ตามหัวเลยครับ ผมอายุจะ35 ส่วนแม่ก็จะ70ปีแล้ว แต่ความคิดความอ่านไม่ลงรอยกับแม่ เรื่องราวประมาณว่า ครอบครัวที่บ้านมีลูกชาย2คน ครอบครัวแตกแยกครับ ต่างคนต่างอยู่คนละทาง เมื่อสองปีที่แล้วพ่อผมเสีย ผมเลยตัดสินใจย้ายงานมาใกล้แม่เพื่อมาดูเรื่องคดีความหนี้สินของพ่อให้แม่ เนื่องจากน้องชายเกเรจบแค่ม.3ไม่มีงานทำหวังพึ่งไม่ได้ ระหว่างดำเนินเรื่องก็ทะเลาะกับแม่ตลอดครับ คิดต่างกันคนละแบบเพราะแม่อยากให้ที่บ้านหนีหนี้ครับแต่ผมอยากให้เข้าไปคุย สุดท้ายจบด้วยการตามยึดทรัพย์ครับเพราะจำเลยที่1ไม่ยอมมาศาล
อีกเรื่องคือเป็นเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้ครับ แฟนผมเขาเป็นคนไม่อะไรกับใคร มีนิ่งๆอยู่บ้างและเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้ความเห็นตรงโดยไม่มีอารมณ์ร่วม แฟนผมมาจากบ้านที่ฐานะไม่ดีครับ แต่มีกินมีส่งลูกเรียนและมีบ้านปล่อยเช่า ต่างจากทางบ้านผมที่เอาแต่ต่อว่าคนอื่นทั้งที่ตัวเองไม่ทำมาหากินอะไร แฟนผมเป็นคนขี้เกียจทำงานบ้านครับแต่ผมแก้ด้วยการผมจะเก็บบ้านก่อนแล้วบ่นเชิงอ้อนให้มาช่วยกันทำ ด้วยความที่คบจากเพื่อนกันมา เลยไม่เคยเปลี่ยนหรือมีคนใหม่ ทะเลาะหนักๆก็ไม่มี คบมาสิบกว่าปีแล้วครับแต่ยังไม่ได้แต่ง แรกๆแม่ก็แล้วแต่ลูก(อาจจะเพราะแยกกันอยู่ทั้งบ้าน แม่เลยไม่ได้คลุกคลีหรือรู้จักในช่วงแรก) แต่พอหลังๆแม่เริ่มด่าแรงๆ เช่น หาเมียมาก็โสโครกบ้าง เอาแต่เมียแม่ไม่เคยมาหาบ้าง(ผมทำงานไปมาหลายจังหวัดครับแม่แกไม่ค่อยฟังเรื่องงานผม) วันก่อนแฟนเตือนเรื่องค่าบ้านเช่าของผมว่าอย่าลืมให้ค่าเช่านะต่อหน้าแม่ตอนที่ผมให้เงินแก แม่ผมโมโหมากหาว่าแฟนไปฉีกหน้าแก อีกเรื่องแม่ผมยืมเงินแฟน แม่พูดว่า"แม่ยังไม่มีให้ตอนนี้นะ ไม่ว่ากันนะลูก" แฟนก็บอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ หนูก็ไม่ได้คิดจะทวง จะให้ก็ได้ไม่ให้ก็ได้หนูไม่ได้ว่าอะไร แม่ก็มาว่ากับผมให้สั่งสอนแฟนว่าหัดเงียบๆกับผู้ใหญ่ ไม่ใช่มาพูดแบบนี้เหมือนไม่ให้เกียตกัน เวลาแฟนพูดกับผมบางครั้งจะใช้คำแทนผมว่าแก แม่ได้ยินก็มาต่อว่าอีกหาว่าหยาบคาย ทั้งๆที่แม่ด่าผมแต่ละทีเนี้ยเหมือนไม่ใช่ลูก ค่าเรียนค่ากินพ่อก็เป็นคนส่ง ตอนที่พ่อแม่แยกกันแล้วไม่ให้ค่ากินตอนเรียนใหม่ๆผมต้องไปอยู่กับแฟนบ้างกับเพื่อนบ้านระหว่างหางานพาร์ทไทม์
ด้วยที่อายุเริ่มเยอะแล้วเลยวางแผนจะขอแต่งงานแต่แม่ก็ดูท่าทางไม่ยอมจะซื้อที่ดินชื่อร่วมกับแฟน แม่แกก็ไม่ยอม สถานะผมกับแม่เลยหน่วงๆกันอยู่ ผมสงสารแกมากน้องก็พึ่งพาไม่ได้ จะอยู่กับผมก็ทะเลาะกันทุกวันอีก เริ่มมีปากเสียงแกก็จะขุดเรื่องเก่าๆมาพูดทั้งๆที่ผมก็มีเรื่องพูดต่อว่าเหมือนกันแต่เราถือตัวเป็นผู้ชาย อายุแกก็มากแล้วผมไม่อยากทิ้งไว้กับคนอื่นไม่อยากพลาดเหมือนพ่อ แต่ก็รับอารมณ์ไม่ไหว บางครั้งคุยๆแม่ก็มาร้องไห้กับเรา แต่แกไม่เคยรู้ว่าเราไปร้องไห้เรื่องแม่กับแฟนบ้างเลย แฟนผมว่าอยู่ด้วยกับแม่ผมได้แต่คงต้องซื้อที่แล้วปลูกบ้านใกล้กันถ้าอยู่ร่วมบ้านคงเหมือนเดิม
ผมเลยอยากมาระบายและถามปัญหาหน่อยครับว่าจะแก้ไขอย่างไรได้บ้าง ไม่อยากทิ้งแกแต่ก็ไม่อยากให้แกมาสร้างความ.
