ความรักที่ว่าเราให้ความสำคัญมากคือ พอรักใครมันจะทุ่มเททุกอย่าง และให้ความสำคัญกับมันมาก มากกว่าเรื่องอื่นๆ ความรักสำหรับเรา มันสามารถทำให้เรามีแรงผลักดันที่จะทำอะไรๆเพื่อมันได้ในทางที่ดี และกลับกัน บางทีมันทำร้ายเราจนให้เราหยุดทำอะไรๆ เพราะมันได้เลย ละ
เคยมีคนพูดกับเราเสมอนะ ว่ารักตัวเองก่อนไปรักคนอื่น มันก็ใช่ แต่ถามว่ารักตัวเองไหม ก็รัก แต่พอมีความรัก รักใครสักคนมักจะรักเค้ามากจนที่ลืมรักตัวเอง
** เอาเป็นว่าเข้าเรื่องละกันนะ ถามว่าเคยอกหักไหม เคย บ่อย แต่ละครั้งที่อกหัก ไม่เคยที่จะชินและทำใจผ่านมันไปง่ายๆ แต่มันก็ผ่านมาได้
ก่อนหน้านี้เราคบกับผู้หญิงคนนึง เค้าบอกเค้าคบมาแต่ทอมไม่เคยคบชายเลย เราก็อยู่กับเค้ามาตลอด ต่างคนต่างทำงาน ช่วยกันทำมาหากิน
คบมาจน 5 ปี ปีที่ 5 เค้าเปลี่ยนไป เค้าไปทำงานเป็นเซล ไปหาลูกค้า ตจว.แต่ไม่ได้ค้าง ไปแบบเช้าเย็นกลับ แต่วันนึงเค้าเปลี่ยนไป กลับดึกมาก
จากที่เคยโทรหาตลอด และบอกตลอดว่าทำไรถึงไหน จะคอยบอก จนมันเริ่มหายไป เราก็เริ่มรุ้สึกได้กับความเปลี่ยนไป เวลาอยู่ห้อง กลับบ้านมา
เข้านอน พอเราเข้าใกล้เราคาร จะกอดไม่ให้กอด เอาละสิ มันยิ่งเริ่มแน่ใจมากขึ้น ว่าเค้ามีใครแน่ๆ จากนั้นเราก็ถาม เค้าและแอบเช็คโทรศัพท์เค้า
ทั้งที่ ไม่เคยเช็คเลย ไว้ใจ จนเราเจออะไรบางอย่าง มีผู้ชายในแชทไลน์ถามเค้าว่าวันนี้ไม่มาหาพี่หรอ เราอึ้ง และหัวร้อนมาก ถามเค้าว่าใคร
เค้าบอกลูกค้า แต่ในข้อความการคุยพูดจากันมันไม่ใช่คำพูดที่แบบลูกค้าคุยกัน มันแปลก ๆ แต่เค้ายังยืนยันว่า ลูกค้าแล้วแต่จะคิด เชื่อไม่เชื่อ
กลายเป็นทะเลาะกันหนัก พอผ่านไปวันสองวัน เค้ากลับดึกไปอีกดึกจนตี 1-2 บอกลูกค้ามีโอ เค้าว่างตอนนี้ เราคิดว่ามันเกินไปไม่น่าใช่ ไม่มีที่ไหนเค้านักดกันดึกๆหรอก จนสุดท้ายคืนนั้นไลน์มาว่ารถน้ำมันหมด หาปั้มไม่ได้ ฝนตก หลงทาง ละขาดการติดต่อไปทั้งคืน เราก็ห่วง โทรๆๆแต่ไม่รับ
เกินไปไหมที่ไม่รับเป็น10-20สาย บอกไม่ได้ยิน สุดท้ายคืนนั้นกลับเช้าจ้า คือเราจับไรได้หลายๆอย่าง พอมาอีกวันไลน์ตั้งรหัสพาส ทั้งที่แต่ก่อนไม่เคยตั้ง
คงกลัวเราเช็คโทรศัพท์ คนเราถ้าบริสุทธิ์ใจ จะกลัวไร จริงไหมครับ สรุปคือ เราจับไรได้หลายๆอย่าง จนสุดท้ายเค้าไม่ยอมกลับเข้าบ้านเป็นอาทิตย์
และไม่ยอมรับว่ามีคนอื่น เค้าบอกเราว่าเราไปด้วยกันไม่ได้ เราก็งง 5ปีละนะ ถ้าเข้ากันไม่ได้ทำไมไม่เลิกตั้งแต่ปีแรกๆ ยุมาได้ไง5ปี
คือจะบอกว่า เค้าเป็นคนที่ทะเยอทะยาน เราให้ทุกอย่างที่เราให้เค้าที่เราทำได้หมด แต่เหมือนเค้าไม่พอ ตอนเลิกกันยังไม่ยอมรับเลยว่ามีคนอื่น
***สุดท้ายบทสรุปของเรื่องนี้คือเลิกกัน ทั้งทีเรายังงง ว่าเราผิดอะไร มันเป็นไรที่เราช๊อคมากและตั้งรับไม่ทัน แย่มากๆตอนนั้น กว่าจะผ่านมาได้เกือบตาย
ตรอมใจมาก กว่าจะผ่านมาทรมานมาก ***จนเวลาผ่านไป** 2-เดือนได้มั้งได้ข่าวมาแว่วๆ ว่าเค้าท้อง **อึ้งไหม เลิกไปไม่ทันไรท้อง **คือมานั่งคิดดูๆแล้ว
เค้าคงแอบไปหากันมาสักพักเราไม่รุ้ **สุดท้ายคือ เค้าก็ไปเอาเสี่ย คนที่รวยกว่า ทำให้เค้าสบายกว่า เราให้เค้าได้ไม่พอใจเค้า**เห้อ
แต่เราก็ผ่านมันมาได้ ยอมรับว่ามันทำให้คิดว่า คงไม่มีใครรักเราจริง ....
