เราอายุ 22 ปี เขาอายุ 34 ปี
ตอนที่เราเริ่มรู้จักกัน เขายังเป็นคนที่เราเข้าถึงได้ แต่ก็ยังคนละระดับกับเราอยู่ดี
ตอนนั้นเราดีใจมาก ที่ได้คบกับเขา เราใช้ชีวิตโดยทั้งหัวใจให้เขามา 4 ปี
ช่วงเวลา 4 ปีมีเรื่องมากมาย คบซ้อน อยู่กันสามคนยังมี เราไม่สามารถไปจากเขาได้เลย เพราะเขาจะรั้งเราไว้ทุกครั้ง
เรามีชีวิตลำบากตั้งแต่เด็ก เป็นเด็กจนๆคนนึง ไม่มีบ้าน ที่ต้องหาเงินใช้ ผ่อนรถ จ่ายค่ากอ
คนธรรมดาจริงๆ
เขาค่อนข้างเป็นที่รู้จักของคนในจังหวัด ระยะเวลา 4 ปี เขาพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ
Connection เยอะมาก จนเรารู้สึกว่าเขากับเราเริ่มต่างกันมากขึ้น
นั่นแหละ เขารวยขึ้นอีก ส่วนเราจนเหมือนเดิม
มาถึงวันที่เราหาทางออกไม่ได้ ตัดสินใจไม่ได้
ต้นปีเราเริ่มทะเลาะกันหนักขึ้น แทบจะทุกวัน จนเราห่างกัน ไม่ค่อยได้คุยกัน
แต่ไม่ได้เลิกกันจริงจัง เราติดตามชีวิตเขาอยู่ตลอด
ผ่านไปเดือนนึง เขามาหาเรา ได้เจอกัน ได้พูดคุยชีวิตที่ผ่านมา
เขาบอกเราว่า..
“ ตอนที่เราห่างกัน มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นในชีวิตพี่ พี่ไม่รู้จะเล่ายังไง”
“ เล่ามาเถอะ มีคนอื่นแล้วใช่มั้ย”
”....” พอเขาเงียบ เราก็มั่นใจว่าเขามีคนอื่นแล้วจริงๆ ตอนนั้นใจสั่นกลัวว่าเขาจะพูดแบบที่เราคิดออกมา สุดท้ายเขาก็บอกทุกอย่าง
“จำได้มั้ย ตอนที่เราทะเลาะกัน ที่หนูหาเรื่องพี่ทุกวัน
(ตอนนั้นเมียอีกคนเลิกกับเขา เราเลยระแวง อยากให้เขามีเราคนเดียว เราคอบจับผิดตลอดเวลาจนทะเลาะกันทุกวัน)
พี่เบื่อมากเลย พี่ทรมาน ตอนนั้นพี่คิดว่าจะเลิกทั้งสองคนเลย
ตอนที่เราห่างกันไป พี่ได้เจอผู้หญิงคนนึง พี่ได้คุยกับเขา พี่รู้สึกชอบเขา เงินเขาหาย 600 ล้าน
พี่รู้สึกอยากช่วยเขา พี่ไปสิงคโปร์กับเขาก็ได้กลับมา เขาอายุมาแล้วแหละ (จะ 50)
คุยแล้วพี่รู้สึกดี อือ พี่ไม่อยากโกหกหนู
ที่พี่ทำ (ธุรกิจ) ก็เป็นพาทเนอร์ให้เขา พี่ก็อยากให้หนูมาข่วยพี่
พี่ไม่ไว้ใจใคร มีหนูที่พี่ไว้ใจได้ อยากให้อยู่ข้างๆพี่
แต่ถ้าเราไปทำงานกับพี่ พี่ไม่อยากมีปัญหาแบบเดิม
จะมาทะเลาะกันอีกไม่ได้ งานมันใหญ่ จะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้เลย สำหรับพี่เรื่องงาน มาก่อนความรู้สึก”
“มาเพื่อลดสถานะกับหนูเหรอ อยากให้หนูเป็นแค่พี่น้องใช่ปะ มาบอกเลิกหนูใช่มั้ย”
“พี่ไม่ได้บอกเลิก ไม่ได้พูดเลย พี่อยากให้หนูเข้าใจ”
“แล้วถ้าหนูไปทำงานให้พี่ เราเป็นอะไรกันอะ หนูต้องเห็นพี่ไปรักคนอื่น แล้วให้หนูยิ้มให้เหรอ
สักวันพี่ก็ไปได้อยู่ดี สุดท้ายพี่ก็จะไปเอากับเขา”
“มันเป็นเรื่องของอนาคต ถ้าเงินเข้า 100ล้าน แล้วหนูมาทะเลาะกับพี่ ทำไงอะ ก็ตายดิ”
“พูดมาขนาดนี้ ต่างอะไรกับไล่หนูล่ะ”
“พี่ได้เดินไปข้างหน้า พี่ก็อยากเอาหนูไปด้วย หนูดีกับพี่ เราผ่านอะไรมากันตั้งเยอะ
พี่ไม่อยากทิ้งหนูไว้ หนูจะกัดก้อนเกลือกินเหรอ
ไหนบอกพี่ที ถ้าพี่มีหนูคนเดียวแล้วไม่มีเขา ธุระกิจพี่จะประสบความสำเร็จไปได้ยังไง”
เจอประโยคสุดท้าย เราตอบไม่ได้เลยค่ะ
สุดท้ายก่อนกลับ “นอนนะ พี่ส่งเข้านอน พี่มีเหตุผลของพี่”
ลุกจากเตียงไปเปิดประตูกลับหันมาบอก “เดี๋ยวติดต่อมา”
จ้าาา ไม่มีเค้าโครงคนรักอยู่อีกแล้ว คนเคยคุยกันทุกวัน คอลกันทุกคืน
ตอนนี้มาใช้ตำว่า “ติดต่อ”
สรุปคือเขาให้เราไปทำงานให้เขา คุมบัญชี คุมหน้างานให้
แต่ไม่เลิกกับเรา น่าจะเก็บเราไว้กินเล่นต่อ
เราได้เห็นโปรไฟล์ผู้หญิงคนนั้น เป็นเจ้าของโรงงานส่งออก
รวยมากกก ถึงขนาดนานกมาดูสินค้าที่ออกงาน
จนเราอยากตายไปพร้อมชีวิตกระจอกๆของเราตอนนี้เลย
บอกตรงๆ เราอยากทำ เพราะเรายังอยากเห็นหน้าเขา
ปีนี้เขาเริ่มจากส่งโรงงานให้ผู้หญิงคนนั้น ปีหน้าทำส่งออก
คาดว่าปีนี้ไม่นานคงคบกับผู้หญิงคนนั้น
ตอนนี้เขามีเงินระดับหลักสิบล้าน ถ้าทำธุรกิจนี้สำเร็จถึงขั้นได้ส่งออกก็ไปไกลจากเราเลยค่ะ
เขาให้เงินเดือนเราเริ่มต้นทำงานแค่ 30000 ไม่รวมโบนัส ทำที่นี่เสร็จก็ลงใต้ต่อ
มีหลุดมาว่า “ถ้าสมมติวันนึงเราไม่ได้คบกัน หนูจะคุมงานให้พี่ได้มั้ย”
โอเค เจอคำนี้อีก เจ็บไปอีก บอกไม่เลิก แต่สมมติว่าเลิก อืม..
ที่ทำงานอยู่หน้าบ้านเขาเลย เรานั่งโต๊ะคุมบัญชี จดกิโล
เขาทำธุดิจได้ แต่ไม่รู้วิธีดูของคัดของ เราอยู่กับของพวกนี้มาบ้าง เขาคงคิดว่าเราคัดเป็นมั้ง
ถามว่าไม่ให้น้องสาวเขาทำล่ะ เขาบอกน้องก็มีร้านยาอยู่แล้ว
แล้วแม่ละ แม่ทำไม่เป็น พี่ยังทำไม่เป็นเลย มีแต่ตัวเลข
เฮ้ออ..
