ไม่มีอะไรเลยสักอย่างที่ทำให้ พวกท่านทั้ง 2 คน ภูมิใจ ขนาดมีหน้าที่การงานที่ดีหมดทุกอย่างรู้จัก อด ออม เป็นคนดีไม่กินเหล้า ไม่สูบยา ไม่เที่ยว
แล้วพวกท่านยังไม่พอใจอีกหรอ ??
ผมหาเงินเองตั่งแต่ อายุ 18 มีเงินพอเลี้ยงตัวเองได้หมดทุกอย่าง
ฐานะครอบครัวพออยู่พอกิน มี แต่ไม่ซื้ออะไร แม้แต่บ้าน ซุกหัวนอนก็ไม่ซื้อ
ท้าวความว่า พ่อแม่ผม หย่าร้างกัน แต่ผมมาอยู่กับทางฝ่าย พ่อ
มาพูดเรื่อง ฝ่าย ทาง พ่อก่อน+แม่ใหม่ นะครับ
(กล่าวถึงประวัติผมก่อนนะครับ)
จะพูดถึงเรื่องหลักๆเลย ตั่งแต่เกิดมา ครอบครัวมันก็มีปัญหามาแต่ไหนแต่ไรพ่อแม่เลิกกันตั่งแต่ อายุน่าจะประมาณ ม.6 ซึ่งเลิกกันไปไม่มีปัญหาอะไรกับผมมากมาย แต่หลักๆก็คือ ทำไมผมน้อยใจมากๆ ที่ไม่มีอะไรอื่นแบบเขาเกิดมาทำไมไม่ เท่าเทียมกับเด็กรุ่นเดียวกัน ซึ่งฐานะก็พอจะสามารถมีได้เล่า ตั่งแต่ตอนอยู่ ป 1 เลยละกัน
ตอน ป.1-ป.6 ได้เรียน รร. เอกชน ค่าเทอมแพงหรูหลา แต่กลับให้เงินลูกไปวันละ 25 บาท ทุกๆวันตอนเที่ยงผมได้กินแค่ ข้าวเปล่าคุกกับไข่ดาว 1 ฟอง และน้ำปลา ทุกวัน 6 ปี นี้ผมว่า มันสุดๆละ
( ม.ต้น -ม 6 )
ได้เงินไป รร วันละ 50 OMG รถมอไซต์ก็ไม่มี )
50 บาท ใช้เป็นค่ากินค่าข้าว 35 บาท เท่านั้น !!! นอกนั้นก็เป็นค่ารถ สองแถว กลับบ้าน
( มหาลัย )
เรื่องค่า ที่พัก ค่าหอ ออกเอง ไฟน้ำออกเอง แต่ท่านยังใจดี ส่งให้เดือนละตั่ง 3000 ต่อเดือน
เป็นช่วงที่ต้องเลือกว่าจะเรียนอะไร ก็เลย เลือก วิศวกรโยธา พอเรียนๆไป ได้ครบ 1 ปี พวกท่านพ่อ แม่บอก กุไม่ส่งเรียนละ
ผมก็เลยลาออกแล้วก็หางานทำ ให้ได้เงินสักก้อนนึง ไปเรียนใหม่ ต่อคณะเดิม วิศวกรโยธา งานที่ผมทำเกี่ยวกับเกมส์ในคอมได้เงินมากพอที่จะส่งจนจบ 4 ปี
ณ ตอนนี้ผมก็ออกเงินซื้อรถเอง มอไซนะครับ msx ผ่อนหมดแล้วแหละด้วยเงินตัวเอง สมบัติตัวผมมีแค่นี้แหละ
(กล่าวถึงความอึดอัด)
1. พ่อ+แม่ใหม่
ผมอยู่ในครอบครัวนี้ ความรู้สึกคือทำไมกดดัน พูดอะไรก็ไม่ได้ จะผิดไปหมด จริงจังไปหมด จะโดนด่าว่ากล่าวตลอด หลังเลิกงานมาก็ต้องทำตัวให้เล็กที่สุดห้ามพูดห้ามเอ่ยปาก เก็บกดมากๆ อึดอัดสุดๆ ทั้งหมดนี้เป็นเวลา ทั้งหมด 8 ปีอยู่ในความกดดันแบบนี้ บ้างก็คิดอยากฆ่าตัวตาย ให้จบๆไปเลยนะครับ
เกิด มานี่ โดนบังคับตลอดไม่ว่าจะเรียนอะไร ที่ไหน จะทำอะไร แม้แต่ทรงผม ต้องกฏเกณ ทุกส่งทุกอย่าง พื้นที่ของผมในบ้านหลังนี่คือ เก้าอี้ 1x1m ไว้นั่งเล่นโน้ตบุค และก็เตียงแบบพับ ขนาด 3 ฟุต ทั้งบ้านผมอยู่ได้แค่ บนเก้าอี้ และเตียง
