และแล้ว...ก็มาถึง ถุงมือเรื่องสั้น...ประจำวีคที่ 7
เรื่องสั้นเรื่องนี้ว่าด้วย "กิจวัตร" อย่างหนึ่ง ของชายคนหนึ่ง...
คำว่า "กิจวัตร" คือสิ่งที่ต้องทำเป็นประจำ ขาดไม่ได้ ถ้าขาดเมื่อไร ก็จะนับว่าได้ทำผิดไปโดยการปล่อยปละละเลย...และเมื่อรู้ตัวว่าทำผิดไป ก็ต้องกลับมาปฏิบัติกิจวัตรนั้นอีก และทำเรื่อยๆ ต่อไป
มาดูกันว่า "กิจวัตร" ของชายคนในเรื่องนี้ คืออะไร ทำไมต้องทำ ???
อ่านจบก็ลองส่องหาคนเขียนดูเด้อ....
กิจวัตร
แม้ว่าถาดโลหะใบนั้นค่อนข้างตื้น ขอบเล็กๆ ของมันไม่สอดรับกับสิ่งที่วางมาบนถาดสักเท่าใดนัก แต่มือข้างซ้ายของเขาที่ถือถาดนี้มาก็รับน้ำหนักเอาไว้ด้วยท่าทีที่มั่นใจและด้วยความคุ้นเคย ไม่สั่นอย่างแต่ก่อน ขณะที่สองเท้าก้าวไปข้างหน้าได้อย่างสบายๆ
แสงนวลเรืองๆ ของหลอดไฟสาธารณะริมทางยามรุ่งสางทำให้เห็นสีของน้ำในขวดที่อยู่บนถาดแตกต่างกันไป ขวดหนึ่งคือน้ำอัดลมสีแดง อีกขวดหนึ่งสีเขียว และอีกขวดหนึ่งคือเครื่องดื่มบำรุงกำลังยอดนิยมชนิดหนึ่งสีเหลืองใส กับที่วางเคียงข้างมาก็คือขนมในห่อพลาสติกใสทรงกลมแบนที่เขาเลือกจากตู้กระจกในร้านขนมปังมุมถนนฝั่งตรงข้ามกับโรงงาน ราคาของมันเกือบจะเท่ากับอาหารเที่ยงของเขาสองมื้อ
“อันนี้ไส้ทุเรียนนะ ไม่ใช่ไส้หวานธรรมดา” หญิงเจ้าของร้านวัยสามสิบเศษพยายามอธิบายเพื่อให้เขาตัดสินใจ
กลิ่นแกงในถ้วยที่วางชิดกับชิ้นขนมลอยขึ้นมากระตุ้นประสาทสัมผัส เช่นเดียวกับไอที่ระเหยขึ้นจากจานข้าวสวยร้อนๆ ซึ่งวางคู่กัน สาม...สี่...ห้า...หก..ตั้งเจ็ดอย่าง เขานับในใจ แลดูขนมกระยาสารทที่พูนเกินขอบถ้วยขึ้นมาแล้วก็นึกไปถึงสีหน้าของคนทำที่ได้พบหน้ากันเมื่อสักครู่
“วันนี้ฉันมีขนมแล้ว ป้าเอากระยาสารทเก็บไว้ขายเถอะ” เขาส่งถ้วยขนมคืน แต่หญิงสูงวัยโบกไม้โบกมือ
“อย่าพูดหยั่งงั้น คนเขาตั้งใจ” รอยยับย่นบนใบหน้าคล้ำๆ นั้นยิ่งมีมากขึ้นเมื่อนางยิ้มแย้ม สีหน้าที่ดูเหน็ดเหนื่อยและแฝงด้วยความป่วยไข้แต่เดิมพลอยจางลงไป
เขาเกร็งข้อมือซ้ายในทันทีที่เท้าข้างขวาเผลอสะดุดหลุมบนผิวทาง โชคดีที่ไม่มีอะไรหกหรือตกหล่น ถือว่าดีที่สุดแล้วสำหรับเขาที่มีเท้าข้างหนึ่งต่างจากคนทั่วไปอันทำให้ท่าเดินผิดแผกไปจากคนอื่น และแม้บ่อยครั้งที่อาจตกเป็นเป้าสายตา แต่เขาก็มั่นใจเอามากๆ ว่าไม่ใช่การที่ผู้คนรังเกียจ มันตรงกันข้ามเสียด้วยซ้ำ เขายิ้มกับตัวเอง
ชายหนุ่มเดินพ้นเงาต้นมะม่วงใหญ่ของเพื่อนบ้านอีกคนออกไปสู่ที่แจ้ง ที่ดินผืนถัดไปอยู่ต่ำจากพื้นถนนเกือบหนึ่งช่วงแขน ฝั่งที่ชิดทางเป็นแนวต้นกล้วยเรียงรายไปจนถึงปากทางซึ่งเชื่อมต่อถนนลาดยาง บางต้นโน้มต่ำลงมาจนคนที่เดินผ่านแทบยื่นมือไปเก็บปลีกล้วยได้ อีกไม่นาน เดี๋ยวรถบัสปรับอากาศคันใหญ่ก็จะคืบคลานมาตามถนนเพื่อจอดรับเขาตรงปากทาง และพาไปส่งยังโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ขนาดใหญ่ งานประจำของเขา
แต่ว่า ยังหรอก รถจะยังไม่มา เขาจะต้องได้วางถาดใบนี้ลงเสียก่อน วางลงบนแท่นไม้เล็กๆ ใกล้จอมปลวกใต้ต้นกล้วยที่มีเถาไม้เลื้อยปกคลุมส่วนโคนของเนินดิน
อันเป็นที่สถิตขององค์เทพผู้เมตตาให้โชคลาภแก่เขาและเพื่อนบ้าน ผ่านร่องรอยที่พากันสืบเสาะและค้นหาเอาได้จากเศษเถ้าธูปและน้ำตาเทียนที่ปักไว้ในกระป๋องนมและถ้วยดินเผาเบื้องหน้าจอมปลวก
ในฐานะลูกศิษย์ที่เฝ้าดูแลรักษาความสะอาดสถานที่แห่งนี้ เขาหลับตาลง ยกมือพนมขึ้นเหนือหัว ขณะที่แว่วยินเสียงแตรรถบัสลอยลมมาแต่ไกล...
/// จบ ///
ถุงมือลินิน
รายชื่อให้เลือกตอบ (เลขหลังเครื่องหมาย = คือ HANDYCAP)
1. B-thirteen = -3
2. Christian TG = -2
3. GTW = -4
4. kasareev = -1
5. KTHc = -4
6. Lady Star 919 = -4
7. ladylongleg = -2
8. Luckard = -2
9. ruennara = -1
10. Soul Master = -3
11. Susisiri = -5
12. TO SHARE = -5
13. WANG JIE (พฤษภเสารี)***คนเดียวที่ไม่มีแฮนดี้แคป***
14. จอมยุทธนักสืบ = -5
15. ชายขอบคันนายาว = -3
16. นลินมณี = -5
17. ลายลิขิต = -4
18. ลูนาติก = -1
19. ส.สัตยา = -4
20. สวนดอก = -2
หมายเหตุ : (1) บางชื่ออาจเป็น "ตัวหลอก" และรายชื่ออาจมีเพิ่มได้เสมอ เพราะยังเปิดรับผู้เล่นอยู่ครับ
หมายเหตุ : (2) จะไม่มีการตัดชื่อคนที่วางงานแล้วออก เพราะจะให้มีการส่งงานกันคนละ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย ดังนั้น คนที่มีงานวางแล้วในคราวก่อนบางคนก็อาจจะมีงานวางอีกอย่างต่อเนื่องได้
*****
เฉลย กระทู้นี้ วันที่ 23 มีนาคมนี้ (วันเสาร์) เวลา 20:00 น. ครับ *****
🐜🙏🐝 THE SUMMER GLOVES 2019 <ถุงมือเรื่องสั้น> #8 "กิจวัตร" โดย "ถุงมือลินิน" 🐝🙏🐜
เรื่องสั้นเรื่องนี้ว่าด้วย "กิจวัตร" อย่างหนึ่ง ของชายคนหนึ่ง...
