ้ง หลังจากนั้นเราก็เริ่มปรับโบเจนซี่ได้ ตามครูต้อยๆ ไม่หลุดจากครูเลย ตลอดไดร์
สุดท้าย พอจบไดร์นี้ ครูก็ชมพวกเราว่าไดร์นี้เยี่ยมมาก ไม่มีอะไรที่น่าเกรงใจไปกว่าฝรั่งที่มาจอยทริปกับพวกเรา ดีนะที่เค้าเข้าใจ ไม่โวยวาย แถมเป็นคนที่ได้ภาพใต้น้ำสวยสุดในบรรดาทุกคน
ฝากคลิปวีดิโอสั้นๆไว้ด้วยนะคะ รายละเอียดอาจจะตกไปบ้าง ตัดเสร็จเพิ่งนึกได้ว่ามีอีกกล้องที่ยังไม่ลงฟุต
ไม่รู้จะเข้าใจกันบ้างมั๊ย แต่อยากแชร์ประสบการณ์การเรียนดำน้ำครั้งแรกของเรา ในการดำมีอุปสรรคมากกว่าความไม่เข้าใจในการโบเจนซี่ ไว้เดี๋ยวค่อยมาเล่าต่อในเม้นนะคะ อยากสอบถามอะไรเพิ่มเติม ถามได้นะคะ เผื่อได้แชร์ประสบการณ์กัน