เราควรทำยังไงดี

พ่อแม่ชอบบ่นแต่เรื่องเดิมๆทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเราเป็นคนขี้หงุดหงิด ขี้รำคาญ ไม่ชอบให้พูดให้บ่นอะไรซ้ำๆ ชอบบ่นเราว่า ดึกแล้วทำไมไม่นอนทั้งที่ยังไม่ถึง2ทุ่มเลยด้วยซ้ำ แล้วยังบ่นอีกเรื่องไม่อ่านหนังสือส

คือเราก็เป็นเด็ก ม.ต้นคนนึง เกรดเราก็ดีมากนะ เเต่เราชอบโดนยายบ่นว่า วันๆเล่นเเต่เกม ทั้งๆที่วันนั้นเราเรียนหนักมาก จนอยากจะพูดออกไปว่า เล่นเกมทั้งวันอะไร เรียนจนจะตา

เราเรียนได้เกรด 1.90 เราไม่กล้าบอกพ่อกับเเม่เรา เราเครียดมากเลย เเต่เราก็คิดนะว่าเรื่องมันเกิดขึ้นเเล้วเราทำอะไรไม่ได้ ถึงพ่อกับเเม่ไม่รู้เกรดวันนี้ สักวันเค้าก็ต้องรู้อยู่ดี เราก็อยากบอกพ่อกับเเม่เรา

คือตอนเทอม 1 เราได้เกรด 3.29 ค่ะ แล้วเทอม 2 เราได้ 3.23 ค่ะ แต่เพื่อนได้ 3.28 เรากลัวพ่อแม่บ่นค่ะเพราะว่าแม่ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นค่ะ เรากังวลมากๆ ทั้งกลัวพ่อแม่ด่าและกลัวครอบครัวผิดหวังด้วยค

พ่อรักลูกไม่เท่ากันเลย เราเป้นน้อง มีพี่สาวซึ่งมันทำอะไรไม่เคยโดนบ่นโดนว่าต่างจากเรา ทำทุกอย่างไม่เคยดี พ่อชอบว่าเราไม่อ่านหนังสือมัวแต่เล่นโทสับทั้งที่ตอนเราอ่านไม่มีใครสนใจเลยพอเราจับโทสับก็บ่นทันที

มาโรงเรียนทุกวันไม่เคยบ่น    เหนื่อยก็ทนการบ้านเยอะก็ทำไหว อยากเห็นพ่อแม่ท่านดีใจ        ที่ลูกได้เกรดสี่ดีเต็มตา

สวัสดีครับ ตามหัวข้อข้างบนเลย ซึ่งปีหน้าเดือนมกราคม ผมก็อายุ20ปีบริบูรณ์แล้ว ผมมีความคิดที่อยากจะกลับไปเรียน  คือผมอยากเข้ามหาลัยให้ได้มีงานดีๆทำ ซึ่งถามว่าทำไมผมไม่ตั้งใจเรียนแต่แรก   มันเป

เรื่องมันเกิดจากงานวันเกิดแม่ของผมครับ มีช่วงนึงก็ที่จะถึงวันเกิดของแม่ผม ผมถามพ่อว่าซื้อะไรให้ดี พ่อผมบอกว่าไม่ต้องซื้อและก็เค้กด้วย ผมก็ตกใจว่าคิดดีแล้วหรอครับพ่อ พ่อก็ตอบว่า ใช่ พอมาถึงวันเกิด ก็จั

มีพ่อที่ควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยจะได้ บางครั้งเวลาโกรธก็จะตบหัวบ้าง บางครั้งเราเเค่อธิบายก็นึกว่าเราเถียง เคยมีอดีตที่โยดเเก้วใส่เเม่เรา เเม่เราเลยหนีไปอยู่ที่อื่น พี่ทั้ง2คนก็ตามไปอยู่กับเเม่ด้วย เเล้วก็ม

เราเรียนอยู่ม.2 โรงเรียนชื่อดังของประเทศไทย เป็นโรงเรียนที่ติดอันดับ 10 โรงเรียนที่ดีที่สุดของประเทศ เราเป็นคนมีผลการเรียน สำหรับเราก็โอเคนะค่ะ แต่!!!! ประเด็นอยู่ที่เรามีปัญหาเรื่องเกรดกับพ่อแม่ค่ะ ค