พ่อแม่ไม่ปล่อยเป็นอิสระ

เราอายุ17แล้ว ไปเที่ยวกับเพื่อนตั้งแต่ม.3 คือพ่อแม่ก็ให้ไปถึงจะบ่นบ้างแต่ก็ให้ไปมีกินแอลกอฮอลล์บ้างตามประสาแต่ไม่ได้เยอะขนาดนั้น กินให้พอรู้ว่าเป็นยังไง แล้วพอมาม.ปลายก็ขอไปค้างบ้านเพื่อนก็ตี้กันในบ้านพ่อแม่เพื่อนก็อยู่เขาก็เฝ้าพอง่วงเขาก็ไปนอน แล้วล่าสุดจะขอไปคอนไม่ไกลมากแต่กลับดึกประมาณ5ทุ่มครึ่งเลยจะขอพ่อค้างบ้านเพื่อนเพราะจะได้กลับพร้อมกันไปกัน10กว่าคน มีผู้ปกครองไปด้วย แล้วจู่ๆพ่อก็ไม่ให้ไปแล้วถามว่าค่าบัตรเท่าไหร่เดี๋ยวคืนให้ คือไม่ได้ต้องการค่าบัตรคืนต้องการที่จะไป สั่งเสื้อผ้าจองบัตรไว้ล่วงหน้าแล้วก็คือต้องแคนเซิลหมด เอาจริงๆไม่ค้างก็ได้บ้านเพื่อนอะเพราะตอนแรกพ่อบอกว่าจะไปรับที่คอนเลย  นี่ก็เลยโอเคสบายใจพ่อมารับไม่ค้างก็ได้แต่จู่ๆก็ไม่ให้ไปนี่งงมาก แล้วก็พาลไปเรื่องเรียนเขาหาว่าเราไม่สนใจเรียนแต่ทั้งๆที่เขาไม่เคยถามเลยว่าวันนี้เรียนเป็นไงบ้างสอบเก็บคะแนนเป็นยังไงทำได้มั้ย ไม่มีเลย เอาแต่จะบ่นๆๆด่าาๆๆๆ นี่ก็ท้อเป็นจนไประบายกับครูที่รร.ครูเขาก็สอนมา คือเรารู้ว่าพ่อแม่เป็นห่วงแต่ก็อยากให้ปล่อยบ้างมันอึดอัดมากๆ เราเคยนัดพี่ที่สนิทไว้จะไปดูหนังด้วยกันนัดกันไไว้ล่วงหน้าแล้วบอกพ่อแม่แล้วพวกเขาก็โอเคละเขาให้ลองกลับบ้านเองเราก็โอเคได้ลองดู แล้ววันนั้นวันรับผลสอบพ่อบอกเกรดเราไม่ดี เราได้เกรด2.89 เขาเลยไม่ให้เราไป เราเฟลมากเพราะตกลงกับพ่อแม่แล้วแแบบดิบดีจู่ๆก็ไม่ให้ไป เราแบบเรียกได้ว่าอ้อนวอนเพราะพี่เขาเสียเวลาออกมาเพราะมันไกลเราเกรงใจพี่เขา พอถึงบ้านเราเลยคิดจะหนีไปเองแต่พ่อจับได้ก่อน คือในเมื่อเราขอดีๆทำไมไม่ให้  เราไม่ได้อยากจะทำแบบนี้เลยเพราะมันไม่ดีแต่พ่อแม่ทำให้เราเป็นแบบนี้ เราอึดอัดมาก ทุกวันนี้ก็คุยกับพ่อน้อยลง แต่เรากลับมมีความสุขมากกว่าได้คุยกับเขา รู้สึกสบายใจไม่ต้องเครียดหรือคิดมาก เพราะเวลาคุยกับพ่อพักหลังไม่เคยมีความสุขเลยจริงๆเลี่ยงได้คืออยากเลี่ยง ไม่อยากสุงสิงด้วย เราควรทำยังไงกับพ่อแบบนี้