สวัสดีค่ะเริ่มจากบ้านเราก่อนค่ะไม่รู้ว่าบ้านอื่นเป็นแบบเราไหม
บ้านเรามีคุณย่าอายุเกือบ70 มองไม่ผิดค่ะเกือบ70 เราอยู่เป็นตึกค่ะไม่ใช่บ้าน
เริ่มจากเราย้ายมาคุณย่าเราก็อยากจะสนิทกับคนอื่น(อันนี้ปกติค่ะ) เวลาผ่านไปๆแกเริ่มใช้ที่สาธารณะค่ะ *ลืมบอกไปเราอยู่กันชั้นพวกบนๆค่ะไม่ใช่ชั้น1
แกใช้ที่ว่างตรงเกือบถึงที่ทิ้งขยะด้านข้างตึกค่ะ
เริ่มจากเก็บของค่ะ ปลูกต้นไม้เล็กๆ ปัจจุบันทำเป็นคอกเลยค่ะ กั้นเป็นคอกไม่พอยังมีต้นเล็กต้นน้อยเกือบๆ20ต้นได้ค่ะ เราค่อนข้างเข้าใจนะค่ะด้วยความที่แก่แล้วอยากจะหางานอดิเรก
แต่...นานเข้าๆทุกวันๆเริ่มเก็บของจากถังขยะค่ะ อยากได้นู้นได้นี่ที่เขาทิ้ง เสียดายไปหมดของคนอื่น
*ที่บ้านพอมีพอกินค่ะไม่ได้ร่ำรวยละไม่ได้จน
จนทุกวันนี้ของที่เก็บเต็มบ้านไปหมดเลยค่ะ ใครบอกอะไรๆไม่ฟังเถียงขาดใจมากค่ะ
มีเสื้อผ้าดีๆใส่แต่กลับไม่ใส่เอาเสื้อที่มีรอยเปอะเปื้อนเสื้อเก่าๆมาใส่ โดยชอบใช้คำว่ากูไม่สนใจค่ะ ไม่มีใครเขามาสนใจหรอก เรื่องของกูอะไรประมาณนี้ค่ะ เราเองเป็นคนในบ้านไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ เราไม่รู้สาเหตุว่าทำไมถึงทำแบบนี้ค่ะ
ตั้งแต่เริ่มเก็บของจากถังขยะอยากได้ของที่เขาทิ้ง มันไม่ได้ใช่ของแพงนะคะ เล็กๆน้อยๆแบบแก้วน้ำก็เอาจานชามก็เอาค่ะ
เก็บของที่ในบ้านเรามีอยู่แล้วค่ะพวกตู้นี่เต็มไปหมดจริงๆค่ะ เสื้อผ้าไม่ใ้ช้แต่ไม่ทิ้งกองเต็มไปหมดเอามายัดๆขวางตู้เสื้อผ้าที่ในบ้านใช้กันจนเปิดตู้ไม่ได้เลยค่ะ ปิดตายไป2บ้านเลยทีเดียว ด้านของเราเองอยู่ทางขวาค่ะ ตอนนี้ก็เกือบเปิดไม่ได้แล้วเพราะของค่ะ
*เราอายุยังน้อยมากค่ะออกไปคงไปไม่รอดค่ะ *
มีใครมีวิธีดีๆบ้างไหมค่ะ เราพูดอะไรไม่ได้ค่ะลงเอยด้วยการทะเลาะกันคนที่เขาเกรงใจก็ไม่พูดค่ะ เพราะเห็นว่าแก่แล้วอีกอย่างเขาไม่ได้มาอยู่ด้วย มันไม่ได้เดือดร้อนเขาค่ะ
เราไม่สามารถเก็บและทำความสะอาดได้เลยค่ะ เขาจะจำได้หมดว่าอะไรหายแม้แต่ใบปลิวก็เก็บมาทั้งปึกบอกเอามาไว้ลองพวกสิ่งของ😅 เก็บถุงพลาสติกละพวกประเภทขวดไว้ให้คนขายขวดด้วยนะคะ มันดูเป็นมิตรภาพที่ดีใช่ไหมคะ
แต่มันเดือดร้อนคนในบ้านมากๆค่ะ ทางครัวไม่มีที่จะเดินเลยค่ะเพราะมีทั้งต้นไม้เอยของที่เก็บมาเอย ถ้าพูดแล้วเขายอมลดน้อยลงบ้างเรายังพอโอเคค่ะ แต่ไม่เลยค่ะ เพราะพุดอะไรไม่ได้เลยมันเลยยิ่งหนักใจค่ะ
มีที่บ้านใครเจอแบบนี้ไหมคะ มีวิธีแก้หรือทำยังไงมาคะ มาแนะนำหรือแลกเปลี่ยนที่ค่ะ 😆
