มีใครพบปัญหาแบบนี้กับที่บ้านบ้างไหม เราอยากรู้ต้องทำยังไงถึงจะหลุดพ้นสักที??

ขอบ่นขอระบายหน่อยเหอะ มีครอบครัวใครเป็นเหมือนเราบ้างป่ะ คือเราไม่ใช่คนเรียนเก่งนะ แต่ก็เรียนไปรอดทุกครั้ง เกรดอาจไม่สวยแต่คงไม่ถึงกับแย่หรอกมั้ง เราเรียนไกลจากบ้านพอสมควรต้องเช่าหออยู่ แล้วเหมือนแบบพอเราบอกครอบครัวเราเรื่องเกรดเขาก็หาว่าเราเหลวไหล หวงเที่ยว หนังสงหนังสือคงไม่เตยอ่าน คือเรารู้ตัวเราอ่ะว่าเราไม่ใช่แบบนั้น แล้วแบบ เราไม่เคยโกหกเขาเลย มีอะไรไปไหนเราบอกตลอด เกรดเราแย่เราก็บอก เกรดเราดีเราก็บอก เราได้ทุนเราก็บอก คือแบบเข้าใจป่ะ ว่าเขาไม่เคยเชื่อใจเราเลย เราไม่รุ้ว่าเขาบอกว่าการที่เราเกิดมามันดีไหม เรารู้สึกแย่มากๆเลยอ่ะ บางทีเรากลับบ้านก่อนสอบรัยงี้ คือแบบอยากกลับไปหากำลังใจที่บ้าน แต่เราไม่เคยได้กลับมา มีแต่คำบ่นด่า ว่าเราโง่บ้าง เอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นบบ้าง ว่าเราเป็นควายบ้าง คือนั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอ่ะ เราอยากเรียนอะไรเขาก็ไม่เคยสนับสนุน พอเราทำไม่ได้ขึ้นมาก็มาหาว่าเราไม่ตั้งใจ สมองคนเรามันมีไม่เท่ากันหนิถูกป่ะ เราเข้าใจนะว่าที่เขาบ่นว่าเราคือเขาอยากให้เราเอาไปเป็นแรงผลักดัน แต่สำหรับเรามันทำให้เราท้ออ่ะ มันทำให้เราไม่อยากเรียนต่อ เพราะไม่ว่าเราจะเรียนดีแค่ไหน เขาก็บอกว่าเราโง่อยู่ดี เขาเคยภูมิใจบ้างไหมที่มีลูกคนนนี้เกิดมา