ความรักที่ไม่เคยพบหน้า

กระทู้คำถาม

Hurt Room ศาลาคนเศร้า รักสามเส้า เรื่องสั้น จังหวัดเชียงราย

เนื่องจากผมอยู่ต่างประเทศยังไม่ได้ยืนยันตัวตนเลยโพสในกระทู้เล่าเรื่องไม่ได้นะครับ

*เรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ผมได้เจอมากับตัวและอยากจะเอามาบอกเล่าต่อให้ทุกคนได้คิดครับ แต่ก่อนอื่นผมขอร้องให้อย่าไปว่า,ด่าผญคนนี้เลยครับเรื่องมันจบไปแล้วผมได้เรียนรู้บทเรียนชีวิตครั้งใหญ่ส่วนเค้าก็ต้องเดินต่อไปข้างหน้าเข้ามหาลัยเพราะเค้าเป็นเสาหลังครอบครัวครับ*

สวัสดีครับผมชื่ออาร์มครับกำลังจะ17ปีเรียนอยู่ต่างประเทศที่ไทยอาศัยอยู่อยุธยาผมได้เจอผญคนนึงที่ผมได้ให้ความสนใจเค้ามากผมรู้จักเค้าได้จากเพื่อนของผมครับเค้าชื่อออมกำลังจะ20เค้าอยู่เชียงราย. ผมจีบผญไม่เป็นครับแต่กับคนนี้ผมรุกหนักมากคุยกันได้ไม่นานเท่าไรผมก็ขอเค้าคบซึ่งเค้าโอเคกับผมมากครับจากที่ผมเห็นเค้าหน้าตาค่อนข้างดีครับนิสัยดีกับผมมากเวลาด่าหรือว่าผมเค้าชอบทำให้ผมคิดตามแล้วมันก็ถูกอย่างที่เค้าพูดตลอด. เราคุยกันเกือบทุกคืนเปิดกล้องบางครั้งบางครั้งที่เน็ตบ้านเค้าไม่ดีก็อดคุยหรือเค้าเหนื่อยจากงานผมก็ให้เค้านอนครับ(เค้าบอกทำคาเฟ่น่ะครับ). ความรักนี้กำลังไปได้ดีจนความอยากรู้อยากเห็นของผมนั้นได้ทำลายตัวผมเอง ผมมักจะขอให้เค้าถ่ายรูปมาให้ผมดูหน่อยบางทีถ่ายแต่ส่วนมากมักจะโมโหครับพอนานๆไปเราทะเลาะกันบ่อยขึ้นผมหวงเค้ามากขึ้นจนมันไม่พอดี เค้าชอบความเป็นส่วนตัวมากซึ่งบางทีผมก็ก่าวก่ายมันไปผมอยากรู้จักเพื่อนเค้าที่เค้าคุยบ่อยๆ ผมเริ่มสงสัยในการกระทำของเค้าหลายๆอย่างจนความอยากรู้อยากเห็นมันก็ก้าวเข้ามาแทนผม. ทุกครั้งที่ผมเปิดกล้องกับเค้าถึงรู้ว่ามันไม่เหมือนกับรูปที่เห็นผมก็ไม่ได้ท้วงอะไรไปอันนี้ผมโง่เองที่แยกแยะไม่ได้. ผมเลยเริ่มลงมือค้นหาIGเพื่อนเค้าผ่านแท็คที่เค้าเล่นกับเพื่อนผมตามมาจนผมเจอความจริงที่ผมให้ผมเสียใจมากที่สุดคือเค้าบอกเค้าทำงานที่ร้านแต่พอไปเจอรูปในIGเพื่อนเค้าเค้าไปช่วยเพื่อนทำงานไม่ได้อยู่ร้านจนผมไปเจออีกIGนึงซึงเป็นโปรไฟลเดียวกันผมเลยกดฟอลไปเพราะนึกว่าเป็นIGที่2ของเค้า. ทันทีที่ผมกดฟอลไปเค้าก็ทักมาบอกให้อันฟอลเพราะผมก่าวก่ายความเป็นส่วนตัวเค้าก่อนผมอันฟอลผมได้ไปเปิดดูสตอรี่ซึ่งมีวันครบรอบ1ปี6เดือนกับผชอีกคนผมก็เลยถามเค้าเค้าบอกอย่ายุ่งให้มากให้ผมรีบอันฟอล. ด้วยความที่ผมยังอยากรู้ผมเลยสมัครIGใหม่เพื่อติดตามผมได้กดติดตามIGผู้ชายในสตอรี่ไปแล้วเอาชื่อไปหาในเฟสซึงผมก็เจอแต่ผมไม่ได้แอดเค้าไปผมได้ไปดูเฟสแฟนของผชคนนั้นและปรากฎว่ารูปเดียวกันอีก.

