อยากได้กำลังใจกลับไปวาดรูปต่อ

พอดีไม่ใช่สายฮิลอ่ะนะ แต่ขอพูดกันตรงๆ  มันผิดตั้งแต่วิธีคิดแล้ว

สิ่งสำคัญสุดของนักวาด ไม่ใช่เรื่องไหนเลย นอกจาก ใจรัก  สนุกที่จะวาด วาดโดยไม่แคร์ว่าได้เงินไม่ได้เงิน  ส่วนขายออกไม่ออกก็อีกเรื่อง

ถ้ามายด์เซ็ตของคุณ คืออยากทำกำไรเยอะๆ อยากดังอยากขายออก ก็ต้องเปลี่ยนวิธีคิดใหม่มองให้มันเป็นธุรกิจ   ศึกษากลุ่มตลาด ชอบลายเส้นแบบไหน แนวไหน แบบไหนแนวโน้มจะขายเยอะ แล้วดูฝีมือกับปัญญาตัวเองว่าจะวาดแบบัน้นได้มั้ย ก็ต้องไปฝึก

เรื่องยากที่สุดคือการเปลี่ยนลายเส้นตัวเอง  ลายเส้นก็เหมือนDNA คนมันเป็นการตกผลึกของการฝึกฝน ไม่ใช่ฝึกครึ่งปีเทพได้ มันมีน้อยคนมาที่จะมีพรสวรรค์ขนาดนั้น ส่วนมากคือวาดจนไม่เหลือคำถามว่าวาดทำไม  เพราะการวาดไม่ใช่เรื่องทรมานแต่เป็นความสนุก
แต่ถ้าวาดแล้วไม่สนุกนี่มันผิดแล้ว ยิ่งจากกระทู้เก่าคือ มันเดินผิดทิศตั้งแต่เริ่ม ไม่มีใครบ้าถล่มเป็น 100 เล่มตั้งแต่เดบิ้วหรอก ยิ่งไม่ใช่งานตลาด10เล่มก็หรูแล้ว แล้วมันเลยกลายเป็นความผิดหวังที่ทับถม

ผมยกตัวอย่างพวกนักวาดดังๆ อย่างคุณแกะ ซานาเอล หรือ คุณมิดไนท์  ผมไม่รู้นะว่าเค้าคิดแบบไหน แต่เดิมทีเค้ามาจากการวาดเป็นงานอดิเรกทั้งนั้น แค่โอกาสมาให้มันขายได้ แล้วเขาก้เดินไปตามทางนั้น พัฒนาจนมันสำเร็จ   คิดว่าพวกเขาใช้เวลาแค่ปีสองปีหรือเปล่า?  ไม่นะ หลักสิบปี ผมนี่เห็นงานคุณแกะตั้งแต่ขายในเชียงใหม่เลย เค้าไม่ได้มาจุดนี้ง่ายๆ ทุกคนตั้งไข่จากการวาดเล่นๆทั้งนั้น ต้องพัฒนาต้องเดบิ้ว ต้องจับจุดและศึกษา ที่สำคัญต้องใช้ชีวิตกับมันไม่ใช่เห็นมันเป็นแค่งาน

สำคัญสุดที่จะบอกคือ ตั้งแต่อ่านกระทู้คุณมา ยังไม่เห็นความรู้สึกว่า วาดเพราะรัก เพราะชอบ เพราะสนุกเลย มีแต่เรื่องค้าๆขายๆ ดังไม่ดัง  มันไม่ใช่แล้ว  แสดงว่าคุณไม่ใช่นักวาด แต่เป็นแค่คนที่จะทำอาชีพวาดรูป เค้าถึงมีคำว่าศิลปะต้องออกมาจากใจ เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปลกใจทำไมมันล้มเหลว ทำไมมันท้อ ทำไมไปต่อไม่ได้   เพราะใจคุณมันไม่ได้ไปกับมันตั้งแต่แรกแล้ว

ลองไปตั้งคำถามตัวเอง "ทำไมถึงมาวาดการ์ตูน" ให้ได้ก่อน แล้วค่อยมาถามตัวเองว่า ควรทำไงต่อ