การตัดสินใจครั้งสุดท้าย

เริ่มเรยนะคะ เราปัจจุบันอายุ40 ปี เคยแต่งงานมีลูกติดมาแล้ว1 คน แต่งงานใหม่ปี 56 คบกับแฟนคนปัจจุบันมา5 ปี ก่อนคบกันทำงานธนาคารตำแหน่งและเงินเดือนสูงพอสมควร แฟนคนปัจจุบันทำงานส่วนตัว อายุน้อยกว่า6ปี เรื่องคือว่าเค้ามาขอเราแต่งงานและให้เลิกทำงานเพื่อไปอยู่กับเค้าที่ ตจว. โดยมีการซื้อบ้านเป็นชื่อเค้าและปัจจุบันเรากับเค้ายังไม่จดทะเบียนกัน ก่อนแต่งงานเราเคยจับได้ว่าเค้าชอบคุยเซ็กส์โฟนกะแฟนเก่าเพราะเคยแอบเห็นรูปและข้อความคุยกันในเฟส เรยให้โอกาสกันและปรับเข้าหาจนได้แต่งงานกัน เราแต่งงานมาได้ประมาณครึ่งปี จับได้ว่ามีการแอบคุยโทรศัพท์กันและเซ็กส์โฟนหากันทุกครั้งที่มีโอกาสกับคนเดิม ที่จับได้เพราะพยายามสืบหาเบาะแสต่างๆจนเจอ และเคยเห็นรูปแฟนเก่าเด้งขึ้นมา บนหน้าจอ แต่เค้าเอาเวลาทำงานนอกบ้านไปแอบคุยกันและตอนกลางคืนเรากะลูกสาวจะนอนข้างล่างเพราะนอนสามคนมันเบียดกันและเค้าชอบบ่นปวดหลังทำให้นอนไม่สบาย เรยเสียสละตัวเองกะลูกมานอนข้างล่าง ตลอดเวลาที่ย้านมาอยู่บ้านสามี ค่อยข้างห่างไกลตัวเมืองไม่มีห้าง เข้าบ้านหกโมง จะมีแม่สามีอีกคนที่อยู่บ้านเดียวกัน ไม่สามรที่ไม่เคยชอบเราคอยยุยงปั่นหัวให้สามีมาว่าเรา และคอยจับผิดทำให้เราอึดอัดใจมาก บางครั้งทำกับข้าวก็ไม่อยากกิน ว่าเผ็ด เค็ม ปวดท้อง ทั้งที่กับข้าวเหล่านั้นเราก็กินด้วยกัน สามีก็ว่าไม่เผ็ด ไม่เค็ม ไม่เคยช่วยทำงานบ้านบอกว่าไม่ใช่หน้าที่ที่ต้องทำ แต่จะคอยทำบ้านรก ทำครัวพังตลอด แม่สามีไม่ชอบไปไหนเองจะใช้สามีเราขับรถไปให้ตลอดเวลา จนเรากะลูกเข้าใจและดูแลกันเองสองคน แรกๆเรากะแม่สามีใช้ห้องน้ำแยกกัน เราต้องคอยไปขัดห้องน้ำ(ส่วนตัว)ให้ทุกอาทิตย์ พอหลังๆแฟนก็เริ่มมีบอกให้แม่ทำเองเพราะมันสปกรกจริงๆ เพราะแม่ใช้ห้องน้ำคนเดียว เราปลดล็อคกข้อความเสียงได้หลังจากผ่านไปเกือบปีจับได้ว่า สามีแอบคุยกับแฟนเก่าแล้วเอาเราไปคุยกะแฟนเก่าว่าเวลาที่เราออกไปช่วยทำงานก็หน้าบึ้ง ขายของก็ไม่มีลูกค้าคนไหนชอบ สามีขายของตั้งแต่ตี1-แปดโมงเช้า ว่าเราเข้ากันกับแม่เค้าก็ไม่ได้ กับข้าวเข้าบ้านมาบางทีก็ต้องให้แม่สามีมาทำกับข้าวให้กิน ทั้งที่เราทำให้กินเกือบทุกวัน วันไหนไม่ทำก็ซื้อเข้ามาแทน แต่บางทีเค้สจะบอกว่ากินมาจากตลาดแล้ว เราก็ต้องคอยไปส่วลูกที่ รร.