ครอบครัวใครเป็นแบบนี้บ้าง

เราอายุ43คะ   ทำธุรกิจซื้อมาขายไป   แฟนเป็นเชล์ลเอง วิ่งลง ตจว  เอง  ก็ทำมาหลายปี ไม่มีปัญหาคะ  กลับบ้านทีก็อยู่พัก7-10วัน   แต่พอธุรกิจเริ่มมีปัญหา  เราเป็นคนจ่ายเช็ค   เด้งหลายใบ  โดนฟ้อง  โดนหมายศาล    เรารับหน้าแทนแฟนหมดทุกอย่าง   สงสัยใช่ไหมคะว่าแฟนไปไหน    เขาก็ทำงานตจว  ตามปกติคะ  กลับบ้านน้อยลง   แล้วยังมาเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอกัน า 30ปี   เลยกลายเป็นติดเพื่อน  กลับมาทีก็คุยกะเพื่อน   ไม่สนใจครอบครัว  คุยกะเราน้อยลง ใส่เราน้อยลง   แม้แต่เรื่องในคดีก็ไม่ค่อยสนใจ  บอกว่าก็ไปผ่อนจ่ายในศาล   ให้ฟ้องไปแต่เราเป็นผู้หญิงนะคะ    ความแข็งแกร่งความเข็มแข็งไม่ค่อยมี แต่เขากลับว่าเราอ่อนแอ     ไม่สนใจกลับมาก็ไม่ค่อยพูดคุยด้วย    เวลาจะอยู่ด้วยกันก็น้อยลงมีเวลาให้เพื่อนมาก      เพื่อนเราชอบว่าเราโง่เป็นควายเลยทนอยู่ได้  ทั้งเรื่องงาน   เรื่องครอบครัว   เราเป็นโรคจิตไหมคะ   ต้องไปหาหมอไหมคะ    คือน้อยใจว่าทำไหมเขาใส่ใจเราน้อยลงเวลามีปัญหาเขาไม่ช่วยเราไม่คอยให้กำลังใจเรา  ปล่อยให้เราทุกข์อยู่คนเดียว     เคยคุยคะเขาก็บอกว่าทำยังงัยละก็มันขาดทุนไปแล้ว    ก็ต้องยอมแบบนี้ไปก่อน     เราควรพุดกะเขายังงัยคะว่าเราแค่ต้องการคนอยู่ข้างๆช่วยเป็นกำลังใจให้เราแข็งแรงขึ้นบ้างแต่เขาไม่เคยทำนะคะพุดให้กำลังยังไม่เคยเลยตะมีแต่บอกว่าอ่อนแอจังเลยเอะอะอะไรก้ร้องไห้       ตอนนี้เวลาอยู่ด้วยกันน้อยมากคะ   เดือนหนึ่ง3-4วันเองคะ  บ้างทีเราก็เครียดคะอย่างทิ้งทุกอย่างเล้วหนีไปแต่ก็ไม่รู่จะไปไหนห่วงลูกด้วยคะอยู่บ้านก้อยูคนเดียว   เพราะลูก ม ปี2คะ    เหงา   เครียดเราควรทำยังไงดีคะ  ขอคำแนะนำหน่อยคะ