เรามีแฟน รู้จักกันมา2ปี คบกันและอยู่ด้วยกันมาเกือบปี อยู่ด้วยกันทุกวัน เราทำทุกอย่างให้เค้า เรารักเค้ามาก มากจนกล้าบอกว่าเค้าเป็นคนสุดท้ายของชีวิต เราสร้างทุกอย่างให้มันดีที่สุด เราทำหน้าที่แฟนอย่างเต็มที่ ทำทุกอย่างเท่าที่ผู้หญิงคนนึงจะทำได้ งานบ้าน งานนอกบ้าน เราดูแลเค้า ใส่ใจเค้า และเราก็มีความสุขที่ได้ทำเพื่อเค้า เค้าพาเรากลับบ้าน ไปเจอพ่อแม่ ญาติพี่น้องเค้า เค้าเป็นคนแรกที่พาเราไปบ้าน พ่อแม่ ญาติพี่น้องเค้า น่ารักมาก เป็นกันเอง และดูเหมือนจะรักเราด้วย เค้ามาสร้างความทรงจำดีๆให้กับเรามากมายไปหมด แต่อยู่มาวันนึง เค้าก็มาขอห่างกับเรา ขอให้เราย้ายออก หรือไม่ เค้าก็จะย้ายออกไปเอง เค้าบอกว่าเค้าอยากอยู่คนเดียว อยากทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ ตอนนั้นเราก็รู้สึกเสียใจนะ เรายังคิดว่าเค้าคงพูดด้วยอารมณ์ หลังจากวันนั้น เราก็พยายามทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น ดีขึ้นกว่าเดิมที่มันดีอยู่แล้ว เค้าอยากทำอะไร อยากไปไหน เราก็ไม่ห้าม เพราะเราอยากให้เค้า มีมุมส่วนตัวของเค้าบ้าง แต่จริงๆ เราก็ให้อิสระเค้าตลอดนะ จะมีแค่บางครั้งที่เรามองว่ามันมากเกินไป เราถึงห้าม หรือไม่ก็งี่เง่าใส่ จนเราต้องทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆอยู่หลายครั้ง แต่อะไรที่เค้าไม่ชอบ เราจะไม่ทำอีก แล้ววันนึง ก็มีผู้หญิงทักไอจีเรา บอกมีอะไรจะถาม เราก็เลยถามกลับไปว่า มีอะไรหรือเปล่าคะ แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ตอบ เราก็มีเซ้นต์เรื่องแบบนี้อยู่แล้วแหละ ผู้หญิงทุกคนก็ต้องมีใช่ไหม แล้ววันนั้นเราก็ทะเลาะกันอีก เค้ายืนยันที่จะย้ายออก ในตอนนั้น เรารู้เลยว่าเพราะอะไร แต่ที่เราเจ็บปวดที่สุด เรามารู้หลังจากนั้น ว่าเค้าแอบคบกันมาตลอด เค้านอกใจเรามาเกือบ 8-9เดือน เราเสียใจมาก มีคำถามผุดขึ้นมาในหัวเราเต็มไปหมด ทำไม ทำไม ทำไม คำถามมันเยอะแยะไปหมด ไม่รู้จะหาคำตอบไหนก่อนดี เราสติแตก เหมือนหลุดเข้าไปในป่ารกทึบ หาทางออกไม่เจอ เรากลายเป็นคิดมาก นอนไม่หลับ คิดแต่จะฆ่าตัวตาย เครียดมาก จนแทบจะเป็นโรคซึมเศร้าเลยละ แล้วเราก็เริ่ม เล่นสงครามประสาทกัน กับผู้หญิงคนนั้น เราเป็นเพื่อนกันแค่ในไอจี เราลงสตอรี่ทุกวัน ทั้งๆที่แต่ก่อน เราไม่ค่อยเล่นไอจีเลย ผู้หญิงคนนั้นก็ทำเช่นกัน เราเล่นสงครามประสาทจนมันเกิดปัญหา ผู้หญิงคนนั้นทะเลาะกับแฟนเรา