คุณย่าของบ้านเรา
บ้านเรามีคุณย่าอายุเกือบ70 มองไม่ผิดค่ะเกือบ70 เราอยู่เป็นตึกค่ะไม่ใช่บ้าน
เริ่มจากเราย้ายมาคุณย่าเราก็อยากจะสนิทกับคนอื่น(อันนี้ปกติค่ะ) เวลาผ่านไปๆแกเริ่มใช้ที่สาธารณะค่ะ *ลืมบอกไปเราอยู่กันชั้นพวกบนๆค่ะไม่ใช่ชั้น1
แกใช้ที่ว่างตรงเกือบถึงที่ทิ้งขยะด้านข้างตึกค่ะ
เริ่มจากเก็บของค่ะ ปลูกต้นไม้เล็กๆ ปัจจุบันทำเป็นคอกเลยค่ะ กั้นเป็นคอกไม่พอยังมีต้นเล็กต้นน้อยเกือบๆ20ต้นได้ค่ะ เราค่อนข้างเข้าใจนะค่ะด้วยความที่แก่แล้วอยากจะหางานอดิเรก
แต่...นานเข้าๆทุกวันๆเริ่มเก็บของจากถังขยะค่ะ อยากได้นู้นได้นี่ที่เขาทิ้ง เสียดายไปหมดของคนอื่น
*ที่บ้านพอมีพอกินค่ะไม่ได้ร่ำรวยละไม่ได้จน
จนทุกวันนี้ของที่เก็บเต็มบ้านไปหมดเลยค่ะ ใครบอกอะไรๆไม่ฟังเถียงขาดใจมากค่ะ
มีเสื้อผ้าดีๆใส่แต่กลับไม่ใส่เอาเสื้อที่มีรอยเปอะเปื้อนเสื้อเก่าๆมาใส่ โดยชอบใช้คำว่ากูไม่สนใจค่ะ ไม่มีใครเขามาสนใจหรอก เรื่องของกูอะไรประมาณนี้ค่ะ เราเองเป็นคนในบ้านไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ เราไม่รู้สาเหตุว่าทำไมถึงทำแบบนี้ค่ะ
ตั้งแต่เริ่มเก็บของจากถังขยะอยากได้ของที่เขาทิ้ง มันไม่ได้ใช่ของแพงนะคะ เล็กๆน้อยๆแบบแก้วน้ำก็เอาจานชามก็เอาค่ะ
เก็บของที่ในบ้านเรามีอยู่แล้วค่ะพวกตู้นี่เต็มไปหมดจริงๆค่ะ เสื้อผ้าไม่ใ้ช้แต่ไม่ทิ้งกองเต็มไปหมดเอามายัดๆขวางตู้เสื้อผ้าที่ในบ้านใช้กันจนเปิดตู้ไม่ได้เลยค่ะ ปิดตายไป2บ้านเลยทีเดียว ด้านของเราเองอยู่ทางขวาค่ะ ตอนนี้ก็เกือบเปิดไม่ได้แล้วเพราะของค่ะ
*เราอายุยังน้อยมากค่ะออกไปคงไปไม่รอดค่ะ *
มีใครมีวิธีดีๆบ้างไหมค่ะ เราพูดอะไรไม่ได้ค่ะลงเอยด้วยการทะเลาะกันคนที่เขาเกรงใจก็ไม่พูดค่ะ เพราะเห็นว่าแก่แล้วอีกอย่างเขาไม่ได้มาอยู่ด้วย มันไม่ได้เดือดร้อนเขาค่ะ
เราไม่สามารถเก็บและทำความสะอาดได้เลยค่ะ เขาจะจำได้หมดว่าอะไรหายแม้แต่ใบปลิวก็เก็บมาทั้งปึกบอกเอามาไว้ลองพวกสิ่งของ😅 เก็บถุงพลาสติกละพวกประเภทขวดไว้ให้คนขายขวดด้วยนะคะ มันดูเป็นมิตรภาพที่ดีใช่ไหมคะ
แต่มันเดือดร้อนคนในบ้านมากๆค่ะ ทางครัวไม่มีที่จะเดินเลยค่ะเพราะมีทั้งต้นไม้เอยของที่เก็บมาเอย ถ้าพูดแล้วเขายอมลดน้อยลงบ้างเรายังพอโอเคค่ะ แต่ไม่เลยค่ะ เพราะพุดอะไรไม่ได้เลยมันเลยยิ่งหนักใจค่ะ
มีที่บ้านใครเจอแบบนี้ไหมคะ มีวิธีแก้หรือทำยังไงมาคะ มาแนะนำหรือแลกเปลี่ยนที่ค่ะ 😆