ความรู้สึกดีๆที่มีต่อพี่ค่ายคนนึง มันดูไม่ดีรึป่าวคะ?

สวัสดีค่ะเราไม่แน่ใจว่าตั้งกระทู้ถูกรึป่าวนะคะ หลังจากที่เราผ่านมากับการเป็นชาวค่ายหลายๆค่ายแล้วนะคะ มีค่ายนึงที่ทำให้เรารู้สึกประทับใจมากเป็นพิเศษ เป็นค่ายที่จัดโดยนิสิตคณะวิศวฯค่ะ ซึ่งจำนวนเด็กในค่ายกับพี่ค่ายก็จะเยอะมากกก เราได้อยู่บ้างนึงค่ะเพื่อนๆในบ้านน่ารักมากพี่ๆเค้าเอนเตอร์เทนน้องดีไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องเลยกิจกรรมสนุกทั้งวัน แต่ประเด็นคือเราไปรู้สึกชอบพี่คนนึงในค่ายค่ะ เค้าเป็นคนที่ขาว(มากๆๆๆ) สูงน่าจะประมาณ175 อยู่ปี1 หน้าตาจัดว่าน่ารักในความรู้สึกเรา [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ในบ้านมีคนที่น่ารักกว่านี้ค่ะแต่เรารู้สึกเฉยๆเมื่อเทียบกับพี่คนนี้ 🤣 เค้าดูเป็นคนเงียบๆ แต่เวลาทำกิจกรรมอะไรจะช่วยน้องทุกอย่างแต่เค้าก็ยังพูดน้อยอยู่ดีเมื่อเทียบกับพี่คนอื่นในบ้าน555 เค้าก็มีโผล่มาบ้างหายไปบ้างไม่ได้อยู่ตลอด ไอเรานี่แหระค่ะคอยดูอยู่ตลอดเมื่อไหร่พี่เค้าจะโผล่มานะ  พอถึงกิจกรรมนึงพี่เค้าโผล่มาค่ะเรานั่งกันเป็นครึ่งวงกลมกันในห้องทั้งพี่ทั้งน้องทุกคนก็รีบวิ่งกันเพื่อจับครึ่งวงกลมหลังจากจัดแจงเสร็จก็นั่งลงเราบังเอิญได้นั่งตรงข้ามเค้าค่ะนั่งหันหน้าเข้าหากันด้วย จำได้ว่าตอนนั้นใจเต้นไม่ตรงจังหวะ เขินค่ะ 555 ระหว่างที่ดูพี่เค้าร้องเพลงมหาลัยเพราะมีคนที่เป็นหลีดคณะอยู่ในบ้านเราด้วย เราก็นั่งดูไปค่ะแต่ก็มีเหลือบไปมองเค้าบ้างแล้วจังหวะนี้แบบในละครก็โผล่มาค่ะ ช่วงที่มองกันพอดี โอ้โหหหสตั๊นไปเลยแล้วเค้าก็ยิ้มมาค่ะตามประสาพี่ค่าย เราดึงสติได้ก็ดูต่อจนจบ ก็ทำกิจกรรมกันไปเรื่อยๆ จนเป็นวันที่2มึเกมส์ๆนึงค่ะประมาณ quick questionsเราจะได้อุปกรณ์กันคนละอย่างเช่นฟิวเจอร์บอร์ดพับเป็นพัด แป้ง ถ้าใครรู้คำตอบเร็วสุดให้เอาอุปกรณ์ที่ได้ไปจัดการพี่ที่อยู่ตรงหน้าค่ะ  พี่เค้าอยู่ตรงหน้าเราเลยรอบนี้คือรู้สึกว่าได้มองหน้ากันบ่อยมาก ก็แหงสิเค้าอยู่ตรงข้ามเราแล้วจะให้เค้ามองอะไร ก็ไม่คิดอะไรค่ะเป็นเรื่องธรรมดา แต่มันยิ่งทำให้เรารู้สึกดีขึ้นไปอีก ชอบเวลาเค้ายิ้มกับหัวเราะแบบทิ้งความเป็นคนเงียบสุขุมไปเลย มาถึงวันที่3แล้ว คราวนี้ได้กินข้าวด้านบนชั้น2ค่ะมีพี่ผญ.