เรากับแฟนคบกันมา 3 ปี เราเรียนมหาลัยเดียวกันตอนคบกันปีแรก แล้ว2ปีหลังเขากลับไปเป็นทหาร โดยปีที่แล้ว ตัวเราพึ่งไปเรียนภาษาที่ประเทศเดียวกับเขาประมาณ7เดือน เราจะเจอกันแค่เสาอาทิตย์ หรือบางอาทิตย์ก็ไม่ได้เจอกัน
(ก่อนอืนนะคะเราไม่ใช่ผู้หญิงเจ้าชู้ แต่ก็ขี้งอน น้อยใจบ้างตามประสาผู้หญิง) ส่วนแฟนเราเป็นผู้ชาย อบอุ่น รักครอบครัว แต่โลกส่วนตัวสูงมาก ไม่เจ้าชู้นะคะ เพราะตลอดเวลาที่ห่างกันเราไม่เคยมีปัญหากันเรื่องผู้หญิงเลย เราคุยแชทกันทุกวัน มีโทรหากันบ้าง แต่ไม่ทุกวัน เพราะแฟนไม่ชอบคุยโทรศัพท์ ทุกครั้งเวลาอยู่ด้วยกันก็มีความสุขตลอด
แต่หลังจากที่เรากลับไทยมาได้สัก2-3วัน เขาก็เหมือนตอบแชทเราน้อยลง ซึ่งพอเราถามเขาก็บอกว่า เขาเบื่อกับทุกสิ่ง รวมถึงความสัมพันธ์ของเราด้วย เพราะมันไม่มีอะไรตื่นเต้น ไม่มีไรดีขึ้นหรือแย่ลง เขาบอกว่าเขารู้สึกบ้าง เวลาที่เราอยู่ด้วยแต่ก็มีความสุขกันดี แต่พอหลังจากที่เรากลับมาแล้ว เขาบอกความรู้สึกมันถึงเริ่มมากขึ้น เราคุยกันด้วยความห่างเหินอยู่เป็นเดือนเลย
(เขาเคยบอกว่ารู้สึกแบบนี้กับเราครั้งนึง แต่ครั้งนั้นไม่ได้หนักเท่าครั้งนี้ ซึ่งตอนนั้นแล้วเราก็ผ่านกันมาได้)
แล้วอยู่ๆแฟนก็มาบอกเลิกเรา เขาบอกว่าเขาเบื่อ ไม่ได้รักเราเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เขาอยากเป็นเพื่อนกับเรา ยังคงอยากติดต่อกันในแบบเพื่อน ซึ่งเราถามว่าเราทำผิดอะไร เขาก็ตอบว่าไม่มี เขาผิดเองที่ความคิดเปลี่ยนไป เราถามว่าคุยกับคนอื่นไหม เขาบอกไม่มีไม่ได้คุยเลย เราเชื่อนะคะเพราะเรารู้รหัสเขาทุกอย่าง(ลองเข้าทั้งหมดแล้ว แต่เข้าไลน์ไม่ได้เพราะมันต้องกดยืนยัน) เราก็เห็นมีแค่เรากับเพื่อนๆเขาที่เรารู้จัก
เขาบอกเราไม่ได้จะไม่เจอกันตลอดไปนะ เขายังอยากจะติดต่อเราในบางครั้งและนัดเจอกันในฐานะเพื่อน เพราะเขาก็ยังอยากเก็บความรู้สึกดีๆที่ให้เราเหมือนกัน
คือเรางงมากๆ เราทำอะไรผิด ในระหว่างที่เราเรียนอยู่ที่นั้น เราเจอกัน เราก็มีความสุขกันดี ปกติดี อาจจะมีบางช่วงที่ตัวเราก็รู้สึกเบื่อๆเหมือนกัน แต่เราก็ยังรักเขาอยู่ดี
เรายังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเราต้องเลิกกัน มันเกิดขึ้นได้ยังไง ในเมื่อเราก็มีความสุขกันมากๆตอนเราอยู่ด้วยกัน
เราอยากรอเขากลับมานะคะ แต่เราไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาสไหม เราไม่รู้ว่าเราต้องทำยังไงต่อ อยากทักไปคุยกับเขามากๆเลยค่ะ แต่ไม่รู้ว่าควรไหมกับสถานการณ์ตอนนี้
โดนแฟนบอกเลิกด้วยสาเหตุนี้...เราควรทำยังไงดีคะ?
