ตั้งแต่ปี 55 ประมาณเดือน ก.ค. (ไม่แน่ใจ) ได้ข่าวว่าลูกพี่ลูกน้อง(ลูกชายป้า)เอาลูกชายที่พึ่งคลอดวันที่ 26 มิ.ย. มาฝากให้แม่พี่เค้าดูแล (ป้าเป็นพี่สาวแม่) น้องได้ประมาณ 6-7 ด. ทางป้ากะลุงก้ออุ้มมาเล่นแถวหน้าบ้าน จนเราเอาเข้ามาเล่นในบ้าน พาไปเที่ยว ซื้อของเล่น เสื้อผ้าให้
จนน้องพูดได้ก้อจะเรียกเราแม่ ช่วง2-3 ขวบน้องนอนกับปู่ ย่า บ้านเช่าในซอยเดียวกัน จนน้อง 4 ขวบมานอนกับเราทุกคืน ลืมบอกไปเราไปทำงานได้ยินแต่ย่า เขาบอกพ่อ กับแม่ น้องไท่ค่อยมาหา บางทีก้อส่งเงินมาแต่ไม่รู้เท่าไหร่
น้องมีไม่สบายนอน รพ. 5 วัน วันนั้นพึ่งได้เจอหน้าแม่น้องน้อง เพราะเรามีศักดิ์เป็นน้องสาวพ่อน้อง และน้องออกจาก รพ.แม่น้องมาเยี่ยมที่บ้านอีกครั้งสองครั้ง และเจอที่งานบวชหลานย่าน้องอีกไม่กี่ครั้ง
น้องเข้า อนุบาล 3 ปีตั้งแต่ อ.1-อ.3 เราเป็นผู้ปกครองน้องจนคุณครูคิดว่าเป็นแม่ เอาไปที่ทำงานเราตลอด น้องคุยเก่ง ร่าเริง
26 มิ.ย.นี้น้อง 7 ขวบเต็มจะเข้าป.1 เราไปหา รร.ให้น้องแล้วรอไปประชุมผู้ปกครอง ยอมรับเราไม่ค่อยเอาน้องไปหาพ่อแม่หรือพี่น้องของน้องเขา เพราะเราไม่ได้สนิท จนวันอังคารย่าน้องให้หลานอีกคนมารับเขากับน้องไปบ้านพ่อ แม่น้อง (เท็จจริงไม่รู้ย่าน้องเล่า ว่าแม่น้องก่อนหน้านี้มีลูกติด 2 คนคลอดก้อให้คนอื่นเลี้ยง พี่สาวน้องแท้ๆก้อไปฝากเลี้ยงนอนกับคนเลี้ยงเลย แต่ทุกคนแม่เขาจะไปมาหาสู่มีน้องคนเดียวที่ไม่ค่อยมา เราเลยไม่พาไปและย่าเขาเล่าว่าแม่น้องเอาหมันที่ทำออกเพื่อรับจ้างท้องไม่รู้จิงมั๊ยแต่เจอล่าสุดท้องใหญ่ไม่รู้อ้วนหรือท้อง) ย่าน้องพาน้องไปพอเราไปตามก็บอกแม่เขาจะเอาไปอยู่ใต้ เรียกเราไปคุยโดยแอบน้องไว้อีกบ้านนึงเพราะกลัวน้องจะร้องกลับกับเรา
ทุกๆเย็นเรารีบกลับบ้านมาพาเขาไปซื้อของ มาเล่นกับเขา ตั้งแต่น้อง 6 เดือนจนจะ 7 ขวบเต็ม แต่ตอนนี้แม้แต่หน้าน้องเรายังไม่ได้เห็น จากเด็กที่เรียกเราว่าแม่ เราเรียกน้องลูกทุกคำเราจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว ห่วงทั้งเขาเคยเลี้ยงแบบลูกคนเดียว อาจจะดื้อ ห่วงทั้งประวัติญาติน้องอาจจะมีคดีต่างๆแล้วน้องจะเดินตาม ห่วงอนาคตน้อง ห่วงเขาจะดูแลไม่ดี เราร้องไห้ทุกคืนคนเคยนอนด้วยกัน หอมแก้มกันก่อนนอน
