▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กลอนหนึ่งตำลึง กับ หนึ่งบทเพลง
๏ เปิดสมุดบันทึกหน้าสุดท้าย
ความทรงจำนอนหงายอยู่ตรงหน้า
ตัวอักษรขีดเส้นใต้เตะสายตา
เขียนไว้ว่า..เธอไม่รักต้องหักใจ
๏ แต่เวลาเนิ่นนานที่ผ่านโลก
สุขหรือโศกยังลืมเธอไม่ได้
และมิอาจลืมเธอตลอดไป
ทั้งคำที่ขีดเส้นใต้..ก็ไม่ลืม ๚ะ๛
.