มานั่งแล้วถามโต๊ะเราว่าชอบพี่คนไหนบ้างปะเนี่ยมาค่ายนี้ทุกคนเลิ่กลั่กกันไปหมดรวมถึงตัวเราเองด้วยแต่ก็บอกเกริ่นๆค่ะ ในค่ายเรามีเพื่อนที่สนิทมากๆ3คนนะคะขอแทนตัวย่อว่า A B C จากนั้นAก็บอกค่ะว่าชอบพี่P Bชอบพี่G ส่วนCไม่ชอบใครค่ะเป็นสาวห้าว จนวนมาถึงเราเราก็บอกค่ะว่าชอบพี่M (พี่ตัวย่อทุกคนที่กล่าวมาเป็นแค่ตัวย่อสมมุตินะคะ)พี่เค้าก็อ๋ออเลยค่ะมีแซวบ้างเล็กน้อย Cนั่งข้างเราส่วนA B นั่งตรงข้ามเราค่ะ ระหว่างกินกันไป A C ก็บอกว่าเห้ยโคมไฟด้านหลังสวยดีว่ะ เราก็หันไปมองไหนวะโคมไฟไม่เห็นจะมี 2คนนั้นก็บอกอีกว่านั่นไงเราก็ไม่เห็นค่ะหาโคมไฟจริงๆ555จนไอ้เจ้าCเนี่ยจับหน้าเราหันเลยค่ะ หันไปคือพี่เค้ายืนอยู่หลังเราเลยรอบนี้แบบเจอจังๆยืนแบบใกล้มากตอนแรกเค้าก็งงค่ะว่าอะไรหว่าแต่ก็ยิ้มปนขำให้นะคะประมาณว่าเด็กพวกนี้มันเล่นอะไรกัน  [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ละลายแล้วพี่บ้าเอ้ย เราสตั๊นไปแป๊ปนึงแล้วรีบหันกลับบอก เจ้าเพื่อนทั้ง3ว่าเออสวยดี 3คนรี้ขำกร๊ากเลยค่ะที่เราไม่รู้ความหมายของพวกเจ้านี่ ผ่านไปจนถึงกิจกรรมกลางคืนของวันที่3ค่ะ วันนี้เป็นวันที่ประทับใจมากมากที่สุดของทั้ง3คืนค่ะระหว่างที่เราอยู่ในหอประชุมพี่ๆเค้าก็เตรียมของจัดสถานที่ตรงลานกิจกรรมกันไป เมื่อถึงเวลาทุกคนหลับตาเดินออกไปกันเป็นแถว หลับตาจริงๆนะคะไม่มีแอบลืมตาเลย ตอนเดินออกไปมีลมพัดผ่านตัวเบาๆ มีเสียงเพลงที่พี่เค้าเล่นสดเป็นความรู้สึกที่ทั้งเศร้าปนทำให้เราจดจำสถานที่แห่งนี้ไว้3วันช่างผ่านไปไวเหลือเกิน เราก็เดินกันไปเรื่อยฟค่ะจับไหล่กันจนรู้วึกว่ามีแสงมันเริ่มกระทบที่เปลือกตามีไออุ่นๆด้วยลมพัดผ่านเบาๆมันจะรู้สึกได้ค่ะ เดินไปประมาณนึงวนไปวนมาจนเค้าให้นั่งลงรู้สึกได้เลยค่ะว่าข้างหน้ามันต้องเป็นเทียนแน่ๆเลยแอบลืมตามองนิดนึง รู้สึกคุ้นๆคนตรงหน้าค่ะด้วยลักษณะและท่าทางที่รู้แน่ๆคือไม่ใช่ผญ. ลองนึกภาพดูนะคะนั่งขัดสมาธิเข้าหากันมีเทียนที่จุดไฟตั้งไว้อยู่ตรงหน้าเสลาเราแอบลืมตาก็จะเห็นแค่ช่วงครึ่งตัวล่างอ่ะค่ะ ในใจนี่ภาวนาให้เป็นพี่เค้าทีเห้อะจำได้ว่านั่งตรงนั้นนานมากๆก็ยังไม่ได้ลืมตาจนเทียบดับเปลี่ยนอันที่สองแล้ว ถึงช่วงที่เค้าให้นื่นมือออกมารับวอเชอร์จากพี่ตรงหน้าเราก็ยื่นไปค่ะ จนถึงช่วงวินาทีลืมตาแบบ อือ เป็นเพื่อนพี่เค้าค่ะ หงอยเลย ลักษณะรูปร่างเค้าคล้ายๆกันค่ะแต่พี่คนนี้จะสูงกว่า เค้าก็เป็นคนน่ารักคนนึงเลยนะคะของแทนว่าพี่Kละกันน่ารักกว่าพี่Cอีกแต่ความรู้สึกมันเฉยๆก็เลยไม่อะไรได้คุยกับพี่เค้าถึงเรื่องเรียนสอบเข้าอะไรต่างๆนาๆคุยจนไม่รู้จะคุยอะไรแล้วค่ะ พี่ในบ้านก็มาเรียกให้เด็กบ้านเราลุกขึ้นเราก็เดินกันไปท่ามกลางความมืดบนอาคารค่ะ ขึ้นไปถึงเจอพี่เค้าทำซุ้มไฟทางเดินมีรูปภาพของเด็กทั้งค่ายทั้งหมดเลย ตอนนั้นน้ำตาเริ่มปริ่มแล้วค่ะทั้งเราABCเรา4คนพึ่งจะเจอกันแต่ก็รักกันมากนะคะมีอะไรช่วยเหลือกันตลอดผ่านอะไรมาด้วยกันทั้ง3วันตอนที่เดินเข้าไปตรงนั้นคือเหมือนหลุดไปเลยค่ะ พี่เค้าก็ร้องเพลงกันที่ลานด้านล่างต่อถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นน่าจะเป็นเพลง (เพลงสุดท้าย,เธออยู่กับฉันตลอดไป) ตอนเดินออกมาจากตรงนั้นเรากอดกัด4คนค่ะก็เลยพูดกันไว้ว่าขอให้เรากลับมาเจอกันที่นี่อีกครั้ง กลับไปเพื่อทำความฝันของเราให้สำเร็จจะได้มาเจอกันใหม่ วินาทีนั้นคือเราร้องไห้กันจริงๆมันเป็นมิตรภาพชาวค่ายที่ดีมากๆเราอยู่คนละจังหวัดกันทั้ง4คนค่ะทั้งภาคกลางเหนือใต้อีสาน ครบเลย จนทุกคนตั้งแถวเสร็จก่อนที่จะกลับไปห้องของแต่ละบ้าน รอบนี้พี่เค้าให้หลับตาเหมือนเดิมค่ะเมื่อทุกอย่างพร้อมเราก็เดินเข้าไปหลับตาอยู่นะคะแล้วก็นั่งลงระหว่างเดินพี่ๆเค้าร้องเพลงขอบคุณที่รักกันค่ะแอร์ก็เย็น (อันนี้ไม่เกี่ยว555) รู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกเลยทำไมเค้าถึงทำออกมาได้ดีขนาดนี้ จนลืมตาเป็นการผูกข้อมือกันระหว่างพี่ค่ายกับน้องค่าย แน่นอนค่ะเราอยากให้พี่Cผูกให้ด้วยแต่ก็ไม่ค่อยกล้าเท่าไหร่หรอกค่ะ เลยถามพี่ค่ายที่ผูกข้อมือให้
เรา : พี่คะหนูชอบพี่คนนึงอยากให้พี่เค้าผูกข้อมือให้แต่หนูไม่กล้า ทำไงดีคะ
พี่ค่าย : ไปเลยคืนสุดท้ายแล้วนะ อยากคุยอยากพูดอะไรก็พูดเลยวันนี้ เดี๋ยวไม่ได้พูดแล้วนะพรุ่งนี้จะกลับบ้านแล้ว เสียดายทีหลังไม่ได้น๊าา