****จนเวลาผ่านไปประมาณ 2 ปี เราเล่นแอป แอปนึง เจอผู้หญิงคนนึง ซึ่งเค้ามีลูกแล้ว ผู้หญิงคนนี้อายุเยอะกว่าเราเกือบ 10 ปี เรา30 เค้า40
เราก็คุยๆกับเค้า จนเรารุ้สึกชอบเค้า เลยจีบ และคิดว่าการที่เค้ามีลูกคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเรา เรากับเค้าอยู่คนละ จังหวัดกัน ห่างกัน ประมาณ 50-60 โลได้
เราก็ขับรถไปหาเค้าทุกอาทิตย์ เราทำงาน เลิกงาน 5โมงเย็น ทุกๆวันเสาร์ พอเลิกงาน เราก็ขับรถไปหาเค้า ไปนอนค้าง กลับมาอีกทีก็วันจันทร์เช้ามืด เราต้องรีบตื่น เพื่อไปกลับไปทำงาน เราไปๆมาๆอยู่แบบนี้ ประมาณ 1ปี ได้ เราอยู่กับเค้าเรารู้สึกว่า เค้าเอาใจเราดูแลเอาใจใส่ดี แคร์ความรู้สึกเราดี จนเรารักเค้ามาก ส่วนเรื่องลูกเค้า เราไม่ได้มีปัญหาไร กับเด็ก ก็เรียกแทนเราว่าน้าแหละ เด็กผุ้ชาย 7-8 ขวบ ได้ เราไม่ได้มีปัญหาไรกับเด็ก เพราะเราก็มีหลานชาย และไม่ได้เป็นคนรังเกียจเด็ก หรือรับไม่ได้ที่เค้ามีลูกมาแล้ว ที่เราคบเค้า รักเค้า เพราะเราคิดว่า เค้าผ่านไรมาเยอะ ผ่านเรื่องราว ผ่านการถูกผู้ชายนอกใจ
เราคิดว่าเราจะไปเติมเต็มเค้า คอยเอาใจใส่ดูแลเค้า ทำให้เค้าได้เท่าที่คนๆนึงจะทำได้ เรายุข้างๆเค้ามาตลอด ไม่ว่าจะทุกข์ จะสุข ไม่สบาย เรายุข้างๆดูแล
และบอกเค้าเสมอว่า เราไม่ทิ้งเค้าหรอก และไม่มีใครรักเค้าเท่าเราหรอก เรากล้าพูดเลย และวันแรกเรารักเค้าทำให้เค้ายังไง เราจะเป็นและทำแบบนี้ไปตลอดไป เวลาผ่านไปสักพัก หลังจากนั้นเค้ามีปัญหาเรื่องหนี้สิน เราก็เครียดและหาทางออกให้เค้ายุข้างๆเค้า ช่วยที่เราช่วยได้สุดๆ
และสุดท้ายพาเค้ามาอยู่ด้วย ที่บ้านเรา บ้านเรา เรายุหลายคน มีพ่อแม่เรา ตาเรา พอย้ายมาอยู่แล้ว ก็หางานให้เค้าทำ และบอกเค้าว่าเราไม่ทิ้งเค้า
เราจะผ่านมันไปด้วยกัน เราปลอบเค้าตลอดเวลาเค้าทุกข์ กอดเค้า ลูบหัวเค้า เค้ามีโรคประจำตัวคือภูมิแพ้ ชอบหายใจไม่ออก เหนื่อย เราก็จะคอยนวดหัวนวดจมูก นวดนู้นนี่นั่นที่ทำได้เพื่อเค้าได้ดีขึ้น ทำมาตลอด จนปัจจุบันนี้ เราบอกกับเค้าเสมอว่าเราจะช่วยการสร้างอนาคตไปด้วยกัน
เราทำงานและพยายามหารายได้พิเศษอยู่ตลอด เท่าที่เราทำได้และไหว จนวันนึง ทะเลาะกัน เพราะเราน้อยใจ เราเป็นคนขี้น้อยใจ คิดมาก
เค้าพูดตั้งแต่ตอนคบกันแล้ว ว่าเค้าไม่สามารถรักใครได้เท่าลูกเค้า คือเราเข้าใจได้ นะ มันเทียบกันไม่ได้ แต่เราแค่อยากเป็นครอบครัว อยากให้เค้านึกถึงเรา
บ้าง คำพูดหลายๆครั้งที่ทำให้เรารุ้สึกน้อยใจ และคิดว่าเราคงเป็นได้แค่คนอื่น แต่เราก็ปล่อยผ่านไปไม่อยากทะเลาะ เวลาทะเลาะกันเค้าไม่เคยง้อ เลย
