ทำไมต้องเป็นเราที่ต้องเจ็บปวด😔

เรายุในสถานะคนคุยค่ะยอมรับว่าช่วงแรกมันดีมากๆ เราพยายามมีกันตลอดยุๆมาบอกเราว่าความสัมพันธ์มันไปต่อไม่ได้ เรารุ้ดีความรุ้สึกเราไม่เท่ากันคนที่เป็นฝ่ายรุ้สึกมากที่สุดก้อคือเราเอง พอมาเป็นแบบนี้เราก้อพยา

ไม่เจอะกับตัวเอง...จะไม่มีวันรู้เลย,..ว่า ...การถูกทิ้ง,...มันเจ็บปวดจริงๆ ผช.คนนึง ปากบอกรักเราผูกพันกับเรามากที่สุด...แต่แอบไปมีผญ.อื่น ผญ.คนนั้นรุ้ว่าเขามีเมียแล้ว...แต่ยังแอบมีอะไรกับสามีเรา...

ผมมีเพื่อนในเฟส หลายคนเป็นมุสลิม คอมเม้นหลายคนเป็นเอกฉันแนวว่า ฝ่ายฮามาสทำถูก สนับสนุนปาเรสไตน์ ทั้งๆที่ฝั่ง ฮามาสบุกมาฆ่าคนบริสุท แบบไร้มนุษย์ธรรม คนไทยก็โดน และยังโดนจับเป็นตัวประกันอีก ผมมองว่าเรื่

เราเป็นวัยรุ่นคนหนึ่งที่เติบโตมาในครอบครัวที่ขาดการซัพพอร์ตทั้งทางอารมณ์และการเงิน พ่อแท้ๆ เป็นทหาร แต่ไม่เคยดูแลหรือส่งเสียเรา ส่วนแม่เป็นเสาหลักของบ้าน มีภาระหลายอย่าง และมักยึดมุมมองของตัวเองเป็นหล

สำหรับปุ้ม ความทรงจำในอดีตตั้งแต่เด็กๆจยถึงปัจจุบัน พอมองย้อนไปมีเจ็บปวดมากกว่างดงาม แต่ในทุกๆความเข็บปวดมันดันทำให้ชีวิตในปัจจุบันหวนนึกถึงและอยากย้อนเวลากลับไปเพราะในความเจ็บปวดนั้นยังมีคนที่เรารักอ

เราปิดกั้นตัวเองมาตลอด ไม่ยอมเปิดใจคุยกับใครเลย อยู่คนเดียว ดูหนังฟังเพลงปลูกดอกไม้ มาวันหนึ่งมีใครคนหนึ่งเข้ามา เราตัดสินใจว่าเราจะลองเปิดใจคุยกับเค้าดู เค้าทำให้เราสบายใจ เพียงแค่คุยผ่านเมสเซส เค้าส

ที่เรายังทนอยู่กับความสัมพันธ์ที่เจ็บปวดแบบนี้ทั้งๆที่..มันควรจะจบไปกันตั้งนานแล้ว ทุกครั้งที่ความ เสียใจ เสียความรู้สึก และความเจ็บปวด เข้ามา เรามักจะถอยตัว มักจะเงียบ จะปิดการติดต่อจากเขา เพราะว่าเร

อาจจะช้าไปขอโทษด้วยนะคะ เเต่ขอบ่นหน่อยเถอะค่ะ เจ็บปวดจริงๆ เปิดมา นี่แบบ เปลี่ยนชื่อเถอะ เป็นภาค เเต่ก็นะอาจารย์มักมีอะไรให้ตกใจเสมอๆเลย ย้อนตอนที่ 300 ดูประมาณ 2 รอบ(เเต่ยังไม่ได้ดูตอนที่ 301นะคะ) ก

เรื่องมีอยู่ว่า เราคุยๆกับพี่คนหนึ่งมาประมาน4เดือน กำลังเข้าเดือนที่5 ค่ะ ทุกครั้งทีจะเจอกัน พี่เค้าจะเป็นฝ่ายนัดเราตลอดทุกครั้งนะคะ และทุกครั้งเราก้อโอเคร ไม่ได้ยึกยักอะไร แต่ความสงสัยมีอยู่ว่า สมมุ