พ่อแม่เราแต่งงานโดยการถูกคนแก่ทางบ้านจับให้แต่งงานกัน แม่หลีกเลี่ยงที่จะแต่งงานกับพ่อ(แม่เป็นทอม) จนสุดท้ายมีลูกสองคน คือผมกะพี่สาวตอนผมกะพี่สาวเด็กๆพ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยมากทั้งตีกันทั้งพังของจนเราไม่อยากให้พ่อแม่อยู่ด้วยกันเรากับพี่สาวได้แค่นั่งดูพ่อเราเป็นคนเจ้าชู้เคยมีเมียมีลูกมาแล้วและเรียกได้ว่าพ่อเราอินดี้พอสมควรสุดท้ายแม่กับพ่อก็เลิกลากันแม่จะส่งเสียเลี่ยงดูเราคนเดียวจนหัวเด็จตีนขาดพ่อไม่เคยโทรหาหรือติดต่อเราเลยแม่ก็ส่งเราเรียนจนจบปริญญาทั้งสองคน
#เข้าเรื่อง เรื่ิองมันเกิดตอนที่เราเรียนแม่กับน้า ต. รู้จักกันในฐานะคนที่ทำงานหมู่บ้านเดียวกันน้าคนนั้นมีสามีมีลูกแล้วสองคนและลูกเค้าก็เล่นด้วยกันกับเราด้วย แรกๆแม่ก็สนิทกับน้าคนนั้นมากนั่งรถไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยตอนแรกไม่คิดอะไรแต่รู้ว่าแม่เป็นทอมตอนนี้แม่อายุ53แม่เริ่มเปลี่ยนไปจากเดิมมาก จากที่กลับบ้านตลอดก็กลายเป็นไม่กลับอาทิตย์นึงก็มี ไม่โทรหาลูกแต่โทรหากับน้า ต. ทุกวัน ไม่เมมเบอร์ไว้แต่รู้เพราะเคยรับ เวลาเรากลับจากเรียนโทรมาบอกไปรับบอกว่าไม่ว่าง พอน้า ต. เรียก คือไปไวมากถึงจะมีธุระแค่ไหนก็จะไป เราเคยถามแม่เรื่องนี้แล้วว่าแม่เป็นอะไรกับเขาแม่ก็บอกไม่ได้เป็นไรอย่าไปฟังคนอื่นมากนะ เราก็รู้สึกผิดมากที่คิดว่าแม่รักกันกับผู้หญิงคนนั้นเราก็ตั้งใจไว้เราจะไม่คิดเรื่องนี้อีก แต่พอผมเรียนจบ พี่สาวกับแม่ชอบมีปัญหากันบ่อยๆ พี่สาวจะโทรมาเล่าให้ฟังตลอดว่าเป็นอะไร เราก็ได้แต่ปรอบใจ เรื่องที่พี่สาวเล่าก็มีเรื่อง น้า ต. ด้วย เราก็บอกพี่สาวว่าอย่าคิดไปเองตลอด หลายครั้ง แต่มาวันนึงพี่สาวกลับจากทำงานแล้วแม่ไปอยู่แต่บ้านน้า ต. ทั้งวันทั้งที่ สามี ลูก เขาก็อยู่แม่จะไแช่วยเหลือเขาทั้งเรื่องงานเรื่องกับข้าว แต่เรากับพี่สาวจะกินอะไรก็กินให้เราหากินเอง (หากินเองไม่เดือดร้อนอะไรเรากับพี่สาวเลย) แต่แม่ไปทำให้บ้านน้า ต. กินเกือบทุกวันพี่สาวเลยน้อยใจไม่ชอบ ไม่อยากคุยกับแม่เลยบางทีมันเลยเถิดมากเกินไปคนทั้งหมู่บ้านต่างนินทา เรากับพี่สาวก็ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ทั้งๆที่รู้เพราะพี่สาวแอบไปดูโทรศัพท์แม่ทั้งการคุยเฟสไลน์ทั้งหมดแต่เรายังเชื่อใจแม่นะว่าคงไม่น่ามีอะไรมาก จนพี่สาวบอกไปดูแชทของแม่กับน้า ต. คุยกันแค่นั้นแหละ ใจเต้นแรงมากจนนอนคิดทั้งคืน เรากับพี่สาวก็แสดงออกเลยนะว่าไม่ชอบน้า ต. ไม่คุยไม่อยากคบหาและสามีน้า ต. แกก็ไม่ชอบอยู่บ้านชอบไปทำงานที่เราคิดนะว่าเป็นเพราะแม่เราช้าวบ้านเค้าคงบอกเตือนกันแหละ แต่แม่เราก็ยังไปเฝ่าและทำเหมือนไม่มีอะไร คุยกะสามีน้า ต. ปกติ ในความคิดเรารับได้หมดที่แม่เป็นทอมแต่แม่จะไปรักน้า ต.ไม่ได้เค้าอยู่กับสามีอยู่กับลูกของเค้าแล้วตอนแม่ป่วยน้า ต. ก็ไม่ได้มาเฝ่าเลยและยังบ่นอีกว่ารีบหายไปช่วยงานเราก็มองหน้ากันกับพี่สาวแบบอึ้งมีแต่เรากับพี่สาวที่ดูแลและญาติพี่น้องที่สมัยยังไม่รู้จักกับน้า ต. ไปมาหาสู่กันบ่อยมากเป็น
