ขอระบายนะคะ

เราเป็นคนๆหนึ้งที่ไม่รู้ชีวิตตัวเอง..ไม่รู้ว่าอยากเรียนไร อยากทำไร จนวันหนึ่งพอเราก็บอกเราว่าให้เรียนทำอาหารสิเพราะเห็นเราชอบทำตอนนั้นเราก็คิดว่าดีเหมือนกัน เราตั้งใจว่าเราจะสมัครเรียนสายนี้เราศึกษาทุกอย่างหาว่ามีเรียนที่ไหนบ้าง..แต่จู่ๆทุกอย่างมันกลับไม่เป็นดังหวังพ่อเราบอกเราว่าอยากให้เรียนสายคอมธุรกิจ ตอนนั้ยเราเถียงพ่อสุดฤทธิ์แต่เราก็แพ้พ่อบอกว่าให้เราเรียนสายนี้ก่อนแล้วอยากเรียนอะไรก็จะให้เรียนเราเลยตกลงเขาไป...จนวันนี้วิทยาลัยมีเข้าค่ายอบรมก่อนเปิดเราคิดว่าเราไหวมันคงไม่มีไรมากแต่ไม่จริงเลยเราไม่ไหวแค่เจอครูที่ปรึกษาเราก็ว่าไม่แล้วอ่ะ..มันใช่หรอกับการที่ห้ามนร.เอาโทรศัพมาทั้งๆที่สายอื่นก็ไม่มีปัญหาไร ไม่นึกถึงนร.ที่บ้านอยู่ไกลต้องโทรหาพ่อแม่เลยหรอ ไปเข้าค่ายก็นั่งทั้งวัน..แล้วก็อะไรต่างๆอีก สำหรับคนอื่นอาจดุปกติแต่เราไม่ชอบความวุ่นวายไม่ชอบอะไรแบบนี้เรามาเรียนที่นี่ก็เพราะพ่อแม่เราไม่อยากขัดเขา ถ้าย้อนเวลาได้เราจะไม่จนเลือกเรียนที่นี่เด็ดขาด..มันอาจดูไร้สาระนะเรารู้แต่เราแค่อยากระบายเพราะมันอึดอัดจนอยากจะร้องแล้ว