ตอนนี้ผมโสด เอาจริงอยากมีคู่นะ แต่ไร้ซึ่งหนทางจริงๆ คือเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจตัวเอง เฉยๆเชยๆไม่คอยเอนเตอเทน+โปรไฟล์ไม่ดี รูปร่างหน้าตาอายุการศึกษาการงาน ถ้าสาวๆมีตัวเลือกมากกว่า1ผมคงเป็นทางเลือกท้ายๆ ซึ่งผมเองก็อยากเลือกด้วยไงคือเราก็อยากได้คนที่ดีตามสเป็กที่เราต้องการ กลายเป็นเกินตัว เลือกมาก แล้วด้วยที่เป็นคนไม่มั่นใจตัวเองเลยทำให้ไม่กล้าไปจีบใคร ส่วนมากที่จะเจอจะชอบก็ที่ทำงานเดียวกัน ซึ่งส่วนใหญ่หน้าที่การงานการศึกษาสถาพการเงินเขาดีกว่าเราทั้งนั้น แค่ได้คุยยังยากเลย ไอ้ที่พอๆกับเราก็ทั้งเค้าและเรามันอยากได้ดีกว่านั้นไง กลัวว่าเป็นแฟนกันแต่จะเป็นว่าต้องคอยไปช่วยอีกฝั่งจนไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันจะกลายเป็นอยู่คนเดียวแย่แล้วมาอยู่ด้วยกันแย่ลงไปอีก
แล้วความสามารถพิเศษผมเลยนะ ชอบใครส่วนมากคนนั้นจะเกลียดผม เหมือนโดนสาปให้ไม่สมหวัง แต่เอาเข้าจริงนะผมว่าเพราะความไม่ชัดเจนของผมเองซึ่งเราอ้างนู่นนี่นั่นมามากมายว่าไม่พร้อม ไม่เหมาะไม่คู่ควร แต่คนที่ผมชอบผมไม่ห้ามใจไงไม่ได้บอกเขาว่าชอบนะแต่แสดงภาษากายคือทุกคนดูออกว่าอีนี่มาทำไม แต่พอถึงจุดที่จะต้องชัดเจนเจาะจงว่าอยากขอเป็นแฟนนะ ผมไม่เคยถึงไงพอใกล้ตรงนั่นผมก็จะดีดตัวออกมาบอกตัวเองแกไม่คู่ควรเค้านะ เราแย่นะเขาไม่เอาจะทำไงหรือเขาเอาแล้วเราดูแลเขาไม่ดีจะทำไง เป็นแบบนี้ทุกคน สุดท้ายแห้วหมด เพิ่มเติมคือเกลียดเราด้วย
กับคนสุดท้าย3ปีแล้วที่มันสะสมมา ผมกลายเป็นคนไร้อารมณ์ความรู้สึก จะว่าเป็นซึมเศร้าก็ยังไม่ถึงแต่ชีวิตแย่ลงมาก ปัจจุบันช่วงทำงานออกจากบ้านทำงานกลับบ้านเล่นมือถือจากค่ำๆไปยันเที่ยงคืน หลังๆไปยันจะตี2แล้ว6โมงต้องตื่นไปทำงานต่อไง หรือวันหยุดนอนเล่นมือถือยันตี3ตื่นบ่าย2+ไม่ค่อยอยากพบเจอพูดคุยกับใคร แม้แต่ญาติพี่น้องตัวเอง อยากไปไหนไปคนเดียวคือประมาณห้างแถวบ้าน แนวรถไฟฟ้าอะไรแค่นั้น
และเบื่อ บางครั้งถึงขั้นปรี๊ด กับเรื่องที่พบเจอทั่วไปมาทั้งชีวิตเช่น ขับช้าแช่ขวา แซงคิว เสียงดัง ไม่เกรงใจ หรือโดนประชดทั้งที่เมื่อก่อนเรื่องพวกนี้ไม่เคยเก็บเข้าหัวเลย
พอดีที่ทำงานมีคนท้องแก่หลายคน บางคนทำงานโคกันก็ต้องไปทำอะไรช่วยบ้างก็ดูการใช้ชีวิตนางก็ดูน้อยกว่าเราเยอะ แค่คิดอีกมื้อจะให้คุณสาไปหาอะไรให้กิน แพลนซื้อรถ ดูเรื่องการเงินของบ้านนาง ส่องเฟสกะกลับบ้านนอน