กลับเป็นเราที่ต้องไปง้อเอง แต่ช่วงคบกันแรกๆง้อเรายุนะ แต่เด่วนี้ไม่ เวลาทะเลาะกันเราเป้นคนพูดๆๆๆ เพราะท่าไม่เคลียไม่พูดเราจะนอนไม่หลับ
และเราไม่อยากให้ข้ามวัน อยากเคลียให้ดีให้จบ มันไม่สบายใจ จนเราก็เปงงี้มาตลอด เค้าเอาแต่เงียบทุกครั้งเวลาทะเลาะกัน
มาเรื่องลูกเค้าบ้าง ลูกเค้าเราก็ดูแลปกติ นะไม่เคยรังเ้กียจ ไม่เคยคิดไม่ดี หวังดีตลอด เวลาทำไรผิดจะดุจะว่า แต่พอดุ เด็กก็จะทำกิริยาไม่ดีใส่เรา
แต่แฟนเราไม่เคยเห็น จนวันนึงแฟนเราบอกว่าเราไม่เคยรักลูกเค้าเลย เราก็บอกเค้าว่า ไม่ใช่ไม่รักนะ แค่บางทีดุด่า ตักเตือนไม่ได้ก็ไม่อยากยุ่งแค่นั้น
แต่ไม่เคยที่คิดไม่หวังดี ก็ดูแลมาตลอด แฟนเรารักลูกมาก เราเข้าใจได้ว่าคนเป็นแม่ต้องรักลูก แต่บางทีเค้าไม่มองมุมเราเลย ทั้งที่เราพยายามทำทุกอย่าง
เพื่อเค้า มาตลอด พอเวลาทะเลาะกัน เราบอกว่า เรารักเค้ามากนะ และไม่มีใครรักเค้าได้เท่าเราหรอก ที่พร้อมจะสละทุกอย่างให้เค้าได้เลย
เวลาเราไม่สบาย เวลาเราเครียดเราทุกข์แค่อยากได้กอด ได้กำลังใจจากเค้าบ้าง พอเราน้อยใจ เค้าก็บอกจะอะไรนักหนา เค้าทำงานเหนื่อย
เราเลยถามว่าแล้วเราไม่เหนื่อยหรอ เราก็เหนื่อยกันทุกคน เหนื่อยมากเหนื่อยน้อย แค่นั้น แต่แค่เอาใจใส่ พูดไรดีๆบ้าง หรือกอดให้กำลังใจเราบ้างเวลาเราเครียดเราท้อ ไม่ได้เลยรึ พอเราบอกว่า ที่ผ่านมาเวลาเธอเหนื่อยเธอท้อ เรายังคอยให้กำลังและปลอบ และยุข้างๆมาตลอด พอเราพูดแบบนี้เท่านั้นแหละ
แฟนเราหาว่าเราทวงบุญคุณ บอกเราว่าท่าที่ผ่านมาทำมาเพราะหวังจะให้เค้าทำอะไรให้เรา บอกเราว่าต่อไปไม่ต้องทำนะ เราก็นึกในใจ อ่าวเห้ย
นี่กุพูดแบบคนกำลังน้อยใจ ไม่ได้ทวงบุญคุณ เวลาทะเลาะกันจะชอบหาว่าเราทวงบุญคุณตลอดที่เราช่วยเหลือดูแลเค้ามา หาว่าเราทวง เรางงมาก
*****เข้าเรื่องต่อไปมีอีก คราวนี้มาเรื่องที่บ้านเรา ตอนแรกยุกันมีตาเรา พ่อและแม่เรา และเค้ากับลูกเค้า และแล้ววันนึงพี่สาวเรา เลิกกับผัว แล้วเข้ามาอยู่ที่บ้าน มันก็มีเรื่องเข้ามา คือพี่สาวเราอยู่กับคนอื่นยาก พี่เราใจแคบ คิดเล็กคิดน้อย เรื่องแรกที่มีปัญหา คือเรื่องตากผ้าชนกัน อะเราก็พยายามซักให้ไม่ชนกัน
แต่ความรุ้สึกอะ มันทำให้เครียดและอยู่กันแบบอึดอัด เพราะมันรุ้สึกไม่ดีกันไปละ แฟนเราอยากออกมาอยู่ข้างนอก เราก็บอกได้ เด่ว ขอเวลาแปปสักสองสามเดือน อดทนก่อน จะพาออกมาอยู่ข้างนอกเช่าบ้านอยู่ พอวันนที่จะออก เราถามจะย้ายไหมสรุป เค้าบอกเค้าไม่ย้ายละ ยุๆไปก่อน ช่วงนี้เตงไม่ค่อยมีเงินนิ