อายุจะ30แล้ว อยากอยู่กับแม่แต่คุยกันไม่รู้เรื่องจริงๆ ทัศนคติคนละทาง ทำอย่างไรดี 😢
อีกเรื่องคือเป็นเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้ครับ แฟนผมเขาเป็นคนไม่อะไรกับใคร มีนิ่งๆอยู่บ้างและเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้ความเห็นตรงโดยไม่มีอารมณ์ร่วม แฟนผมมาจากบ้านที่ฐานะไม่ดีครับ แต่มีกินมีส่งลูกเรียนและมีบ้านปล่อยเช่า ต่างจากทางบ้านผมที่เอาแต่ต่อว่าคนอื่นทั้งที่ตัวเองไม่ทำมาหากินอะไร แฟนผมเป็นคนขี้เกียจทำงานบ้านครับแต่ผมแก้ด้วยการผมจะเก็บบ้านก่อนแล้วบ่นเชิงอ้อนให้มาช่วยกันทำ ด้วยความที่คบจากเพื่อนกันมา เลยไม่เคยเปลี่ยนหรือมีคนใหม่ ทะเลาะหนักๆก็ไม่มี คบมาสิบกว่าปีแล้วครับแต่ยังไม่ได้แต่ง แรกๆแม่ก็แล้วแต่ลูก(อาจจะเพราะแยกกันอยู่ทั้งบ้าน แม่เลยไม่ได้คลุกคลีหรือรู้จักในช่วงแรก) แต่พอหลังๆแม่เริ่มด่าแรงๆ เช่น หาเมียมาก็โสโครกบ้าง เอาแต่เมียแม่ไม่เคยมาหาบ้าง(ผมทำงานไปมาหลายจังหวัดครับแม่แกไม่ค่อยฟังเรื่องงานผม) วันก่อนแฟนเตือนเรื่องค่าบ้านเช่าของผมว่าอย่าลืมให้ค่าเช่านะต่อหน้าแม่ตอนที่ผมให้เงินแก แม่ผมโมโหมากหาว่าแฟนไปฉีกหน้าแก อีกเรื่องแม่ผมยืมเงินแฟน แม่พูดว่า"แม่ยังไม่มีให้ตอนนี้นะ ไม่ว่ากันนะลูก" แฟนก็บอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ หนูก็ไม่ได้คิดจะทวง จะให้ก็ได้ไม่ให้ก็ได้หนูไม่ได้ว่าอะไร แม่ก็มาว่ากับผมให้สั่งสอนแฟนว่าหัดเงียบๆกับผู้ใหญ่ ไม่ใช่มาพูดแบบนี้เหมือนไม่ให้เกียตกัน เวลาแฟนพูดกับผมบางครั้งจะใช้คำแทนผมว่าแก แม่ได้ยินก็มาต่อว่าอีกหาว่าหยาบคาย ทั้งๆที่แม่ด่าผมแต่ละทีเนี้ยเหมือนไม่ใช่ลูก ค่าเรียนค่ากินพ่อก็เป็นคนส่ง ตอนที่พ่อแม่แยกกันแล้วไม่ให้ค่ากินตอนเรียนใหม่ๆผมต้องไปอยู่กับแฟนบ้างกับเพื่อนบ้านระหว่างหางานพาร์ทไทม์
ด้วยที่อายุเริ่มเยอะแล้วเลยวางแผนจะขอแต่งงานแต่แม่ก็ดูท่าทางไม่ยอมจะซื้อที่ดินชื่อร่วมกับแฟน แม่แกก็ไม่ยอม สถานะผมกับแม่เลยหน่วงๆกันอยู่ ผมสงสารแกมากน้องก็พึ่งพาไม่ได้ จะอยู่กับผมก็ทะเลาะกันทุกวันอีก เริ่มมีปากเสียงแกก็จะขุดเรื่องเก่าๆมาพูดทั้งๆที่ผมก็มีเรื่องพูดต่อว่าเหมือนกันแต่เราถือตัวเป็นผู้ชาย อายุแกก็มากแล้วผมไม่อยากทิ้งไว้กับคนอื่นไม่อยากพลาดเหมือนพ่อ แต่ก็รับอารมณ์ไม่ไหว บางครั้งคุยๆแม่ก็มาร้องไห้กับเรา แต่แกไม่เคยรู้ว่าเราไปร้องไห้เรื่องแม่กับแฟนบ้างเลย แฟนผมว่าอยู่ด้วยกับแม่ผมได้แต่คงต้องซื้อที่แล้วปลูกบ้านใกล้กันถ้าอยู่ร่วมบ้านคงเหมือนเดิม
ผมเลยอยากมาระบายและถามปัญหาหน่อยครับว่าจะแก้ไขอย่างไรได้บ้าง ไม่อยากทิ้งแกแต่ก็ไม่อยากให้แกมาสร้างความ.