เลิกกับแฟนเพราะแฟนกลับไปทำงานอยู่บ้านและเขาขอเลิกกับผม

เหตุการณ์นี้ผ่านมาประมาณเกือบ 2 เดือนละครับ ผมอายุ 25 ปี เป็นโปรแกรมเมอร์ ผมมีแฟนที่อายุเท่ากันคบกันมา 4 ปีครับ จนเดือนกพ.ที่ผ่านมาแฟนผมเขาถูกพ่อแม่บอกให้กลับไปทำงานแถวบ้าน จะได้ประหยัดค่ากิน ค่าที่พักด้วยเพราะทำงานกทม.ค่าใช้จ่ายสูงและพ่อเขาก็มีเส้นสายฝากงานให้ได้ ผมเองก็ยอมครับ ถึงแม้ว่าลึกๆจะไม่อยากให้เขาไปก็ตามแต่ผมจะเห็นแก่ตัวไม่ได้ จนถึงวันนึงแฟนทำงานได้เดือนนึงผมถามว่าได้เงินเดือนเท่าไร จะได้เอามาเพิ่มในบัญชีคู่ที่ฝากร่วมกันมา เขาบอกว่าให้แม่ไปหมดแล้ว ผมถามว่าแล้วไม่บอกแม่หรอว่าเราต้องเก็บเงินสร้างอนาคตด้วยกัน ก็บอก แต่แม่จะเอา บอกว่าเงินลูกละไง นี่แม่ปะ แม่มีสิทธิ์ ถ้ารักจริงก็เก็บเอง ทำไมต้องให้ลูกสาวเก็บร่วม ผมได้ยินแบบนี้ก็อึ้งๆ ผมเลยถามว่าอนาคตของเราจะเป็นยังไง เราจะเจอกันอีกเมื่อไร แล้วไม่เก็บเงินร่วมกันต่อ เงินที่เก็บมาเกือบ2ปีนี้ล่ะ จะทำไง แฟนผมก็ตอบแค่ไม่รู้อย่างเดียว แล้วบอกว่าเราคงไปกันไม่รอดหรอก เรากลับมาอยู่บ้านก็คงอยู่ยาวๆเลย งานที่ทำก็โอเคดีแล้ว ข้าวปลาที่พักก็มีเงินเดือนก็ให้แม่ดูหมด อีกอย่างแม่เราเคยบอกใช่ปะว่าให้เก็บตังมาขอสินสอด3 แสนนิ ผมก็บอกว่าใช่ๆ แต่เราเองก็ขอตั้งตัวก่อนไง จนคำพูดสุดท้ายที่แฟนผมพูดมาว่า เธอไม่มีวันเก็บได้หรอก ตังอ่ะ เป็นแค่โปรแกรมเมอร์ธรรมดาเอง แม้จะเก็บได้ก็คงอีกนานแน่ๆ เรารอไม่ไหว อีกอย่างแม่เราก็พูดถูกเราจะเก็บเงินด้วยกันทำไม นั่นมันหน้าที่ผู้ชาย เลิกกันนะ ผมก็น้ำตาไหล ร้องไห้หนักครับ  แต่ทำใจยอมรับชะตากรรม แล้วบอกว่าได้ๆ เรื่องเงินยังไงผมจะนัดมาปิดบัญชีแล้วแบ่งที่เก็บของใครของมัน จนวันนี้ผมเริ่มทำใจได้แล้วครับ กว่าผมยืนได้ก็แทบแย่ เมาหนักกินไม่ได้ นอนไม่หลับ เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย แต่มันทำให้รู้ว่ามีคนรักผมและห่วงผมมากแค่ไหน ล่าสุดเพื่อนผมมาบอกเขามีคนใหม่ละนะ ผมก็ไม่อะไรครับ ปล่อยเขาไป ผมไม่ได้ตามราวีหรอกเพราะจบกันแล้ว ที่ผ่านมาเขาคงมีเหตุผล อยากเป็นลูกที่ดีของแม่ ในส่วนนี้ผมเข้าใจ ผมขออโหสิกรรมให้ เราคงทำบุญกันมาแค่นี้และอย่าพบเจอกันอีก

ผมมาตั้งกระทู้เพื่อระบายและแชร์ประสบการณ์ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