เราก็บอกก็ไม่ค่อยมี แต่หาได้ พาออกไปได้ แต่เค้า ก็บอกไม่ออกยุไปก่อน ทุกวันนี้ความสัมพันธ์เรามันอึดอัด มาก เราถามเค้าว่าเค้ารักเราไหม
เค้าบอกก็รัก แต่ไม่เหมือนเดิม เพราะเราทำตัวเอง เราคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่เค้าหาว่าเราไม่รักลูกเค้า แหละ เค้ารักลูกเค้ามาก และตามใจ
เค้าบอกว่าเค้าจะไม่ยอมให้ลูกเป็นปมแบบเค้า ที่แม่เค้าทิ้งเค้ากับพ่อเค้าไป และมีน้องสาวก็ต่างคนต่างอยู่ไม่เคยมีใครสนใจเค้า....
เด่วมาต่อนะครับ ยังไม่จบเท่านี้ ณ ปัจจุบันนี้เรากับเค้าคบกันมา3ปีกว่าๆ แต่ตอนนี้มันเหมือนว่ามันจะไปต่อรอดไม่รอด
ต่อๆ.......และแล้วตอนนี้ เค้าบอกกับเราว่า บางทีเราเค้าอาจจะกลับไปอยู่ที่เดิม กลับไปอยู่แถวที่เคยอยู่ เพราะที่นั่นมีลูกสาวเค้าและมีหลานเค้า มีคนรู้จักเยอะ
กลับไปฝั่งนั้นมีคนฝากงานให้เค้าถ้ากลับไปเค้าก็อาจจะดีกว่าเพราะเงินได้มากกว่าตอนนี้ แต่ไม่ใช่จะไปเลย อาจจะอยู่แค่ปีนี้ มันเป็นเรื่องของวันข้างหน้า
เค้าบอกเค้าคิดเยอะมาก เพราะเค้ามีลูก อยากให้ลูกเรียนสูงๆ เราก็เข้าใจในส่วนที่อยากให้ลูกเรียนสูงๆที่สุดเท่าที่เค้าทำได้ มันก็ทุกคนและอยากให้ลูกเรียนสูงอะ เค้าบอกว่า เราไม่เข้าใจเค้าหรอกเพราะเราไม่มีลูก เห้อออ และเค้าบอกเราว่าถ้าต้องแยกกันอยู่ เราก็แค่ไปๆมาผลัดกันไปมา ไม่ได้เลิกกัน
และเค้าไม่ได้มีคนอื่น และไม่คิดมีใครอีก เราเป็นทอมคนแรกในชีวิตเค้า เพราะเค้าเสียใจจากผู้ชายมาเยอะ จนมาเจอเราเค้าคิดว่าถ้าวันนึงต้องเลิกกันกับเราเค้าคงไม่ให้ใครเข้ามาแล้วจริงๆ เค้าเหนื่อย และคงไม่มีใครมารักลูกเค้าได้...เค้าบอกแบบนี้ เราก็มาคิดตลอดเวลานะ ว่าที่ผ่านมาเราก็พยายามสุดๆแล้ว ที่ดูแลเค้าและลูกมาตลอด เราทำดีที่สุดแล้ว ตอนนี้เราสับสนมาก เค้าบอกแต่ว่าเธอจำไว้นะ ว่าถ้าแยกกันเค้าไม่ได้มีใครแน่นอน แค่ต่างคนต่างทำหน้าที่ เราพร้อมเมื่อไหร่ก็ตามไปอยู่กับเค้า ถ้าคิดจะอยู่ด้วยกัน บางทีแยกกันมันอาจดีกว่าตอนนี้ ต่างคนต่างทำมาหากิน พยายามสร้าง และถ้าเราพร้อมก็ตามไปอยู่กับเค้า
เค้าบอกแบบนี้ ตอนนี้เราสับสนมาก และนอนไม่เคยหลับสนิท ทำงานไม่มีสมาธิ ใจมันคิดตลอด เครียด ไม่รู้จะทำไง
ได้แต่พยายามทำใจไปเรื่อยๆ ยอมรับว่ารักเค้ามาก ทำทุกอย่างเพื่อเค้าได้ตลอด เห้อออ
ทอมผู้ให้ความสำคัญกับความรักมากกว่าสิ่งอื่นใด
เคยมีคนพูดกับเราเสมอนะ ว่ารักตัวเองก่อนไปรักคนอื่น มันก็ใช่ แต่ถามว่ารักตัวเองไหม ก็รัก แต่พอมีความรัก รักใครสักคนมักจะรักเค้ามากจนที่ลืมรักตัวเอง
