ไม่มีที่ะบาย

สวัดดีค่ะหนู อายุ16 ปี หนูไม่มีที่ระบายหนูเลยมาระบายในพันทิปคะ คือหนูอยู่กับเเม่2คนคะ หนูไม่เคยออกไปเที่ยวไหนเลยคะนานๆถึงออกไปที หนูโดนเเม่ด่า เเละว่า ทุกวัน เจอหน้ากันเเม่ก็จะด่าหรือใช้คำพูดเหน็บหนูตลอดเวลา เเต่หนูก็พยายามอยู่นิ่งๆเดินเข้าห้องเเต่พอหนูเดินเข้าห้อง เเม่ก็ตามมาตลอดหนูหลบหลีกหนูก็หนี้ไม่พ้น พอมันถึงทางตันเเล้วหนูก็มีพูดย้อนใส่เเม่บ้างคะ เเต่มันก็ยิ่งทำให้มัทวีคูณ หนูพยายามหาวิธีต่างๆเพื่อให้หลบหลีกการทะเาะกัน เเต่มันก็ใช้ไม่ได้เลยสักวิธี หนูก็ไใ่รู้จะทำอย่าไงเเล้วคะ เวลาเเม่เขาด่าหนูเขาชอบด่าต่อหน้าคนอื่น ชอบพูดเรื่องไม่จริงให้เป็นจริง จากเมื่อก่อนหนูมีความมั่นใจในตัวเองมากๆเเต่พอมาตอนนี้หนูเก็บตัวอยู่คนเดี่ยวไม่อยากซุงซิงกับใคร หนูยากมาที่ปรึกษาเเต่มันก็ไม่มี ปรึกษาญาติปรึกษาเพื่อนไปเรื่องก็วนมาเข้าหูเเม่ก็โดนด่าอีกตามเคยมิหนำช้ำยังโดนเอาไปพูดต่อ เห้ออออ บ้านในนิยามของคนอื่นคือความสุข เเต่ ทำไมในนิยามของหนูมันคือความทุกข์ใจ กันน่ะ