คือเรามีพี่ชายหนึ่งคนค่ะเขาเก่งด้านวิทย์-คณิตมาก ส่วนเราเก่งด้านภาษา
พี่ชายเราสอบได้ทุนของรร.วิทยาศาสตร์ของรัฐบาลชื่อดังเเห่งหนึ่งคุณพ่อคุณเเม่ภูมิใจมากค่ะเราเองก็ด้วย เเต่หลังจากนั้นพี่ชายของเราก็ได้รับความเอาใจใส่จากพ่อเเม่มากขึ้น คุณเเม่สนับสนุนให้เราเรียนเเบบพี่เเต่เราหัวไม่ไปทางนั้นเลย เวลาออกไปข้างนอกทีไรพอเจอคนรู้จักเขาก็จะถามเกี่ยวกับพี่ชายซึ่งเราก็ได้ยืนอยู่เเต่ข้างหลังไม่มีใครถามถึง เราก็เข้าใจว่าคนที่ประสบความสำเร็จก็ต้องมีคนสนใจต้องมีของรางวัล พอเราสอบเเบบพี่ไม่ได้พ่อกับเเม่ก็หาว่าเราโง่ต่างๆนาๆ เราก็พยายามบอกว่าเราเก่งด้านนี้ๆ พอมาวันนี้เราสอบติดห้องเรียนพิเศษภาษาของรร.เเห่งหนึ่ง ตอนที่เรารู้ผลเราดีใจมากคิดว่าพ่อเเม่ต้องให้เราเหมือนที่ให้พี่บ้าง พอเเม่เรารู้ผลท่านบอกว่าไม่สามารถส่งเราเรียนในห้องนี้ได้เพราะค่าเทอมค่อนข้างสูง เราก็บอกว่าไม่เป็นไร เเต่ก็เเอบเสียดายเสียใจมากๆ จากที่เราคิดว่าพ่อกับเเม่จะกลับมาใส่ใจเราเหมือนพี่มากๆ เเต่ก็..เป็นได้เเค่ความคิดของเราเอง เรารู้ว่าพ่อเเม่รักเรา เเต่การเเสดงออกของท่านมันไม่เหมือนกับที่เเสดงออกกับพี่ชาย..ทำให้น้อยใจมากๆจนเขามาตั้งกระทู้อยากรู้ว่าคนอื่นๆคิดอย่างไงกับเรื่องเเบบนี้
พ่อเเม่ลำเอียง??
พี่ชายเราสอบได้ทุนของรร.วิทยาศาสตร์ของรัฐบาลชื่อดังเเห่งหนึ่งคุณพ่อคุณเเม่ภูมิใจมากค่ะเราเองก็ด้วย เเต่หลังจากนั้นพี่ชายของเราก็ได้รับความเอาใจใส่จากพ่อเเม่มากขึ้น คุณเเม่สนับสนุนให้เราเรียนเเบบพี่เเต่เราหัวไม่ไปทางนั้นเลย เวลาออกไปข้างนอกทีไรพอเจอคนรู้จักเขาก็จะถามเกี่ยวกับพี่ชายซึ่งเราก็ได้ยืนอยู่เเต่ข้างหลังไม่มีใครถามถึง เราก็เข้าใจว่าคนที่ประสบความสำเร็จก็ต้องมีคนสนใจต้องมีของรางวัล พอเราสอบเเบบพี่ไม่ได้พ่อกับเเม่ก็หาว่าเราโง่ต่างๆนาๆ เราก็พยายามบอกว่าเราเก่งด้านนี้ๆ พอมาวันนี้เราสอบติดห้องเรียนพิเศษภาษาของรร.เเห่งหนึ่ง ตอนที่เรารู้ผลเราดีใจมากคิดว่าพ่อเเม่ต้องให้เราเหมือนที่ให้พี่บ้าง พอเเม่เรารู้ผลท่านบอกว่าไม่สามารถส่งเราเรียนในห้องนี้ได้เพราะค่าเทอมค่อนข้างสูง เราก็บอกว่าไม่เป็นไร เเต่ก็เเอบเสียดายเสียใจมากๆ จากที่เราคิดว่าพ่อกับเเม่จะกลับมาใส่ใจเราเหมือนพี่มากๆ เเต่ก็..เป็นได้เเค่ความคิดของเราเอง เรารู้ว่าพ่อเเม่รักเรา เเต่การเเสดงออกของท่านมันไม่เหมือนกับที่เเสดงออกกับพี่ชาย..ทำให้น้อยใจมากๆจนเขามาตั้งกระทู้อยากรู้ว่าคนอื่นๆคิดอย่างไงกับเรื่องเเบบนี้