** เอาเป็นว่าเข้าเรื่องละกันนะ ถามว่าเคยอกหักไหม เคย บ่อย แต่ละครั้งที่อกหัก ไม่เคยที่จะชินและทำใจผ่านมันไปง่ายๆ แต่มันก็ผ่านมาได้
ก่อนหน้านี้เราคบกับผู้หญิงคนนึง เค้าบอกเค้าคบมาแต่ทอมไม่เคยคบชายเลย เราก็อยู่กับเค้ามาตลอด ต่างคนต่างทำงาน ช่วยกันทำมาหากิน
คบมาจน 5 ปี ปีที่ 5 เค้าเปลี่ยนไป เค้าไปทำงานเป็นเซล ไปหาลูกค้า ตจว.แต่ไม่ได้ค้าง ไปแบบเช้าเย็นกลับ แต่วันนึงเค้าเปลี่ยนไป กลับดึกมาก
จากที่เคยโทรหาตลอด และบอกตลอดว่าทำไรถึงไหน จะคอยบอก จนมันเริ่มหายไป เราก็เริ่มรุ้สึกได้กับความเปลี่ยนไป เวลาอยู่ห้อง กลับบ้านมา
เข้านอน พอเราเข้าใกล้เราคาร จะกอดไม่ให้กอด เอาละสิ มันยิ่งเริ่มแน่ใจมากขึ้น ว่าเค้ามีใครแน่ๆ จากนั้นเราก็ถาม เค้าและแอบเช็คโทรศัพท์เค้า
ทั้งที่ ไม่เคยเช็คเลย ไว้ใจ จนเราเจออะไรบางอย่าง มีผู้ชายในแชทไลน์ถามเค้าว่าวันนี้ไม่มาหาพี่หรอ เราอึ้ง และหัวร้อนมาก ถามเค้าว่าใคร
เค้าบอกลูกค้า แต่ในข้อความการคุยพูดจากันมันไม่ใช่คำพูดที่แบบลูกค้าคุยกัน มันแปลก ๆ แต่เค้ายังยืนยันว่า ลูกค้าแล้วแต่จะคิด เชื่อไม่เชื่อ
กลายเป็นทะเลาะกันหนัก พอผ่านไปวันสองวัน เค้ากลับดึกไปอีกดึกจนตี 1-2 บอกลูกค้ามีโอ เค้าว่างตอนนี้ เราคิดว่ามันเกินไปไม่น่าใช่ ไม่มีที่ไหนเค้านักดกันดึกๆหรอก จนสุดท้ายคืนนั้นไลน์มาว่ารถน้ำมันหมด หาปั้มไม่ได้ ฝนตก หลงทาง ละขาดการติดต่อไปทั้งคืน เราก็ห่วง โทรๆๆแต่ไม่รับ
เกินไปไหมที่ไม่รับเป็น10-20สาย บอกไม่ได้ยิน สุดท้ายคืนนั้นกลับเช้าจ้า คือเราจับไรได้หลายๆอย่าง พอมาอีกวันไลน์ตั้งรหัสพาส ทั้งที่แต่ก่อนไม่เคยตั้ง
คงกลัวเราเช็คโทรศัพท์ คนเราถ้าบริสุทธิ์ใจ จะกลัวไร จริงไหมครับ สรุปคือ เราจับไรได้หลายๆอย่าง จนสุดท้ายเค้าไม่ยอมกลับเข้าบ้านเป็นอาทิตย์
และไม่ยอมรับว่ามีคนอื่น เค้าบอกเราว่าเราไปด้วยกันไม่ได้ เราก็งง 5ปีละนะ ถ้าเข้ากันไม่ได้ทำไมไม่เลิกตั้งแต่ปีแรกๆ ยุมาได้ไง5ปี
คือจะบอกว่า เค้าเป็นคนที่ทะเยอทะยาน เราให้ทุกอย่างที่เราให้เค้าที่เราทำได้หมด แต่เหมือนเค้าไม่พอ ตอนเลิกกันยังไม่ยอมรับเลยว่ามีคนอื่น
***สุดท้ายบทสรุปของเรื่องนี้คือเลิกกัน ทั้งทีเรายังงง ว่าเราผิดอะไร มันเป็นไรที่เราช๊อคมากและตั้งรับไม่ทัน แย่มากๆตอนนั้น กว่าจะผ่านมาได้เกือบตาย
ตรอมใจมาก กว่าจะผ่านมาทรมานมาก ***จนเวลาผ่านไป** 2-เดือนได้มั้งได้ข่าวมาแว่วๆ ว่าเค้าท้อง **อึ้งไหม เลิกไปไม่ทันไรท้อง **คือมานั่งคิดดูๆแล้ว
เค้าคงแอบไปหากันมาสักพักเราไม่รุ้ **สุดท้ายคือ เค้าก็ไปเอาเสี่ย คนที่รวยกว่า ทำให้เค้าสบายกว่า เราให้เค้าได้ไม่พอใจเค้า**เห้อ
แต่เราก็ผ่านมันมาได้ ยอมรับว่ามันทำให้คิดว่า คงไม่มีใครรักเราจริง ....
