คือก่อนหน้าที่นั้นที่เลิกกันไป ก็ตัวคนเดียวยังไม่มีลูกนะครับ เลิกกันได้ 6ปี พึ่งมีโอกาศได้เจอกันอีกที เธอแวะมาหาที่ห้องพัก บอกมาทำธุระแถวนี้พอดี เลยแวะมาหา ไม่นึกว่าจะยังอยู่ที่เดิม แล้วก็ถามไถ่กันเป็นไงบ้างสบายดีไหมปกติ จังหวะผมผมก็ยังไม่มีใครพอดี เธอบอกเลิกกับแฟนเก่าไปเป็นปีแล้ว จากนั้นก็คุยกันเรื่อยเปื่อย แล้วผมก็ไปส่งเธอทำธุระ ขากลับนึกว่าจะแยกย้าย แต่เธอบอกจะทำกับข้าวให้กิน ก็เลยกลับมาที่ห้องผมอีกครั้ง สรุปวันนั้นเธอก็ค้างห้องผม ผมใจชื้นมาก ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ผมกำลังจะได้เธอคนเดิมกลับมารึเปล่านะ หลังจากนั้นก็คุยกันทุกวัน แต่เธอก็ไม่ปริปากเรื่องลูกเลย จนกระทั่งเมื่อสองวันก่อนผมไปหาเธอ ก็นัดกันอย่างดิบดี เธอบอกน้องสาวเธอขาวเสื้ออยู่ตลาดนัด ให้ไปรอที่ร้านเลย ผมถามน้องสาวว่าพี่ไปไหน เค้าบอกไปรับลูก ที่โรงเรียนเด็กเล็ก ผมนี่ถึงกะตกใจเลย อึ่งไปพักนึง แต่ก็ไม่กล้าถามอะไร เค้าคงคิดว่าเรารู้เลยก็เลย อ๋อไปตามน้ำ เห็นโรงเรียนเค้าอยู่ไม่ไกล้ไม่ไกล ผมก็เลยไปรอหน้าโรงเรียนเลย เห็นเธอจูงลูกมาแต่ไกล พอเจอผมเธอก็ทำหน้านิ่งสีหน้าปกติ ก็คุยกันในรถ เธอก็บอกมีลูกกับสามีคนที่เธอบอกว่าเลิกกันเป็นปีแล้วนั้นแหละ ขอโทษที่ไม่ได้บอก จากนั้นก็กินข้าวที่บ้านเธอกับพ่อแม่ ก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ เพราะรู้จักหน้าคาดตากันมานานแล้ว ก็ถามไถ่สารทุขสุกดิบกันปกติ ก่อนจะลากลับบ้าน ตอนนี้ก็คุยๆกันอยู่ แต่ผมสับสนในตัวเองมาก ว่าควรจะไปต่อดีไม๊ เพราะถ้าถามว่ายังรักเธอไม๊ ถ้าถามตอนเลิกกัน หรือก่อนที่จะเจอเธอคงบอกตรงๆเลยว่าไม่ แต่พอได้เจอกัน ในใจลึกๆก็อยากได้เธอกลับมาครับ แถมเธอยังมาใช้ไม้อ่อนใส่ผม ให้ทำไรเธอก็ยอมทำให้ทุกอย่าง ไม่เคยพูดถึงเรื่องในอดีต แต่ปัญหาคือการที่เธอมีลูกกับคนอื่นมาแล้ว ทำให้ใจนึงก็รัก อีกใจก็เจ็บเช่นกัน แล้วถ้าจะให้ผมเลี้ยงลูกแบบจริงจังเป็นคุณพ่อเลย ผมคงยังไม่พร้อมครับ ด้วยเวลาด้วยฐานะอะไรหลายๆอย่าง คือถ้าบอกส่งๆไปว่ารับได้ รักเหมือนลูก ทั้งๆที่จริงมันไม่ใช่แบบนั้นก็กลัวจะมีปัญหากับเด็กในอนาคต ผมเลยคิดว่า ถ้าจะถอยออกมา ควรบอกเธอตรงๆดีไหมครับ หรือผมควรพูดแบบไหนที่จะดูซอร์ฟๆบ้างครับ เรื่องนี้มันละเอียดอ่อน ผมกลัวเธอจะเสียใจ เพราะผมก็เสียใจมากเช่นกัน
แฟนเก่าอยากจะกลับมาคืนดีด้วย แต่เค้ามีลูกติดมาแล้วทำไงดีครับ