เราหน้าเค้า เศร้า เหมือนมีความทุกข์อะไรข้างใน แค่เรามองตาเค้า เราก็รู้เลย ว่าเค้ารักผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว และคงจะรักมากด้วย เราเสียใจมาก แต่เราก็ไม่อยากให้เค้าเป็นทุกข์ เราอยากเห็นเค้ามีความสุข มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะเหมือนเดิม แล้วเราก็ทำในสิ่งที่ไม่สมควรทำลงไป เราไปโพส
สตอรี่ในไอจี บอกให้ผู้หญิงคนนั้น ทักไอจีกลับมาหาเราหน่อย เรามีเรื่องจะคุยด้วย ผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมง ผู้หญิงคนนั้นก็ทักเรากลับมา ถามเราว่า ว่าไง มีอะไรจะพูด เราก็ถามทุกอย่างที่อยากจะรู้ ผู้หญิงคนนั้นบอกเราว่า ตอนที่คุยกับแฟนเรา เค้าก็ไม่รู้ว่าผู้ชายมีแฟนอยู่แล้ว และอยู่ด้วยกันด้วย จนเค้าแอดไอจีมา เค้าถึงได้รู้ เราถามผู้หญิงคนนั้นไป ว่ารักแฟนเรามากไหม เค้าตอบว่าตอนแรกก็รักมาก แต่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกแบบเดิมแล้ว เชื่อไหมว่าเราไปขอร้อง ให้ผู้หญิงคนนั้นคบกับแฟนเราต่อ เราจะเป็นคนถอยออกมาเอง เพราะเราไม่อยากเห็นแฟนเราเสียใจ แต่ผู้หญิงคนนั้นบอกเราว่า “หนูไม่มีอะไรดีเท่าคุณเลยนะ คุณจะยอมปล่อยให้เค้ามาอยู่กับหนูหรอ หนูยังเด็ก ไม่มีอะไรเทียบกับคุณได้เลยนะ” นาทีนั้นใจนึงเราก็อยากให้เค้าคบกันต่อไป แต่อีกใจนึงเราก็ยังหวังว่าจะเลิกกัน เพราะผู้หญิงคนนั้นบอกว่า เค้าไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้ว ความเชื่อใจมันไม่มีแล้ว หลังจากที่เราคุยกันวันนั้น ผู้หญิงคนนั้นก็ทักมาถามเราเรื่อยๆ กับการเคลื่อนไหวของเค้า เราก็ตอบตามความจริง แต่เราขอร้องผู้หญิงคนนั้นไปว่าห้ามบอกแฟนเราเด็ดขาด ผู้หญิงคนนั้นก็รับปากว่าจะไม่บอก ตอนนั้นเรากับแฟนก็ยังอยู่ด้วยกัน เราคุยกันเรื่องย้ายออก ตกลงกันจนได้ข้อสรุป ว่าเราจะเป็นคนย้ายออกมาเอง ด้วยเหตุผลที่ว่า 1.ห้องนั้นเป็นห้องของเค้า เค้าให้เราย้ายมาอยู่ด้วย 2.เรายังรู้ว่าเค้าอยู่ตรงนี้ เรายังมีโอกาสที่จะมาทำอะไรให้เค้า เรามีข้อตกลงกันว่า เราจะแค่ห่างกัน เรายังติดต่อกันเหมือนเดิม ยังวนเวียนอยู่ในชีวิตกันและกัน เค้าจะไม่มีวันหายไปไหน เรามี1สิ่งที่เราจะเชื่อมต่อกัน นั้นคือกล้องถ่ายรูป เราเจอกันเพราะกล้อง แต่กล้องตัวนั้นเป็นของเค้า เค้าจะให้เราเป็นคนเก็บไว้ ถ้าเค้าจะใช้ เค้าจะมาเอาจากเราเอง ทุกอย่างที่เราตกลงกัน เราต่างโอเคกับมัน