ต้องคิดแบบไหนถึงจะทนอยู่ในจุดนั้นได้คะ เงินก็อยากได้ หัวใจก็เจ็บปวด
ต้องรับรู้ว่าเขาไปกับผู้หญิงคนนั้นวันไหน ตอนไหน
ตอนนี้ชีวิตดิ่งมาก ไม่อยากทำอะไรเลย ข้าวปลาไม่หิว ไม่ลุกไปไหน
นอนไม่หลับ กลัวทำใจเห็นแบบนั้นไม่ได้
ช่วงนี้ก่อนนอนก็แบบคิดว่า เอาวะ ทิ้งความรู้สึกแล้วเอาเงินก่อน เพราะถ้าเราทำถาวรจริงจัง เราว่าเราจะได้เงินจากตรงนี้เยอะ
ปัญหาคือเรายังเรียนไม่จบ ค่อนข้างมั่นใจว่าจบไปก็หางานเงือนเดือนดีๆไม่ได้ ปัจจุบันคือผ่อนรถ 9 พัน ค่าหอ 5 พัน มี่ต้องหา ไม่รวมค่ากินและอื่นๆ
คิดไม่ตกว่าจะไปหรือไม่ไปทำ ใจก็อยากไปทำ แต่กลัวเจ็บจนทนไม่ไหว
ถ้าต้องทำงานร่วมกับคนรักที่เขาไปรักคนอื่นแล้ว มีวิธีทำใจให้รับได้ยังไง
ตอนที่เราเริ่มรู้จักกัน เขายังเป็นคนที่เราเข้าถึงได้ แต่ก็ยังคนละระดับกับเราอยู่ดี
ตอนนั้นเราดีใจมาก ที่ได้คบกับเขา เราใช้ชีวิตโดยทั้งหัวใจให้เขามา 4 ปี
ช่วงเวลา 4 ปีมีเรื่องมากมาย คบซ้อน อยู่กันสามคนยังมี เราไม่สามารถไปจากเขาได้เลย เพราะเขาจะรั้งเราไว้ทุกครั้ง
เรามีชีวิตลำบากตั้งแต่เด็ก เป็นเด็กจนๆคนนึง ไม่มีบ้าน ที่ต้องหาเงินใช้ ผ่อนรถ จ่ายค่ากอ
คนธรรมดาจริงๆ
เขาค่อนข้างเป็นที่รู้จักของคนในจังหวัด ระยะเวลา 4 ปี เขาพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ
Connection เยอะมาก จนเรารู้สึกว่าเขากับเราเริ่มต่างกันมากขึ้น
นั่นแหละ เขารวยขึ้นอีก ส่วนเราจนเหมือนเดิม
มาถึงวันที่เราหาทางออกไม่ได้ ตัดสินใจไม่ได้
ต้นปีเราเริ่มทะเลาะกันหนักขึ้น แทบจะทุกวัน จนเราห่างกัน ไม่ค่อยได้คุยกัน
แต่ไม่ได้เลิกกันจริงจัง เราติดตามชีวิตเขาอยู่ตลอด
ผ่านไปเดือนนึง เขามาหาเรา ได้เจอกัน ได้พูดคุยชีวิตที่ผ่านมา
เขาบอกเราว่า..
“ ตอนที่เราห่างกัน มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นในชีวิตพี่ พี่ไม่รู้จะเล่ายังไง”
“ เล่ามาเถอะ มีคนอื่นแล้วใช่มั้ย”
”....” พอเขาเงียบ เราก็มั่นใจว่าเขามีคนอื่นแล้วจริงๆ ตอนนั้นใจสั่นกลัวว่าเขาจะพูดแบบที่เราคิดออกมา สุดท้ายเขาก็บอกทุกอย่าง
“จำได้มั้ย ตอนที่เราทะเลาะกัน ที่หนูหาเรื่องพี่ทุกวัน
(ตอนนั้นเมียอีกคนเลิกกับเขา เราเลยระแวง อยากให้เขามีเราคนเดียว เราคอบจับผิดตลอดเวลาจนทะเลาะกันทุกวัน)
พี่เบื่อมากเลย พี่ทรมาน ตอนนั้นพี่คิดว่าจะเลิกทั้งสองคนเลย
ตอนที่เราห่างกันไป พี่ได้เจอผู้หญิงคนนึง พี่ได้คุยกับเขา พี่รู้สึกชอบเขา เงินเขาหาย 600 ล้าน
พี่รู้สึกอยากช่วยเขา พี่ไปสิงคโปร์กับเขาก็ได้กลับมา เขาอายุมาแล้วแหละ (จะ 50)
คุยแล้วพี่รู้สึกดี อือ พี่ไม่อยากโกหกหนู
ที่พี่ทำ (ธุรกิจ) ก็เป็นพาทเนอร์ให้เขา พี่ก็อยากให้หนูมาข่วยพี่
พี่ไม่ไว้ใจใคร มีหนูที่พี่ไว้ใจได้ อยากให้อยู่ข้างๆพี่
แต่ถ้าเราไปทำงานกับพี่ พี่ไม่อยากมีปัญหาแบบเดิม
จะมาทะเลาะกันอีกไม่ได้ งานมันใหญ่ จะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้เลย สำหรับพี่เรื่องงาน มาก่อนความรู้สึก”
