สวัสดีค่ะเริ่มจากบ้านเราก่อนค่ะไม่รู้ว่าบ้านอื่นเป็นแบบเราไหม 
บ้านเรามีคุณย่าอายุเกือบ70 มองไม่ผิดค่ะเกือบ70  เราอยู่เป็นตึกค่ะไม่ใช่บ้าน
  เริ่มจากเราย้ายมาคุณย่าเราก็อยากจะสนิทกับคนอื่น(อันนี้ปกติค่ะ)  เวลาผ่านไปๆแกเริ่มใช้ที่สาธารณะค่ะ *ลืมบอกไปเราอยู่กันชั้นพวกบนๆค่ะไม่ใช่ชั้น1  
แกใช้ที่ว่างตรงเกือบถึงที่ทิ้งขยะด้านข้างตึกค่ะ 
   เริ่มจากเก็บของค่ะ ปลูกต้นไม้เล็กๆ  ปัจจุบันทำเป็นคอกเลยค่ะ กั้นเป็นคอกไม่พอยังมีต้นเล็กต้นน้อยเกือบๆ20ต้นได้ค่ะ เราค่อนข้างเข้าใจนะค่ะด้วยความที่แก่แล้วอยากจะหางานอดิเรก 
 แต่...นานเข้าๆทุกวันๆเริ่มเก็บของจากถังขยะค่ะ อยากได้นู้นได้นี่ที่เขาทิ้ง เสียดายไปหมดของคนอื่น
*ที่บ้านพอมีพอกินค่ะไม่ได้ร่ำรวยละไม่ได้จน 
    จนทุกวันนี้ของที่เก็บเต็มบ้านไปหมดเลยค่ะ ใครบอกอะไรๆไม่ฟังเถียงขาดใจมากค่ะ 
มีเสื้อผ้าดีๆใส่แต่กลับไม่ใส่เอาเสื้อที่มีรอยเปอะเปื้อนเสื้อเก่าๆมาใส่ โดยชอบใช้คำว่ากูไม่สนใจค่ะ  ไม่มีใครเขามาสนใจหรอก  เรื่องของกูอะไรประมาณนี้ค่ะ  เราเองเป็นคนในบ้านไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ เราไม่รู้สาเหตุว่าทำไมถึงทำแบบนี้ค่ะ
   ตั้งแต่เริ่มเก็บของจากถังขยะอยากได้ของที่เขาทิ้ง มันไม่ได้ใช่ของแพงนะคะ เล็กๆน้อยๆแบบแก้วน้ำก็เอาจานชามก็เอาค่ะ
เก็บของที่ในบ้านเรามีอยู่แล้วค่ะพวกตู้นี่เต็มไปหมดจริงๆค่ะ เสื้อผ้าไม่ใ้ช้แต่ไม่ทิ้งกองเต็มไปหมดเอามายัดๆขวางตู้เสื้อผ้าที่ในบ้านใช้กันจนเปิดตู้ไม่ได้เลยค่ะ ปิดตายไป2บ้านเลยทีเดียว ด้านของเราเองอยู่ทางขวาค่ะ ตอนนี้ก็เกือบเปิดไม่ได้แล้วเพราะของค่ะ 
*เราอายุยังน้อยมากค่ะออกไปคงไปไม่รอดค่ะ *
  มีใครมีวิธีดีๆบ้างไหมค่ะ  เราพูดอะไรไม่ได้ค่ะลงเอยด้วยการทะเลาะกันคนที่เขาเกรงใจก็ไม่พูดค่ะ เพราะเห็นว่าแก่แล้วอีกอย่างเขาไม่ได้มาอยู่ด้วย  มันไม่ได้เดือดร้อนเขาค่ะ
     เราไม่สามารถเก็บและทำความสะอาดได้เลยค่ะ  เขาจะจำได้หมดว่าอะไรหายแม้แต่ใบปลิวก็เก็บมาทั้งปึกบอกเอามาไว้ลองพวกสิ่งของ😅 เก็บถุงพลาสติกละพวกประเภทขวดไว้ให้คนขายขวดด้วยนะคะ  มันดูเป็นมิตรภาพที่ดีใช่ไหมคะ
      แต่มันเดือดร้อนคนในบ้านมากๆค่ะ ทางครัวไม่มีที่จะเดินเลยค่ะเพราะมีทั้งต้นไม้เอยของที่เก็บมาเอย  ถ้าพูดแล้วเขายอมลดน้อยลงบ้างเรายังพอโอเคค่ะ แต่ไม่เลยค่ะ เพราะพุดอะไรไม่ได้เลยมันเลยยิ่งหนักใจค่ะ 
   มีที่บ้านใครเจอแบบนี้ไหมคะ มีวิธีแก้หรือทำยังไงมาคะ มาแนะนำหรือแลกเปลี่ยนที่ค่ะ 😆