ต่างคนต่างรู้สึกชอบกันแต่รักกันไม่ได้เพราะคำว่า"เพื่อน"

เพื่อนผู้ชายคนนี้เรารู้จักกับเขามาก็เจ็ดปีค่ะรู้จักกันตั้งแต่ป.6แต่ไม่ค่อยสนิทกันจนขึ้นมาม.1ก็เริ่มสนิทกันแต่ไม่สนิทมากค่ะจนม.2กว่าๆจนม.3เราเริ่มแอบชอบเขาค่ะแต่สุดท้ายก็ไม่ได้คบเพราะมีเพื่อนอีกคนชิงตัดหน้าไปคบก่อนค่ะแล้วตอนนั้นเราก็คุยกันแบบขาดๆหายๆพอเขาไปคบกันเราก็ทุกข์ใจนะค่ะแต่เราก็ปล่อยให้เขาไปมีความสุขจนเขาเลิกกันตอนนี้ก็อยู่ม.6แต่เขาเรียนคนล่ะที่เราก็กลับมาคุยกันปกติแต่จู่ๆเขาก็หายไปโดยเราไม่ทราบสาเหตุมันทำให้เราทุกข์มากๆจนวันนี้เราไปเจอกับเขาที่งานแต่งของเพื่อนแต่เราก็ไม่คุยกันค่ะได้แต่ต่างคนต่างมองกันจนกลับมาบ้านเราตัดสินใจแอดเฟสไปแล้วเราก็ถามเขาตรงๆว่าทำไมถึงหายไปเขาก็บอกว่าเขาไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยเขาขอโทษแล้วเขาก็บอกว่าเขาเคยสัญญากับเพื่อนไว้ว่าจะไม่กินเพื่อนตัวเองรึกินกันเองเราก็เข้าใจนะค่ะเราเลยต้องกลับไปเป็นเพื่อนกันแต่ความรู้สึกเรามากกว่าที่จะกลับไปเป็นเพื่อนแต่เราก็ต้องทำใจเขาก็รู้สึกแบบเดียวกับเราแต่เขาไม่อยากผิดสัญญากับเพื่อนค่ะ  


มันพอจะมีทางที่เราจะพัฒนาความสัมพันธ์ได้มั้ยคะ ?  

หรือว่าเราต้องกลับไปเป็นเพื่อนกันจริงๆคะ?