แล้วเราก็ย้ายออกมาจากห้องนั้น แต่แล้วมันก็เกิดเหตุการณ์นึงขึ้น ผู้หญิงคนนั้นทักมาหาเรา ว่าเรายังติดต่อกับแฟนเราไหม เราก็ตอบไปตามความจริง ว่ายังติดต่อ ว่ายังเจอกัน แทบทุกวัน ผู้หญิงคนนั้นก็บอกเราว่า เค้าจะบอกเลิกแฟนเรา แต่ไม่รู้จะบอกยังไง แฟนเราถึงจะยอมเลิก เราก็ถามย้ำกลับไปอีก แน่ใจแล้วหรอ ไม่รักแฟนเราแล้วหรอ ผู้หญิงคนนั้นบอก แน่ใจแล้ว รอแค่เวลาบอกเลิกเท่านั้น เพราะมี ก็เหมือนไม่มี ไม่มีความรู้สึกอะไรแล้ว เราเลยบอกไปว่า งั้นก็ตัดเถอะ อย่าปล่อยให้แฟนเราเป็นแบบนี้อีกเลย แต่พอผู้หญิงคนนั้นบอกเลิกแฟนเรา เค้าก็ไปถามเพื่อนของผู้หญิงคนนั้น ว่าทำไมเค้าถึงรู้ความเคลื่อนไหวทุกอย่าง เพื่อนผู้หญิงคนนั้นบอกไปว่า เราสองคนคุยกันมาตลอด แฟนเราโกรธเรามาก ถึงขั้นเกลียดเลยล่ะ เค้าไลน์มา โทรมา ด่าเรา ด้วยคำพูดสารพัดคำหยาบ เหมือนเอาเข็มนับล้านเล่มมาทิ่มแทงเรา เราช็อกจนไม่รู้จะทำยังไงต่อดี เราย้ายออกมาแล้ว แต่ของเรายังขนออกมาไม่หมด เค้าบอกเราว่าให้รีบไปขนออกมาให้หมดไม่งั้นจะเผาทิ้ง แล้วให้เราเอากล้องไปคืนเค้าด้วย เราพยายามจะอธิบายทุกอย่างให้เค้ารู้ ว่าเราหวังดีกับเค้ามากแค่ไหน ถึงขั้นไปขอร้อง อ้อนวอนให้ผู้หญิง ไม่เลิกกับเค้า แต่มันก็เปล่าประโยชน์ เพราะเค้าไม่ฟังอะไรเลย มีแต่บอกว่า “ดีไหมล่ะ ให้เด็กมาถอนหงอก แถไปหมด จนสีถลอก แต่เค้ากลับรู้ทุกอย่างมาตลอด” เค้าเกลียดเรามาก เพราะเราทำให้เค้ากลายเป็นคนโง่ โดนเด็กถอนหงอก เพราะเค้าเคยถามเราแล้ว ว่าเราได้คุยกับผู้หญิงคนนั้นไหม?แต่เราบอกว่าไม่ จะคุยทำไม นั้นแหละ มันเลยทำให้เค้าเกลียดเรามากที่สุด ขนาดเราตกบันไดหอ เค้าเป็นคนเดียวที่เราจำเบอร์โทรได้ และเป็นคนเดียว ที่จะเรารู้จักและพอจะพึ่งพาได้ เราให้เจ้าของหอโทรหาเค้า ให้เค้ามาดูเราหน่อย เพราะเราไม่มีญาติ เค้ายังไม่คิดจะมาเลย เราคิดในใจ นี่หรอคนที่เรารักที่สุดในชีวิต คนที่เราทุ่มเททุกอย่างให้ ให้ทุกอย่างที่เรามี คนที่เราดูแลดีที่สุดเวลาป่วย ไม่สบาย เค้าเกลียดเรา จนไม่อยากจะเผาผีเลยหรอ แล้วสุดท้ายเค้าก็ไม่มา เราไปไหนไม่ได้ เราโทรไป ทักไลน์ไป วานให้เค้าซื้ออะไรมาให้เรากินหน่อย แต่เค้ากลับบอกว่า “ไม่” เจ็บตัวไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บในใจ มันแทบจะตายให้ได้เลย แต่ก็ยังดีนะ ที่สุดท้าย เค้าก็ยังพอมีน้ำใจ ซื้อกับข้าวซื้อน้ำเซเว่นมาให้เรา ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว เราก็ยังไม่ดีขึ้นเลย ยังร้องไห้ ยังคิดถึงเค้า ยังอยากเจอเค้า อยู่เหมือนเดิม ภาพความทรงจำทุกอย่างมันยังชัดเจน เรายังรอเค้าเหมือนเดิม ทั้งๆที่เค้าบอกว่าไม่ต้องรอ มันไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เค้าไม่มีทางเดินถอยหลัง เราเคยถามเค้า “ว่าเค้าเคยรักเราบ้างไหม” เค้าไม่ตอบ เค้าบอกขอเก็บไว้ในใจ เค้าเข้ามาสร้างความทรงจำมากมายให้กับเรา มีทั้งดีและก็ไม่ดี แต่ตอนที่เราอยู่กับเค้า เรามีความสุขมากจริงๆนะ ทั้งที่เค้าทำกับเราขนาดนั้น เรายังรักเค้าเหมือนเดิม เหมือนวันแรกที่เรารักเค้า เราจะทำยังไงดี เราถึงจะลืมเค้าได้ เราไม่รู้จะคุยกับใคร เราไม่มีใครเลย แม้แต่เพื่อนสนิทสักคน ก็ไม่มี เราเหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลกใบนี้ เราขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆในนี้หน่อยนะ และเราอยากรู้จากมุมมองของคนภายนอก ว่าเรื่องที่เราทำผิดต่อเค้า ทำให้เค้ากลายเป็นคนโง่ ในสายตาผู้หญิงคนนั้น เราผิดมากเลยหรอ เพราะเรารู้สึกผิดมาก มันเป็นตราบาปที่ติดอยู่ในใจเราตลอดมาเลย ใครที่ได้อ่านเรืองของเราช่วยตอบเราหน่อยนะ ให้คำปรึกษาเราก็ได้ เพราะตอนนี้เราไม่ไหวจริงๆ เราคิดจะฆ่าตัวตายวันล่ะหลายๆรอบ จะว่าเราโง่ก็ได้นะ ถ้าไม่เจอกับตัวก็คงไม่มีใครรู้หรอกนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ
จะทำใจยังไง เมื่อถูกแฟนทิ้ง
สตอรี่ในไอจี บอกให้ผู้หญิงคนนั้น ทักไอจีกลับมาหาเราหน่อย เรามีเรื่องจะคุยด้วย ผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมง ผู้หญิงคนนั้นก็ทักเรากลับมา ถามเราว่า ว่าไง มีอะไรจะพูด เราก็ถามทุกอย่างที่อยากจะรู้ ผู้หญิงคนนั้นบอกเราว่า ตอนที่คุยกับแฟนเรา เค้าก็ไม่รู้ว่าผู้ชายมีแฟนอยู่แล้ว และอยู่ด้วยกันด้วย จนเค้าแอดไอจีมา เค้าถึงได้รู้ เราถามผู้หญิงคนนั้นไป ว่ารักแฟนเรามากไหม เค้าตอบว่าตอนแรกก็รักมาก แต่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกแบบเดิมแล้ว เชื่อไหมว่าเราไปขอร้อง ให้ผู้หญิงคนนั้นคบกับแฟนเราต่อ เราจะเป็นคนถอยออกมาเอง เพราะเราไม่อยากเห็นแฟนเราเสียใจ แต่ผู้หญิงคนนั้นบอกเราว่า “หนูไม่มีอะไรดีเท่าคุณเลยนะ คุณจะยอมปล่อยให้เค้ามาอยู่กับหนูหรอ หนูยังเด็ก ไม่มีอะไรเทียบกับคุณได้เลยนะ” นาทีนั้นใจนึงเราก็อยากให้เค้าคบกันต่อไป แต่อีกใจนึงเราก็ยังหวังว่าจะเลิกกัน เพราะผู้หญิงคนนั้นบอกว่า