คำว่า "กิจวัตร" คือสิ่งที่ต้องทำเป็นประจำ ขาดไม่ได้ ถ้าขาดเมื่อไร ก็จะนับว่าได้ทำผิดไปโดยการปล่อยปละละเลย...และเมื่อรู้ตัวว่าทำผิดไป ก็ต้องกลับมาปฏิบัติกิจวัตรนั้นอีก และทำเรื่อยๆ ต่อไป
มาดูกันว่า "กิจวัตร" ของชายคนในเรื่องนี้ คืออะไร ทำไมต้องทำ ???
อ่านจบก็ลองส่องหาคนเขียนดูเด้อ....
แม้ว่าถาดโลหะใบนั้นค่อนข้างตื้น ขอบเล็กๆ ของมันไม่สอดรับกับสิ่งที่วางมาบนถาดสักเท่าใดนัก แต่มือข้างซ้ายของเขาที่ถือถาดนี้มาก็รับน้ำหนักเอาไว้ด้วยท่าทีที่มั่นใจและด้วยความคุ้นเคย ไม่สั่นอย่างแต่ก่อน ขณะที่สองเท้าก้าวไปข้างหน้าได้อย่างสบายๆ
แสงนวลเรืองๆ ของหลอดไฟสาธารณะริมทางยามรุ่งสางทำให้เห็นสีของน้ำในขวดที่อยู่บนถาดแตกต่างกันไป ขวดหนึ่งคือน้ำอัดลมสีแดง อีกขวดหนึ่งสีเขียว และอีกขวดหนึ่งคือเครื่องดื่มบำรุงกำลังยอดนิยมชนิดหนึ่งสีเหลืองใส กับที่วางเคียงข้างมาก็คือขนมในห่อพลาสติกใสทรงกลมแบนที่เขาเลือกจากตู้กระจกในร้านขนมปังมุมถนนฝั่งตรงข้ามกับโรงงาน ราคาของมันเกือบจะเท่ากับอาหารเที่ยงของเขาสองมื้อ
“อันนี้ไส้ทุเรียนนะ ไม่ใช่ไส้หวานธรรมดา” หญิงเจ้าของร้านวัยสามสิบเศษพยายามอธิบายเพื่อให้เขาตัดสินใจ
กลิ่นแกงในถ้วยที่วางชิดกับชิ้นขนมลอยขึ้นมากระตุ้นประสาทสัมผัส เช่นเดียวกับไอที่ระเหยขึ้นจากจานข้าวสวยร้อนๆ ซึ่งวางคู่กัน สาม...สี่...ห้า...หก..ตั้งเจ็ดอย่าง เขานับในใจ แลดูขนมกระยาสารทที่พูนเกินขอบถ้วยขึ้นมาแล้วก็นึกไปถึงสีหน้าของคนทำที่ได้พบหน้ากันเมื่อสักครู่
“วันนี้ฉันมีขนมแล้ว ป้าเอากระยาสารทเก็บไว้ขายเถอะ” เขาส่งถ้วยขนมคืน แต่หญิงสูงวัยโบกไม้โบกมือ
“อย่าพูดหยั่งงั้น คนเขาตั้งใจ” รอยยับย่นบนใบหน้าคล้ำๆ นั้นยิ่งมีมากขึ้นเมื่อนางยิ้มแย้ม สีหน้าที่ดูเหน็ดเหนื่อยและแฝงด้วยความป่วยไข้แต่เดิมพลอยจางลงไป
เขาเกร็งข้อมือซ้ายในทันทีที่เท้าข้างขวาเผลอสะดุดหลุมบนผิวทาง โชคดีที่ไม่มีอะไรหกหรือตกหล่น ถือว่าดีที่สุดแล้วสำหรับเขาที่มีเท้าข้างหนึ่งต่างจากคนทั่วไปอันทำให้ท่าเดินผิดแผกไปจากคนอื่น และแม้บ่อยครั้งที่อาจตกเป็นเป้าสายตา แต่เขาก็มั่นใจเอามากๆ ว่าไม่ใช่การที่ผู้คนรังเกียจ มันตรงกันข้ามเสียด้วยซ้ำ เขายิ้มกับตัวเอง