เราก็นั่งนึกดูตัวเองถ้ามีแล้วเราก็ตัดไม่ต้องไปเหล่สาวไม่ต้องส่องเฟสหม้อเนตไอดอลดูแค่เรื่องที่อยากรู้ไม่กี่เรื่อง เรื่องผู้หญิงเรื่องดวงความรัก เรื่องสุขภาพจิตตัดทิ้งได้เลย เวลานอนเพิ่มอื้อเลยนะนี่ เรื่องชีวิตประจำวันก็มีคนช่วยจัดช่วยเลือก อยากกินอยากทำอะไรมีคนช่วยตัดสินใจหรือไม่ก็บังคับละ คือเรื่องที่ดูเล็กๆน้อยๆมันจะหายไปเยอะเลย เรื่องหลักเรื่องสำคัญก็มีคนช่วย เงินทองข้าวของมีคนแชร์ แล้วคนนั้นคือคนที่เรารักไง คิดแล้วก็อยากมี แต่พอจะมีคงไปลูปเดิมอีก รอคนที่ใช่มาปลดล็อกชีวิตจริงๆ
บอกข้อดี ข้อเสีย ของการมีคู่ของแต่ละคนหน่อยครับ
แล้วความสามารถพิเศษผมเลยนะ ชอบใครส่วนมากคนนั้นจะเกลียดผม เหมือนโดนสาปให้ไม่สมหวัง แต่เอาเข้าจริงนะผมว่าเพราะความไม่ชัดเจนของผมเองซึ่งเราอ้างนู่นนี่นั่นมามากมายว่าไม่พร้อม ไม่เหมาะไม่คู่ควร แต่คนที่ผมชอบผมไม่ห้ามใจไงไม่ได้บอกเขาว่าชอบนะแต่แสดงภาษากายคือทุกคนดูออกว่าอีนี่มาทำไม แต่พอถึงจุดที่จะต้องชัดเจนเจาะจงว่าอยากขอเป็นแฟนนะ ผมไม่เคยถึงไงพอใกล้ตรงนั่นผมก็จะดีดตัวออกมาบอกตัวเองแกไม่คู่ควรเค้านะ เราแย่นะเขาไม่เอาจะทำไงหรือเขาเอาแล้วเราดูแลเขาไม่ดีจะทำไง เป็นแบบนี้ทุกคน สุดท้ายแห้วหมด เพิ่มเติมคือเกลียดเราด้วย
กับคนสุดท้าย3ปีแล้วที่มันสะสมมา ผมกลายเป็นคนไร้อารมณ์ความรู้สึก จะว่าเป็นซึมเศร้าก็ยังไม่ถึงแต่ชีวิตแย่ลงมาก ปัจจุบันช่วงทำงานออกจากบ้านทำงานกลับบ้านเล่นมือถือจากค่ำๆไปยันเที่ยงคืน หลังๆไปยันจะตี2แล้ว6โมงต้องตื่นไปทำงานต่อไง หรือวันหยุดนอนเล่นมือถือยันตี3ตื่นบ่าย2+ไม่ค่อยอยากพบเจอพูดคุยกับใคร แม้แต่ญาติพี่น้องตัวเอง อยากไปไหนไปคนเดียวคือประมาณห้างแถวบ้าน แนวรถไฟฟ้าอะไรแค่นั้น
และเบื่อ บางครั้งถึงขั้นปรี๊ด กับเรื่องที่พบเจอทั่วไปมาทั้งชีวิตเช่น ขับช้าแช่ขวา แซงคิว เสียงดัง ไม่เกรงใจ หรือโดนประชดทั้งที่เมื่อก่อนเรื่องพวกนี้ไม่เคยเก็บเข้าหัวเลย
พอดีที่ทำงานมีคนท้องแก่หลายคน บางคนทำงานโคกันก็ต้องไปทำอะไรช่วยบ้างก็ดูการใช้ชีวิตนางก็ดูน้อยกว่าเราเยอะ แค่คิดอีกมื้อจะให้คุณสาไปหาอะไรให้กิน แพลนซื้อรถ ดูเรื่องการเงินของบ้านนาง ส่องเฟสกะกลับบ้านนอน
เราก็นั่งนึกดูตัวเองถ้ามีแล้วเราก็ตัดไม่ต้องไปเหล่สาวไม่ต้องส่องเฟสหม้อเนตไอดอลดูแค่เรื่องที่อยากรู้ไม่กี่เรื่อง เรื่องผู้หญิงเรื่องดวงความรัก เรื่องสุขภาพจิตตัดทิ้งได้เลย เวลานอนเพิ่มอื้อเลยนะนี่ เรื่องชีวิตประจำวันก็มีคนช่วยจัดช่วยเลือก อยากกินอยากทำอะไรมีคนช่วยตัดสินใจหรือไม่ก็บังคับละ คือเรื่องที่ดูเล็กๆน้อยๆมันจะหายไปเยอะเลย เรื่องหลักเรื่องสำคัญก็มีคนช่วย เงินทองข้าวของมีคนแชร์ แล้วคนนั้นคือคนที่เรารักไง คิดแล้วก็อยากมี แต่พอจะมีคงไปลูปเดิมอีก รอคนที่ใช่มาปลดล็อกชีวิตจริงๆ