เค้าไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้ว ความเชื่อใจมันไม่มีแล้ว หลังจากที่เราคุยกันวันนั้น ผู้หญิงคนนั้นก็ทักมาถามเราเรื่อยๆ กับการเคลื่อนไหวของเค้า เราก็ตอบตามความจริง แต่เราขอร้องผู้หญิงคนนั้นไปว่าห้ามบอกแฟนเราเด็ดขาด ผู้หญิงคนนั้นก็รับปากว่าจะไม่บอก ตอนนั้นเรากับแฟนก็ยังอยู่ด้วยกัน เราคุยกันเรื่องย้ายออก ตกลงกันจนได้ข้อสรุป ว่าเราจะเป็นคนย้ายออกมาเอง ด้วยเหตุผลที่ว่า 1.ห้องนั้นเป็นห้องของเค้า เค้าให้เราย้ายมาอยู่ด้วย 2.เรายังรู้ว่าเค้าอยู่ตรงนี้ เรายังมีโอกาสที่จะมาทำอะไรให้เค้า เรามีข้อตกลงกันว่า เราจะแค่ห่างกัน เรายังติดต่อกันเหมือนเดิม ยังวนเวียนอยู่ในชีวิตกันและกัน เค้าจะไม่มีวันหายไปไหน เรามี1สิ่งที่เราจะเชื่อมต่อกัน นั้นคือกล้องถ่ายรูป เราเจอกันเพราะกล้อง แต่กล้องตัวนั้นเป็นของเค้า เค้าจะให้เราเป็นคนเก็บไว้ ถ้าเค้าจะใช้ เค้าจะมาเอาจากเราเอง ทุกอย่างที่เราตกลงกัน เราต่างโอเคกับมัน แล้วเราก็ย้ายออกมาจากห้องนั้น แต่แล้วมันก็เกิดเหตุการณ์นึงขึ้น ผู้หญิงคนนั้นทักมาหาเรา ว่าเรายังติดต่อกับแฟนเราไหม เราก็ตอบไปตามความจริง ว่ายังติดต่อ ว่ายังเจอกัน แทบทุกวัน ผู้หญิงคนนั้นก็บอกเราว่า เค้าจะบอกเลิกแฟนเรา แต่ไม่รู้จะบอกยังไง แฟนเราถึงจะยอมเลิก เราก็ถามย้ำกลับไปอีก แน่ใจแล้วหรอ ไม่รักแฟนเราแล้วหรอ ผู้หญิงคนนั้นบอก แน่ใจแล้ว รอแค่เวลาบอกเลิกเท่านั้น เพราะมี ก็เหมือนไม่มี ไม่มีความรู้สึกอะไรแล้ว เราเลยบอกไปว่า งั้นก็ตัดเถอะ อย่าปล่อยให้แฟนเราเป็นแบบนี้อีกเลย แต่พอผู้หญิงคนนั้นบอกเลิกแฟนเรา เค้าก็ไปถามเพื่อนของผู้หญิงคนนั้น ว่าทำไมเค้าถึงรู้ความเคลื่อนไหวทุกอย่าง เพื่อนผู้หญิงคนนั้นบอกไปว่า เราสองคนคุยกันมาตลอด แฟนเราโกรธเรามาก ถึงขั้นเกลียดเลยล่ะ เค้าไลน์มา โทรมา ด่าเรา ด้วยคำพูดสารพัดคำหยาบ เหมือนเอาเข็มนับล้านเล่มมาทิ่มแทงเรา เราช็อกจนไม่รู้จะทำยังไงต่อดี เราย้ายออกมาแล้ว แต่ของเรายังขนออกมาไม่หมด เค้าบอกเราว่าให้รีบไปขนออกมาให้หมดไม่งั้นจะเผาทิ้ง แล้วให้เราเอากล้องไปคืนเค้าด้วย เราพยายามจะอธิบายทุกอย่างให้เค้ารู้ ว่าเราหวังดีกับเค้ามากแค่ไหน ถึงขั้นไปขอร้อง อ้อนวอนให้ผู้หญิง ไม่เลิกกับเค้า แต่มันก็เปล่าประโยชน์ เพราะเค้าไม่ฟังอะไรเลย มีแต่บอกว่า “ดีไหมล่ะ ให้เด็กมาถอนหงอก แถไปหมด จนสีถลอก แต่เค้ากลับรู้ทุกอย่างมาตลอด” เค้าเกลียดเรามาก เพราะเราทำให้เค้ากลายเป็นคนโง่ โดนเด็กถอนหงอก เพราะเค้าเคยถามเราแล้ว ว่าเราได้คุยกับผู้หญิงคนนั้นไหม?