ชายหนุ่มเดินพ้นเงาต้นมะม่วงใหญ่ของเพื่อนบ้านอีกคนออกไปสู่ที่แจ้ง ที่ดินผืนถัดไปอยู่ต่ำจากพื้นถนนเกือบหนึ่งช่วงแขน ฝั่งที่ชิดทางเป็นแนวต้นกล้วยเรียงรายไปจนถึงปากทางซึ่งเชื่อมต่อถนนลาดยาง บางต้นโน้มต่ำลงมาจนคนที่เดินผ่านแทบยื่นมือไปเก็บปลีกล้วยได้ อีกไม่นาน เดี๋ยวรถบัสปรับอากาศคันใหญ่ก็จะคืบคลานมาตามถนนเพื่อจอดรับเขาตรงปากทาง และพาไปส่งยังโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ขนาดใหญ่ งานประจำของเขา
แต่ว่า ยังหรอก รถจะยังไม่มา เขาจะต้องได้วางถาดใบนี้ลงเสียก่อน วางลงบนแท่นไม้เล็กๆ ใกล้จอมปลวกใต้ต้นกล้วยที่มีเถาไม้เลื้อยปกคลุมส่วนโคนของเนินดิน อันเป็นที่สถิตขององค์เทพผู้เมตตาให้โชคลาภแก่เขาและเพื่อนบ้าน ผ่านร่องรอยที่พากันสืบเสาะและค้นหาเอาได้จากเศษเถ้าธูปและน้ำตาเทียนที่ปักไว้ในกระป๋องนมและถ้วยดินเผาเบื้องหน้าจอมปลวก
ในฐานะลูกศิษย์ที่เฝ้าดูแลรักษาความสะอาดสถานที่แห่งนี้ เขาหลับตาลง ยกมือพนมขึ้นเหนือหัว ขณะที่แว่วยินเสียงแตรรถบัสลอยลมมาแต่ไกล...
รายชื่อให้เลือกตอบ (เลขหลังเครื่องหมาย = คือ HANDYCAP)
1. B-thirteen = -3
2. Christian TG = -2
3. GTW = -4
4. kasareev = -1
5. KTHc = -4
6. Lady Star 919 = -4
7. ladylongleg = -2
8. Luckard = -2
9. ruennara = -1
10. Soul Master = -3
11. Susisiri = -5
12. TO SHARE = -5
13. WANG JIE (พฤษภเสารี)***คนเดียวที่ไม่มีแฮนดี้แคป***
14. จอมยุทธนักสืบ = -5
15. ชายขอบคันนายาว = -3
16. นลินมณี = -5
17. ลายลิขิต = -4
18. ลูนาติก = -1
19. ส.สัตยา = -4
20. สวนดอก = -2
หมายเหตุ : (1) บางชื่ออาจเป็น "ตัวหลอก" และรายชื่ออาจมีเพิ่มได้เสมอ เพราะยังเปิดรับผู้เล่นอยู่ครับ
หมายเหตุ : (2) จะไม่มีการตัดชื่อคนที่วางงานแล้วออก เพราะจะให้มีการส่งงานกันคนละ 2 ครั้งเป็นอย่างน้อย ดังนั้น คนที่มีงานวางแล้วในคราวก่อนบางคนก็อาจจะมีงานวางอีกอย่างต่อเนื่องได้
***** เฉลย กระทู้นี้ วันที่ 23 มีนาคมนี้ (วันเสาร์) เวลา 20:00 น. ครับ *****