ครอบครัวที่[เคย]รักกันดีตอนนี้เป็นอะไรไป

สวัสดี  นี้เป็นครั้งแรกที่ได้มาตั้งกระทู้
คือเราเบื่อมากกับการอยู่ในครอบครัวครัวที่เวลาเจอปัญหาไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่พวกเค้าชอบมองหาแต่ว่า คนนั้นแหละที่ผิด คนนี้ทำอย่างนั้นคนนี้ทำอย่างงี้  แต่อยากจะบอกว่า ครอบครัวทำธุรกิจรวมเป็นครอบครัวซึ่งการใช้จ่ายมันก็ต้องมากเป็นเรื่องปกติ แล้วพวกเรามีกลุ่มคนที่ต้องดูแล
เช่นคนที่มีสติปัญญาไม่ดีสักเท่าไหรแต่เค้าก็ช่วยงานที่บ้าน และพ่อของแม่ที่แก่ชรา และน้องสาวแม่ที่เป็นโรคทางประสาท แต่คนเหล่านี่แม่ดูแลหมดทุกคนเลยให้งานให้เงินให้ที่อยู่
แต่คนที่พูดเค้าไม่มีอะไรต้องดูแลเค้ามีแค่ ตัวเอง ครอบครัวของตัวเอง  ภาระก็มีอยู่แค่นั้น  แต่ดูทางนี้ดิ้ คิดกลับกันหน่อย คือรู้นะว่าคนเรามีปํญหาก็ต้องเอาตัวเองรอดก่อน แต่พวกเค้าก็ไม่จำเป็นต้องพูดว่าร้ายนินทากันมั้ย ครอบครัวเดียวกันอะ ทำงี้ออกมาจากท้องยายคนเดียวกันป้ะเนี้ย
เรามองครอบครัวเราตอนนี้นะ จากที่เคยมีอะไรหลายๆอย่างเข้ามา เวลามีอะไรจะจับกลุ่มคุยฟุ้งกันเลยทีเดียว55555
ครอบครัวเราพูดเก่ง คิดเก่ง เสนอเก่งมากเลยทุกคน แต่ไม่มีเลยที่จะเสนอแล้ว ลงมือทำ 
ไม่รู้เลยว่าถ้า จขกท.สอบไม่ติดโรงเรียนดังระดับจังหวัด จะมีใครในครอบครัวนี้เห็นหัวเรามั้ยเพราะปกติจะมีเด็กคนนึงเรียนอยู่ประถมต้นแล้วได้เกรด4 เราเป็นพี่ก็ดีใจที่มีน้องเก่ง เก่งแบบรู้ดี ถามเก่งพูดเก่งลงมือทำเก่ง คือรู้สึกโชคดีที่มีน้องเก่งอะแต่เราไม่ชอบแบบเค้าเหมือนจะอวดเกรดตลอดเวลา คือ มันแบบหมั่นไส้ๆอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นส่งเกรดไปให้น้าได้ 3.6 เอิ่มม555555 ทุกคนมันน้อยใช่มั้ยแต่เรารู้สึกว่าเรียนโรงเรียนนี้มันได้เกรดยากสอบเข้าก็ยาก เราดีใจมากที่ได้เกรดนี้ แล้วแม่ของน้องก็ส่งต่อจากเกรด เรา  แล้วเป็นไงต่อหรอ มีแต่คนพูดว่าน้องเก่งมาก น้องสุดยอด เราก็ชมนะ แต่มันน้อยใจแปลกๆแหะ ร้องไห้นิดหน่อยที่ไม่มีใครพูดถึงเกรดเราเลย แต่ก็ช่างมันเถอะ ขอบคุณพวกคุณที่ทำให้เรารู้ว่าการทำเพื่อตัวเองและแม่มันมีความสุขมากกว่าทำความดีเพื่อคนอื่น ในอนาคตเราตั้งใจไว้หลายๆอย่าง ว่าจะขยันเรียนแล้วกลับมาช่วยเหลือทุกคนไม่ว่าคนที่ จขกท.จะไม่ชอบเค้าก็ตาม [คือต่อหน้าอะ เราไม่ชอบเค้าเลยแต่ข้างในจิตใจเราอะ ในบั้นปลายชีวิตของพวกเค้าขอให้เป็นเราที่ต้องดูแลพวกเค้า]ไม่ว่าพวกเค้าจะทำอะไรมาหนักแค่ไหนแต่สุดท้ายอนาคตคนที่ดูแลคือเรา ตอนนี้ใกล้สอบเข้ามหาลัยแล้ว จะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ที่มาเล่าคือ เวลาเราอ่านหนังสือหนักๆมองครอบครัวแล้วมันชื่นใจ มันมีความรู้สึกว่าเราคือความหวังของพวกเค้าแล้วดูตอนนี้ดิ ทะเลาะกันเองโทษกันเอง คืองงใจเอาเวลาเกรี้ยวกราดตะหวาดตะโกนใส่แม่ทางโทรศัพท์มาช่วยกันดีมั้ย มองไม่เห็นความสามัคคีในครอบครัวนี้เลย เราเป็นเด็กแม่บอกอย่าคิดมากเลยลูกตั้งใจเรียน คืออยากจะบอกแม่ว่าแม่ แม่นั้งเครียดทุกวันเลย เหมือนแม่ไม่รู้ว่าจะไปทางใหนต่อเพราะนอกจากครอบครัวแล้วมันมีอะไรอีกหละที่เราจะนึกถึง ทุกคนว่ามั้ยครับ  เราไม่อยากให้ใครเป็นอะไร เพียงเพราะเจอครอบครัวห่วยแตกแบบนี้ 
เราก็ไม่โทษคนอื่นอย่างเดียวนะตัวเราก็มีส่วนผิดด้วยแหละ ที่ไปขอความช่วยเหลือผิดคนท ก็ใครจะไปรู้หละที่แรกดี ตอนนี้เป็นไง 55555ไม่โทรมาเลย สภาพพพ คืองอน น้อยใจ เสียใจ ที่มีครอบครัวแบบนี้ รู้งี้เลือกเกิดได้ไม่มาเกิดหรอก มีแต่การเปรียบเทียบ ชิงดีชิงเด่นกันเองซะแล้ว -ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านจนจบ มีอะไรแนะนำเราบ้างนะเราไม่อยากคุยกับแม่มากเดี๋ยวแม่เครียดเป็นกำลังใจไห้เราด้วยนะทุกคนนนนนนนนนน จะว่าเราว่าได้ในแนวสั่งสอนนะอย่าว่ากันแรงเลยถ้ามีคนมาด่าคุณคิดว่าคุณชอบมั้ย ตามนั้นนะคะแต่เราไม่อยากอ่านข้อความแบบนั้นแค่นี้ชีวิตตอนนี้ก็รู้สึกว่ามันแย่พอแล้ว
หวังว่าเราจะไม่มีปัญหามาเล่าแล้วนะ
บ้ายบ่าย