(กล่าวถึงเหตุผลที่ผมยังอยู่)
โดยสถาณ ตอนนี้ ผม และพ่อ ยังไม่มีบ้าน เพราะ บ้านโดนยึดเป็นหนี้เป็นสิน ตอนนี้อาศัยอยู่ บ้านเช่า ซึ่งบ้านเช้านั้นติดกับหน้าถนนเลยเปิดเป็นร้านประกอบการ....ผมจึงจำเป็นต้องมาอาศัย พึ่งพาเลยไม่สามารถไปไหนได้
(กล่าวถึงคนที่เป็นแฟน)
ยิ่งแล้วไปกินใหญ่ แฟนที่ผมคบด้วยคบกันมา 9 ปีแล้ว ปัญหาเดิมๆ พ่อ แม่ ไม่ชอบ ให้ไปหาใหม่ ไม่รู้ไปจงเกรียดจงชังอะไรผู้หญิงเขานักหนาเขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด ขนาดผมจะให้แฟนผมมาฝึกงานในที่ทำงานเดียวกัน พ่อ ยังบอกว่า อืมมม... เรียนก็เรียนด้วยกัน งานก็งานด้วยกัน เจริญพวกหลังจากนั้นก็พูดกับผมว่า กูอยากให้พวกออกไปจากชีวิต ...
สรุปว่า เรื่องนี้
คือปัญหาครอบครัวที่อยากจะระบายออกมาไม่รู้จะแก้ไขปัญาได้อย่างไร จะทำตัวอย่างไร สุดท้ายที่ผมคิดไว้นะ ก็ต้องช่วยเหลือตัวเองตัวใครตัวมัน กูมันแค่ผู้อาศัย หรือ ปรสิตในบ้าน เนื้องอกก้อนใหญ่
ถึงเวลาต้องโตและออกมาจากครอบครัวแล้วสินะ
เขียน งงๆ หน่อยนะครับ ขอโทษด้วย ความในใจบางทีมันอธิบายออกมาไม่ได้
ขอบคุณ พ่อ แม่ ที่ให้เกิดมาทำไม อึดอัด ที่เกิดมาเป็น แบบนี้
แล้วพวกท่านยังไม่พอใจอีกหรอ ??
ผมหาเงินเองตั่งแต่ อายุ 18 มีเงินพอเลี้ยงตัวเองได้หมดทุกอย่าง
ฐานะครอบครัวพออยู่พอกิน มี แต่ไม่ซื้ออะไร แม้แต่บ้าน ซุกหัวนอนก็ไม่ซื้อ
ท้าวความว่า พ่อแม่ผม หย่าร้างกัน แต่ผมมาอยู่กับทางฝ่าย พ่อ
มาพูดเรื่อง ฝ่าย ทาง พ่อก่อน+แม่ใหม่ นะครับ
(กล่าวถึงประวัติผมก่อนนะครับ)
จะพูดถึงเรื่องหลักๆเลย ตั่งแต่เกิดมา ครอบครัวมันก็มีปัญหามาแต่ไหนแต่ไรพ่อแม่เลิกกันตั่งแต่ อายุน่าจะประมาณ ม.6 ซึ่งเลิกกันไปไม่มีปัญหาอะไรกับผมมากมาย แต่หลักๆก็คือ ทำไมผมน้อยใจมากๆ ที่ไม่มีอะไรอื่นแบบเขาเกิดมาทำไมไม่ เท่าเทียมกับเด็กรุ่นเดียวกัน ซึ่งฐานะก็พอจะสามารถมีได้เล่า ตั่งแต่ตอนอยู่ ป 1 เลยละกัน
ตอน ป.1-ป.6 ได้เรียน รร. เอกชน ค่าเทอมแพงหรูหลา แต่กลับให้เงินลูกไปวันละ 25 บาท ทุกๆวันตอนเที่ยงผมได้กินแค่ ข้าวเปล่าคุกกับไข่ดาว 1 ฟอง และน้ำปลา ทุกวัน 6 ปี นี้ผมว่า มันสุดๆละ
( ม.ต้น -ม 6 )
ได้เงินไป รร วันละ 50 OMG รถมอไซต์ก็ไม่มี )
