คือผมจะเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นจากสนามบินดอนเมืองไปนาริตะ โดยสายการบิน NokScoot วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 เวลา 02:55 น ผมเจอกับพี่ผู้ชายคนหนึ่งซึ่งไม่รู้จักกันเลยแต่ผมรู้สึกถูกชะตากับพี่นี้มากครับ ซึ่งพี่เค้าก็เหมือนจะส่งสัญญาณให้ผมรู้เช่นกันว่าเค้าก็คิดเหมือนกันกับผม พี่เค้ารู้ตัวว่าผมมองเค้า ขณะที่กำลังต่อแถวเข้าเช็คอินพี่เค้าก่อนผมประมาณ 7-8 คนได้ ในระหว่างต่อแถวพี่เค้าผมก็ผลัดกันมองกัน ซึ่งผมคิดในใจว่าผมจะมาเจอเนื้อคู่ขณะจะบินออกนอกประเทศแบบนี้ไม่ได้ พอเช็คอินเสร็จพี่เค้าเดินไปยืนรอตรงด่านตรวจก่อนออกนอกประเทศยืนรอกับพี่ผู้ชายอีกคน พี่คนนี้น่าจะมาส่ง ผมเห็นแล้วก็เลยกันไปมองพี่เค้าอีกครั้งเพราะคงคิดว่าคงไม่ได้เจอพี่เค้าแล้ว แล้วผมก็ไปรอตรงทางออกก่อนขึ้นเครื่องซึ่งในช่วงเวลานั้นผมไม่เจอพี่เค้าเลย จนกระทั่งพนักงานเรียกขึ้นเครื่อง ที่นั่งผมหมายเลขที่นั่ง 67 J ซึ่งอยู่ทางด้านหลังเครื่อง ผมเดินเข้าเครื่องไปและไปทางด้านหลัง แต่สิ่งที่ผมเจอคือ คือ คือ พี่เค้านั่งอยู่ถัดจากห้องน้ำไปซึ่งเป็นแถวแรกของโซนนั้น นั่งอยู่ติดหน้าต่างฝั่งซ้ายมือเมื่อมองไปทางหางเครื่องบิน ผมดีใจมากแบบบอกไม่ถูกครับ พี่เค้ากับผมนั่งฝั่งเดียวกันกันครับห่างกันประมาณ3-4แถวได้ถ้าผมจำไม่ผิด ผมเห็นที่นั่งข้างหน้าผมยังว่างเหมือนไม่มีใครมานั่ง ผทเลยตัดสินใจขยับมานั่งก่อนหน้าอีกแถวนึงเพื่อที่จะให้ใกล้พี่เค้ามากขึ้น แต่ทันมดนั่นมีสาวญี่ปุ่น 3 คน เดินมาแบบงงๆ และมองผมและพูดญี่ปุ่น คงคิดว่าผมมานั่งตรงนี้ได้ไง แล้วพี่คนนั้นก็กันมามอง ผมอายก็อายที่มานั่งที่คนอื่นแต่เหมือนฟ้าจะเข้าข้างผมสาวญี่ปุ่น 3 คนนั้นขยับไปนั่งแถวข้างหน้าอีกเนื่องจากยังว่างอยู่ เห้อ รอดตัวไปครับ ระหว่างที่นั่งไปนั้นผมคิดอยู่น่นว่าจะทำยังไงจะสามารถติดต่อพี่เค้าได้ ใจหนึ่งก็กล้าใจหนึ่งก็กลัว กลัวเขาหาว่าผมโรคจิตครับ 6 ชั่วโมง ผมก็กับพี่เค้าก็ยังมองกันไปมองกันมาซึ่งตอนนั้นผมรู้สึกดีมากครับ รู้เลยว่าชอบพี่เค้ามาก แต่จะทำไงให้ติดต่อเค้าได้ผมเลยเขียน ไอดีไลน์ และเบอร์โทรศัพท์ใส่กระดาษเล็กๆ กะจะเอาให้พี่เค้า ผมเดินเข้าห้องน้ำตั้งหลายครั้งครับกะจะเอาให้ แต่ แต่ ผมก็ไม่กล้า😥 