ผมไม่รู้จะเริ่มต้นยังใงดี ผมอายุ22ปีครับ ผมเป็นเซฟทำอาหาร เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเพราะตอนนั้นผมเล่นเกมเกมนึง ชื่อเกมก็ pubg mobile เล่นมาซักระยะ (คือย้อนไปห้าเดือนก่อนหน้านี้นะครับ)
ก็ได้รู้จัก ได้มีเพื่อนในเกมมากมายทั้งชายและหญิง ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงเธอคุยสนุกมากครับ ซึ่งผมไม่เคยเจอมาก่อน คือผมก้ผ่านผู้หญิงมามาก แต่ก็ไม่แต่ก็ไม่เคยมีใครเหมือนเธอคนนี้เลย บอกตรงๆเลยครับ ผมชอบในคำพูดของเธอ และตอนนั้นผมก้มีคนคบแบบยังใงดี จะแฟนก็ไม่ใช่ คนคุยก็ไม่เชิง หวังว่าคงเข้าใจกันนะครับ แล้วการเปรียบเทียบก็เกิดขึ้น มันเริ่มจากคืนคืนนึง ก็เล่นตามปกติแหละครับ แล้วผมขอตัวไปคุยกับคนที่ผมคบอยุ่ เชื่อมั้ยรับในเวลาที่คบกับคนนี้ ผมไม่เคยผมไม่เคยเจอคำว่าความสุข คำว่าห่วงคำว่าห่วงใยเลย เธอเป็นพยาบาลครับ ตอนที่ขอตัวไปคุย ผมได้คุยไม่ถึง1นาที ใช่ครับอ่านไม่ผิด วันล่ะไม่ถึง1นาที มันเกิดรมันเกิดรอยร้าวแบบนี้นานแล้วครับ สุดท้ายผมทั้งคู่ก้ทนไม่ไหว เธอเป็นคนบอกเลิก ผมก็ไม่ขัด ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำใมผว่าทำใมผมไม่เสียใจเลย แต่ผมยังติดตรึงอยู่ จะว่าไม่เสียใจก็ไม่ได้ คร่ำครวญเหมือนกัน แล้วผมแล้วผมก็ไปคุยเล่าเรื่องราวให้เพื่อนในเกมฟัง เธอคนนั้นให้เฟสบุ๊คผมมาครับ จากนั้นก็เริ่มคุยกัน เธอมาในฐานะคนที่คอยให้กำลังใจครับ ก็อย่างที่บอกผมไม่เคยเจอ ไม่เคยมีโมเม้นแบบนี้
คนอื่นมองผมอีกอย่าง แต่เธอมองตรงกันข้าม เธอเข้าใจผม รู้ว่าต้องจี้ต้องจี้ยังใงให้ผมสบายใจ ผมเป็นคนที่งอแงมากครับ จิตใจบอบบางมากๆ ผมหลงรักเธอครับ ผมรักในการเอาใจใส่ ห่วงใย แม้จะยังไม่ได้เป็นอะไรกันก็ตาม เธอเด็กกว่าผมครับ เธอดีมากๆ ไม่ว่ากับใคร วันนึงหลายวันจากที่คุยกัน ผมเผลอบอกคิดถึงเธอไป (ก็คิดถึงจริงๆแหละครับ) เธอปฏิเสฐผมครับ บอกความรู้สึกผมมันง่ายไป ก็จริงของเธอครับ เธอบอกกับผมว่า "ยังไม่ทันไ้ด้สู้เลย เเพ้ซ่ะล้ะ" เพราะคำนี้ออกมาแหละครับ ผมเลยบอกไปว่า "ให้พี่ได้มีโอกาสได้สู้นะ" เป็นการขอครับ เธอก็ตกลง จากนั้นก็กลายเป็นการจีบ ผ่านไปไม่นานครับ ผมขอเธอคบ เธอก็ตกลงคบครับ ผมดีใจมากๆ จากคนที่ไม่เคยมีอะไร ก็เริ่มหวังมีฝัน ผมรักเธอมากๆครับ ตลอดเวลาที่คบกัน ห่วงใยกันตลอดไม่เคยขาด ผมยอมเธอทุกอย่างครับ จะว่ากลัวเมียก็ได้ อีกสองสามเดือนผมก้ไปหาเธอครับ ก็มีอะไรกันตามประสา บอกตรงๆว่าผมเวอร์จิ้น ต่างคนต่ต่างคนต่างไม่เคยมีอะไรกับใคร นั่นแหละครับ ความผูกพันธุ์มันเริ่มมากขึ้นไปอีก ผมอยู่กับเธอเกือบๆสองอาทิตย์ครับ ได้เที่ยวได้ทำนู่นนี่ด้วยกัน ผมรักเธอมากๆครับ มากกว่าชีวิตผมเอง จะผิดหรือถูกผมก็ขอโทษเธอตลอด เธอมีพีมีพี่ชายครับ วันนึงเธอไปต่างจังหวัด ดึกแล้วคืนนั้น ผมง่วงมาก ประกอบกับดูข่าวอาชยากรรม ผมบอกเธอว่าระวังพี่ลักหลับนะ ก็เรื่องนี้เลยครับประเด็นของเรื่องทั้งหมด พี่เธอมาเห็นข้อความผมพอดี เค้าบอกให้เลิกกับผมทันทีครับ เธอก็ไม่มีทางเลือกครับ ต้องเลิกกับผม ผมรู้สึกผิดมากๆ พอรุ่งเช้าผมรีบเดินทางไปหาเธอครับ เพื่อขอโทษเธอ และพี่ชาย พี่พี่ชายเธอบอกหมดโอกาสแล้วบอกพ่อแม่ไปแล้ว หมดโอกาสที่จะคบ ณ.ตอนนี้ผมยังไม่เข้าใจเลยครับ ว่าเเค่ประโยคๆเดียว มันทำให้คนที่รักกันมากๆต้องเลิกร้างห่างลากัน ผมไม่รู้ว่าผมเป็นคนเลวแค่ไหน นิสัยโดยรวมของผม ผมไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งเสพติดครับ ผมห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองเสมอ เห็นใครเดือดร้อนไม่ได้ ถ้าเอาชีวิตแลกชีวิตผมก็ยอม ผมเป็นคนนับถือคนมากๆ คือเค้าไม่คิดที่จะให้โอกาสผมเลย ไม่รู้ว่าเค้าไปคุยกับพ่อแม่ยังใง คุณว่ายังใงกันครับกับคนเลวแค่ประโยคเดียว ผมขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง ผมยอมกราบ ผมยอมให้ผมยอมให้ชีวิตของผม แต่เค้าก็บอกว่ามันไม่ทันแล้ว แต่เธอก็ยังรักผมครับ ยังเข้าใจกัน ผมเป็นห่วงเธอ ผมกอดเธอ ผมร้องไห้หนักมากในอ้อมกอดนั้น ผมขอโทษเธอที่ทำทุกอย่างพัง เธอเข้าใจผม ผมสองคนตกลงกันไว้ว่า สถานะต่อไปจะไม่ใช่แฟน แต่แต่คือพี่น้อง แต่ความสัมพันธ์คือคนรัก นี่คือคำที่ตกลงกันไว้ เราสัญญาจะคงสถานะนี้ไว้ ผมอยากบอกว่าโอกาสแม้เพียงริบหรี่ก็คือโอกาศ หากเรารักกันซื่อสัตย์ต่อกัน ก็เหลือแต่อนาคต ผมรอเธอเรียนจบ เธอขอให้ผมเตรียมทุกอย่างให้พร้อม ก่อนเรียนจบ ทำงานที่มั่นคงพอ พิสูจน์ตัวเองให้ดีพอ ผมให้สัญญากับเธอ เธอคือคนที่ดีที่สุดในชีวิตผม ผมศรัทธาในรักนี้มากๆ อีกสองปีข้างหน้าจะเป็นยังใง หากว่ามันไม่ใช่อย่างหวังก็คงต้องรับซะตากรรมกันไป แต่ว่าวันว่าวันนั้นมันยังมาไม่ถึงใช่มั้ยครับ ฉะนั้นผมจึงทำในแรงศรัทธานี้ให้ดีที่สุด เพื่อคนที่ผมรัก เพื่อคนดีของผม #ผมมีความสุขมากที่ได้มีเธอ ไม่ไม่ว่าต้องเจอกับอะไร ผมก็จะยังผมก็จะยังรักเธอเสมอ และตลอดไป.