****จนเวลาผ่านไปประมาณ 2 ปี เราเล่นแอป แอปนึง เจอผู้หญิงคนนึง ซึ่งเค้ามีลูกแล้ว ผู้หญิงคนนี้อายุเยอะกว่าเราเกือบ 10 ปี เรา30 เค้า40
เราก็คุยๆกับเค้า จนเรารุ้สึกชอบเค้า เลยจีบ และคิดว่าการที่เค้ามีลูกคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเรา เรากับเค้าอยู่คนละ จังหวัดกัน ห่างกัน ประมาณ 50-60 โลได้
เราก็ขับรถไปหาเค้าทุกอาทิตย์ เราทำงาน เลิกงาน 5โมงเย็น ทุกๆวันเสาร์ พอเลิกงาน เราก็ขับรถไปหาเค้า ไปนอนค้าง กลับมาอีกทีก็วันจันทร์เช้ามืด เราต้องรีบตื่น เพื่อไปกลับไปทำงาน เราไปๆมาๆอยู่แบบนี้ ประมาณ 1ปี ได้ เราอยู่กับเค้าเรารู้สึกว่า เค้าเอาใจเราดูแลเอาใจใส่ดี แคร์ความรู้สึกเราดี จนเรารักเค้ามาก ส่วนเรื่องลูกเค้า เราไม่ได้มีปัญหาไร กับเด็ก ก็เรียกแทนเราว่าน้าแหละ เด็กผุ้ชาย 7-8 ขวบ ได้ เราไม่ได้มีปัญหาไรกับเด็ก เพราะเราก็มีหลานชาย และไม่ได้เป็นคนรังเกียจเด็ก หรือรับไม่ได้ที่เค้ามีลูกมาแล้ว ที่เราคบเค้า รักเค้า เพราะเราคิดว่า เค้าผ่านไรมาเยอะ ผ่านเรื่องราว ผ่านการถูกผู้ชายนอกใจ
เราคิดว่าเราจะไปเติมเต็มเค้า คอยเอาใจใส่ดูแลเค้า ทำให้เค้าได้เท่าที่คนๆนึงจะทำได้ เรายุข้างๆเค้ามาตลอด ไม่ว่าจะทุกข์ จะสุข ไม่สบาย เรายุข้างๆดูแล
และบอกเค้าเสมอว่า เราไม่ทิ้งเค้าหรอก และไม่มีใครรักเค้าเท่าเราหรอก เรากล้าพูดเลย และวันแรกเรารักเค้าทำให้เค้ายังไง เราจะเป็นและทำแบบนี้ไปตลอดไป เวลาผ่านไปสักพัก หลังจากนั้นเค้ามีปัญหาเรื่องหนี้สิน เราก็เครียดและหาทางออกให้เค้ายุข้างๆเค้า ช่วยที่เราช่วยได้สุดๆ
และสุดท้ายพาเค้ามาอยู่ด้วย ที่บ้านเรา บ้านเรา เรายุหลายคน มีพ่อแม่เรา ตาเรา พอย้ายมาอยู่แล้ว ก็หางานให้เค้าทำ และบอกเค้าว่าเราไม่ทิ้งเค้า
เราจะผ่านมันไปด้วยกัน เราปลอบเค้าตลอดเวลาเค้าทุกข์ กอดเค้า ลูบหัวเค้า เค้ามีโรคประจำตัวคือภูมิแพ้ ชอบหายใจไม่ออก เหนื่อย เราก็จะคอยนวดหัวนวดจมูก นวดนู้นนี่นั่นที่ทำได้เพื่อเค้าได้ดีขึ้น ทำมาตลอด จนปัจจุบันนี้ เราบอกกับเค้าเสมอว่าเราจะช่วยการสร้างอนาคตไปด้วยกัน
เราทำงานและพยายามหารายได้พิเศษอยู่ตลอด เท่าที่เราทำได้และไหว จนวันนึง ทะเลาะกัน เพราะเราน้อยใจ เราเป็นคนขี้น้อยใจ คิดมาก
เค้าพูดตั้งแต่ตอนคบกันแล้ว ว่าเค้าไม่สามารถรักใครได้เท่าลูกเค้า คือเราเข้าใจได้ นะ มันเทียบกันไม่ได้ แต่เราแค่อยากเป็นครอบครัว อยากให้เค้านึกถึงเรา
