ครั้งแรกกับการโดนเพื่อนหักหลัง

ย้อนกลับไปตอนสมัยผมอยู่มัธยมศึกษาปีที่3 โรงเรียนของผมเป็นโรงเรียนประจำตำบล ซึ้งเป็นศูนย์รวมของเด็กที่ตกหล่นจากโรงเรียนอื่น หรือเด็กที่จำเป็นต้องเรียนให้จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่3ตามกฏหมาย ตัวผมเองมีกลุ่มประจำห้องซึ้งผมอยู่ห้อง2 เรียกได้ว่าเป็นห้องเด็กเรียนเลยก็ว่าได้ ด้วยความที่พวกเด็กเรียนจะถูกมองว่าอ่อนแออยู่เสมอ(ในตอนนั้น) จึงมีเหตุการณ์เรียกว่าถูก "ไถเงิน" อยู่เป็นประจำ คนที่ไถเงินพวกผมชื่อ"ตอง" ภายนอกสูงปานกลาง ผิวคล่ำ ไม่มีกล้าม แต่สิ่งที่ตองมีคือเพื่อนและพี่ที่เรียกได้ว่าน้องๆนักเลงเลยแหละ ช่วงนั้นพวกผมจะถูกไถเงินเกือบทุกวัน หรือทุกครั้งทีเจอมัน ส่วนใหญ่จะเป็นเงิน10-20บาทมากกว่า ถ้าไม่ให้ก็โดนต่อย หรือพูดข่มขู่เชิงหาเรื่อง ส่วนตัวผมว่ามันไม่เจ็บหรอกแต่ไม่อยากมีปัญหามากกว่าเลยจำใจยอมๆไป แต่หลังๆมาผมคิดวิธีได้คือเอาเงินไปฝากให้เพื่อนผู้หญิง พอมันหาจะได้ไม่เจอ เข้าเรื่องเลย ผมมีเพื่อนคนนึงชื่อนายบอล ไปไหนมาไหนกลุ่มเดียวกันตลอด เล่นปิงปองด้วยกัน เล่นเกมด้วยกัน กินข้าว เที่ยวด้วยกัน เหุการณ์วันนั้นคือไอบอลเนี่ย มันรู้ว่าผมซ้อนเงินไว้กับเพื่อนผู้หญิง แล้ววันนั้นไอตองไถเงินผมและเพื่อนตามปกติ แต่ผมบอกไม่มีให้นะ ไอตองเลยเรียกไอบอลไปคุยกัน2คน ผมก็ออกมาก่อน พอหลังเลิกเรียนผมโดนไอตองกับเพื่อนมันอีก2คน จับล๊อคแล้วมันก็บอกผมว่า "กูรู้นะว่าเอาเงินไปซ้อนไว้ที่ผู้หญิงอะ โกหกกูใช่ไหม"พอจบคำพูดผมก็นั้นแหละครับ หมัด เท้า เข่า ศอก ประเคนมาไม่หยุดเลย (ส่วนใหญ่จะลงที่ลำตัว) หลังจากวันนั้นก็มีคำถามเข้ามาในหัวผมเยอะมาก ทำไมเราถึงไม่สู้? ทำไมเพื่อนที่สนิทกันถึงทำอย่างนี่กับเรา? ทำไม ทำไม ทำไม วันต่อมาผมไม่คุยกับมันเลย จนเรียนจบมัธยมศึกษาปีที่3 ไอบอลย้ายที่เรียนไปเรียนเทคนิค แล้วมันก็หายไปจากชีวิตผมเลย ส่วนไอตองก็ไม่พ้นเรื่องยา ปัจจุบันก็ยังอยู่ในคุกอยู่ อันนี่ผมฝังจากเพื่อนอีกคนเล่ามานะ
 ปล.ผมไม่ได้ยอมโดนไถเงินตลอดนะ เรื่องต่อไปเป็นการเอาคืนจากเหตุการณ์หลายๆครั้งที่ผ่านมา
 ปล.2 อาจมีคนสงสัยว่าทำไมถึงยอมให้ไถเงินไม่บอกครู คือในชีวิตจริงมันไม่เหมือนกับที่คิด ถามว่าเคยบอกไหม เคยครับ อย่างมากก็เรียกผู้ปกครอง พักการเรียน แล้วก็โดนอีก ถามว่าทำไมไม่สู้ สู้1ครั้ง ถึงแม้ว่าจะชนะ แต่ปัญหาอย่างอื่นก็จะตามมา เช่นเรื่องพวกพ้องเอ้ย และถ้าอยู่นอกโรงเรียน โดนหนักกว่านี่นะครับ
 ขอบคุณที่อ่านจนจบ เหตุการณ์นี่เป็นเรื่องจริง คนจริงๆ เจ็บจริง อาจพิมพ์ตกหล่นหรือผิดไปบ้าง จะแก้ไขในครั้งหน้าครับ