(ก่อนอืนนะคะเราไม่ใช่ผู้หญิงเจ้าชู้ แต่ก็ขี้งอน น้อยใจบ้างตามประสาผู้หญิง) ส่วนแฟนเราเป็นผู้ชาย อบอุ่น รักครอบครัว แต่โลกส่วนตัวสูงมาก ไม่เจ้าชู้นะคะ เพราะตลอดเวลาที่ห่างกันเราไม่เคยมีปัญหากันเรื่องผู้หญิงเลย เราคุยแชทกันทุกวัน มีโทรหากันบ้าง แต่ไม่ทุกวัน เพราะแฟนไม่ชอบคุยโทรศัพท์ ทุกครั้งเวลาอยู่ด้วยกันก็มีความสุขตลอด
แต่หลังจากที่เรากลับไทยมาได้สัก2-3วัน เขาก็เหมือนตอบแชทเราน้อยลง ซึ่งพอเราถามเขาก็บอกว่า เขาเบื่อกับทุกสิ่ง รวมถึงความสัมพันธ์ของเราด้วย เพราะมันไม่มีอะไรตื่นเต้น ไม่มีไรดีขึ้นหรือแย่ลง เขาบอกว่าเขารู้สึกบ้าง เวลาที่เราอยู่ด้วยแต่ก็มีความสุขกันดี แต่พอหลังจากที่เรากลับมาแล้ว เขาบอกความรู้สึกมันถึงเริ่มมากขึ้น เราคุยกันด้วยความห่างเหินอยู่เป็นเดือนเลย
(เขาเคยบอกว่ารู้สึกแบบนี้กับเราครั้งนึง แต่ครั้งนั้นไม่ได้หนักเท่าครั้งนี้ ซึ่งตอนนั้นแล้วเราก็ผ่านกันมาได้)
แล้วอยู่ๆแฟนก็มาบอกเลิกเรา เขาบอกว่าเขาเบื่อ ไม่ได้รักเราเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เขาอยากเป็นเพื่อนกับเรา ยังคงอยากติดต่อกันในแบบเพื่อน ซึ่งเราถามว่าเราทำผิดอะไร เขาก็ตอบว่าไม่มี เขาผิดเองที่ความคิดเปลี่ยนไป เราถามว่าคุยกับคนอื่นไหม เขาบอกไม่มีไม่ได้คุยเลย เราเชื่อนะคะเพราะเรารู้รหัสเขาทุกอย่าง(ลองเข้าทั้งหมดแล้ว แต่เข้าไลน์ไม่ได้เพราะมันต้องกดยืนยัน) เราก็เห็นมีแค่เรากับเพื่อนๆเขาที่เรารู้จัก
เขาบอกเราไม่ได้จะไม่เจอกันตลอดไปนะ เขายังอยากจะติดต่อเราในบางครั้งและนัดเจอกันในฐานะเพื่อน เพราะเขาก็ยังอยากเก็บความรู้สึกดีๆที่ให้เราเหมือนกัน
คือเรางงมากๆ เราทำอะไรผิด ในระหว่างที่เราเรียนอยู่ที่นั้น เราเจอกัน เราก็มีความสุขกันดี ปกติดี อาจจะมีบางช่วงที่ตัวเราก็รู้สึกเบื่อๆเหมือนกัน แต่เราก็ยังรักเขาอยู่ดี
เรายังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเราต้องเลิกกัน มันเกิดขึ้นได้ยังไง ในเมื่อเราก็มีความสุขกันมากๆตอนเราอยู่ด้วยกัน
เราอยากรอเขากลับมานะคะ แต่เราไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาสไหม เราไม่รู้ว่าเราต้องทำยังไงต่อ อยากทักไปคุยกับเขามากๆเลยค่ะ แต่ไม่รู้ว่าควรไหมกับสถานการณ์ตอนนี้