ปัญหาที่พยายามหาทางออก

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อสองปีที่แล้วพ่อเราประสบอุบัติเหตุรถชนทำให้เราต้องสูญเสียพ่อไป ส่วนแม่เราได้รับบาดเจ็บที่หลังทำให้จะทำอะไรก็ลำบาก ตอนนี้เราก็อยู่กับแม่สองคน ก่อนหน้านี้เราทำงานอยู่กรุงเทพแต่พอพ่อเราเสียเราเลยมาอยู่บ้านดูแลแม่ มันทำให้เราไม่มีรายได้ สองปีมานี้แม่เราอาการดีขึ้นมากแทบจะเป็นปกติแต่ก็ยังมีปวดๆบ้าง หลังๆมาเริ่มมีผู้ชายมาคุยกับแม่เรามากขึ้นทุกวัน บ้างก็มาหาที่บ้าน บ้างก็มาพาไปเที่ยว เราพูดตามตรงเลยว่าเรายังทำใจเรื่องพ่อไม่ได้ ทุกครั้งที่มีคนมาคุยกับแม่เราไม่ชอบเลย แต่เราก็ไม่เคยห้ามเลย เราแค่บอกว่าถ้าจะคุยอย่าพามาบ้านได้ไหม แม่ก็ไม่เคยพามาอีก แต่ระยะหลังมานี้แม่เราชวนเราทะเลาะบ่อยมาก ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องเงิน แม่จะชอบบอกว่าเราเป็นภาระ ทำตัวไร้ค่าอยู่บ้านไปวันๆใช้แต่เงินแม่ เรายอมรับนะว่าเราอยู่บ้านเราไม่มีรายได้มาจากไหนเลย แต่สิ่งหนึ่งที่เราทำให้ได้คือเราพยายามเป็นลูกที่ดี เราทำงานบ้านทุกอย่างเลย ปัด กวาด เช็ค ถู หรือแม้แต่กับข้าวเราทำหมด เวลาแม่ใช้ให้ทำอะไรเราทำหมด แม่เรามีหน้าที่อย่างเดียวคือรอเราทำทุกอย่างให้ แต่สิ่งที่เราได้ตอบแทนทุกวันคือคำด่าจากแม่ เราเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด เงียบตลอด เวลามีเรื่องอะไรเราก็ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร ทุกวันนี้เราไม่มีเงินใช้เลย ไปทำงานก็ไม่ได้เพราะเราไม่มีเงินค่ารถไป แม่เราบอกว่าถ้าเราไม่มีเงินก็ให้เราอดตายไปอย่างนี้ วันก่อนเราขอเงินแม่เรา 200 ไปซื้อของมาทำกับข้าว แม่เราไม่ยอมให้และบอกว่าไม่มี แต่น้าชายเราโทรมาขอเงินแม่ 3,000 ไปกินเลี้ยงวันเกิดแม่กลับให้เขา เราน้ำตาตกเลยอ่ะ เราเคยคิดว่าเป็นแม่ลูกเขาคงไม่ปล่อยให้เราตายจริงหรอก แต่แม่ทำอย่างที่พูดจริงๆ ตอนนี้เราท้อใจมาก เสียใจมากๆด้วย เรายังเคยคิดน้อยใจจนอยากตายด้วยซ้ำ เหมือนมันมืดแปดด้าน เราแค่อยากรู้ว่าเราควรทำไงต่อดี? ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกเลยอ่ะ
#ช่วยเราหน่อยนะเราเครียดกับเรื่องนี้จริง