แต่เราบอกว่าไม่ จะคุยทำไม นั้นแหละ มันเลยทำให้เค้าเกลียดเรามากที่สุด ขนาดเราตกบันไดหอ เค้าเป็นคนเดียวที่เราจำเบอร์โทรได้ และเป็นคนเดียว ที่จะเรารู้จักและพอจะพึ่งพาได้ เราให้เจ้าของหอโทรหาเค้า ให้เค้ามาดูเราหน่อย เพราะเราไม่มีญาติ เค้ายังไม่คิดจะมาเลย เราคิดในใจ นี่หรอคนที่เรารักที่สุดในชีวิต คนที่เราทุ่มเททุกอย่างให้ ให้ทุกอย่างที่เรามี คนที่เราดูแลดีที่สุดเวลาป่วย ไม่สบาย เค้าเกลียดเรา จนไม่อยากจะเผาผีเลยหรอ แล้วสุดท้ายเค้าก็ไม่มา เราไปไหนไม่ได้ เราโทรไป ทักไลน์ไป วานให้เค้าซื้ออะไรมาให้เรากินหน่อย แต่เค้ากลับบอกว่า “ไม่” เจ็บตัวไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บในใจ มันแทบจะตายให้ได้เลย แต่ก็ยังดีนะ ที่สุดท้าย เค้าก็ยังพอมีน้ำใจ ซื้อกับข้าวซื้อน้ำเซเว่นมาให้เรา ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว เราก็ยังไม่ดีขึ้นเลย ยังร้องไห้ ยังคิดถึงเค้า ยังอยากเจอเค้า อยู่เหมือนเดิม ภาพความทรงจำทุกอย่างมันยังชัดเจน เรายังรอเค้าเหมือนเดิม ทั้งๆที่เค้าบอกว่าไม่ต้องรอ มันไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เค้าไม่มีทางเดินถอยหลัง เราเคยถามเค้า “ว่าเค้าเคยรักเราบ้างไหม” เค้าไม่ตอบ เค้าบอกขอเก็บไว้ในใจ เค้าเข้ามาสร้างความทรงจำมากมายให้กับเรา มีทั้งดีและก็ไม่ดี แต่ตอนที่เราอยู่กับเค้า เรามีความสุขมากจริงๆนะ ทั้งที่เค้าทำกับเราขนาดนั้น เรายังรักเค้าเหมือนเดิม เหมือนวันแรกที่เรารักเค้า เราจะทำยังไงดี เราถึงจะลืมเค้าได้ เราไม่รู้จะคุยกับใคร เราไม่มีใครเลย แม้แต่เพื่อนสนิทสักคน ก็ไม่มี เราเหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลกใบนี้ เราขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆในนี้หน่อยนะ และเราอยากรู้จากมุมมองของคนภายนอก ว่าเรื่องที่เราทำผิดต่อเค้า ทำให้เค้ากลายเป็นคนโง่ ในสายตาผู้หญิงคนนั้น เราผิดมากเลยหรอ เพราะเรารู้สึกผิดมาก มันเป็นตราบาปที่ติดอยู่ในใจเราตลอดมาเลย ใครที่ได้อ่านเรืองของเราช่วยตอบเราหน่อยนะ ให้คำปรึกษาเราก็ได้ เพราะตอนนี้เราไม่ไหวจริงๆ เราคิดจะฆ่าตัวตายวันล่ะหลายๆรอบ จะว่าเราโง่ก็ได้นะ ถ้าไม่เจอกับตัวก็คงไม่มีใครรู้หรอกนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