เมื่อไหร่จะได้เจอหน้าเด็กที่เลี้ยงมาตั้งแต่ไม่ถึงขวบ
จนน้องพูดได้ก้อจะเรียกเราแม่ ช่วง2-3 ขวบน้องนอนกับปู่ ย่า บ้านเช่าในซอยเดียวกัน จนน้อง 4 ขวบมานอนกับเราทุกคืน ลืมบอกไปเราไปทำงานได้ยินแต่ย่า เขาบอกพ่อ กับแม่ น้องไท่ค่อยมาหา บางทีก้อส่งเงินมาแต่ไม่รู้เท่าไหร่
น้องมีไม่สบายนอน รพ. 5 วัน วันนั้นพึ่งได้เจอหน้าแม่น้องน้อง เพราะเรามีศักดิ์เป็นน้องสาวพ่อน้อง และน้องออกจาก รพ.แม่น้องมาเยี่ยมที่บ้านอีกครั้งสองครั้ง และเจอที่งานบวชหลานย่าน้องอีกไม่กี่ครั้ง
น้องเข้า อนุบาล 3 ปีตั้งแต่ อ.1-อ.3 เราเป็นผู้ปกครองน้องจนคุณครูคิดว่าเป็นแม่ เอาไปที่ทำงานเราตลอด น้องคุยเก่ง ร่าเริง
26 มิ.ย.นี้น้อง 7 ขวบเต็มจะเข้าป.1 เราไปหา รร.ให้น้องแล้วรอไปประชุมผู้ปกครอง ยอมรับเราไม่ค่อยเอาน้องไปหาพ่อแม่หรือพี่น้องของน้องเขา เพราะเราไม่ได้สนิท จนวันอังคารย่าน้องให้หลานอีกคนมารับเขากับน้องไปบ้านพ่อ แม่น้อง (เท็จจริงไม่รู้ย่าน้องเล่า ว่าแม่น้องก่อนหน้านี้มีลูกติด 2 คนคลอดก้อให้คนอื่นเลี้ยง พี่สาวน้องแท้ๆก้อไปฝากเลี้ยงนอนกับคนเลี้ยงเลย แต่ทุกคนแม่เขาจะไปมาหาสู่มีน้องคนเดียวที่ไม่ค่อยมา เราเลยไม่พาไปและย่าเขาเล่าว่าแม่น้องเอาหมันที่ทำออกเพื่อรับจ้างท้องไม่รู้จิงมั๊ยแต่เจอล่าสุดท้องใหญ่ไม่รู้อ้วนหรือท้อง) ย่าน้องพาน้องไปพอเราไปตามก็บอกแม่เขาจะเอาไปอยู่ใต้ เรียกเราไปคุยโดยแอบน้องไว้อีกบ้านนึงเพราะกลัวน้องจะร้องกลับกับเรา
ทุกๆเย็นเรารีบกลับบ้านมาพาเขาไปซื้อของ มาเล่นกับเขา ตั้งแต่น้อง 6 เดือนจนจะ 7 ขวบเต็ม แต่ตอนนี้แม้แต่หน้าน้องเรายังไม่ได้เห็น จากเด็กที่เรียกเราว่าแม่ เราเรียกน้องลูกทุกคำเราจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว ห่วงทั้งเขาเคยเลี้ยงแบบลูกคนเดียว อาจจะดื้อ ห่วงทั้งประวัติญาติน้องอาจจะมีคดีต่างๆแล้วน้องจะเดินตาม ห่วงอนาคตน้อง ห่วงเขาจะดูแลไม่ดี เราร้องไห้ทุกคืนคนเคยนอนด้วยกัน หอมแก้มกันก่อนนอน