มันเป็นปมในใจเราไปแล้ว...
พ่อเรามีเมียน้อยตั้งแต่เราจำความได้ จนตอนนี้เราอายุ21แล้วค่ะ แม่จับได้ ก็เลิกกับคนนั้น ทิ้งระยะไปปี-สองปี ก็มีอีก(เปลี่ยนคนใหม่นะคะ) ทั้งแอบซื้อโทรศัพท์ลับๆอีกเครื่อง แบบไม่ให้คนที่บ้านรู้ หายไปจากบ้านเป็นเดือนๆ ขี้โกหก จับไม่ได้ก็แถไปเรื่อยๆ และอีกหลายเรื่องแย่ๆ ที่เราเองรับรู้มาตลอด แต่ไม่พูด
เราจดจำได้แต่เรื่องแย่ๆในครอบครัว พ่อแม่ทะเลาะกัน ด่ากัน แต่ยังดีนะคะ ที่แม่เรามีความอดทนและรับผิดชอบสูง ถึงส่งพี่เราเรียนจนจบ และยังเหลือเราอีกคน ที่กำลังเรียนปริญญาตรี แต่จริงๆเงินส่วนนึงก็มาจากพ่อด้วย งานพ่อเราถ้าคนรู้จักเก็บทำ รวยไปแล้วค่ะ เพราะได้เงินเป็นก้อน แต่กับพ่อเรา เก็บเงินไม่อยู่เลย มีเท่าไหร่ก็หมด
เราเหนื่อยมากที่ต้องเจอแบบนี้อยู่เรื่อยๆไม่จบไม่สิ้น
ช่วงหลังๆนี้เราก็รู้สึกว่า พ่อคงมีอีกคนแน่ๆ เพราะไม่ส่งเงินให้ ผลัดวันประกันพรุ่ง จนเราไม่มีใช้จริงๆ โทรไปไม่รับ พอรับ ก็บอกแต่ไม่มี
เป็นปมในใจเราไปแล้วค่ะ กลัวว่าจะเจอผู้ชายแบบนี้เข้ามาในชีวิต กลัวไปหมด สงสารแม่ แต่ทำอะไรไม่ได้ ตัวเองก็ยังเรียนไม่จบ มีพี่เราที่พอช่วยได้บ้าง แต่มนุษย์เงินเดือน ก็อย่างว่าแหละค่ะ ชีวิตในกรุงเทพก็ต้องใช้จ่ายเยอะ
เหนื่อยค่ะ หมดกำลังใจมาก คำเดียวเลย แทบจะไม่อยากมีชีวิตอยู่
พ่อมีเมียน้อยตั้งแต่เราจำความได้ จนถึงทุกวันนี้...
พ่อเรามีเมียน้อยตั้งแต่เราจำความได้ จนตอนนี้เราอายุ21แล้วค่ะ แม่จับได้ ก็เลิกกับคนนั้น ทิ้งระยะไปปี-สองปี ก็มีอีก(เปลี่ยนคนใหม่นะคะ) ทั้งแอบซื้อโทรศัพท์ลับๆอีกเครื่อง แบบไม่ให้คนที่บ้านรู้ หายไปจากบ้านเป็นเดือนๆ ขี้โกหก จับไม่ได้ก็แถไปเรื่อยๆ และอีกหลายเรื่องแย่ๆ ที่เราเองรับรู้มาตลอด แต่ไม่พูด
เราจดจำได้แต่เรื่องแย่ๆในครอบครัว พ่อแม่ทะเลาะกัน ด่ากัน แต่ยังดีนะคะ ที่แม่เรามีความอดทนและรับผิดชอบสูง ถึงส่งพี่เราเรียนจนจบ และยังเหลือเราอีกคน ที่กำลังเรียนปริญญาตรี แต่จริงๆเงินส่วนนึงก็มาจากพ่อด้วย งานพ่อเราถ้าคนรู้จักเก็บทำ รวยไปแล้วค่ะ เพราะได้เงินเป็นก้อน แต่กับพ่อเรา เก็บเงินไม่อยู่เลย มีเท่าไหร่ก็หมด
เราเหนื่อยมากที่ต้องเจอแบบนี้อยู่เรื่อยๆไม่จบไม่สิ้น
ช่วงหลังๆนี้เราก็รู้สึกว่า พ่อคงมีอีกคนแน่ๆ เพราะไม่ส่งเงินให้ ผลัดวันประกันพรุ่ง จนเราไม่มีใช้จริงๆ โทรไปไม่รับ พอรับ ก็บอกแต่ไม่มี
เป็นปมในใจเราไปแล้วค่ะ กลัวว่าจะเจอผู้ชายแบบนี้เข้ามาในชีวิต กลัวไปหมด สงสารแม่ แต่ทำอะไรไม่ได้ ตัวเองก็ยังเรียนไม่จบ มีพี่เราที่พอช่วยได้บ้าง แต่มนุษย์เงินเดือน ก็อย่างว่าแหละค่ะ ชีวิตในกรุงเทพก็ต้องใช้จ่ายเยอะ
เหนื่อยค่ะ หมดกำลังใจมาก คำเดียวเลย แทบจะไม่อยากมีชีวิตอยู่