ให้เสร็จก่อน แล้วถึงค่อยกลับมาทำให้ แต่ว่าเวลาเค้ากลับมา บางทีเรามีธุระต้องคุยกับครูที่ รร.หรือมีประชุมต่อ ก็จะทำไม่ทันเค้ากิน สรุปคือสามีเราว่าเรากับแฟนเก่าเค้าทุกครั้งที่คุยกัน เราจับได้ว่าเค้าแอบนัดเจอกันเกือบทุกเดือนเวลาเค้าไปซื้อของ เราไม่ได้ไปกับเค้าเพราะสงสารลูกเคยไปซื้อของแล้วกลับมารับลูกไม่ทันหลายครั้ง ไม่อยากเห็นลูกสภาพนั่นเรยค่ะ เหลือลูกคนเดียวนั่งเหงาๆชะเง้อมองหา ค่าใช้จ่ายในบ้านบางทีก็ช่วยออกค่ากับข้าวของใช้บางทีเราก็รูดบัตรแม่เค้าก็ว่าเราไปซื้อของเข้าบ้านมาเยอะแยะฟุ่มเฟือย เพราะแถวนั้นมีตลาดเช้า1 ที่ และตลาดเย็นเราก็ไม่สามารถแวะได้เนื่องจากลูกเราก็ต้องไปเรียนพิเศษตอนเย็นที่บ้านครูอีกท่าน เรากลับจากไปส่งลูกเรียนพิเศษช่วงเย็นก็เกือบหกโมงเย็นแล้ว แต่สามีกะแม่สามีขายของอยู่ตลาดทุกเช้าไม่เคยซื้อกับข้าวและของมาฝากเรากับลูกเรย เค้าหิวเค้าก็จะหากินเองที่ตลาดพอตอนสายก็กลับมากินข้าวก่อนจะเข้านอนอีกรอบ แต่วันๆเราต้องคอยออกไปหาให้พวกเค้ากิน ไปส่งลูก ดูแลลูก ทำงานบ้าน งานครัว งานขายขนมส่วนตัว ทำกับข้าว ซักผ้า รดน้ำ กว่าจะเสร็จก็เกือบ เที่ยง นอกจากนั้นสามีเรายังไปคุยกับน้องสาว ว่าเรามาอยู่กับเค้าเรามีปัญหาตลอดน้องสาวเค้ามายุให้ว่าเราไม่เคยออกมาให้เกียรติน้องเค้า แต่ทุกครั้งที่พ่อหรือญาติเค้ามาบ้านเรามำกับข้าวดูแลตลอด แต่กับน้องสาวเค้าเราไม่ดูแลและไม่ออกไปต้อนรับเพราะรู้ว่าเค้าชอบว่าเรากับสามี ทุกครั้งที่รู้ว่าน้องเค้าว่าเราก็เฉยๆไม่เคยพูดถึงหรือว่าให้สามีไม่สบายใจ น้องสาวเค้าว่าเราว่าเวลาอยู่บ้านพ่อแม่หรือตอนทำงานที่เดิมทำงานยังไง เห็นอยู่บ่นแต่ว่าปวดท้องทุกวันและไม่ให้สิทธิพี่เค้าเป็นใหญ่เหมือนกับว่าเราไม่ให้พี่เค้าแสดงความคิดเห็นอะไรเรย เราต้องตัดสินใจเองทั้งหมด และสามีบอกว่าจะรอดูเราอีกสักพักถ้าไม่ไหวจะโทรหาแม่เรา