ค่ะเรารวบรวมความกล้าแค่วนไปเรื่อยๆนะคะจนถึงพี่Kเค้านั่งข้างๆพี่Cเลยค่ะพี่Kเลยผูกให้ก่อน คือเหมือนพี่Cเค้าจะเอามาน้อยนะ4-5เส้นเองมั้ง
พี่K : อ้าวว จำพี่ได้รึป่าว
เรา : จำไม่ได้อ่ะ พี่เป็นใครคะเนี่ย
พี่K : อะไรกันแป๊ปเดียวลืมพี่แล้วหรอ (ทำหน้ากวนตีนเอ้ยหน้าทะเล้นใส่อีก)
เรา : จำได้ดิ ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะคะ
จากนั้นก็อวยพรอะไรกันไปจนเรียบร้อย คราวนี้แหระค่ะจะได้คุยกับพี่Cแล้วตื่นเต้นว้อยย เราก็เดินคลานไปที่พี่Cต่อ
เรา : เอ่อพี่Cคะผูกให้หนูด้วยได้มั้ยคะ (ตะกุกตะกัก)
พี่C : ที่พี่หมดแล้วพอดีเลยอ่ะ ทำไงดี (ทำหน้าแบบทำไงดีนะ นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นพี่Cเป็นแบบนี้คะ เป็นคนกวนตีนค่ะ5555ทั้งพี่Cพี่Kเลย)
เค้าก็ขอเพื่อนมาเส้นนึงค่ะ ตอนผูกจำได้ว่าเค้าผูกไม่คิดบ่อยมากมันหลุดค่ะมือพี่เค้าสั่น555นึกแล้วขำไม่รู้เป็นอะไรกว่าจะผูกได้มือเค้ากระทบเราแบบเบาๆค่ะตอนผูกมือเย็นมาก น่าจะเป็นเพราะแอร์ ด้วยความที่ผูกนานเรานี่ใตเต้นตึกตักๆไปหมด หลังจากผูกเสร็จก็อวยพรกันเหมือนเดิมค่ะแต่พี่Cเค้าบอกว่า ตั้งใจเรียนนะแล้วมาเจอกันที่นี่ใหม่ มันดูเป็นคำพูดธรรมดาค่ะพี่เค้าอาจจะพูดกับคนอื่นด้วยแต่สำหรับเรามันทำให้รู้สึกแบบ ชั้นจะต้องติดนะเว่ยอยากเจอพี่เค้าอีก ถึงตอนนั้นถ้าสอบติดเข้ามาได้แล้วถ้าพี่เค้ายังไม่ได้มีใครหรือชอบใครก็อยากกล้าเสี่ยงที่จะบอกไป ระหว่างในค่ายทั้ง3วันเราไม่เคยไปตีสนิทอะไรเค้าเลยนะคะชอบค่ะมองแบบห่างๆด้วยไม่อยากให้เค้ารู้ นั่นเป็นครั้งแรกที่เราได้คุยกับพี่Cแบบเยอะๆนั่นเยอะสุดแล้ว😑หลังจากผูกข้อมือเสร็จทุกคนจะมีซองจดหมายไว้เขียนให้กันค่ะ เขียนในกระดาษแผ่นเล็กๆแล้วไปใส่ในซองจดหมายใครรู้สึกอะไรยังไงต่อเพื่อนต่อพี่ก็เขียนกันเข้าไป เราก็เขียนค่ะเขียนให้เพื่อนๆในบ้านพี่ในบ้านแล้วก็เขียนให้พี่Cค่ะไม่ได้เป็นคำบอกชอบหรือมุกอะไรแต่เป็นการเขียนให้คนอ่านรู้สึกดีมากกว่าเป็นแค่ประโยคสั้นๆ สุดท้ายคืนนั้นเราได้ไปถ่ายรูปกับพี่Cค่ะ คืนนั้นนี่นอนหลับฝันดีเลยปริ่มใจมาก มาถึงวันสุดท้ายแล้วววันที่4ฮรือวันนี้จะต้องกลับบ้านละอ่ะกิจกรรมก็มาถึงบทสรุปตอนท้ายค่ะเราได้อะไรจากที่นี่บ้าง