จากที่ปรึกษา จนกลายเป็นแฟน แต่ก็.......

เรื่องมีอยู่ว่าเรารู้จักผู้ชายคนนึงมา4ปี ตั้งแต่สมัยเรียนจนถึง ณ ตอนนี้ที่ทำงานกันแล้ว ตอนแรกที่รู้จักกันคือเค้ามาปรึกษาเรื่องความรัก เพราะเนื่องจากเราเรียนอยู่ด้วยกันแต่ไมเคยคุยและเค้าอยากปรึกษากับคนที่ไม่สนิท เราก็ให้คำปรึกษาเค้าเวลาเค้าว่างหรือเหงาเค้าก็จะทักมา ผ่านไป 2-3 อาทิตย์เค้าก็มาบอกว่าชอบเรา แต่เราก็บอกเค้าว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่า และหลังจากนั้นเค้าก็ตามจีบเราเรื่อยมา จนกระทั้งเรามีแฟนซึ่งเป็นเพื่อนของเค้า เค้าก็คงเสียใจแหละ แต่หลังจากนั้นเวลาที่เรามีปัญหากับแฟน เค้าคือคนแรกที่เราคิดถึง เพราะเค้าเข้าใจเราและพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราตลอด จนผ่านไป 3 ปี เราได้เลิกกับแฟน แต่เราก็ไม่ได้ติดต่อหาเค้านะ จนมีอยู่วันนึงหลังจากที่เราเลิกกับแฟนได้ 2 เดือน เค้าทักมา เราก็เริ่มคุยกันและตกลงคบกัน ซึ่งตอนนั้นเรา 2 คนคิดว่าความรักครั้งนี้มันต้องดีแน่ๆ เพราะเรารู้จักกันและรอที่จะคบกันมา 3ปีแล้ว เราน่าจะรู้จักกันดีในทุกมุมของกันและกัน เค้าจึงย้ายมาอยู่บ้านเราเพราะเรามีบ้านและอยู่คนเดียว ตลอดเวลาที่เราคบกันเราก็มีเรื่องทะเลาะกันเรื่อยๆ ส่วนนึงก็อาจจะมาจากความงี่เง่าของเรา และตัวเค้าเองก็ติดเกมมากกกก มากแบบชีวิตนี้ไม่ต้องมีอะไรก็ได้ แค่มีเกมก็พอ และเราก็อยู่ด้วยกันได้แค่เดือนเดียวเท่านั้น เค้าก็คงทนเราบ่นไม่ไหว เค้าจึงย้ายกับไปอยู่บ้าน ซึ่งเค้าให้เหตุผลที่กับมาอยู่บ้านเนื่องจากเค้าหางานทำได้แล้วและที่ทำงานเค้าอยู่ใกล้บ้านเค้า เราก็ไม่ได้ว่าอะไรเข้าใจว่าทำงานแล้วถ้าต้องเดินทางก็อาจจะเหนื่อย "ซึ่งบ้านเราและเค้าไม่ได้อยู่ไกลกันมาก ห่างกันประมาน 7-8 กิโล" และตลอดเวลาช่วงนั้นเค้าก็มีมาหามานอนที่บ้านเราบ้าง และพอเค้าทำงานได้ 7-8 เดือน เค้าก็ลาออก เพราะบอกว่างานไม่ดี ดูไม่มีอนาคตไม่ก้าวหน้า เราก็ตามใจเค้า และพอออกจากงานเค้าก็อยู่บ้านเฉยๆเล่นเกม ส่วนเราก็ทำงานและทำงานหนักมาก กับดึกทุกวันเพราะงานเรายุ่งมากจริงๆ ส่วนตัวเค้าตอนนี้ไม่ได้ทำงานแล้วเค้าก็น่าจะกับมาอยู่กับเรา แต่ก็ไม่ เค้าอยู่บ้านเล่นเกม ไปหาเพื่อน และในช่วงที่เรามีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องที่ทำงาน มีปัญหาหนักมากจนกระทั้งถึงขั้นจะโดนออก เพราะเนี่องจากเราไม่ค่อยสบายต้องผ่าตัดเราจึงลางานบ่อยในช่วงเดือนนั้น จึงถูกเรียกไปและทางที่ทำงานแจ้งว่าถ้ามีปัญหาสุขภาพมันก็มีผลต่อการทำงานนะ ลองดูว่าอีกเดือนว่าเราจะไหวหรือป่าว ซึ่งมันก็เป็นความหมายกลายๆอยู่แล้วว่าทางที่ทำงานเค้าไม่อยากให้เราทำต่อ ซึ่งตอนนั้นเราเครียดมาก เราต้องการกำลังใจ ตัวก็ไม่สบาย งานก็มีปัญหา อยากได้ที่พึ่งหรือคนรับฟัง แต่เค้าก็ไม่เคยแม้แต่จะมาหาเราเลย เวลาคุยโทรศัพท์เค้าก็เล่นเกม ตอบก็ช้าเหมือนเอาสมาธิไปอยู่กับเกม ทั้งวันเราก็ปล่อยให้เค้าเล่นแล้วนะ ในช่วงเวลาที่เราทำงาน ช่วงกลางคืนเราขอแค่เวลาคุยกับเรารับฟังเรา แต่เค้าก็ให้ไม่ได้ เล่นเกมอย่างเดียว จนเราทนไม่ไหว เราจึงบอกเค้าว่า โอเคเทอไปเล่นเกมเถอะ แล้วเราก็วางโทรศัพท์ ผ่านไปสัก 5 นาที เค้าก็โทรกลับมา แล้วบอกว่ามาเค้าเล่นเสร็จแล้วเมื่อกี้ว่างัยนะ เราจึงบอกเค้าว่า "ไปเถอะ ไปเลย"แล้วเราก็วางสายไป เค้าก็ส่งข้อความมาว่า รักเทอนะ เดี๋ยวเค้าจะนอนละ ฝันดีนะ ซึ่งเราก็ไม่ได้ตอบอะไรไป พอวันรุ่งขึ้น เค้าก็ทักมาว่าตื่นแล้วนะแต่เราไม่อ่าน สักพักเค้าก็โทรมา เราจึงบอกเค้าไปว่า พอได้แล้ว เลิกยุ่งกับเราได้แล้ว เค้าจึงถามว่าเค้าเป็นแฟนที่แย่ขนาดนั้นเลยหรา เราจึงตอบไปว่า เรามีเทอก็เหมือนไม่มีอ่า เหมือนคบกันไปวันๆ ไม่เคยสนใจอะไรกันเลย เค้าจึงตอบเราว่า งั้นแล้วแต่เทอ เราจึงวางสายไป และเค้าก็หายไปจากชีวิตเราเลย.....

Ps.ที่เรามาระบายในนี้เพราะเราแค่รู้สึกเสียดายผู้ชายคนที่เรารู้จักเมื่อ3ปีที่แล้ว ที่เข้าใจเราและพร้อมจะอยู่ข้างเราตลอด คอยดูแลปกป้องในเวลาที่เรามีปัญหา แต่ตอนนี้คนคนนั้นเค้าหายไปจากเราแล้ว และเค้าก็คงไม่มีวันกับมา