บ้าง คำพูดหลายๆครั้งที่ทำให้เรารุ้สึกน้อยใจ และคิดว่าเราคงเป็นได้แค่คนอื่น แต่เราก็ปล่อยผ่านไปไม่อยากทะเลาะ เวลาทะเลาะกันเค้าไม่เคยง้อ เลย
กลับเป็นเราที่ต้องไปง้อเอง แต่ช่วงคบกันแรกๆง้อเรายุนะ แต่เด่วนี้ไม่ เวลาทะเลาะกันเราเป้นคนพูดๆๆๆ เพราะท่าไม่เคลียไม่พูดเราจะนอนไม่หลับ
และเราไม่อยากให้ข้ามวัน อยากเคลียให้ดีให้จบ มันไม่สบายใจ จนเราก็เปงงี้มาตลอด เค้าเอาแต่เงียบทุกครั้งเวลาทะเลาะกัน
มาเรื่องลูกเค้าบ้าง ลูกเค้าเราก็ดูแลปกติ นะไม่เคยรังเ้กียจ ไม่เคยคิดไม่ดี หวังดีตลอด เวลาทำไรผิดจะดุจะว่า แต่พอดุ เด็กก็จะทำกิริยาไม่ดีใส่เรา
แต่แฟนเราไม่เคยเห็น จนวันนึงแฟนเราบอกว่าเราไม่เคยรักลูกเค้าเลย เราก็บอกเค้าว่า ไม่ใช่ไม่รักนะ แค่บางทีดุด่า ตักเตือนไม่ได้ก็ไม่อยากยุ่งแค่นั้น
แต่ไม่เคยที่คิดไม่หวังดี ก็ดูแลมาตลอด แฟนเรารักลูกมาก เราเข้าใจได้ว่าคนเป็นแม่ต้องรักลูก แต่บางทีเค้าไม่มองมุมเราเลย ทั้งที่เราพยายามทำทุกอย่าง
เพื่อเค้า มาตลอด พอเวลาทะเลาะกัน เราบอกว่า เรารักเค้ามากนะ และไม่มีใครรักเค้าได้เท่าเราหรอก ที่พร้อมจะสละทุกอย่างให้เค้าได้เลย
เวลาเราไม่สบาย เวลาเราเครียดเราทุกข์แค่อยากได้กอด ได้กำลังใจจากเค้าบ้าง พอเราน้อยใจ เค้าก็บอกจะอะไรนักหนา เค้าทำงานเหนื่อย
เราเลยถามว่าแล้วเราไม่เหนื่อยหรอ เราก็เหนื่อยกันทุกคน เหนื่อยมากเหนื่อยน้อย แค่นั้น แต่แค่เอาใจใส่ พูดไรดีๆบ้าง หรือกอดให้กำลังใจเราบ้างเวลาเราเครียดเราท้อ ไม่ได้เลยรึ พอเราบอกว่า ที่ผ่านมาเวลาเธอเหนื่อยเธอท้อ เรายังคอยให้กำลังและปลอบ และยุข้างๆมาตลอด พอเราพูดแบบนี้เท่านั้นแหละ
แฟนเราหาว่าเราทวงบุญคุณ บอกเราว่าท่าที่ผ่านมาทำมาเพราะหวังจะให้เค้าทำอะไรให้เรา บอกเราว่าต่อไปไม่ต้องทำนะ เราก็นึกในใจ อ่าวเห้ย
นี่กุพูดแบบคนกำลังน้อยใจ ไม่ได้ทวงบุญคุณ เวลาทะเลาะกันจะชอบหาว่าเราทวงบุญคุณตลอดที่เราช่วยเหลือดูแลเค้ามา หาว่าเราทวง เรางงมาก
*****เข้าเรื่องต่อไปมีอีก คราวนี้มาเรื่องที่บ้านเรา ตอนแรกยุกันมีตาเรา พ่อและแม่เรา และเค้ากับลูกเค้า และแล้ววันนึงพี่สาวเรา เลิกกับผัว แล้วเข้ามาอยู่ที่บ้าน มันก็มีเรื่องเข้ามา คือพี่สาวเราอยู่กับคนอื่นยาก พี่เราใจแคบ คิดเล็กคิดน้อย เรื่องแรกที่มีปัญหา คือเรื่องตากผ้าชนกัน อะเราก็พยายามซักให้ไม่ชนกัน
แต่ความรุ้สึกอะ มันทำให้เครียดและอยู่กันแบบอึดอัด เพราะมันรุ้สึกไม่ดีกันไปละ แฟนเราอยากออกมาอยู่ข้างนอก เราก็บอกได้ เด่ว ขอเวลาแปปสักสองสามเดือน อดทนก่อน จะพาออกมาอยู่ข้างนอกเช่าบ้านอยู่ พอวันนที่จะออก เราถามจะย้ายไหมสรุป เค้าบอกเค้าไม่ย้ายละ ยุๆไปก่อน ช่วงนี้เตงไม่ค่อยมีเงินนิ
