ทำไมฉันถึงเกลียดแม่

ฉันเคยโดนตีบางครั้ง แต่ถูกทำร้ายด้วยคำพูดตลอดมา "ไม่ตั้งใจให้เกิดมา อยากฆ่ าให้ตายคามือ..."  ฉันเกิดมา ฉันอยู่กับความกดดัน หนี้สินที่พวกเขาสร้างขึ้นมา ฉันไม่เคยได้รับความรักจริงๆ จากคนเป็นแม่ แม้เขาจะเลี้ยงฉัน แต่เขาไม่ได้เต็มใจที่จะมีฉัน เขาเลี้ยงให้ฉันมีอิสระ แต่เป็นอิสระที่เขากำหนดให้ เขาให้ฉันมีความคิด แต่ฉันไม่สามารถพูดมันได้ และคิดมันได้อีก เพราะเขาบอกว่ามันไม่ถูก ความคิดฉันกับเขาแตกต่างกันมาก เขาไม่เคยคิดว่าเขาผิดทั้งๆที่ก็เห็นๆอยู่ เวลาทำผิด คนเป็นแม่ควรโน้มน้าว ควรบอกดีๆ แต่ไม่ เขากลับตอกย้ำ ซ้ำมัน ซ้ำความรู้สึกลึกๆในใจของฉันเสมอ ความดีที่ฉันเคยทำไม่มีค่าอะไรเลย เขาไม่เคยเห็นมันเลย เขาทำให้ฉันอยากฆ่ าตัวตายตั้งแต่อายุ15 ปี ฉันเคยถูกญาติทำอนาจาร ลวนลาม ตอนอยู่อนุบาล2 แต่ไม่มีใครเคยรู้มันเลย ชีวิตฉันตอนนี้เหมือนตายทั้งเป็น เขาบอกว่าเขารู้จักฉันดี ทั้งๆที่เขาไม่เคยรับรู้มันจริงๆด้วยซ้ำ เวลามีปัญหาหรือสงสัย ฉันไม่อยากปรึกษาเขาอีกเลย เขาบอกว่าฉันผิด ความคิดเด็กๆ เขาบอกว่าฉันเป็นเด็ก คิดไม่ได้ พูดไม่ได้ ฉันมีผลการเรียนในระดับดีมาตลอด แต่เขาไม่เคยสนใจมันเลย ไม่เคยให้กำลังใจ เรียนคณิตไม่ได้ก็หาว่าโง่ ไม่ตั้งใจเรียน พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งที่พวกเขาทำ มันทำให้ฉันเจ็บปวด และทรมานมากในตอนนี้ ตอนที่ฉันมีชีวิตอยู่