“มาเพื่อลดสถานะกับหนูเหรอ อยากให้หนูเป็นแค่พี่น้องใช่ปะ มาบอกเลิกหนูใช่มั้ย”
“พี่ไม่ได้บอกเลิก ไม่ได้พูดเลย พี่อยากให้หนูเข้าใจ”
“แล้วถ้าหนูไปทำงานให้พี่ เราเป็นอะไรกันอะ หนูต้องเห็นพี่ไปรักคนอื่น แล้วให้หนูยิ้มให้เหรอ
สักวันพี่ก็ไปได้อยู่ดี สุดท้ายพี่ก็จะไปเอากับเขา”
“มันเป็นเรื่องของอนาคต ถ้าเงินเข้า 100ล้าน แล้วหนูมาทะเลาะกับพี่ ทำไงอะ ก็ตายดิ”
“พูดมาขนาดนี้ ต่างอะไรกับไล่หนูล่ะ”
“พี่ได้เดินไปข้างหน้า พี่ก็อยากเอาหนูไปด้วย หนูดีกับพี่ เราผ่านอะไรมากันตั้งเยอะ
พี่ไม่อยากทิ้งหนูไว้ หนูจะกัดก้อนเกลือกินเหรอ
ไหนบอกพี่ที ถ้าพี่มีหนูคนเดียวแล้วไม่มีเขา ธุระกิจพี่จะประสบความสำเร็จไปได้ยังไง”
เจอประโยคสุดท้าย เราตอบไม่ได้เลยค่ะ
สุดท้ายก่อนกลับ “นอนนะ พี่ส่งเข้านอน พี่มีเหตุผลของพี่”
ลุกจากเตียงไปเปิดประตูกลับหันมาบอก “เดี๋ยวติดต่อมา”
จ้าาา ไม่มีเค้าโครงคนรักอยู่อีกแล้ว คนเคยคุยกันทุกวัน คอลกันทุกคืน
ตอนนี้มาใช้ตำว่า “ติดต่อ”
สรุปคือเขาให้เราไปทำงานให้เขา คุมบัญชี คุมหน้างานให้
แต่ไม่เลิกกับเรา น่าจะเก็บเราไว้กินเล่นต่อ
เราได้เห็นโปรไฟล์ผู้หญิงคนนั้น เป็นเจ้าของโรงงานส่งออก
รวยมากกก ถึงขนาดนานกมาดูสินค้าที่ออกงาน
จนเราอยากตายไปพร้อมชีวิตกระจอกๆของเราตอนนี้เลย
บอกตรงๆ เราอยากทำ เพราะเรายังอยากเห็นหน้าเขา
ปีนี้เขาเริ่มจากส่งโรงงานให้ผู้หญิงคนนั้น ปีหน้าทำส่งออก
คาดว่าปีนี้ไม่นานคงคบกับผู้หญิงคนนั้น
ตอนนี้เขามีเงินระดับหลักสิบล้าน ถ้าทำธุรกิจนี้สำเร็จถึงขั้นได้ส่งออกก็ไปไกลจากเราเลยค่ะ
เขาให้เงินเดือนเราเริ่มต้นทำงานแค่ 30000 ไม่รวมโบนัส ทำที่นี่เสร็จก็ลงใต้ต่อ
มีหลุดมาว่า “ถ้าสมมติวันนึงเราไม่ได้คบกัน หนูจะคุมงานให้พี่ได้มั้ย”
โอเค เจอคำนี้อีก เจ็บไปอีก บอกไม่เลิก แต่สมมติว่าเลิก อืม..
ที่ทำงานอยู่หน้าบ้านเขาเลย เรานั่งโต๊ะคุมบัญชี จดกิโล
เขาทำธุดิจได้ แต่ไม่รู้วิธีดูของคัดของ เราอยู่กับของพวกนี้มาบ้าง เขาคงคิดว่าเราคัดเป็นมั้ง
ถามว่าไม่ให้น้องสาวเขาทำล่ะ เขาบอกน้องก็มีร้านยาอยู่แล้ว
แล้วแม่ละ แม่ทำไม่เป็น พี่ยังทำไม่เป็นเลย มีแต่ตัวเลข
เฮ้ออ..
ต้องคิดแบบไหนถึงจะทนอยู่ในจุดนั้นได้คะ เงินก็อยากได้ หัวใจก็เจ็บปวด
ต้องรับรู้ว่าเขาไปกับผู้หญิงคนนั้นวันไหน ตอนไหน
ตอนนี้ชีวิตดิ่งมาก ไม่อยากทำอะไรเลย ข้าวปลาไม่หิว ไม่ลุกไปไหน
นอนไม่หลับ กลัวทำใจเห็นแบบนั้นไม่ได้
ช่วงนี้ก่อนนอนก็แบบคิดว่า เอาวะ ทิ้งความรู้สึกแล้วเอาเงินก่อน เพราะถ้าเราทำถาวรจริงจัง เราว่าเราจะได้เงินจากตรงนี้เยอะ
ปัญหาคือเรายังเรียนไม่จบ ค่อนข้างมั่นใจว่าจบไปก็หางานเงือนเดือนดีๆไม่ได้ ปัจจุบันคือผ่อนรถ 9 พัน ค่าหอ 5 พัน มี่ต้องหา ไม่รวมค่ากินและอื่นๆ
คิดไม่ตกว่าจะไปหรือไม่ไปทำ ใจก็อยากไปทำ แต่กลัวเจ็บจนทนไม่ไหว