เราก็บอกก็ไม่ค่อยมี แต่หาได้ พาออกไปได้ แต่เค้า ก็บอกไม่ออกยุไปก่อน ทุกวันนี้ความสัมพันธ์เรามันอึดอัด มาก เราถามเค้าว่าเค้ารักเราไหม
เค้าบอกก็รัก แต่ไม่เหมือนเดิม เพราะเราทำตัวเอง เราคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่เค้าหาว่าเราไม่รักลูกเค้า แหละ เค้ารักลูกเค้ามาก และตามใจ
เค้าบอกว่าเค้าจะไม่ยอมให้ลูกเป็นปมแบบเค้า ที่แม่เค้าทิ้งเค้ากับพ่อเค้าไป และมีน้องสาวก็ต่างคนต่างอยู่ไม่เคยมีใครสนใจเค้า....
เด่วมาต่อนะครับ ยังไม่จบเท่านี้ ณ ปัจจุบันนี้เรากับเค้าคบกันมา3ปีกว่าๆ แต่ตอนนี้มันเหมือนว่ามันจะไปต่อรอดไม่รอด
ต่อๆ.......และแล้วตอนนี้ เค้าบอกกับเราว่า บางทีเราเค้าอาจจะกลับไปอยู่ที่เดิม กลับไปอยู่แถวที่เคยอยู่ เพราะที่นั่นมีลูกสาวเค้าและมีหลานเค้า มีคนรู้จักเยอะ
กลับไปฝั่งนั้นมีคนฝากงานให้เค้าถ้ากลับไปเค้าก็อาจจะดีกว่าเพราะเงินได้มากกว่าตอนนี้ แต่ไม่ใช่จะไปเลย อาจจะอยู่แค่ปีนี้ มันเป็นเรื่องของวันข้างหน้า
เค้าบอกเค้าคิดเยอะมาก เพราะเค้ามีลูก อยากให้ลูกเรียนสูงๆ เราก็เข้าใจในส่วนที่อยากให้ลูกเรียนสูงๆที่สุดเท่าที่เค้าทำได้ มันก็ทุกคนและอยากให้ลูกเรียนสูงอะ เค้าบอกว่า เราไม่เข้าใจเค้าหรอกเพราะเราไม่มีลูก เห้อออ และเค้าบอกเราว่าถ้าต้องแยกกันอยู่ เราก็แค่ไปๆมาผลัดกันไปมา ไม่ได้เลิกกัน
และเค้าไม่ได้มีคนอื่น และไม่คิดมีใครอีก เราเป็นทอมคนแรกในชีวิตเค้า เพราะเค้าเสียใจจากผู้ชายมาเยอะ จนมาเจอเราเค้าคิดว่าถ้าวันนึงต้องเลิกกันกับเราเค้าคงไม่ให้ใครเข้ามาแล้วจริงๆ เค้าเหนื่อย และคงไม่มีใครมารักลูกเค้าได้...เค้าบอกแบบนี้ เราก็มาคิดตลอดเวลานะ ว่าที่ผ่านมาเราก็พยายามสุดๆแล้ว ที่ดูแลเค้าและลูกมาตลอด เราทำดีที่สุดแล้ว ตอนนี้เราสับสนมาก เค้าบอกแต่ว่าเธอจำไว้นะ ว่าถ้าแยกกันเค้าไม่ได้มีใครแน่นอน แค่ต่างคนต่างทำหน้าที่ เราพร้อมเมื่อไหร่ก็ตามไปอยู่กับเค้า ถ้าคิดจะอยู่ด้วยกัน บางทีแยกกันมันอาจดีกว่าตอนนี้ ต่างคนต่างทำมาหากิน พยายามสร้าง และถ้าเราพร้อมก็ตามไปอยู่กับเค้า
เค้าบอกแบบนี้ ตอนนี้เราสับสนมาก และนอนไม่เคยหลับสนิท ทำงานไม่มีสมาธิ ใจมันคิดตลอด เครียด ไม่รู้จะทำไง
ได้แต่พยายามทำใจไปเรื่อยๆ ยอมรับว่ารักเค้ามาก ทำทุกอย่างเพื่อเค้าได้ตลอด เห้อออ