ที่นี่รู้สึกว่าใช่ที่ของเรามั้ย ก็จะประมาณนี้ค่ะ แล้วเค้าก็ปล่อยให้น้องไปถ่ายรูปกับพี่ๆกัน เรากับเจ้าABCก็ไปเลยค่ะดิ่งไปถ่ายกับพี่ๆเพื่อนๆจนคนสุดท้ายพี่Cค่ะเราขอถ่ายอีกรอบถ่ายเสร็จพี่เค้าก็ยิ้มให้อีกแล้ว โอยคนหน้านิ่งเวลายิ้มแล้วน่ารักเป็นบ้า มาถึงช่วงสุดท้ายแล้วเล่าไปก็เศร้าไปนะเนี่ย 😭พี่เค้าพาไปเลี้ยงแถวสามย่านค่ะเดินกันไปจากคณะ ตอนที่เรานั่งกินกันพี่Cเค้ามายืนอยู่ตรงหน้าเราอีกแล้วมายื่นเล่นโทรศัพท์ค่ะยืนแบบเนี้ยคิดว่าน่ารักมากมั้ง ใช่ค่ะน่ารัก ยอม555 ก็นั่งกันไปซักพักจนกลับค่ะเราก็สวัสดีพี่ๆทุกคนนะคะโบกมือลาเพื่อนด้วย แต่ก่อนสุดท้ายที่เราจะเดินออกจากที่นั่นพี่Cเค้าหันมาแล้วโบกมือให้เป็นคนสุดท้ายค่ะ ปลื้มปริ่มมาก จากค่ายนี้เราได้อะไรหลายๆอย่างมากทั้งเพื่อนมิตรภาพที่ดีมากๆไม่คิดว่าจะขนาดนี้พี่ๆที่ดูแลเราตามใจเราตลอดทั้ง4วันไม่เคยดุเลยอ่ะให้คำปรึกษาต่างๆนาๆ แล้วก็ขอบคุณพี่Cด้วยที่เป็นแรงบันดาลใจทำให้หนูอยากกลับเข้ามาที่นี่อีกครั้งเปลี่ยนจากน้องค่ายเป็นนิสิตของมหาวิทยาลัยความขยันนี่เพิ่มขึ้นเยอะมากจริงๆ ก็อยากเจอพี่อีกครั้งด้วยแหระ ถ้าถึงวันนั้นที่สอบเข้ามาได้แล้วก็จะบอกความรู้สึกไปเลยตรงๆเก็บไว้มานานแล้วว หลังจากค่ายก็ไม่เคยคุยกับพี่Cเลยค่ะไลน์มีแต่เราก็ไม่ทักนะคะหยุดไว้แค่จุดนั้นดีกว่าเราไม่อยากยุ่งวุ่นวายอีกอย่างมันเป็นแค่ความรู้สึกดีๆของเราเท่านั้นชอบมากค่ะแต่ไม่อยากไปอะไรกับเค้าในตอนนี้อยู่แล้ว โตไปถ้าถึงเวลาที่ได้คุยกันจริงๆก็คงจะดี ไอจีก็ฟอลกันนะคะแต่เค้าไม่ค่อยลงอะไรนานๆทีจะเห็นเค้าผ่านสตอรี่ของพี่คนอื่นบ้างที่เค้าลงเองก็แทบจะไม่ค่อยเห็นจนตอนนี้เวลาพึ่งผ่านมาแค่3เดือนกว่าๆเองยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่เลย ใครเข้ามาตอนนี้ก็รู้สึกเฉยๆไม่เหมือนพี่เค้าเลย อ้อเราเคยมีแฟนนะคะแต่ก็สมัยเด็กๆนู่นแหระค่ะม.2จนมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีพอเจอพี่Cก็เลยชอบขึ้นมา เรื่องราวก็ประมาณนี้แหระค่ะจบแค่ตรงค่ายวันนั้น แอบเศร้านิดหน่อยแต่ก็มีความรู้สึกดีๆเยอะกว่า //ไว้ถ้าสอบติดแล้วจะมาตั้งกระทู้ใหม่นะคะ ขอบคุณที่อ่านกันค่ะ 😆