เคลือญาติใหญ่ ปัจจุบันแม่ก็ไม่ไปหาญาติพี่น้องก็เริ่มเลยเถิดไปเรื่อย (เราแอบคิดน้อยใจนะว่าบาปกรรมอะไรเราต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโต) ตอนนี้ยังไม่คุยเปิดใจกับแม่ควรทำใจหรือทำยังไงครับตอนนี้หมดศรัทธา #มองบวกแล้ว
แม่เป็นทอบไปแอบคบผู้หญิงที่มีครอบครัว
#เข้าเรื่อง เรื่ิองมันเกิดตอนที่เราเรียนแม่กับน้า ต. รู้จักกันในฐานะคนที่ทำงานหมู่บ้านเดียวกันน้าคนนั้นมีสามีมีลูกแล้วสองคนและลูกเค้าก็เล่นด้วยกันกับเราด้วย แรกๆแม่ก็สนิทกับน้าคนนั้นมากนั่งรถไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยตอนแรกไม่คิดอะไรแต่รู้ว่าแม่เป็นทอมตอนนี้แม่อายุ53แม่เริ่มเปลี่ยนไปจากเดิมมาก จากที่กลับบ้านตลอดก็กลายเป็นไม่กลับอาทิตย์นึงก็มี ไม่โทรหาลูกแต่โทรหากับน้า ต. ทุกวัน ไม่เมมเบอร์ไว้แต่รู้เพราะเคยรับ เวลาเรากลับจากเรียนโทรมาบอกไปรับบอกว่าไม่ว่าง พอน้า ต. เรียก คือไปไวมากถึงจะมีธุระแค่ไหนก็จะไป เราเคยถามแม่เรื่องนี้แล้วว่าแม่เป็นอะไรกับเขาแม่ก็บอกไม่ได้เป็นไรอย่าไปฟังคนอื่นมากนะ เราก็รู้สึกผิดมากที่คิดว่าแม่รักกันกับผู้หญิงคนนั้นเราก็ตั้งใจไว้เราจะไม่คิดเรื่องนี้อีก แต่พอผมเรียนจบ พี่สาวกับแม่ชอบมีปัญหากันบ่อยๆ พี่สาวจะโทรมาเล่าให้ฟังตลอดว่าเป็นอะไร เราก็ได้แต่ปรอบใจ เรื่องที่พี่สาวเล่าก็มีเรื่อง น้า ต. ด้วย เราก็บอกพี่สาวว่าอย่าคิดไปเองตลอด หลายครั้ง แต่มาวันนึงพี่สาวกลับจากทำงานแล้วแม่ไปอยู่แต่บ้านน้า ต. ทั้งวันทั้งที่ สามี ลูก เขาก็อยู่แม่จะไแช่วยเหลือเขาทั้งเรื่องงานเรื่องกับข้าว แต่เรากับพี่สาวจะกินอะไรก็กินให้เราหากินเอง (หากินเองไม่เดือดร้อนอะไรเรากับพี่สาวเลย) แต่แม่ไปทำให้บ้านน้า ต. กินเกือบทุกวันพี่สาวเลยน้อยใจไม่ชอบ ไม่อยากคุยกับแม่เลยบางทีมันเลยเถิดมากเกินไปคนทั้งหมู่บ้านต่างนินทา เรากับพี่สาวก็ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ทั้งๆที่รู้เพราะพี่สาวแอบไปดูโทรศัพท์แม่ทั้งการคุยเฟสไลน์ทั้งหมดแต่เรายังเชื่อใจแม่นะว่าคงไม่น่ามีอะไรมาก จนพี่สาวบอกไปดูแชทของแม่กับน้า ต. คุยกันแค่นั้นแหละ ใจเต้นแรงมากจนนอนคิดทั้งคืน เรากับพี่สาวก็แสดงออกเลยนะว่าไม่ชอบน้า ต. ไม่คุยไม่อยากคบหาและสามีน้า ต. แกก็ไม่ชอบอยู่บ้านชอบไปทำงานที่เราคิดนะว่าเป็นเพราะแม่เราช้าวบ้านเค้าคงบอกเตือนกันแหละ แต่แม่เราก็ยังไปเฝ่าและทำเหมือนไม่มีอะไร คุยกะสามีน้า ต. ปกติ ในความคิดเรารับได้หมดที่แม่เป็นทอมแต่แม่จะไปรักน้า ต.ไม่ได้เค้าอยู่กับสามีอยู่กับลูกของเค้าแล้วตอนแม่ป่วยน้า ต. ก็ไม่ได้มาเฝ่าเลยและยังบ่นอีกว่ารีบหายไปช่วยงานเราก็มองหน้ากันกับพี่สาวแบบอึ้งมีแต่เรากับพี่สาวที่ดูแลและญาติพี่น้องที่สมัยยังไม่รู้จักกับน้า ต. ไปมาหาสู่กันบ่อยมากเป็น
เคลือญาติใหญ่ ปัจจุบันแม่ก็ไม่ไปหาญาติพี่น้องก็เริ่มเลยเถิดไปเรื่อย (เราแอบคิดน้อยใจนะว่าบาปกรรมอะไรเราต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโต) ตอนนี้ยังไม่คุยเปิดใจกับแม่ควรทำใจหรือทำยังไงครับตอนนี้หมดศรัทธา #มองบวกแล้ว