  ผมได้ตัดสินใจที่จะทักพี่ผญคนนั้นไปและระหว่างที่ผมได้รอผมกำลังนั่งเลือกของขวัญวันเกิดให้ออมซึงผมจะได้ให้เค้าตอนผมกลับไทยเพราะออมบอกจะมาหาผมวันเกิดออมผมต้องกลับมาเรียนต่างประเทศอีกเพราะผมยังอยู่ม.5อยู่เลยอยากให้ไว้ก่อน. ออมบอกไม่ชอบใส่แหวนเพราะต้องทำเค้กบ่อยผมเลยหากำไลให้แทนซึงกำไลนั้นเป็นของแบรนPandoraผมตกแต่งให้มันสวยกำลังจะจ่ายเงินซื่อมันแต่พี่ผญที่ผมทักเฟสไปตอบข้อความผมมาก่อน. มันทำให้ผมได้รู้ความจริงว่าพี่ผญคนนี้คือเจ้าของรูปที่แฟนผมได้ใช้อยู่ได้ยินแบบนั้นผมเลยบอกพี่เค้าไปว่าเกิดอะไรขึ้นกับผมและได้ยกเลิกของขวัญที่กำลังจะซื้อไป. วันต่อมาผมถูกบอกเลิกจากออมเพราะออมมีรหัสเฟสผมและคงจะเข้ามาดูจนเห็นว่ามันเกิดอะไรขึ้น. เค้าบอกเลิกผมแบบไม่ลังเลผมว่าออมคงเกลียดผมเข้าใส้เลยละผมก็มาคิดทีหลังนะว่าทำมัยผมไม่คุยกับเค้าดีๆไม่ถามตรงๆแต่เลือกที่จะไปบอกเจ้าของรูปเลย. จริงๆแล้วผมยังรักออมอยู่พยายามคุยเพื่อที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วให้เค้าเลิกโกหกเพราะผมไม่อยากให้สิ่งดีๆในระยะเวลาเกือบ3 เดือนต้องมาพังลงเพราะออมเองก็ดีกับผมมาตลอดผมไม่คิดเลยว่าออมจะทำแบบนี้กับผม. เรื่องมันก็ไม่ได้จบเพียงเท่านี้เพราะว่าออมจริงๆแล้วกำลังคบกับผู้ชายอีกคนอยู่ผมโดนหลอกและโดนคบซ้อนในเวลาเดียวกันเดือนหน้า(พฤษภาคม)วันที่2ก็ครบรอบ9เดือนของพวกเค้าส่วนวันนั้นก็วันเกิดของผมเองครับซับซ้อนดีนะ5555.

ผุ้ชายคนนั้นชื่อปอนครับหน้าจะจบม.6แล้วสิ่งที่ผมคิดคือที่ออมหยุดเรียนมา1ปีเพราะรอไปเรียนมหาลัยกับปอนนี่ละครับผมรู้นะว่าออมติดที่ไหนแต่ผมขอไม่บอกผมไม่อยากให้อะไรเกิดขึ้นกับทั้ง2เพราะฝ่ายชายก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ผมพยายามเตือนแล้วแต่เหมือนจะโดนลบเพราะออมก็หน้าจะมีรหัสเฟสปอนเพราะตอนผมไปเตือนผมโดนด่าไม่แรงแต่เจ็บครับว่า "ขี้ฟ้องว่ะผญบางคนยังแมนกว่าอีก" ผมก็เลยหยุดได้แต่เพียงสมเพชตัวเองที่ร้องขอให้เค้ากลับมาอย่างน้อยก็ในแบบพี่น้องผมยังรักเค้ามากถึงแม้ว่าผมไม่เคยเห็นตัวจริงหรือหน้าจริงเค้าเลยรู้แต่ว่าเค้าดีกับผม เค้าเข้าใจผมก็แค่นั้น ผมถูกตั่งคำถามว่าถ้าได้กลับไปคับกันอีกจะคบกันอีกมั้ย ผมตอบแบบไม่ลังเลว่าผมจะกลับไปเพราะผมไม่อยากให้เวลาเกือบ3เดือนนั้นเสียเปล่า.

    สุดท้ายนี้บทเรียนผมคือ"อย่าคบใครถ้ายังไม่เคยเจอหรือเห็นกันมาก่อน" ผมอยากจะขอบคุณออมสำหรับช่วงเวลาดีๆที่ผ่านมาต่อไปนี้ก็อย่าไปโกหกปอนหรือคนอื่นอีกนะแต่ผมยังรอเวลาถ้าผมยังกลับไปได้อีก อยากจะขอบคุณพี่เจ้าของรูปที่รับฟังผมในวันนั้นและได้ให้บทเรียนชีวิตบทนี้มาให้ผมได้จำ ขอบคุณแฟนพี่ผญที่เข้าใจผมทุกครั้งที่ผมทักไป อยากจะขอบคุณตัวผมเองที่ทำให้ได้รู้ว่าตัวผมนั้นโง่ได้ขนาดไหน555 ผมไม่เคยคิดเลยว่ามันจะจบแบบนี้ เวลาผมดูหนังผมมักจะเฉยๆเวลามีคนถูกเล่นกับความรู้สึก แต่ตอนนี้ตัวผมเองได้เข้าใจแล้วละจุกเองมากๆด้วยเพลงเศร้าหน่อยๆน้ำตาก็มาแล้วครับ555

    ผมขอให้เรื่องนี้มันจบด้วยดี(จริงๆก็จบด้วยดีละ) ขอให้ออมไม่ทำกับใครอีก ผมยอมรับว่าผมนั้นโง่เองด้วยและผมไม่อยากให้ไปด่าปอนหรือออม ถ้าจะด่ารบกวนด่าผมแต่เพียงผู้เดียวด้วยครับเพราะผมยอมรับทุกอย่าง. ต่อไปนี้คงว่างมากเลยครับตลอดเวลาที่ผ่านมาผมยุ่งตลอดคุยกับออมทำงานร.รไปด้วยแต่มาช่วง3วันที่ผ่านมามันเงียบเหงามากแต่ผมก็ได้คำปลอบใจว่ายังไงผมก็ได้เจอผญอีกเยอะในชีวิตนี้แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะเจอแบบที่ผมต้องการมั้ย.

    ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกระทู้นี้นะครับ มีคำถามก็คอมเม้นถามได้เลยครับผมจะมาตอบเอง ซักวันคงได้ไปเที่ยวเชียงรายจริงๆ ใครคนไหนคนเชียงรายรบกวนผมขอถามคำถามหน่อยนะครับตอนนี้ผมมีเรื่องคาใจอยู่ ทิ้งเฟสไว้ได้เลยครับ

แก้ไขข้อความเมื่อ