เสียใจ แต่ไม่เป็นทุกข์ใครเคยเป็นบ้างครับ??
ก็ได้รู้จัก ได้มีเพื่อนในเกมมากมายทั้งชายและหญิง ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงเธอคุยสนุกมากครับ ซึ่งผมไม่เคยเจอมาก่อน คือผมก้ผ่านผู้หญิงมามาก แต่ก็ไม่แต่ก็ไม่เคยมีใครเหมือนเธอคนนี้เลย บอกตรงๆเลยครับ ผมชอบในคำพูดของเธอ และตอนนั้นผมก้มีคนคบแบบยังใงดี จะแฟนก็ไม่ใช่ คนคุยก็ไม่เชิง หวังว่าคงเข้าใจกันนะครับ แล้วการเปรียบเทียบก็เกิดขึ้น มันเริ่มจากคืนคืนนึง ก็เล่นตามปกติแหละครับ แล้วผมขอตัวไปคุยกับคนที่ผมคบอยุ่ เชื่อมั้ยรับในเวลาที่คบกับคนนี้ ผมไม่เคยผมไม่เคยเจอคำว่าความสุข คำว่าห่วงคำว่าห่วงใยเลย เธอเป็นพยาบาลครับ ตอนที่ขอตัวไปคุย ผมได้คุยไม่ถึง1นาที ใช่ครับอ่านไม่ผิด วันล่ะไม่ถึง1นาที มันเกิดรมันเกิดรอยร้าวแบบนี้นานแล้วครับ สุดท้ายผมทั้งคู่ก้ทนไม่ไหว เธอเป็นคนบอกเลิก ผมก็ไม่ขัด ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำใมผว่าทำใมผมไม่เสียใจเลย แต่ผมยังติดตรึงอยู่ จะว่าไม่เสียใจก็ไม่ได้ คร่ำครวญเหมือนกัน แล้วผมแล้วผมก็ไปคุยเล่าเรื่องราวให้เพื่อนในเกมฟัง เธอคนนั้นให้เฟสบุ๊คผมมาครับ จากนั้นก็เริ่มคุยกัน เธอมาในฐานะคนที่คอยให้กำลังใจครับ ก็อย่างที่บอกผมไม่เคยเจอ ไม่เคยมีโมเม้นแบบนี้
คนอื่นมองผมอีกอย่าง แต่เธอมองตรงกันข้าม เธอเข้าใจผม รู้ว่าต้องจี้ต้องจี้ยังใงให้ผมสบายใจ ผมเป็นคนที่งอแงมากครับ จิตใจบอบบางมากๆ ผมหลงรักเธอครับ ผมรักในการเอาใจใส่ ห่วงใย แม้จะยังไม่ได้เป็นอะไรกันก็ตาม เธอเด็กกว่าผมครับ เธอดีมากๆ ไม่ว่ากับใคร วันนึงหลายวันจากที่คุยกัน ผมเผลอบอกคิดถึงเธอไป (ก็คิดถึงจริงๆแหละครับ) เธอปฏิเสฐผมครับ บอกความรู้สึกผมมันง่ายไป ก็จริงของเธอครับ เธอบอกกับผมว่า "ยังไม่ทันไ้ด้สู้เลย เเพ้ซ่ะล้ะ" เพราะคำนี้ออกมาแหละครับ ผมเลยบอกไปว่า "ให้พี่ได้มีโอกาสได้สู้นะ" เป็นการขอครับ เธอก็ตกลง จากนั้นก็กลายเป็นการจีบ ผ่านไปไม่นานครับ ผมขอเธอคบ เธอก็ตกลงคบครับ ผมดีใจมากๆ จากคนที่ไม่เคยมีอะไร ก็เริ่มหวังมีฝัน ผมรักเธอมากๆครับ ตลอดเวลาที่คบกัน ห่วงใยกันตลอดไม่เคยขาด ผมยอมเธอทุกอย่างครับ จะว่ากลัวเมียก็ได้ อีกสองสามเดือนผมก้ไปหาเธอครับ ก็มีอะไรกันตามประสา บอกตรงๆว่าผมเวอร์จิ้น ต่างคนต่ต่างคนต่างไม่เคยมีอะไรกับใคร นั่นแหละครับ ความผูกพันธุ์มันเริ่มมากขึ้นไปอีก ผมอยู่กับเธอเกือบๆสองอาทิตย์ครับ ได้เที่ยวได้ทำนู่นนี่ด้วยกัน ผมรักเธอมากๆครับ มากกว่าชีวิตผมเอง จะผิดหรือถูกผมก็ขอโทษเธอตลอด เธอมีพีมีพี่ชายครับ วันนึงเธอไปต่างจังหวัด ดึกแล้วคืนนั้น ผมง่วงมาก ประกอบกับดูข่าวอาชยากรรม ผมบอกเธอว่าระวังพี่ลักหลับนะ ก็เรื่องนี้เลยครับประเด็นของเรื่องทั้งหมด พี่เธอมาเห็นข้อความผมพอดี เค้าบอกให้เลิกกับผมทันทีครับ เธอก็ไม่มีทางเลือกครับ ต้องเลิกกับผม ผมรู้สึกผิดมากๆ พอรุ่งเช้าผมรีบเดินทางไปหาเธอครับ เพื่อขอโทษเธอ และพี่ชาย พี่พี่ชายเธอบอกหมดโอกาสแล้วบอกพ่อแม่ไปแล้ว หมดโอกาสที่จะคบ ณ.ตอนนี้ผมยังไม่เข้าใจเลยครับ ว่าเเค่ประโยคๆเดียว มันทำให้คนที่รักกันมากๆต้องเลิกร้างห่างลากัน ผมไม่รู้ว่าผมเป็นคนเลวแค่ไหน นิสัยโดยรวมของผม ผมไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งเสพติดครับ ผมห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองเสมอ เห็นใครเดือดร้อนไม่ได้ ถ้าเอาชีวิตแลกชีวิตผมก็ยอม ผมเป็นคนนับถือคนมากๆ คือเค้าไม่คิดที่จะให้โอกาสผมเลย ไม่รู้ว่าเค้าไปคุยกับพ่อแม่ยังใง คุณว่ายังใงกันครับกับคนเลวแค่ประโยคเดียว ผมขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง ผมยอมกราบ ผมยอมให้ผมยอมให้ชีวิตของผม แต่เค้าก็บอกว่ามันไม่ทันแล้ว แต่เธอก็ยังรักผมครับ ยังเข้าใจกัน ผมเป็นห่วงเธอ ผมกอดเธอ ผมร้องไห้หนักมากในอ้อมกอดนั้น ผมขอโทษเธอที่ทำทุกอย่างพัง เธอเข้าใจผม ผมสองคนตกลงกันไว้ว่า สถานะต่อไปจะไม่ใช่แฟน แต่แต่คือพี่น้อง แต่ความสัมพันธ์คือคนรัก นี่คือคำที่ตกลงกันไว้ เราสัญญาจะคงสถานะนี้ไว้ ผมอยากบอกว่าโอกาสแม้เพียงริบหรี่ก็คือโอกาศ หากเรารักกันซื่อสัตย์ต่อกัน ก็เหลือแต่อนาคต ผมรอเธอเรียนจบ เธอขอให้ผมเตรียมทุกอย่างให้พร้อม ก่อนเรียนจบ ทำงานที่มั่นคงพอ พิสูจน์ตัวเองให้ดีพอ ผมให้สัญญากับเธอ เธอคือคนที่ดีที่สุดในชีวิตผม ผมศรัทธาในรักนี้มากๆ อีกสองปีข้างหน้าจะเป็นยังใง หากว่ามันไม่ใช่อย่างหวังก็คงต้องรับซะตากรรมกันไป แต่ว่าวันว่าวันนั้นมันยังมาไม่ถึงใช่มั้ยครับ ฉะนั้นผมจึงทำในแรงศรัทธานี้ให้ดีที่สุด เพื่อคนที่ผมรัก เพื่อคนดีของผม #ผมมีความสุขมากที่ได้มีเธอ ไม่ไม่ว่าต้องเจอกับอะไร ผมก็จะยังผมก็จะยังรักเธอเสมอ และตลอดไป.