ผมก็อายและเขินนี่น่า พอเวลาประมาณ 10:25 น เครื่องจะลงที่สนามบินนาริตะแล้ว ผมตัดสินใจจะเอาไปให้จริงๆ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว พี่เค้ายืนขึ้นแล้วมองมาที่ผม ผมเลยตัดสินใจเดินไปใกล้ๆๆพี่เค้าห่างกันแค่ที่นั่งเดียวแต่คนลุกขึ้นยืนหมดเลย ถ้าผมให้ไปคนทั้งลำคงรู้กันหมดแน่และอีกอย่างถ้าเค้าไม่รีบขึ้นมาผมจะหน้าแตกและโดนมองว่าโรคจิตไหม ความกลัวและความอาบผมก็กลับมากอีก สุดท้ายผมรอให้พี่เค้าลงเครื่องและกะจะเอาไปให้แต่พี่เค้าเดินเร็วมากและก็หายไปกลับกลุ่มคนที่สนามบินบิน ผมไปญี่ปุ่น 4 คืน 3 วัน พอกลับมากถึงไทยผมรีบโทรไปหาสายการบิน NokScoot บอกว่าขอทราบชื่อคนนี้ นั่งแถวนี้ ฝั่งริมหน้าต่างจะได้ไหม คำตอบที่ผมได้มาคือ ถ้าไม่รู้ชื่อ ทางสายการบินไม่สามารถให้ได้เนื่องจากเป็นความลับของลูกค้า😥😥😥 วันต่อมาผมก็ตัดสินใจโทรไปอีกแต่ก็ได้คำตอบเดิมครับ ผมยังจำร้องเท้า เสื้อที่ใส่ ใบหน้าพี่เค้า ส่วนสูง กระเป๋าสีดำใบหนึ่ง และสายตาที่พี่เค้ามองได้ครับ
ปล. พี่เค้าน่าจะเป็นนักศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น (พี่เค้าเป็นคนไทยครับ)
สอบถามสายการบินเขาแนะนำให้ผมค้นหาในเพจ NokScoot เผื่อพี่เค้ามาคอมเมนท์ แต่ก็ไม่เจอ😥😥😥
ผมไม่ได้โรคจิตนะครับแต่ผมอยากรับรู้กับความรู้สึกทางสายตาระหว่างผมกับพี่เค้า
ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ เลยสมัครพันทิป เผื่อพี่เค้าเข้ามาอ่านและเผื่อเพื่อนๆพี่ๆในพันทิปช่วยผมได้ครับ
ถ้ามีข้อแนะนำรบกวนช่วยผมทีครับ และขอบคุณมากครับที่อุตส่าห์อ่านจนจบครับผม😉
สวัสดีครับ ถ้าผมต้องการทราบชื่อของผู้โดยสารเครื่องบินท่านอื่นที่นั่งไปด้วยกันจะต้องทำยังไงครับ?
ปล. พี่เค้าน่าจะเป็นนักศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น (พี่เค้าเป็นคนไทยครับ)
สอบถามสายการบินเขาแนะนำให้ผมค้นหาในเพจ NokScoot เผื่อพี่เค้ามาคอมเมนท์ แต่ก็ไม่เจอ😥😥😥
ผมไม่ได้โรคจิตนะครับแต่ผมอยากรับรู้กับความรู้สึกทางสายตาระหว่างผมกับพี่เค้า
ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ เลยสมัครพันทิป เผื่อพี่เค้าเข้ามาอ่านและเผื่อเพื่อนๆพี่ๆในพันทิปช่วยผมได้ครับ
ถ้ามีข้อแนะนำรบกวนช่วยผมทีครับ และขอบคุณมากครับที่อุตส่าห์อ่านจนจบครับผม😉