ซึ่งตอนนั้นเราอยู่ในภาวะเป็นซีสที่รังไข่ไม่สามารถยืนและเดินไปไหนนานๆมาก ไปช่วยขายของทำอะไรไม่ได้มาก กินพอนสแตนวันละ4 เม็ด หมอนัดผ่าอีก4-5เดือน น้องสาวเค้าบอกว่าจะให้เลิกก็เสียดายสินสอดเรา ที่พี่ชายให้ไปหลายแสนอยู่ และต่อมาแม่เค้ามาบอกเค้าว่าให้เลิกกับเราซะ แม่ไม่ชอบ ไปหาคนใหม่ และให้เรากลับบ้านไป ไม่ต้องส่งเสียอะไรให้เราทั้งสิ้น เพราะเหตุผลที่เรามีลูกติดไม่สามารถไปช่วยงานของลูกชายเค้าได้ จนเดือนสิงหาเราก็เรยบอกสามีว่าเรารู้และรับรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว และออกจากบ้านไปอยู่ห้องเช่าสองคนกับลูก เพราะช่วงนี้นลูกมีสอบมิดเทอม ตลอดเวลา7 วัน ไม่มีการโทรหา และตามหาอะไรเลย มีแต่ข้อความส่งมาระบายว่าที่เค้าเป็นแบบนั้นไม่ใช่เพราะเค้าคนเดียว แต่เค้าไม่เคยยอมรับความผิดตรงๆกับเราเรยว่าที่ผ่านมา คบกันแต่งงานกัน 5 ปีเต็มที่เค้าโกหกเรามาตลอด ปัจจุบันเรากำลังท้องได้3เดือน เราอยากกลับบ้านพวกเค้าให้เหตผลว่าไม่ต้องกลับบ่อย คอยกลับตอนลูกปิดเทอม เราบอกตามตรงตอนนี้ไม่รู้คิดผิดไหมที่เลือกจะกลับบ้านและทิ้งทุกอย่างเอาไว้ เราอยากกลับไปมีความสุขอีกครั้ง ในฐานะแม่คนหนึ่ง เราเคยเลี้ยงลูกเองได้คนเดียวได้ ได้อยู่บ้านดูแลทุกๆคน ตามพอมีพอกิน เราตัดสินใจว่าจะย้ายลูกกลับส่วนลูกอีกคนเราก็คงต้องรอคลอดก่อนถึงจะหางานทำใหม่ได้ ส่วนสามีเราตั้งแต่เกิดเรื่องแดงขึ้นมาเค้าบอกเราแค่ถ้าอยากอยู่ด้วยกันก็อย่าพยายามขุดคุ้ย เรามีลูกติดเป็นลูกสาวอายุ6ปี เราไม่สามารถทิ้งลูกไว้ได้ ไปไหนก็ห่วงทำงานขายของก็ไม่สบายใจ เค้าก็มาว่าทำไมไม่ปล่อยลูกสาวทำอะไรเอง เพราะแม่เค้ามาบ่นว่าเราทำให้เกินไป ทำไมไม่ให้มันทำเอง เวลาเราฝากลูกไว้ ลูกก็คอยมาบ่นคุณย่าทิ้งหนู คุณย่าไม่หาข้าวให้หนู เวลาเราออกไปช่วยขายของเราต้องหลับมา7.00 โมงเช้า เพื่อมาปลุกลูกรีบอาบน้ำแปรงฟัน ลางครั้งก็อดกินข้าวเช้า เพราะแม่สามีไม่ได้เตรียมตัวให้ บางครั้งฝากลูกไว้บอกนอนในห้องก็พูดมาว่าให้มันอยู่แบบนั้นแหละ เราแค่อยากมีเพื่อนคุย ปรับทุกข์ ระบายแค่นั้น ต้องขอโทษด้วยนะค่ะถ้าประโยคยาวและอ่านลำบาก