50 บาท ใช้เป็นค่ากินค่าข้าว 35 บาท เท่านั้น !!! นอกนั้นก็เป็นค่ารถ สองแถว กลับบ้าน
( มหาลัย )
เรื่องค่า ที่พัก ค่าหอ ออกเอง ไฟน้ำออกเอง แต่ท่านยังใจดี ส่งให้เดือนละตั่ง 3000 ต่อเดือน
เป็นช่วงที่ต้องเลือกว่าจะเรียนอะไร ก็เลย เลือก วิศวกรโยธา พอเรียนๆไป ได้ครบ 1 ปี พวกท่านพ่อ แม่บอก กุไม่ส่งเรียนละ
ผมก็เลยลาออกแล้วก็หางานทำ ให้ได้เงินสักก้อนนึง ไปเรียนใหม่ ต่อคณะเดิม วิศวกรโยธา งานที่ผมทำเกี่ยวกับเกมส์ในคอมได้เงินมากพอที่จะส่งจนจบ 4 ปี
ณ ตอนนี้ผมก็ออกเงินซื้อรถเอง มอไซนะครับ msx ผ่อนหมดแล้วแหละด้วยเงินตัวเอง สมบัติตัวผมมีแค่นี้แหละ
(กล่าวถึงความอึดอัด)
1. พ่อ+แม่ใหม่
ผมอยู่ในครอบครัวนี้ ความรู้สึกคือทำไมกดดัน พูดอะไรก็ไม่ได้ จะผิดไปหมด จริงจังไปหมด จะโดนด่าว่ากล่าวตลอด หลังเลิกงานมาก็ต้องทำตัวให้เล็กที่สุดห้ามพูดห้ามเอ่ยปาก เก็บกดมากๆ อึดอัดสุดๆ ทั้งหมดนี้เป็นเวลา ทั้งหมด 8 ปีอยู่ในความกดดันแบบนี้ บ้างก็คิดอยากฆ่าตัวตาย ให้จบๆไปเลยนะครับ
เกิด มานี่ โดนบังคับตลอดไม่ว่าจะเรียนอะไร ที่ไหน จะทำอะไร แม้แต่ทรงผม ต้องกฏเกณ ทุกส่งทุกอย่าง พื้นที่ของผมในบ้านหลังนี่คือ เก้าอี้ 1x1m ไว้นั่งเล่นโน้ตบุค และก็เตียงแบบพับ ขนาด 3 ฟุต ทั้งบ้านผมอยู่ได้แค่ บนเก้าอี้ และเตียง
(กล่าวถึงเหตุผลที่ผมยังอยู่)
โดยสถาณ ตอนนี้ ผม และพ่อ ยังไม่มีบ้าน เพราะ บ้านโดนยึดเป็นหนี้เป็นสิน ตอนนี้อาศัยอยู่ บ้านเช่า ซึ่งบ้านเช้านั้นติดกับหน้าถนนเลยเปิดเป็นร้านประกอบการ....ผมจึงจำเป็นต้องมาอาศัย พึ่งพาเลยไม่สามารถไปไหนได้
(กล่าวถึงคนที่เป็นแฟน)
ยิ่งแล้วไปกินใหญ่ แฟนที่ผมคบด้วยคบกันมา 9 ปีแล้ว ปัญหาเดิมๆ พ่อ แม่ ไม่ชอบ ให้ไปหาใหม่ ไม่รู้ไปจงเกรียดจงชังอะไรผู้หญิงเขานักหนาเขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด ขนาดผมจะให้แฟนผมมาฝึกงานในที่ทำงานเดียวกัน พ่อ ยังบอกว่า อืมมม... เรียนก็เรียนด้วยกัน งานก็งานด้วยกัน เจริญพวกหลังจากนั้นก็พูดกับผมว่า กูอยากให้พวกออกไปจากชีวิต ...
สรุปว่า เรื่องนี้
คือปัญหาครอบครัวที่อยากจะระบายออกมาไม่รู้จะแก้ไขปัญาได้อย่างไร จะทำตัวอย่างไร สุดท้ายที่ผมคิดไว้นะ ก็ต้องช่วยเหลือตัวเองตัวใครตัวมัน กูมันแค่ผู้อาศัย หรือ ปรสิตในบ้าน เนื้องอกก้อนใหญ่
ถึงเวลาต้องโตและออกมาจากครอบครัวแล้วสินะ
เขียน งงๆ หน่อยนะครับ ขอโทษด้วย ความในใจบางทีมันอธิบายออกมาไม่ได้