เคยรู้สึกรักลูกที่ไม่มีตัวตนไหม?

แปลกดี ตอนไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล พอผลตรวจออกมาบอกว่าไม่ได้ท้องนะ คือก็ไม่ได้ดีใจหรือแสดงทางสีหน้าว่าดีใจที่ไม่ท้อง คือมันแบบ... รู้สึกว่าจริงๆ เหรอ เราไม่ท้องจริงเหรอ ลูกไม่มาเกิดกับเราเหรอ ทำไมนะ คือมันดีในแง่ที่แบบเออ เรายังไม่พร้อมในปัจจัยหลายอย่างที่จะมีลูก ถ้าเงินคือตัวแปรสำคัญ ใช่ เราไม่มีมากพอ แต่ถ้าพูดถึงการเลี้ยงดูคนๆนึงได้ให้เป็นคนดี สั่งสอนได้ อันนี้เราว่าเราทำได้ พอไม่ได้ท้อง เราไม่ได้ดีใจขนาดนั้น ความรู้สึกมันเหมือนสูญเสียไปมากกว่า เราคิดเรื่องเด็กที่จะเกิดกับเราเสมอ และเราก็จะตกหลุมรักเขาโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะได้เกิดมามั้ย เขาจะมีตัวตนจริงๆหรือเปล่า แต่เราโคตรรู้สึกรักเขาเลย มันแปลกมั้ยนะ มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เราร้องไห้ไปหลายครั้งมากเรื่องลูก ได้แต่พูดกับตัวเองว่า ขอบคุณลูกมากนะที่รู้ว่าถ้ามาเกิดตอนนี้มันอาจไม้หมาะสม ไว้แม่พร้อมเมื่อไรหรืออะไรลงตัวกว่านี้ก็มาเกิดได้นะ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะรู้สึกจะมีลูกได้และรักลูกได้มากขนาดนี้ เพราะ mind set ในอดีตบอกกับตัวเองแบบไม่ต้องคิดเลยว่า ถ้ามีลูก ฉันจะเอาออก อย่างเดียวเลย แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าเราอยากรักษาเขาไว้ซะงั้น ทั้งที่ไม่รู้ว่าจะดูแลเขาได้ดีให้เขาสบายได้มากแค่ไหน มันคงเป็นความเชื่อมโยงและความสัมพันธ์แบบนึงที่เข้าใจยากจริงๆ